Japan
Japanse ‘dynastieen’. Per periode.
Verzameling van allerlei families (bloedbanden).
Oude tijd (Kodai)
- Jômon periode 10.000 v.C. – 300 v.C.
- Yayoi periode 300 v. C - 300 n. C.
(Chinees schrift 60 n. C.)
- Kofun periode 300-710
(yamoto-clan = belangrijkste familie in Japan, grote invloed gehad). Geen wereldrijk doordat er geen centralisatie was, weinig invloed op
andere culturen. Bepaalden politiek, religie en economie.
- Nara periode 710-784 (794)
- Heian periode 794-1192
De voorouders van de Japanners waren hoogstwaarschijnlijk afkomstig van het Aziatische vasteland. Tijdens de IJstijden was het zeeniveau
lager dan nu en was er een landverbinding met het Koreaanse schiereiland. Japanners zelf laten hun geschiedenis beginnen in de 7de eeuw
v. Chr. toen ene Jimmu de keizerlijke troon besteeg. Volgens de legende was deze Jimmu een directe afstammeling van de zonnegodin
Amaterasu. De oudste Japanse beschaving heet: Yamato, genoemd naar een regio op het eiland Honshu.
Rond het begin van onze jaartelling trokken Mongoolse volken uit China en Zuidoost-Azië naar de Japanse eilanden. Zij introduceerden
onder meer nieuwe landbouwmethoden, zoals het verbouwen van rijst op ondergelopen velden, de zogeheten natterijstbouw. Ook namen
ze hun godsdienst mee, waarin de verering van goden en voorvaderen centraal stond. Die godsdienst zou zich ontwikkelen tot het
shintoïsme (zie Volk en cultuur). Deze volken organiseerden zich in ‘clans’. De Yamato-clan werd de machtigste, omdat de leiders zich erop
beriepen directe afstammelingen te zijn van keizer Jimmu. Ze onderwierpen veel andere clans en stichtten een Japanse kolonie op het
Koreaanse schiereiland. Vanaf die tijd trokken veel Chinezen naar Japan. De cultuur van de Chinese immigranten drukte een zwaar stempel
op Japan. Zo werd het Chinese schrift ingevoerd en ook het boeddhisme.
Yamato uij (300-645) Meeste invloed ontwikkeling Japan in de oude tijd.
- Midden Japan.
- Uitbreiding naar Korea (stichting ‘kolonie’) daardoor contact met China. Schrift in Japan geïntroduceerd.
- Clan = familiebanden & directe afstammeling van zonnegodin.
- Shinto en boeddhisme (= invloed van China).
In 645 maakte keizer Naka no Oe (later veranderde hij zijn naam in Tenji) een einde aan de macht van de clans. Alle grond kwam in handen
van de staat (lees: de keizer). De boeren kregen het in bruikleen en moesten belasting betalen aan de keizer. In 794 verplaatste keizer
Kammu de hoofdstad naar Heian-kyo (het huidige Kyoto). Het zou meer dan duizend jaar de zetel van de keizer blijven. Opeenvolgende
keizers breidden het grondgebied van Japan gestaag uit. Alleen het noordelijke eiland Hokkaido bleef in handen van de oorspronkelijke
bevolking, de Ainu (die daar nog steeds leven).
Centralisatie; Japan.
- Geschriften van Chinezen t/m 8e eeuw n. Chri. Nauwelijks Japanse primaire geschreven bronnen.
- Verzameling van staatjes (rond 28) met verschillende hofnobelen of clans.
- In 4e eeuw v. Chri. Japanse soldaten in Korea
Centralisatie Kofun & Nara Periode (300-784/794)
- 645 ‘Edict van de Grote Hervorming’:
Soevereine keizer naar Chinees voorbeeld:
o Alle land naar de staat.
o Legalisme voor Fuijwara-clan.
o Nieuwe hoofdstad: Heijokyô (Nara)/ Vanaf 794 Heiankyo (kyoto) hoofdstad.
De militaire leiders van de exercities tegen de Ainu kregen de titel sei-i-tai shogun, meestal afgekort tot shogun. Het betekent letterlijk:
"opperste generaal ter onderwerping van de barbaren". Die shoguns kregen veel macht, verschillende families controleerden grote delen
van Japan. In feite was daarmee de situatie van de clans hersteld. De functie van de keizer werd een ceremoniële.
Aan het eind van de 12de eeuw brak er een burgeroorlog uit tussen twee machtige clans: de Minamoto’s en de Taira’s. In 1185 won de
Minamoto familie. Hun regering noemden zij de Bakufu, wat militair kamp betekent om aan te geven dat het hier om een militaire
dictatuur ging. De Minamoto-clan en hun leider Minamoto Joritomo kreeg de titel shogun. Na zijn dood kwam de macht in handen van de
familie van zijn vrouw, de Hojo-clan. De Hojo’s regeerden streng maar rechtvaardig. Ze verplichtten rijke landeigenaren tot het betalen van
hoge belastingen en ze controleerden het gedrag van de grootgrondbezitters tegenover hun pachters. In die tijd werd ook het sobere zen-
boeddhisme in Japan geïntroduceerd. Zen-Boeddhisme legt de nadruk op dapperheid, discipline en hard werk. Boeddhisme streeft naar
perfectie, dus ook naar een perfecte soldaat. Een daimyo is een lokale heerser, vergelijkbaar met een Europese graaf. De shogun is de
militaire dictator van Japan. Hij heeft alle macht maar staat officieel onder de keizer. De samurai zijn de militairen van het Tokugawa-Japan.
Zij waren beroepsmilitairen die de daimyo dienden.
