Wat is het nut van een didactisch model?
Een didactisch model is een schematische en systematische geordende voorstelling in een
referentiekader voor didactisch te denken. Het geeft een overzichtelijk beeld van het
onderwijsleerproces en geeft de leersituatie weer op een vereenvoudigde wijze met relevante
aspecten. Het didactisch handelen wordt doorzichtiger, meer hanteerbaar en bespreekbaar. Het
biedt een steun bij het voorbereiden, geven en evalueren van lessen.
Waarin verschillen de recente didactische modellen met het klassiek onderwijsmodel van
Gelder?
In dergelijke onderwijsmodellen is er het bewustzijn dat zowel de lesgever als de lerende samen
verantwoordelijk zijn voor het leerproces en de leerresultaten. In tegenstelling tot het model van
Gelder wordt er in de huidige onderwijspraktijk en het huidige onderwijsonderzoek meer aandacht
besteed aan de interne processen en aan de uitwendige gedragingen van de lesgevers en
deelnemers. Met interne processen wordt bedoeld wat men denkt en voelt, sterk gerelateerd aan de
motivatie van de lerende en de lesgever. Bij uitwendige gedragingen vaststellen we: aan het type
activiteit, de lichaamstaal, de verbale uitingen, het storend gedrag.
Waarom kan het klassieke model van “didactische analyse” nog zinvol zijn?
In het model Van Gelder zijn het de doelstellingen die stuurden. De lesgever weet door de
doelstelling welke ondersteuning(uitleg) hij moet geven; sturen en ondersteunen vormden één en
het zelfde proces.
Illustreer hoe het principe van “evidence based” in recente didactische modellen vervat zitten
Zoals in andere sectoren, heeft het ‘evidence-based’ principe ook in het onderwijs zijn intrede
gedaan. De veranderingen in doelstellingen van onderwijs en de wijzingen in de leer- en
instructiestrategieën passen in een model van ‘onderwijseffectiviteit’. Bv: weinig zwemuren
beschikbaar in zwemschool, dient nagedacht te worden om de lesuren zo zinvol mogelijk in te vullen
via instructiestrategieën
Wat wordt er bedoeld met ‘binnenwereld’ van de deelnemer en waarom zou je daar in de praktijk
en het onderwijsonderzoek rekening dienen mee te houden?
De binnenwereld of de beleving van de kinderen. Bij het is kind in beweging is kijken naar meetbare
leereffecten en tegelijk ook vat krijgen op gedachten en gevoelens een zeer mooie uitdaging. Zo kan
er naar een evenwicht gestreefd worden tussen:
- Kwalificering (diploma) of de overdacht van kennis, vaardigheden, waarden en normen
- Socialisatie: tot groep, cultuur, maatschappij behoren
- Subjectificatie of persoonsvorming: een identiteit opbouwen door vrijheid,
verantwoordelijkheid, emancipatie in democratie
Geef aan hoe de omgevingsfactoren een rol kunnen spelen in de recente didactische modellen.
Illustreer aan de hand van een voorbeeld.
In de recente onderwijsmodellen wordt de omgeving als een normatieve sociale context beschouwd,
waarbij de lerenden kansen krijgen die zowel van de interactie van deelnemers onderling, van de
interactie tussen deelnemer en lesgever als van de context afhangen. In onderzoek kunnen factoren
op individueel en organisatieniveau in meerdere contexten met elkaar vergeleken worden wat
, multilevel analyse wordt genoemd. Voorbeeld is MultiMove waar naar diverse aanbieders of
organisatorische contexten is gekeken: naschoolse opvang, sportclub, gemeente
Waarom zijn ecologische modellen zowel in de gezondheids- als onderwijsstudies nuttig?
Ecologische modellen zijn vrij populair in de gezondheidssector en ze verwijzen naar de complexe
interactie tussen intra-persoonlijke en interpersoonlijke factoren, factoren op niveau van
instanties/organisaties, gemeenschappen en publiek beleid.
Het aantal niveaus in ecologische modellen die in onderwijs- en gezondheidsstudies worden
gehanteerd kan variëren: drie(micro,meso,macro) , vier als ook het individu als afzonderlijk niveau
wordt opgenomen (nano), zes wanneer naast organisaties ook communities en internationalie
samenwerking wordt benadrukt.
HOOFDSTUK 2
Wat is het verschil tussen leren bewegen (bewegen als doel) en bewegend (bewegen als middel)?
