Gespreksmodellen
1. Algemene peilers van de communicatie
1.1 Inleiding
1.2 De verstoorde relatie tussen de cliënt en de samenleving weer op
gang brengen
1.3 Basishouding van de hulpverlener
1.4 De hulpverlener als katalysator
1.4.1 de hulpverlener zorgt dat emoties draagbaar zijn. Hij is de container voor
emoties
1.4.2 de hulpverlener moet empowerment van de cliënt bevorderen: zoeken
naar aanwezige hanteringwegen, overlevingswegen, oplossingswegen,
verwerkingswegen waarbij de cliënt aangezet wordt om zelf te zoeken
1.4.3 de hulpverlener vertoont veelzijdige betrokkenheid en een brede
erkennende basishouding
1.4.4 de hulpverlener moet kunnen omgaan met perplexiteit en
handelingsverlegenheid
1.4.5 de hulpverlener moet weerstand bij de cliënt herkennen en hanteren
1.4.6 de hulpverlener moet kunnen communiceren in een interculturele context
1.5 mogelijke communicatieverschillen
1.6 communicatiemodel
1.7 haarden voor misverstanden: belang van metacommunicatie
1.8 literatuur
1.9 verwerking artikel
2. een gesprek gestructureerd en procesmatig voeren
2.1 structurele componenten
2.1.1 Voorbereidingsfase
2.1.2 Openingsfase
2.1.3 Uitwisselingsfase
2.1.4 Overlegfase
2.1.5 Afrondingsfase
2.2 Technische gespreksvaardigheden
2.2.1 Luisterresponsen
2.2.1.1 Parafraseren
2.2.1.2 Reflectie
2.2.1.3 Clarificatie
, 2.2.1.4 Samenvatten
2.2.2 Actieresponsen
2.2.2.1 vragen stellen
2.2.2.2 confronteren
2.2.2.3 interpreteren
2.2.2.4 informatie geven
2.2.2.5 complimenteren
2.3 non – verbaal gedrag
de houding van niet weten
3. methodische interventies
3.1 model interactieacademie
3.1.1 Context – en gevoelsinleving
3.1.2 Identiteitsversterkende interventies
3.1.3 Verbinding maken tussen de cliënt en de brede samenleving
3.2 Toepassing: “praten” met kidneren: spelen, spreken en doen
3.2.1 Context – en gevoelsinleving
3.2.2 Identiteitsversterkende interventies
3.2.3 Verbinding maken tussen de cliënt en de brede samenleving
3.3 Literatuur
3.4 Verwerking artikels
4. Omgaan met weerstand
4.1 inleiding
4.2 hoe weerstand herkennen
4.3 bronnen van weerstand
4.3.1 Appelerende aspect
4.3.2 Relationeel aspect
4.3.3 Expressief aspect
4.3.4 Inhoudelijk aspect
4.4 Hanteren van weerstand
4.5 Geweldloze communicatie
4.5.1 Doel
4.5.2 Elementen
4.5.3 Geweldloze communicatie in tegenstelling tot
4.5.4 Omgaan met boosheid
, 4.5.5 Handvatten voor geweldloze communicatie
4.6 Websites
5. Bavarderen of de hulpverlener als praatpaal
5.1 Wat is bavarderen
5.2 Bavarderen methodisch verantwoord
6. Het intakegesprek
6.1 denkoefening
6.2 definitie en kenmerken
6.3 doelstellingen
6.4 structuur van het intakegesprek
6.4.1 begroetings – of sociale stadium
6.4.2 voorstelling van de voorziening en toelichting doel van het gesprek
6.4.3 informatieverzameling rond de cliënt en zijn probleem
6.4.3.1 De probleemanalyse. Dit is de belangrijkste fase in dit gespreksmodel
6.4.3.2 Exploratie van ondersteunende factoren
6.4.3.3 Exploreren van de hulpverleningsgeschiedenis
6.4.3.4 Wensen, doelstellingen, verwachtingen
6.4.4 Afsluiten van het intakegesprek
6.4.5 Doorverwijzen (eventueel)
