Kritische reflectie filmopdracht
Analyseer welke stappen van de cirkels van empowerment of welke
bouwstenen wel/niet aan bod gekomen zijn.
Eerste stap Contact: Ik heb in het begin van het gesprek gejoint, ik heb
gevraagd of ze er geraakt is. Daarna heb ik de werking uitgelegd en haar de
vraag gesteld wat ze normaal aan het doen zou zijn moest ze hier niet zitten.
(frame the session) Ik heb haar dan indirecte complimenten gegeven zoals: ‘Je
bent dus een sociaal persoon’, of ‘je bent een echte dierenvriend.’ We hebben
dus in het begin van het gesprek niet gehad over haar ‘probleem’. Als ze
uitgepraat was heb ik haar de vraag gesteld wat haar hier eigenlijk brengt, om
zo de beginsituatie van haar probleem te kunnen schetsen zonder het een
probleem te noemen.
Tweede stap Probleemverkenning, huidige situatie:
Ik begon aan een oordeel loos gesprek. Ik heb haar de schaal voorgesteld en
haar gevraagd waar ze zich momenteel bevindt binnenin haar probleem en
waarom ze zichzelf daar zet. Ik heb haar de vraag gesteld waarom dit voor haar
een probleem vormt. Tijdens het gesprek heb haar gevraagd naar de gewenste
situatie met de vraag wat haar ultieme doel zou zijn om op dat gewenste cijfertje
te belanden.
Ik heb gebruik gemaakt van perspectiefwisseling, ik heb haar gevraagd wat haar
vriendinnen zouden doen om haar te helpen, of wat zij ervan vinden. Ik heb
tijdens het gesprek vaak samengevat, zoals als ik het goed begrijp, …
Tijdens het gesprek heb ik onrechtstreeks vragen naar coping gebruikt, waar ze
duidelijk aangeeft dat haar vriend en vriendinnen ervoor zorgen dat ze toch
doorzet.
Na de coping heb ik naar veranderbehoefte toe gewerkt, met de vraag wat ze de
volgende keer zou willen bereikt hebben om een klein stapje verder te staan. Ik
besluit dat ik genoeg het probleem heb verkend, maar dat ik soms toch nog iets
meer mocht doorvragen.
Derde stap Gewenste situatie, doelen stellen
Tijdens het gesprek heb ik haar gevraagd waar ze graag zou komen te staan,
wat haar ultieme doel is en hoe ze dat doel wil behalen. Ik heb haar gevraagd
wat er veranderd zou zijn moest ze bij het ultieme doel staan. Daar kan ik
onrechtstreeks de wondervraag aan koppelen, wat er dus zou veranderd zijn, ik
heb haar laten ‘dromen’ om haar te stimuleren om haar ultieme doel te behalen.
Ik merk wel dat ik te weinig heb geïnformeerd naar de voordelen van haar doel.
Ik heb haar doel wel positief geformuleerd. Ze wil dus dat haar motivatie
toeneemt. Haal doelen waar realiseerbaar en meetbaar. Ik heb tijdens haar doel
, haar significante anderen erbij betrokken, met de vraag wat zij zouden zeggen
tegen haar wat ze zou moeten doen. Ik heb geen gebruik gemaakt van
interventies voor perspectiefwisseling en dat vind ik wel jammer, het had toch in
het filmpje moeten komen, dit kon heel interessant zijn. Dit zou haar ook meer
gestimuleerd hebben om haar doel te willen behalen.
Vierde stap positieve uitzonderingen en eerdere successen.
Toen we met de schaal bezig waren heb ik haar gevraagd of ze ooit al eens
verder stond dan waar ze nu staat. Dat is dus polsen naar eerdere successen. Ik
vond dat ik daar toch misschien nog meer mocht op doorgaan, wat ik niet heb
gedaan. Ik heb de vierde stap te weinig toegepast.
Vijfde stap volgende stap
In het gesprek heeft de cliënt de gewenste situatie bepaald en waar ze effectief
stond op de schaal. Ze heeft ook verteld wat ze zou willen bereiken tegen de
volgende keer, wat haar toch een stapje verder zou brengen. Ik heb dan ook
gebruik gemaakt van de perspectiefwisseling, wat haar vriendinnen zou zeggen
om haar te helpen. En om het einde heb ik dan concreet gevraagd wat ze nu zal
doen om een stapje dichter bij haar doel te geraken.
Zesde stap volgend gesprek
Ik heb gepolst of ze nog een verder gesprek wou.
Wat ging er goed? Waar had je problemen mee? Wat wil en kan je
de volgende keer anders doen? Waarom?
Ik had soms problemen met doorvragen. Ik vond het soms moeilijk om de
oplossing uit haar mond te krijgen. Je mag als begeleider zelf niks als oplossing
geven, wat het allemaal moeilijk maakt. De volgende keer zou ik toch nog meer
willen focussen op haar positieve en eerdere successen. Ik merk dat ik dit te
weinig heb gedaan tijdens het gesprek. Het ging wel goed met haar ultieme doel,
voor mij was het heel duidelijk waar ze naar toe wou.
Analyseer welke basishoudingen van oplossingsgericht werken in je
gesprek aan bod gekomen zijn.
Niet-weten houding
Voor mij was mijn cliënt duidelijk de expert in het verhaal. Ik was nieuwsgierig
met wat ze deed in het dagelijks leven. Zelf vond ik dat ik nog iets
nieuwsgieriger mocht zijn en dat ik nog meer moest doorvragen.
Oprechte, authentieke aandacht
Ik heb oprecht geluisterd en dit merk je aan mijn houding, ik keek veel naar haar
als ze aan het vertellen was.