Men bouwt zijn fysieke geletterdheid op wanneer ‘bewegen als doel’ wordt vooropgesteld. Dit
verwijst dan naar leren bewegen waarbij men zich uiteraard in de eerste plaats richt naar kinderen
en jongeren.
Wanneer bewegen wordt ingezet om ervoor te zorgen dat we het denken zullen bevorderen, dan is
hier sprake van bewegend leren of bewegen gebruiken gebruiken als een middel om cognitieve
doelen te bereiken. Hierbij kunnen we onderscheid maken tussen
- Al bewegend cognitieve zaken leren zoals taal, rekenen, wetenschappen
- De beweging gebruiken als pauze/afwisseling voor het zittende lichaam, waar door de
hersenen daarna weer beter functioneren en het lichaam wordt “ gekalmeerd” en weer
beter tegen de klassieke zittende klasomstandigheden zou moeten kunnen.
Wat is het verschil tussen een objectivistische en een constructivistische benadering van leren en
instructie? Waarom speelt deze visie op onderwijs een belangrijke rol?
Bij objectivistische benadering: kennis = stabiel omdat de essentiële kenmerken van objecten gekend
kunnen zijn en relatief onveranderlijk blijven. De leiding activiteiten zijn sterk gedreven door
instructieverantwoordelijke. De deelnemers zijn de ontvangers. De aandacht gaat naar inhoud
activiteit = WAT en niet naar proces = Hoe
Bij constructivistische benadering, kiest het voor een andere epistemologische basis voor het
benaderen van kennis. Hierbij heeft kennis geen objectieve vaste waarde. Iemand moet eerst zelf
essentiële ervaringen met subjectieve werkelijkheid daarna pas kennis opdoen. Aandacht naar
proces= Hoe?
De nadruk ligt op de ‘echte’ wereld en men erkent het belang van cultuur. Hier wordt sterk rekening
gehouden met individuele karakteristieken en intrinsieke motivatie. Samenwerkend leren staat
centraal en de lesgever is eerder een mentor/coach dan een zuivere instructieverantwoordelijke. Het
kiezen voor een meer objectivistische of meer constructivistische visie heeft uiteraard een invloed op
diverse elementen in het didactisch handelen.
Welke vier domeinen worden er in de taxonomie van Romiszowski gebruikt?
Een didactisch model is een schematische en systematische geordende voorstelling in een
referentiekader voor didactisch te denken. Het geeft een overzichtelijk beeld van het
onderwijsleerproces en geeft de leersituatie weer op een vereenvoudigde wijze met relevante
aspecten. Het didactisch handelen wordt doorzichtiger, meer hanteerbaar en bespreekbaar. Het
biedt een steun bij het voorbereiden, geven en evalueren van lessen.
Waarin verschillen de recente didactische modellen met het klassiek onderwijsmodel van
Gelder?
In dergelijke onderwijsmodellen is er het bewustzijn dat zowel de lesgever als de lerende samen
verantwoordelijk zijn voor het leerproces en de leerresultaten. In tegenstelling tot het model van
Gelder wordt er in de huidige onderwijspraktijk en het huidige onderwijsonderzoek meer aandacht
besteed aan de interne processen en aan de uitwendige gedragingen van de lesgevers en
deelnemers. Met interne processen wordt bedoeld wat men denkt en voelt, sterk gerelateerd aan de
motivatie van de lerende en de lesgever. Bij uitwendige gedragingen vaststellen we: aan het type
activiteit, de lichaamstaal, de verbale uitingen, het storend gedrag.
Waarom kan het klassieke model van “didactische analyse” nog zinvol zijn?
In het model Van Gelder zijn het de doelstellingen die stuurden. De lesgever weet door de
doelstelling welke ondersteuning(uitleg) hij moet geven; sturen en ondersteunen vormden één en
het zelfde proces.
Illustreer hoe het principe van “evidence based” in recente didactische modellen vervat zitten
Zoals in andere sectoren, heeft het ‘evidence-based’ principe ook in het onderwijs zijn intrede
gedaan. De veranderingen in doelstellingen van onderwijs en de wijzingen in de leer- en
instructiestrategieën passen in een model van ‘onderwijseffectiviteit’. Bv: weinig zwemuren
beschikbaar in zwemschool, dient nagedacht te worden om de lesuren zo zinvol mogelijk in te vullen
via instructiestrategieën
Wat wordt er bedoeld met ‘binnenwereld’ van de deelnemer en waarom zou je daar in de praktijk
en het onderwijsonderzoek rekening dienen mee te houden?
