GASTLES INTERNATIONALE
BERICHTGEVING – PETER VERLINDEN
CV – PETER VERLINDEN
Hij heeft meer dan 30 jaar ervaring bij VRT (journalist), specialisatie buitenland (centraal-Afrika). Hij heeft
gefungeerd als chef van buitenlandredactie. Ook meer dan 10 jaar bezig met het doceren van het vak media in
internationale conflicten aan de KULeuven. Hij publiceert ook geregeld wetenschappelijke artikels/boeken. Hij
is meer tijd gaan spenderen in academische opdrachten. Doet ook freelancejournalistiek over centraal-afrika.
Maw Peter Verlinden is de meest interessante persoon voor cluster nieuws af te sluiten met een kritische blik
op productie van buitenlandsnieuws.
Voorbeelden en analyse van de journalistieke praktijk
RWANDA 1990-2021
Dit boek is enkele weken geleden verschelen ‘Do not Disturb’ van Michela Wrong. Ze is
de laatste jaren meer en meer gaan toeleggen op het schrijven van journalistieke
boeken. Dit gaat over het huidige Rwandese regime dat in 1994 aan de macht
gekomen is. Het is zeer uitzonderlijk dat een journalist de moed heeft om te zeggen dat
ze in de val getrapt is.
“I didn’t want to confront the truth of just how thoroughly I might have
got it wrong
De eerste jaren van haar verslaggeving over Rwanda (genocide) heeft zij het officieel
discour gevolgd zoals iedereen (het goede en het slechte). Zoals het in 1994 in alle
massamedia kwam. Dit herken je zo als ze analyse maakt. Dit narratief is fout.
Hijzelf op de VRT destijds was ervan overtuigd dat dit narratief fout was (men heeft
hem 2x van dit dossier gehaald). Als hij toen geen ambetenaar was geweest was hij al
ontslagen geweest omdat hij zo zeker was over de informatie.
MAAR zij geeft dit dus toe. Er zijn enkele bij ons die toen actief waren in dat dossier,
die eigenlijk hetzelfde gedaan hebben als zij, dat offfcieel narratief gevolgd hebben en
nu dit onderwerp vermijden. Dit zegt ze ook.
1
, Judy River is een ander geval. Ze was van meet af aan kritisch en is er pas in ’97
bijgekomen.
1ste voorbeeld Rwanda
Hij wilt aantonen wat de valkuilen zijn.
Het verhaal:
Uit academisch onderzoek weten we dat massamedia ‘tend to follow the line’ hebben de neiging om de lijn te
volgen van het land waar ze toe behoren, dus massamedia van België van Vlaanderen,. Gaan wat internationale
berichtgeving betreft. Ik heb het hier over internationale berichtgeving de lijn volgen van de Vlaamse
autoriteiten van de Belgische autoriteiten op gebied van Buitenlandse politiek. En dat geldt eigenlijk zowat
wereldwijd en We hebben het hier wel degelijk over de vrije pers wereld. We hebben het niet over landen zoals
Rusland, China en Rwanda.
De politieke lijn die in die jaren, werd door journalisten gevolgd. Maar dat was echt de uitzondering op de
regel, zelfs wanneer dat patriottisch front dat intussen de macht had veroverd, De Rwandezen die deze
vluchtelingenkampen aanvalt in Congo in 96-97 en daarbij waarschijnlijk honderdduizenden doden maakt
civiele doden burgerdoden. Dan nog verandert dat narratief niet. De aanval op de kampen dateert van eind 96
met de massamoorden de laatste 20 jaar is Rwanda nog altijd zeer sterk aanwezig in Oost-Congo, vooral om
daar grondstoffen te smokkelen en uit het land te halen om het eigen regime te versterken.
2
BERICHTGEVING – PETER VERLINDEN
CV – PETER VERLINDEN
Hij heeft meer dan 30 jaar ervaring bij VRT (journalist), specialisatie buitenland (centraal-Afrika). Hij heeft
gefungeerd als chef van buitenlandredactie. Ook meer dan 10 jaar bezig met het doceren van het vak media in
internationale conflicten aan de KULeuven. Hij publiceert ook geregeld wetenschappelijke artikels/boeken. Hij
is meer tijd gaan spenderen in academische opdrachten. Doet ook freelancejournalistiek over centraal-afrika.
Maw Peter Verlinden is de meest interessante persoon voor cluster nieuws af te sluiten met een kritische blik
op productie van buitenlandsnieuws.
Voorbeelden en analyse van de journalistieke praktijk
RWANDA 1990-2021
Dit boek is enkele weken geleden verschelen ‘Do not Disturb’ van Michela Wrong. Ze is
de laatste jaren meer en meer gaan toeleggen op het schrijven van journalistieke
boeken. Dit gaat over het huidige Rwandese regime dat in 1994 aan de macht
gekomen is. Het is zeer uitzonderlijk dat een journalist de moed heeft om te zeggen dat
ze in de val getrapt is.
“I didn’t want to confront the truth of just how thoroughly I might have
got it wrong
De eerste jaren van haar verslaggeving over Rwanda (genocide) heeft zij het officieel
discour gevolgd zoals iedereen (het goede en het slechte). Zoals het in 1994 in alle
massamedia kwam. Dit herken je zo als ze analyse maakt. Dit narratief is fout.
Hijzelf op de VRT destijds was ervan overtuigd dat dit narratief fout was (men heeft
hem 2x van dit dossier gehaald). Als hij toen geen ambetenaar was geweest was hij al
ontslagen geweest omdat hij zo zeker was over de informatie.
MAAR zij geeft dit dus toe. Er zijn enkele bij ons die toen actief waren in dat dossier,
die eigenlijk hetzelfde gedaan hebben als zij, dat offfcieel narratief gevolgd hebben en
nu dit onderwerp vermijden. Dit zegt ze ook.
1
, Judy River is een ander geval. Ze was van meet af aan kritisch en is er pas in ’97
bijgekomen.
1ste voorbeeld Rwanda
Hij wilt aantonen wat de valkuilen zijn.
Het verhaal:
Uit academisch onderzoek weten we dat massamedia ‘tend to follow the line’ hebben de neiging om de lijn te
volgen van het land waar ze toe behoren, dus massamedia van België van Vlaanderen,. Gaan wat internationale
berichtgeving betreft. Ik heb het hier over internationale berichtgeving de lijn volgen van de Vlaamse
autoriteiten van de Belgische autoriteiten op gebied van Buitenlandse politiek. En dat geldt eigenlijk zowat
wereldwijd en We hebben het hier wel degelijk over de vrije pers wereld. We hebben het niet over landen zoals
Rusland, China en Rwanda.
De politieke lijn die in die jaren, werd door journalisten gevolgd. Maar dat was echt de uitzondering op de
regel, zelfs wanneer dat patriottisch front dat intussen de macht had veroverd, De Rwandezen die deze
vluchtelingenkampen aanvalt in Congo in 96-97 en daarbij waarschijnlijk honderdduizenden doden maakt
civiele doden burgerdoden. Dan nog verandert dat narratief niet. De aanval op de kampen dateert van eind 96
met de massamoorden de laatste 20 jaar is Rwanda nog altijd zeer sterk aanwezig in Oost-Congo, vooral om
daar grondstoffen te smokkelen en uit het land te halen om het eigen regime te versterken.
2
