Waterpakt + Faunaverordering Fryslan arrest
RR: De rechter mag geen bevel tot wetgeving geven.
TTVR: 2016-2017 3
VR: De rechter moet de provincie Groningen verbieden verdere stappen te zetten in het
proces dat is gericht op het in een formele wet vastleggen van een herindelingsvoorstel.
- De vordering zal niet kunnen worden toegewezen.
- Eisers vragen de rechter in te grijpen in een procedure van politieke besluitvorming
en afweging van belangen die is voorbehouden aan gekozen provinciale
volksvertegenwoordigers.
- In het Waterpakt-arrest en het Fauna verordening Fryslan arrest heeft de Hoge Raad
gesteld dat de op de Grondwet berustende verdeling van bevoegdheden van
staatsorganen meebrengt dat de rechter tot zulke ingrepen niet bevoegd is.
- Dat geldt evenzeer bij besluitvorming door de formele wetgever als bij besluitvorming
door provinciale staten.
Faunabescherming Fryslan
TTVR: Maart 2019 3a
VR: Leg uit waarom het Nederlandse staatsrecht eraan in de weg staat dat die opdracht
door de rechtbank wordt gegeven.
- Art. 81 GW: Het vaststellen van wetten in formele zin is opgedragen aan de regering
en Staten-Generaal (Eerste en Tweede Kamer) gezamenlijk,
- De vraag of, wanneer en in welke vorm een wet tot stand zal komen moet worden
beantwoord ogv. politieke besluitvorming en afweging van de daarbij betrokken
belangen.
- De op de grondwet berustende verdeling van bevoegdheden van de
verschillende staatsorganen brengt mee dat de rechter niet mag ingrijpen in
deze procedure van politieke besluitvorming.
- Ogv. hiervan is het de rechter in de eerste plaats niet toegestaan, de wetgever een
bevel te geven een bepaalde wet tot stand te brengen: Arrest Faunabescherming
Fryslan
Harmonisatiewet arrest
TTVR: 2016-2017 3B
RR: Nieuwe vorm toetsingsverbod heeft dezelfde strekking als de oude vorm. Behoudens
niet-verdisconteerde omstandigheden
- De vordering zou kunnen worden toegewezen, indien bewezen kan worden dat de
verordening in strijd is met het verbod van willekeur (ongeschreven rechtsbeginsel +
art. 2:4 Awb)
- Harmonisatiewet arrest: De rechter is bevoegd tot toetsing van de
uitgevaardigde provinciale verordening aan algemene rechtsbeginselen.
Sunday times
TTVR: Maart 2018 6
VR: Is bepaling verenigbaar met art. 2 lid 3 4e protocol EVRM: Wettelijke grondslag,
legitiem doel en noodzakelijkheidsvereiste.
Art. 10 lid 2 EVRM: Vrijheid van meningsuiting
- Art. 2 lid 3 vierde protocol EVRM hanteert de volgende beperkingsvoorwaarden:
1. Voorzien bij wet: Wet bopz voorzienbaar en toegankelijk
, 2. Legitiem doel: handhaving openbare orde, bescherming gezondheid, bescherming
van rechten en vrijheden van anderen.
3. Noodzakelijk in een democratische samenleving: Dringende maatschappelijke
behoefte, redelijke verhouding tussen de ernst van de inbreuk en de zwaarte van het
belang dat met de inbreuk wordt gediend + evenredig.
- Aan deze voorwaarden zal hier zijn voldaan. bepaling is verenigbaar met art. 2 4e
protocol EVRM
Refah Partisi t. Turkije
Casus: Vier klagers behoren tot de Turkse politieke partij Refah, dat door het constitutionele
hof is ontbonden ogv. het feit dat het in strijd met de constitutionele wetgeving, een centrum
van anti seculaire activiteiten was. De vier klagers krijgen ook een verbod opgelegd om
politieke functies te vervullen. Volgens de klager is de beslissing van het constitutionele hof
in strijd met het recht van associatie in de zin van art. 11 EVRM.
