Extra notities les 2 lumbale
studie Saunders, coppieters&Hodges 2005
TrA activitity is phasic in LBP
- Bij gezonde controle personen: de TrA heeft een continue activiteit (niet altijd evenveel wel)
- Bij LBP personen: is dit niet het geval, TrA vertoont hier een meer fasisch gedrag, terwijl we
eerder een continue tonisch gedrag zouden verwachten zoals bij de gezonde personen
Niet alleen het gedrag veranderd, maar ook de samenstelling van de spier is ook anders, de
contratie aan fasische vezels wordt relatief groter
Studie hall, tsao and hodges 2006
Activation direction-specific
De feedforward activatie van de diepe spieren is onafhankelijk van de richting van bewegen (naar
voor of achter zwaaien, de spier zal altijd feedforward geactiveerd worden). Voor de andere spieren
is dit niet het geval, de bewegingsrichting van de arm heeft een verschillende invloed op de timing
van activatie op de verschillende spieren. Met andere woorden, je moet voor ogen houden dat de
diepe spieren zeer dicht tegen het gewricht aanliggen, de werking van die spieren is ook
onafhankelijk van de houding en bewegen. De werking van de diepe spieren is onafhankelijk van de
verstoring van de beweging die plaats grijpt.
Bij patiënten heeft de bewegingsrichting juist wel een invloed. We zien dus een vrij consistente
verandering in diepe spieren bij patienten, de spieren gaan zich meer fasisch gedragen (meer on en
off) en ze worden meer richtingsafhankelijk.
Changes in superficial muscle
activation
Opstelling: patient zit in frame, er is een bepaalde belasting die
aan de romp trekt, in dit geval naar achter (maar kan ook naar
voor), de bedoeling is om zo stil mogelijk te blijven zitten. Dus
in dit geval moeten de buikspieren dus een zodanige activiteit om de romp toch recht te houden. Het
is een quick front release test: een magnetisch veld valt stil en de belasting komt los, waardoor dus
door de acitivteit van de buikspieren de romp plots naar voor zal komen, maar er wordt gevraagd
aan de patient om zo recht mogelijk te blijven zitten → er worden in normale omstandigheden 2
elementen verwacht om de romp toch recht te houden
- De activiteit van de buikspieren zal zo snel mogelijk stoppen, de motorische sturing zal de
opdracht geven aan de buikspieren om zo snel mogelijk te relaxeren.
- Aan de rugspieren zal zo snel mogelijk een sturing gegeven worden om op te spannen
, Resultaten:
- Normale omstandigheden: buikspieren heel snel ontspannen, rugspieren heel snel
opspannen
- LBP patiënten: zowel het ontspannen van de buikspieren, als het opspannen van de
rugspieren heeft een veel grotere tijdspanne nodig
- Rugpatiënten hebben een verstoorde sensorimotorische controle, deze patienten hebben
veel meer moeite en veel meer tijd nodig om snel te reageren op een veranderde situatie.
Klinische implicaties:
- Compensate for poor deep muscle control
- Superficial muscles results in high compressive forces
- Activation of superficial muscles → rigid movement
Effects of experimental pain
Het is niet omdat er in onderzoeken verschillen zijn tussen controles en patiënten, dat er ook een
oorzakelijk verband is tussen die 2.
→ Het is niet omdat je ziet dat de feedforward activatie bij een patiënt vertraagt is, dat dit ook het
ten gevolgde van de rugpijn is, want er zijn 2 mogelijkheden
- Iemand krijgt rugpijn en daardoor is de werking van de TrA vertraagd
- De TrA is al altijd vertraagd en heeft daardoor een hoger risico om rugpijn te krijgen
Hoe kan je een oorzakelijk verband aantonen?
- Pijn induceren en kijken wat het gevolg hiervan is
Vb. zoutoplossing inspuiten op bepaalde plaatsen in het lichaam en dit geeft gedurende 10
minuten intense pijn.
Om zeker te zijn dat dit is door de pijn en niet door de hypertone zoutoplossing, is er nog een
controle groep die een isotone zoutoplossing krijgt (dit doet geen pijn).
- Controle: arm naar voor zwaaien, beweging w ingezet door TrA = normale situatie
- Isotone saline: feedforwardactivatie TrA is er nog altijd = normale situatie
- Hypertone saline: feedforwardacitvaite TrA is vertraagd
- Conclusive: het induceren van pijn heeft een gevolg op de feedforward activatie vd de TrA.
Dit toont dus aan dat er een oorzakelijk verband is tussen het induceren van pijn en een
verstoorde werking van de TrA.
Effects of fear or anticipation of pain
We weten dat niet enkel pijn, maar ook overtuiging en gedragingen en psychologische factoren een
invloed hebben op het gedrag, maar het heeft ook een invloed op de fysiologie.
Naar voor zwaaien van arm + elektroden op de rug die af en toe op een onverwacht moment pijn
induceren.