De binnenwereld of de beleving van de kinderen. Bij het is kind in beweging is kijken naar meetbare
leereffecten en tegelijk ook vat krijgen op gedachten en gevoelens een zeer mooie uitdaging. Zo kan
er naar een evenwicht gestreefd worden tussen:
- Kwalificering (diploma) of de overdacht van kennis, vaardigheden, waarden en normen
- Socialisatie: tot groep, cultuur, maatschappij behoren
- Subjectificatie of persoonsvorming: een identiteit opbouwen door vrijheid,
verantwoordelijkheid, emancipatie in democratie
Geef aan hoe de omgevingsfactoren een rol kunnen spelen in de recente didactische modellen.
Illustreer aan de hand van een voorbeeld.
In de recente onderwijsmodellen wordt de omgeving als een normatieve sociale context beschouwd,
waarbij de lerenden kansen krijgen die zowel van de interactie van deelnemers onderling, van de
interactie tussen deelnemer en lesgever als van de context afhangen. In onderzoek kunnen factoren
op individueel en organisatieniveau in meerdere contexten met elkaar vergeleken worden wat
, multilevel analyse wordt genoemd. Voorbeeld is MultiMove waar naar diverse aanbieders of
organisatorische contexten is gekeken: naschoolse opvang, sportclub, gemeente
Waarom zijn ecologische modellen zowel in de gezondheids- als onderwijsstudies nuttig?
Ecologische modellen zijn vrij populair in de gezondheidssector en ze verwijzen naar de complexe
interactie tussen intra-persoonlijke en interpersoonlijke factoren, factoren op niveau van
instanties/organisaties, gemeenschappen en publiek beleid.
Het aantal niveaus in ecologische modellen die in onderwijs- en gezondheidsstudies worden
gehanteerd kan variëren: drie(micro,meso,macro) , vier als ook het individu als afzonderlijk niveau
wordt opgenomen (nano), zes wanneer naast organisaties ook communities en internationalie
samenwerking wordt benadrukt.
HOOFDSTUK 2
Wat is het verschil tussen leren bewegen (bewegen als doel) en bewegend (bewegen als middel)?
Men bouwt zijn fysieke geletterdheid op wanneer ‘bewegen als doel’ wordt vooropgesteld. Dit
verwijst dan naar leren bewegen waarbij men zich uiteraard in de eerste plaats richt naar kinderen
en jongeren.
Wanneer bewegen wordt ingezet om ervoor te zorgen dat we het denken zullen bevorderen, dan is
hier sprake van bewegend leren of bewegen gebruiken gebruiken als een middel om cognitieve
doelen te bereiken. Hierbij kunnen we onderscheid maken tussen
- Al bewegend cognitieve zaken leren zoals taal, rekenen, wetenschappen
- De beweging gebruiken als pauze/afwisseling voor het zittende lichaam, waar door de
hersenen daarna weer beter functioneren en het lichaam wordt “ gekalmeerd” en weer
beter tegen de klassieke zittende klasomstandigheden zou moeten kunnen.
Wat is het verschil tussen een objectivistische en een constructivistische benadering van leren en
instructie? Waarom speelt deze visie op onderwijs een belangrijke rol?
Bij objectivistische benadering: kennis = stabiel omdat de essentiële kenmerken van objecten gekend
kunnen zijn en relatief onveranderlijk blijven. De leiding activiteiten zijn sterk gedreven door
instructieverantwoordelijke. De deelnemers zijn de ontvangers. De aandacht gaat naar inhoud
activiteit = WAT en niet naar proces = Hoe
Bij constructivistische benadering, kiest het voor een andere epistemologische basis voor het
benaderen van kennis. Hierbij heeft kennis geen objectieve vaste waarde. Iemand moet eerst zelf
essentiële ervaringen met subjectieve werkelijkheid daarna pas kennis opdoen. Aandacht naar
proces= Hoe?
De nadruk ligt op de ‘echte’ wereld en men erkent het belang van cultuur. Hier wordt sterk rekening
gehouden met individuele karakteristieken en intrinsieke motivatie. Samenwerkend leren staat
centraal en de lesgever is eerder een mentor/coach dan een zuivere instructieverantwoordelijke. Het
kiezen voor een meer objectivistische of meer constructivistische visie heeft uiteraard een invloed op
diverse elementen in het didactisch handelen.
Welke vier domeinen worden er in de taxonomie van Romiszowski gebruikt?