EHRM
Het Hof geeft in haar uitspraak een hele lijst met algemene beginselen die in acht moeten
worden genomen.
1. Was er een inbreuk?
2. Was de inbreuk bij wet voorzien? Ja, onder de regelgeving van de Turkse constitutie.
De klagers moeten zich gerealiseerd hebben dat hun activiteiten wellicht een
schending van de Turkse constitutie zouden kunnen opleveren.
3. Is er een legitiem doel? Doelen in art. 11 EVR;
4. Is het noodzakelijk in de democratische samenleving?
Hof: Geen schending van art. 11 EVRM. De Turkse staat is niet buiten haar margin of
appreciation (de ruimte voor de staat om zelf te beslissen) getreden. Er was sprake van een
klemmende maatschappelijke behoefte. De plannen van de Refah partij zijn niet te
verenigen met de vereiste: Noodzakelijk in een democratische samenleving. Geen inbreuk
op art. 11 EVRM.
TTVR: Maart 2019 1b
VR: Art. 11 EVRM beschermt de vrijheid van vereniging (geen expliciet onderscheid tussen
politieke groeperingen en andere rechtspersonen. Toepassing beperkingssystematiek van
art. 11 EVRM
- De beperking van de verenigingsvrijheid in art. 11 EVRM moet aan 3 criteria voldoen.
1. Bij wet voorzien
2. Een legitiem doel dienen
3. Noodzakelijk zijn in een democratische samenleving.
- Bij het derde criterium vindt een belangenafweging plaats, waarbij ook wordt
meegenomen dat politieke partijen van essentieel belang worden geacht in een
(pluralistische) democratie.
- Het bestaansrecht van andere verenigingen zal in die belangenafweging in het
algemeen minder zwaar wegen.
TTVR: Maart 2019 1c
VR: art. 2:20 BW wijzigen en het al mogelijk maken politieke partijen te ontbinden en
verbieden als het statutaire doel van die partij in strijd is met de openbare orde, zelfs al zijn
door of namens de politieke partij nog geen werkzaamheden verricht ter uitvoering van die
doelstelling.
RR: De rechter mag geen bevel tot wetgeving geven.
TTVR: 2016-2017 3
VR: De rechter moet de provincie Groningen verbieden verdere stappen te zetten in het
proces dat is gericht op het in een formele wet vastleggen van een herindelingsvoorstel.
- De vordering zal niet kunnen worden toegewezen.
- Eisers vragen de rechter in te grijpen in een procedure van politieke besluitvorming
en afweging van belangen die is voorbehouden aan gekozen provinciale
volksvertegenwoordigers.
- In het Waterpakt-arrest en het Fauna verordening Fryslan arrest heeft de Hoge Raad
gesteld dat de op de Grondwet berustende verdeling van bevoegdheden van
staatsorganen meebrengt dat de rechter tot zulke ingrepen niet bevoegd is.
- Dat geldt evenzeer bij besluitvorming door de formele wetgever als bij besluitvorming
door provinciale staten.
Faunabescherming Fryslan
TTVR: Maart 2019 3a
VR: Leg uit waarom het Nederlandse staatsrecht eraan in de weg staat dat die opdracht
door de rechtbank wordt gegeven.
- Art. 81 GW: Het vaststellen van wetten in formele zin is opgedragen aan de regering
en Staten-Generaal (Eerste en Tweede Kamer) gezamenlijk,
- De vraag of, wanneer en in welke vorm een wet tot stand zal komen moet worden
beantwoord ogv. politieke besluitvorming en afweging van de daarbij betrokken
belangen.
- De op de grondwet berustende verdeling van bevoegdheden van de
verschillende staatsorganen brengt mee dat de rechter niet mag ingrijpen in
deze procedure van politieke besluitvorming.
