SURREALISME VANAF 1924
SCHILDERKUNST
Afbeelding 1:
- op een immense vlakte lopen vijf olifanten en een steigerend paard
☆de achterste olifant draagt een toren op zijn rug, die boven de wolken uitkomt
☆ de reusachtige dieren, op hoge, spinachtige poten komen op de heilige Antonius af
☆op hun rug dragen ze verleidingen: vrouwen, vermaak, spelen pracht en praal
☆ de heilige weerstaat de verleidingen door een kruis omhoog te houden
- de vormgeving is typerend voor de meeste surrealistische schilderijen naar aanleiding van dromen
☆ precies en gedetailleerd geschilderd
☆ door de toepassing van lijn- en atmosferisch perspectief is er sprake van duidelijke ruimtesuggestie
☆ het lange standpunt (kikvorsperspectief) zorgt voor de reusachtige afmetingen van de dieren
- de voorstelling is met olieverf op doek geschilderd
☆ voor meer nauwkeurigheid gebruikte hij kleine zachtharige penselen
☆ de olieverf is in dunne, doorschijnende laagjes aangebracht
- om vloeiende overgangen van de schaduwen te realiseren, past Dalí de nat-in-natschildertechniek toe
☆ er wordt een nieuwe laag verf aangebracht op de nog natte onderlaag
Functie: een weergave van beelden uit het onderbewuste van de kunstenaar
Afbeelding 2: Ceci
n’est pas une
pomme
Afbeelding 1: De verzoeking van de heilige Antonius
Afbeelding 2:
Functie: de toeschouwer dwingen op een andere manier naar kunstwerken te kijken. De
toeschouwers worden eraan herinnerd dat het slechts een afbeelding van een appel is. Margritte
speelt met de wisselwerking tussen realiteit en een verwijzing naar de realiteit, het schilderij
, ‘AUTOMATISCH’ SCHILDEREN
- de vormen zijn niet van tevoren bedacht, maar bestaan als het ware vanzelf, zonder erover na te denken
- de voorstelling is grotendeels abstract
☆ sommige vormen zijn herkenbaar: een duiveltje uit een doosje, dierfiguren, een gitaar,
muzieknoten, een raam en een tafeltje
- de vrolijk gekleurde vormen doen denken aan speelgoed in een kinderkamer
- de vormen zijn spontaan tot stand gekomen
☆ kleur en compositie van de figuurtjes zijn wel zorgvuldig gekozen
- het tafereel is opgebouwd uit schijnbaar willekeurig geordende, grillige vormen
☆ tussen de vormen onderling is er sprake van een vormcontrast (geometrisch vs organisch)
- de ritmische compositie bestaat uit wimpels en vrolijk gekleurde speelgoedfiguren
☆ zorgt voor een dynamische indruk
- voor het interieur is verdunde olieverf gebruikt
☆ een deel van de vormpjes is dekkend geschilderd
- door het contrast tussen de dun geschilderde achtergrond en dekkend geschilderde voorgrond
motieven ontstaat ruimtesuggestie
- sommige surrealisten uit de stroming van het automatisch schilderen hebben een voorkeur voor
experimentele materialen en technieken, zoals:
☆ rubbing: doordrukken van structuur van diverse voorwerpen door middel van wrijving met
potlood of krijt
☆ decalcomanie: afdrukken van beschilderd materiaal op het beeldvlak
Juan Miró: Het harlekijnen carnaval
Functie: de vormen die ontstaat hebben een relatie
met het onderbewuste van de kunstenaar. Door het
zichtbaar maken van onderbewuste processen stelt
Miró de vanzelfsprekendheid van het zichtbare en
beredeneerbare ter discussie
SCHILDERKUNST
Afbeelding 1:
- op een immense vlakte lopen vijf olifanten en een steigerend paard
☆de achterste olifant draagt een toren op zijn rug, die boven de wolken uitkomt
☆ de reusachtige dieren, op hoge, spinachtige poten komen op de heilige Antonius af
☆op hun rug dragen ze verleidingen: vrouwen, vermaak, spelen pracht en praal
☆ de heilige weerstaat de verleidingen door een kruis omhoog te houden
- de vormgeving is typerend voor de meeste surrealistische schilderijen naar aanleiding van dromen
☆ precies en gedetailleerd geschilderd
☆ door de toepassing van lijn- en atmosferisch perspectief is er sprake van duidelijke ruimtesuggestie
☆ het lange standpunt (kikvorsperspectief) zorgt voor de reusachtige afmetingen van de dieren
- de voorstelling is met olieverf op doek geschilderd
☆ voor meer nauwkeurigheid gebruikte hij kleine zachtharige penselen
☆ de olieverf is in dunne, doorschijnende laagjes aangebracht
- om vloeiende overgangen van de schaduwen te realiseren, past Dalí de nat-in-natschildertechniek toe
☆ er wordt een nieuwe laag verf aangebracht op de nog natte onderlaag
Functie: een weergave van beelden uit het onderbewuste van de kunstenaar
Afbeelding 2: Ceci
n’est pas une
pomme
Afbeelding 1: De verzoeking van de heilige Antonius
Afbeelding 2:
Functie: de toeschouwer dwingen op een andere manier naar kunstwerken te kijken. De
toeschouwers worden eraan herinnerd dat het slechts een afbeelding van een appel is. Margritte
speelt met de wisselwerking tussen realiteit en een verwijzing naar de realiteit, het schilderij
, ‘AUTOMATISCH’ SCHILDEREN
- de vormen zijn niet van tevoren bedacht, maar bestaan als het ware vanzelf, zonder erover na te denken
- de voorstelling is grotendeels abstract
☆ sommige vormen zijn herkenbaar: een duiveltje uit een doosje, dierfiguren, een gitaar,
muzieknoten, een raam en een tafeltje
- de vrolijk gekleurde vormen doen denken aan speelgoed in een kinderkamer
- de vormen zijn spontaan tot stand gekomen
☆ kleur en compositie van de figuurtjes zijn wel zorgvuldig gekozen
- het tafereel is opgebouwd uit schijnbaar willekeurig geordende, grillige vormen
☆ tussen de vormen onderling is er sprake van een vormcontrast (geometrisch vs organisch)
- de ritmische compositie bestaat uit wimpels en vrolijk gekleurde speelgoedfiguren
☆ zorgt voor een dynamische indruk
- voor het interieur is verdunde olieverf gebruikt
☆ een deel van de vormpjes is dekkend geschilderd
- door het contrast tussen de dun geschilderde achtergrond en dekkend geschilderde voorgrond
motieven ontstaat ruimtesuggestie
- sommige surrealisten uit de stroming van het automatisch schilderen hebben een voorkeur voor
experimentele materialen en technieken, zoals:
☆ rubbing: doordrukken van structuur van diverse voorwerpen door middel van wrijving met
potlood of krijt
☆ decalcomanie: afdrukken van beschilderd materiaal op het beeldvlak
Juan Miró: Het harlekijnen carnaval
Functie: de vormen die ontstaat hebben een relatie
met het onderbewuste van de kunstenaar. Door het
zichtbaar maken van onderbewuste processen stelt
Miró de vanzelfsprekendheid van het zichtbare en
beredeneerbare ter discussie