1) Controle situatie: duidelijke feedforwardactivatie van de TrA
studie Saunders, coppieters&Hodges 2005
TrA activitity is phasic in LBP
- Bij gezonde controle personen: de TrA heeft een continue activiteit (niet altijd evenveel wel)
- Bij LBP personen: is dit niet het geval, TrA vertoont hier een meer fasisch gedrag, terwijl we
eerder een continue tonisch gedrag zouden verwachten zoals bij de gezonde personen
Niet alleen het gedrag veranderd, maar ook de samenstelling van de spier is ook anders, de
contratie aan fasische vezels wordt relatief groter
Studie hall, tsao and hodges 2006
Activation direction-specific
De feedforward activatie van de diepe spieren is onafhankelijk van de richting van bewegen (naar
voor of achter zwaaien, de spier zal altijd feedforward geactiveerd worden). Voor de andere spieren
is dit niet het geval, de bewegingsrichting van de arm heeft een verschillende invloed op de timing
van activatie op de verschillende spieren. Met andere woorden, je moet voor ogen houden dat de
diepe spieren zeer dicht tegen het gewricht aanliggen, de werking van die spieren is ook
onafhankelijk van de houding en bewegen. De werking van de diepe spieren is onafhankelijk van de
verstoring van de beweging die plaats grijpt.
Bij patiënten heeft de bewegingsrichting juist wel een invloed. We zien dus een vrij consistente
verandering in diepe spieren bij patienten, de spieren gaan zich meer fasisch gedragen (meer on en
off) en ze worden meer richtingsafhankelijk.
Changes in superficial muscle
activation
Opstelling: patient zit in frame, er is een bepaalde belasting die
aan de romp trekt, in dit geval naar achter (maar kan ook naar
voor), de bedoeling is om zo stil mogelijk te blijven zitten. Dus
in dit geval moeten de buikspieren dus een zodanige activiteit om de romp toch recht te houden. Het
is een quick front release test: een magnetisch veld valt stil en de belasting komt los, waardoor dus
door de acitivteit van de buikspieren de romp plots naar voor zal komen, maar er wordt gevraagd
aan de patient om zo recht mogelijk te blijven zitten → er worden in normale omstandigheden 2
elementen verwacht om de romp toch recht te houden
- De activiteit van de buikspieren zal zo snel mogelijk stoppen, de motorische sturing zal de
opdracht geven aan de buikspieren om zo snel mogelijk te relaxeren.
- Aan de rugspieren zal zo snel mogelijk een sturing gegeven worden om op te spannen
, Resultaten:
- Normale omstandigheden: buikspieren heel snel ontspannen, rugspieren heel snel
opspannen
- LBP patiënten: zowel het ontspannen van de buikspieren, als het opspannen van de
rugspieren heeft een veel grotere tijdspanne nodig
- Rugpatiënten hebben een verstoorde sensorimotorische controle, deze patienten hebben
veel meer moeite en veel meer tijd nodig om snel te reageren op een veranderde situatie.
Klinische implicaties:
- Compensate for poor deep muscle control
- Superficial muscles results in high compressive forces
- Activation of superficial muscles → rigid movement
Effects of experimental pain
Het is niet omdat er in onderzoeken verschillen zijn tussen controles en patiënten, dat er ook een
oorzakelijk verband is tussen die 2.
→ Het is niet omdat je ziet dat de feedforward activatie bij een patiënt vertraagt is, dat dit ook het
ten gevolgde van de rugpijn is, want er zijn 2 mogelijkheden
- Iemand krijgt rugpijn en daardoor is de werking van de TrA vertraagd
- De TrA is al altijd vertraagd en heeft daardoor een hoger risico om rugpijn te krijgen
Hoe kan je een oorzakelijk verband aantonen?
- Pijn induceren en kijken wat het gevolg hiervan is
Vb. zoutoplossing inspuiten op bepaalde plaatsen in het lichaam en dit geeft gedurende 10
minuten intense pijn.
Om zeker te zijn dat dit is door de pijn en niet door de hypertone zoutoplossing, is er nog een
controle groep die een isotone zoutoplossing krijgt (dit doet geen pijn).
- Controle: arm naar voor zwaaien, beweging w ingezet door TrA = normale situatie
- Isotone saline: feedforwardactivatie TrA is er nog altijd = normale situatie
- Hypertone saline: feedforwardacitvaite TrA is vertraagd
- Conclusive: het induceren van pijn heeft een gevolg op de feedforward activatie vd de TrA.
Dit toont dus aan dat er een oorzakelijk verband is tussen het induceren van pijn en een
verstoorde werking van de TrA.
Effects of fear or anticipation of pain
We weten dat niet enkel pijn, maar ook overtuiging en gedragingen en psychologische factoren een
invloed hebben op het gedrag, maar het heeft ook een invloed op de fysiologie.
Naar voor zwaaien van arm + elektroden op de rug die af en toe op een onverwacht moment pijn
induceren.
1) Controle situatie: duidelijke feedforwardactivatie van de TrA