- Ogv. hiervan is het de rechter in de eerste plaats niet toegestaan, de wetgever een
bevel te geven een bepaalde wet tot stand te brengen: Arrest Faunabescherming
Fryslan
Harmonisatiewet arrest
TTVR: 2016-2017 3B
RR: Nieuwe vorm toetsingsverbod heeft dezelfde strekking als de oude vorm. Behoudens
niet-verdisconteerde omstandigheden
- De vordering zou kunnen worden toegewezen, indien bewezen kan worden dat de
verordening in strijd is met het verbod van willekeur (ongeschreven rechtsbeginsel +
art. 2:4 Awb)
- Harmonisatiewet arrest: De rechter is bevoegd tot toetsing van de
uitgevaardigde provinciale verordening aan algemene rechtsbeginselen.
Sunday times
TTVR: Maart 2018 6
VR: Is bepaling verenigbaar met art. 2 lid 3 4e protocol EVRM: Wettelijke grondslag,
legitiem doel en noodzakelijkheidsvereiste.
Art. 10 lid 2 EVRM: Vrijheid van meningsuiting
- Art. 2 lid 3 vierde protocol EVRM hanteert de volgende beperkingsvoorwaarden:
1. Voorzien bij wet: Wet bopz voorzienbaar en toegankelijk
, 2. Legitiem doel: handhaving openbare orde, bescherming gezondheid, bescherming
van rechten en vrijheden van anderen.
3. Noodzakelijk in een democratische samenleving: Dringende maatschappelijke
behoefte, redelijke verhouding tussen de ernst van de inbreuk en de zwaarte van het
belang dat met de inbreuk wordt gediend + evenredig.
- Aan deze voorwaarden zal hier zijn voldaan. bepaling is verenigbaar met art. 2 4e
protocol EVRM
Refah Partisi t. Turkije
Casus: Vier klagers behoren tot de Turkse politieke partij Refah, dat door het constitutionele
hof is ontbonden ogv. het feit dat het in strijd met de constitutionele wetgeving, een centrum
van anti seculaire activiteiten was. De vier klagers krijgen ook een verbod opgelegd om
politieke functies te vervullen. Volgens de klager is de beslissing van het constitutionele hof
in strijd met het recht van associatie in de zin van art. 11 EVRM.
EHRM
Het Hof geeft in haar uitspraak een hele lijst met algemene beginselen die in acht moeten
worden genomen.
1. Was er een inbreuk?
2. Was de inbreuk bij wet voorzien? Ja, onder de regelgeving van de Turkse constitutie.
De klagers moeten zich gerealiseerd hebben dat hun activiteiten wellicht een
schending van de Turkse constitutie zouden kunnen opleveren.
3. Is er een legitiem doel? Doelen in art. 11 EVR;
4. Is het noodzakelijk in de democratische samenleving?
Hof: Geen schending van art. 11 EVRM. De Turkse staat is niet buiten haar margin of
appreciation (de ruimte voor de staat om zelf te beslissen) getreden. Er was sprake van een
klemmende maatschappelijke behoefte. De plannen van de Refah partij zijn niet te
verenigen met de vereiste: Noodzakelijk in een democratische samenleving. Geen inbreuk
op art. 11 EVRM.
TTVR: Maart 2019 1b
VR: Art. 11 EVRM beschermt de vrijheid van vereniging (geen expliciet onderscheid tussen
politieke groeperingen en andere rechtspersonen. Toepassing beperkingssystematiek van
art. 11 EVRM
- De beperking van de verenigingsvrijheid in art. 11 EVRM moet aan 3 criteria voldoen.
1. Bij wet voorzien
2. Een legitiem doel dienen
3. Noodzakelijk zijn in een democratische samenleving.
- Bij het derde criterium vindt een belangenafweging plaats, waarbij ook wordt
meegenomen dat politieke partijen van essentieel belang worden geacht in een
(pluralistische) democratie.
- Het bestaansrecht van andere verenigingen zal in die belangenafweging in het
algemeen minder zwaar wegen.
TTVR: Maart 2019 1c
VR: art. 2:20 BW wijzigen en het al mogelijk maken politieke partijen te ontbinden en
verbieden als het statutaire doel van die partij in strijd is met de openbare orde, zelfs al zijn
door of namens de politieke partij nog geen werkzaamheden verricht ter uitvoering van die
doelstelling.