Analyseer welke stappen van de cirkels van empowerment of welke
bouwstenen wel/niet aan bod gekomen zijn.
Eerste stap Contact: Ik heb in het begin van het gesprek gejoint, ik heb
gevraagd of ze er geraakt is. Daarna heb ik de werking uitgelegd en haar de
vraag gesteld wat ze normaal aan het doen zou zijn moest ze hier niet zitten.
(frame the session) Ik heb haar dan indirecte complimenten gegeven zoals: ‘Je
bent dus een sociaal persoon’, of ‘je bent een echte dierenvriend.’ We hebben
dus in het begin van het gesprek niet gehad over haar ‘probleem’. Als ze
uitgepraat was heb ik haar de vraag gesteld wat haar hier eigenlijk brengt, om
zo de beginsituatie van haar probleem te kunnen schetsen zonder het een
probleem te noemen.
Tweede stap Probleemverkenning, huidige situatie:
Ik begon aan een oordeel loos gesprek. Ik heb haar de schaal voorgesteld en
haar gevraagd waar ze zich momenteel bevindt binnenin haar probleem en
waarom ze zichzelf daar zet. Ik heb haar de vraag gesteld waarom dit voor haar
een probleem vormt. Tijdens het gesprek heb haar gevraagd naar de gewenste
situatie met de vraag wat haar ultieme doel zou zijn om op dat gewenste cijfertje
te belanden.
Ik heb gebruik gemaakt van perspectiefwisseling, ik heb haar gevraagd wat haar
vriendinnen zouden doen om haar te helpen, of wat zij ervan vinden. Ik heb
tijdens het gesprek vaak samengevat, zoals als ik het goed begrijp, …
Tijdens het gesprek heb ik onrechtstreeks vragen naar coping gebruikt, waar ze
duidelijk aangeeft dat haar vriend en vriendinnen ervoor zorgen dat ze toch
doorzet.
Na de coping heb ik naar veranderbehoefte toe gewerkt, met de vraag wat ze de
volgende keer zou willen bereikt hebben om een klein stapje verder te staan. Ik
besluit dat ik genoeg het probleem heb verkend, maar dat ik soms toch nog iets
meer mocht doorvragen.
Derde stap Gewenste situatie, doelen stellen
Tijdens het gesprek heb ik haar gevraagd waar ze graag zou komen te staan,
wat haar ultieme doel is en hoe ze dat doel wil behalen. Ik heb haar gevraagd
wat er veranderd zou zijn moest ze bij het ultieme doel staan. Daar kan ik
onrechtstreeks de wondervraag aan koppelen, wat er dus zou veranderd zijn, ik
heb haar laten ‘dromen’ om haar te stimuleren om haar ultieme doel te behalen.
Ik merk wel dat ik te weinig heb geïnformeerd naar de voordelen van haar doel.
Ik heb haar doel wel positief geformuleerd. Ze wil dus dat haar motivatie
toeneemt. Haal doelen waar realiseerbaar en meetbaar. Ik heb tijdens haar doel
, haar significante anderen erbij betrokken, met de vraag wat zij zouden zeggen
tegen haar wat ze zou moeten doen. Ik heb geen gebruik gemaakt van
interventies voor perspectiefwisseling en dat vind ik wel jammer, het had toch in
het filmpje moeten komen, dit kon heel interessant zijn. Dit zou haar ook meer
gestimuleerd hebben om haar doel te willen behalen.
Vierde stap positieve uitzonderingen en eerdere successen.
Toen we met de schaal bezig waren heb ik haar gevraagd of ze ooit al eens
verder stond dan waar ze nu staat. Dat is dus polsen naar eerdere successen. Ik
vond dat ik daar toch misschien nog meer mocht op doorgaan, wat ik niet heb
gedaan. Ik heb de vierde stap te weinig toegepast.
Vijfde stap volgende stap
In het gesprek heeft de cliënt de gewenste situatie bepaald en waar ze effectief
stond op de schaal. Ze heeft ook verteld wat ze zou willen bereiken tegen de
volgende keer, wat haar toch een stapje verder zou brengen. Ik heb dan ook
gebruik gemaakt van de perspectiefwisseling, wat haar vriendinnen zou zeggen
om haar te helpen. En om het einde heb ik dan concreet gevraagd wat ze nu zal
doen om een stapje dichter bij haar doel te geraken.
Zesde stap volgend gesprek
Ik heb gepolst of ze nog een verder gesprek wou.
Wat ging er goed? Waar had je problemen mee? Wat wil en kan je
de volgende keer anders doen? Waarom?
Ik had soms problemen met doorvragen. Ik vond het soms moeilijk om de
oplossing uit haar mond te krijgen. Je mag als begeleider zelf niks als oplossing
geven, wat het allemaal moeilijk maakt. De volgende keer zou ik toch nog meer
willen focussen op haar positieve en eerdere successen. Ik merk dat ik dit te
weinig heb gedaan tijdens het gesprek. Het ging wel goed met haar ultieme doel,
voor mij was het heel duidelijk waar ze naar toe wou.
Analyseer welke basishoudingen van oplossingsgericht werken in je
gesprek aan bod gekomen zijn.
Niet-weten houding
Voor mij was mijn cliënt duidelijk de expert in het verhaal. Ik was nieuwsgierig
met wat ze deed in het dagelijks leven. Zelf vond ik dat ik nog iets
nieuwsgieriger mocht zijn en dat ik nog meer moest doorvragen.
Oprechte, authentieke aandacht
Ik heb oprecht geluisterd en dit merk je aan mijn houding, ik keek veel naar haar
als ze aan het vertellen was.