Japanse ‘dynastieen’. Per periode.
Verzameling van allerlei families (bloedbanden).
Oude tijd (Kodai)
- Jômon periode 10.000 v.C. – 300 v.C.
- Yayoi periode 300 v. C - 300 n. C.
(Chinees schrift 60 n. C.)
- Kofun periode 300-710
(yamoto-clan = belangrijkste familie in Japan, grote invloed gehad). Geen wereldrijk doordat er geen centralisatie was, weinig invloed op
andere culturen. Bepaalden politiek, religie en economie.
- Nara periode 710-784 (794)
- Heian periode 794-1192
De voorouders van de Japanners waren hoogstwaarschijnlijk afkomstig van het Aziatische vasteland. Tijdens de IJstijden was het zeeniveau
lager dan nu en was er een landverbinding met het Koreaanse schiereiland. Japanners zelf laten hun geschiedenis beginnen in de 7de eeuw
v. Chr. toen ene Jimmu de keizerlijke troon besteeg. Volgens de legende was deze Jimmu een directe afstammeling van de zonnegodin
Amaterasu. De oudste Japanse beschaving heet: Yamato, genoemd naar een regio op het eiland Honshu.
Rond het begin van onze jaartelling trokken Mongoolse volken uit China en Zuidoost-Azië naar de Japanse eilanden. Zij introduceerden
onder meer nieuwe landbouwmethoden, zoals het verbouwen van rijst op ondergelopen velden, de zogeheten natterijstbouw. Ook namen
ze hun godsdienst mee, waarin de verering van goden en voorvaderen centraal stond. Die godsdienst zou zich ontwikkelen tot het
shintoïsme (zie Volk en cultuur). Deze volken organiseerden zich in ‘clans’. De Yamato-clan werd de machtigste, omdat de leiders zich erop
beriepen directe afstammelingen te zijn van keizer Jimmu. Ze onderwierpen veel andere clans en stichtten een Japanse kolonie op het
Koreaanse schiereiland. Vanaf die tijd trokken veel Chinezen naar Japan. De cultuur van de Chinese immigranten drukte een zwaar stempel
op Japan. Zo werd het Chinese schrift ingevoerd en ook het boeddhisme.
Yamato uij (300-645) Meeste invloed ontwikkeling Japan in de oude tijd.
- Midden Japan.
- Uitbreiding naar Korea (stichting ‘kolonie’) daardoor contact met China. Schrift in Japan geïntroduceerd.
- Clan = familiebanden & directe afstammeling van zonnegodin.
- Shinto en boeddhisme (= invloed van China).
In 645 maakte keizer Naka no Oe (later veranderde hij zijn naam in Tenji) een einde aan de macht van de clans. Alle grond kwam in handen
van de staat (lees: de keizer). De boeren kregen het in bruikleen en moesten belasting betalen aan de keizer. In 794 verplaatste keizer
Kammu de hoofdstad naar Heian-kyo (het huidige Kyoto). Het zou meer dan duizend jaar de zetel van de keizer blijven. Opeenvolgende
keizers breidden het grondgebied van Japan gestaag uit. Alleen het noordelijke eiland Hokkaido bleef in handen van de oorspronkelijke
bevolking, de Ainu (die daar nog steeds leven).
Centralisatie; Japan.
- Geschriften van Chinezen t/m 8e eeuw n. Chri. Nauwelijks Japanse primaire geschreven bronnen.
- Verzameling van staatjes (rond 28) met verschillende hofnobelen of clans.
- In 4e eeuw v. Chri. Japanse soldaten in Korea
Centralisatie Kofun & Nara Periode (300-784/794)
- 645 ‘Edict van de Grote Hervorming’:
Soevereine keizer naar Chinees voorbeeld:
o Alle land naar de staat.
o Legalisme voor Fuijwara-clan.
o Nieuwe hoofdstad: Heijokyô (Nara)/ Vanaf 794 Heiankyo (kyoto) hoofdstad.
De militaire leiders van de exercities tegen de Ainu kregen de titel sei-i-tai shogun, meestal afgekort tot shogun. Het betekent letterlijk:
"opperste generaal ter onderwerping van de barbaren". Die shoguns kregen veel macht, verschillende families controleerden grote delen
van Japan. In feite was daarmee de situatie van de clans hersteld. De functie van de keizer werd een ceremoniële.
Aan het eind van de 12de eeuw brak er een burgeroorlog uit tussen twee machtige clans: de Minamoto’s en de Taira’s. In 1185 won de
Minamoto familie. Hun regering noemden zij de Bakufu, wat militair kamp betekent om aan te geven dat het hier om een militaire
dictatuur ging. De Minamoto-clan en hun leider Minamoto Joritomo kreeg de titel shogun. Na zijn dood kwam de macht in handen van de
familie van zijn vrouw, de Hojo-clan. De Hojo’s regeerden streng maar rechtvaardig. Ze verplichtten rijke landeigenaren tot het betalen van
hoge belastingen en ze controleerden het gedrag van de grootgrondbezitters tegenover hun pachters. In die tijd werd ook het sobere zen-
boeddhisme in Japan geïntroduceerd. Zen-Boeddhisme legt de nadruk op dapperheid, discipline en hard werk. Boeddhisme streeft naar
perfectie, dus ook naar een perfecte soldaat. Een daimyo is een lokale heerser, vergelijkbaar met een Europese graaf. De shogun is de
militaire dictator van Japan. Hij heeft alle macht maar staat officieel onder de keizer. De samurai zijn de militairen van het Tokugawa-Japan.
Zij waren beroepsmilitairen die de daimyo dienden.
