4a: Numa stelt verschillende priesterschappen in
Toen richtte hij zijn aandacht op het benoemen van priesters, hoewel hij zelf
veel tempeldiensten op zich nam, vooral die welke nu behoren tot de taak
van de flamen van Jupiter. Hij verwachtte echter dat er in deze
oorlogszuchtige staat meer koningen zouden zijn zoals Romulus dan zoals
Numa, die zelf ten strijde zouden trekken. Om te voorkomen dat in dat geval
de koninklijke offerdiensten zouden worden verwaarloosd wees hij een
flamen voor Jupiter aan als diens vaste priester, en hij onderscheidde hem
met een in het oog vallend gewaad en met de koninklijke curulische zetel.
Aan hem voegde hij nog twee flamen genoemde priesters toe, één voor mars
en één voor Quirines. Verder koos hij jonge vrouwen voor de dienst van
Vesta - een priesterschap dat uit Alba stamt en dus niet vreemd is aan het
geslacht van de stichter. Om het mogelijk te maken dat zij zonder
onderbreking hun dienst als priesteres in de tempel zouden waarnemen,
stelde hij een toelage voor hen vast uit de staatskas en door verplichte
maagdelijkheid en andere leefregels omgaf hij hen met een aureool van
verhevenheid en heiligheid. Ook koos hij twaalf Saliërs voor Mars Gradivus.
Hij verleende hun de onderscheiding van een geborduurde tuniek met
daarover een koperen borstplaat; bovendien moesten ze de hemelse
schilden dragen die ancilia genoemd worden en daarmee in processie door
de stad gaan, hymnen zingend in de driekwartsmaat van hun statige dans.
Vervolgens koos hij als pontifex Numa Marcius, de zoon van Marcus, een der
senatoren, en hij vertrouwde hem een gedetailleerde schriftelijke opgave toe
van alle offeranden: met welke offers, op welke dagen en in welke tempels de
plechtigheden moesten plaatsvinden. Alle andere openbare en particuliere
offerdiensten onderwierp hij ook aan de besluiten van de pontifex: er moest
er toch één zijn bij wie het volk te rade kon gaan, anders bestond het gevaar
dat er door het verwaarlozen van de voorvaderlijke riten en het invoeren van
vreemde, verwarring zou ontstaan in de goddelijke wet. Niet alleen de
ceremoniën ten aanzien van de goden leerde men van deze pontifex, maar
ook de vereiste riten bij een begrafenis. Hij onderwees de mensen hoe men
Toen richtte hij zijn aandacht op het benoemen van priesters, hoewel hij zelf
veel tempeldiensten op zich nam, vooral die welke nu behoren tot de taak
van de flamen van Jupiter. Hij verwachtte echter dat er in deze
oorlogszuchtige staat meer koningen zouden zijn zoals Romulus dan zoals
Numa, die zelf ten strijde zouden trekken. Om te voorkomen dat in dat geval
de koninklijke offerdiensten zouden worden verwaarloosd wees hij een
flamen voor Jupiter aan als diens vaste priester, en hij onderscheidde hem
met een in het oog vallend gewaad en met de koninklijke curulische zetel.
Aan hem voegde hij nog twee flamen genoemde priesters toe, één voor mars
en één voor Quirines. Verder koos hij jonge vrouwen voor de dienst van
Vesta - een priesterschap dat uit Alba stamt en dus niet vreemd is aan het
geslacht van de stichter. Om het mogelijk te maken dat zij zonder
onderbreking hun dienst als priesteres in de tempel zouden waarnemen,
stelde hij een toelage voor hen vast uit de staatskas en door verplichte
maagdelijkheid en andere leefregels omgaf hij hen met een aureool van
verhevenheid en heiligheid. Ook koos hij twaalf Saliërs voor Mars Gradivus.
Hij verleende hun de onderscheiding van een geborduurde tuniek met
daarover een koperen borstplaat; bovendien moesten ze de hemelse
schilden dragen die ancilia genoemd worden en daarmee in processie door
de stad gaan, hymnen zingend in de driekwartsmaat van hun statige dans.
Vervolgens koos hij als pontifex Numa Marcius, de zoon van Marcus, een der
senatoren, en hij vertrouwde hem een gedetailleerde schriftelijke opgave toe
van alle offeranden: met welke offers, op welke dagen en in welke tempels de
plechtigheden moesten plaatsvinden. Alle andere openbare en particuliere
offerdiensten onderwierp hij ook aan de besluiten van de pontifex: er moest
er toch één zijn bij wie het volk te rade kon gaan, anders bestond het gevaar
dat er door het verwaarlozen van de voorvaderlijke riten en het invoeren van
vreemde, verwarring zou ontstaan in de goddelijke wet. Niet alleen de
ceremoniën ten aanzien van de goden leerde men van deze pontifex, maar
ook de vereiste riten bij een begrafenis. Hij onderwees de mensen hoe men
