‘Armoede’ wordt gedefinieerd als “een individu dat leeft onder de Nederlandse minimum
inkomensgrens waarbij onvoldoende middelen zijn voor basale levensvoorzieningen” (CBS, z.d.).
Armoede is een keuze
Armoede is niet toevallig. Het is de voorspelbare uitkomst van een reeks beslissingen die een staat
van armoede tot gevolg hebben. Recent onderstreepte Amerikaanse Staatssecretaris Carson dit:
“armoede is voor een groot gedeelte een gevolg van keuze, meer dan wat dan ook” (Carson, 2022).
Vraagstelling: is armoede inderdaad een gevolg van keuze?
Armoede is noodzakelijk
Armoede is wenselijk vanwege het ‘kuikeneffect’, aldus Emily Hauser, respondent van Amerikaanse
armoedebestrijdingsorganisatie ‘TalkPoverty.org’. Deze theorie gaat er van uit dat, wanneer een
kuiken geboren wordt, het moeite moet doen om uit het ei te komen. Zou je het helpen door de
schaal te breken, zal het sterven. Er gaat een vergelijking op met armoede. Het individu moet moeite
doen om vooruit te komen.
Dit wordt onderstreept door econoom Ravallion die aangeeft dat armoede zelfs noodzakelijk is
vanwege de bevordering van incompetentie. Hiermee bedoeld Ravallion (2021) dat armoede
automatisch leidt tot verschillen die op hun beurt leiden tot de creatie van kansen. Armoede
bevorderd economisch groei. Het geeft werkers een reden om creatiever te werken hetgeen een
sterke en meer competitieve economie tot gevolg heeft.
Ryan Zurak, financieel correspondent voor CNN geeft een breed perspectief op armoede; “Armoede
is een reflectie van menselijke relaties”. Armoede laat volgens Zurak (2022) zien in welke mate het
individu bereid is om te investeren in anderen. Als die investering het niet voldoende waard is,
betekend dit dat de persoon ‘te weinig waarde’ aandraagt om een relatie te rechtvaardigen.
Armoede wordt overschat
Bovendien wordt wereldwijde armoede overschat, aldus Jim Yong Kim, voormalig president van de
Wereldbank. Mondiale armoede zou anno 2022 lager zijn dan ooit tevoren en is het gevolg van een
gezamenlijk inzet van ontwikkelde landen (Kim, 2022). Philip Alston, uitgaand UN rapporteur van
armoede en mensenrechten is het daar niet mee eens en stelt dat het armoedebeleid juist gefaald
heeft. Zo zouden anno 2022 juist meer mensen mondiaal in armoede leven dan twee decennia
geleden. “We hebben een decennium verspild in de strijd tegen armoede waarbij misplaatst
triomfalisme de hervormingen blokkeerde” (Alston, 2022).
Oorzaken van armoede
Op macro niveau zijn volgens de Wereldbank de afwezigheid van goede banen, onderwijsgebrek,
conflict, klimaatverandering en sociale ongelijkheid gedeeltelijk verantwoordelijk voor armoede
(Wereldbank, 2022). Op meso- en micro niveau zijn dit scheiding, faillissement, ziekte, inflatie, werk
dat te weinig betaald of een te groot bestedingspatroon. Deze oorzaken kunnen op hun beurt tot een
neerwaartse spiraal leiden. Armoede gaat daarom volgens welzijnspsycholoog Van Rossum niet enkel
om de inhoud van de portemonnee, maar om de totaal leefsituatie (Van Rossum, GGZ, 2022).
inkomensgrens waarbij onvoldoende middelen zijn voor basale levensvoorzieningen” (CBS, z.d.).
Armoede is een keuze
Armoede is niet toevallig. Het is de voorspelbare uitkomst van een reeks beslissingen die een staat
van armoede tot gevolg hebben. Recent onderstreepte Amerikaanse Staatssecretaris Carson dit:
“armoede is voor een groot gedeelte een gevolg van keuze, meer dan wat dan ook” (Carson, 2022).
Vraagstelling: is armoede inderdaad een gevolg van keuze?
Armoede is noodzakelijk
Armoede is wenselijk vanwege het ‘kuikeneffect’, aldus Emily Hauser, respondent van Amerikaanse
armoedebestrijdingsorganisatie ‘TalkPoverty.org’. Deze theorie gaat er van uit dat, wanneer een
kuiken geboren wordt, het moeite moet doen om uit het ei te komen. Zou je het helpen door de
schaal te breken, zal het sterven. Er gaat een vergelijking op met armoede. Het individu moet moeite
doen om vooruit te komen.
Dit wordt onderstreept door econoom Ravallion die aangeeft dat armoede zelfs noodzakelijk is
vanwege de bevordering van incompetentie. Hiermee bedoeld Ravallion (2021) dat armoede
automatisch leidt tot verschillen die op hun beurt leiden tot de creatie van kansen. Armoede
bevorderd economisch groei. Het geeft werkers een reden om creatiever te werken hetgeen een
sterke en meer competitieve economie tot gevolg heeft.
Ryan Zurak, financieel correspondent voor CNN geeft een breed perspectief op armoede; “Armoede
is een reflectie van menselijke relaties”. Armoede laat volgens Zurak (2022) zien in welke mate het
individu bereid is om te investeren in anderen. Als die investering het niet voldoende waard is,
betekend dit dat de persoon ‘te weinig waarde’ aandraagt om een relatie te rechtvaardigen.
Armoede wordt overschat
Bovendien wordt wereldwijde armoede overschat, aldus Jim Yong Kim, voormalig president van de
Wereldbank. Mondiale armoede zou anno 2022 lager zijn dan ooit tevoren en is het gevolg van een
gezamenlijk inzet van ontwikkelde landen (Kim, 2022). Philip Alston, uitgaand UN rapporteur van
armoede en mensenrechten is het daar niet mee eens en stelt dat het armoedebeleid juist gefaald
heeft. Zo zouden anno 2022 juist meer mensen mondiaal in armoede leven dan twee decennia
geleden. “We hebben een decennium verspild in de strijd tegen armoede waarbij misplaatst
triomfalisme de hervormingen blokkeerde” (Alston, 2022).
Oorzaken van armoede
Op macro niveau zijn volgens de Wereldbank de afwezigheid van goede banen, onderwijsgebrek,
conflict, klimaatverandering en sociale ongelijkheid gedeeltelijk verantwoordelijk voor armoede
(Wereldbank, 2022). Op meso- en micro niveau zijn dit scheiding, faillissement, ziekte, inflatie, werk
dat te weinig betaald of een te groot bestedingspatroon. Deze oorzaken kunnen op hun beurt tot een
neerwaartse spiraal leiden. Armoede gaat daarom volgens welzijnspsycholoog Van Rossum niet enkel
om de inhoud van de portemonnee, maar om de totaal leefsituatie (Van Rossum, GGZ, 2022).