6.5 Aandachtspunten bij het voeren van een intakegesprek
6.6 Gesprekstechnische vaardigheden
6.7 Kijken = luisteren = kijken
6.7.1 De presentatie van de cliënt
6.7.2 De presentatie van de opvoeders
6.7.3 Communicatie en interactie
6.8 Spanningsvelden
7. Moeilijke boodschappen brengen
7.1 omschrijving
7.2 knelpunten
7.2.1 Vanuit de cliënt
7.2.2 Vanuit de hulpverlener
7.3 Verloop van een moeilijke boodschap brengen of – slecht
nieuwsgesprek (korswagen)
, 8. Bemiddelingsgesprek
8.1 inleiding
8.2 bemiddelen volgens de overlegmethode
8.2.1 uitgangspunten:
8.2.2 grondhouding bemiddelaar: warmte, respect, aanvaarding
8.2.3 de bemiddelaar leidt dit proces in een aantal stappen
9. bibliografie
10. bijlagen
1. Algemene peilers van de communicatie
1.1 Inleiding
1.2 De verstoorde relatie tussen de cliënt en de samenleving weer op
gang brengen
1.3 Basishouding van de hulpverlener
1.4 De hulpverlener als katalysator
1.4.1 de hulpverlener zorgt dat emoties draagbaar zijn. Hij is de container voor
emoties
1.4.2 de hulpverlener moet empowerment van de cliënt bevorderen: zoeken
naar aanwezige hanteringwegen, overlevingswegen, oplossingswegen,
verwerkingswegen waarbij de cliënt aangezet wordt om zelf te zoeken
1.4.3 de hulpverlener vertoont veelzijdige betrokkenheid en een brede
erkennende basishouding
1.4.4 de hulpverlener moet kunnen omgaan met perplexiteit en
handelingsverlegenheid
1.4.5 de hulpverlener moet weerstand bij de cliënt herkennen en hanteren
1.4.6 de hulpverlener moet kunnen communiceren in een interculturele context
1.5 mogelijke communicatieverschillen
1.6 communicatiemodel
1.7 haarden voor misverstanden: belang van metacommunicatie
1.8 literatuur
1.9 verwerking artikel
2. een gesprek gestructureerd en procesmatig voeren
2.1 structurele componenten
2.1.1 Voorbereidingsfase
2.1.2 Openingsfase
2.1.3 Uitwisselingsfase
2.1.4 Overlegfase
2.1.5 Afrondingsfase
2.2 Technische gespreksvaardigheden
2.2.1 Luisterresponsen
2.2.1.1 Parafraseren
2.2.1.2 Reflectie
2.2.1.3 Clarificatie
, 2.2.1.4 Samenvatten
2.2.2 Actieresponsen
2.2.2.1 vragen stellen
2.2.2.2 confronteren
2.2.2.3 interpreteren
2.2.2.4 informatie geven
2.2.2.5 complimenteren
2.3 non – verbaal gedrag
de houding van niet weten
3. methodische interventies
3.1 model interactieacademie
3.1.1 Context – en gevoelsinleving
3.1.2 Identiteitsversterkende interventies
3.1.3 Verbinding maken tussen de cliënt en de brede samenleving
3.2 Toepassing: “praten” met kidneren: spelen, spreken en doen
3.2.1 Context – en gevoelsinleving
3.2.2 Identiteitsversterkende interventies
3.2.3 Verbinding maken tussen de cliënt en de brede samenleving
3.3 Literatuur
3.4 Verwerking artikels
4. Omgaan met weerstand
4.1 inleiding
4.2 hoe weerstand herkennen
4.3 bronnen van weerstand
4.3.1 Appelerende aspect
4.3.2 Relationeel aspect
4.3.3 Expressief aspect
4.3.4 Inhoudelijk aspect
4.4 Hanteren van weerstand
4.5 Geweldloze communicatie
4.5.1 Doel
4.5.2 Elementen
4.5.3 Geweldloze communicatie in tegenstelling tot
4.5.4 Omgaan met boosheid
, 4.5.5 Handvatten voor geweldloze communicatie
4.6 Websites
5. Bavarderen of de hulpverlener als praatpaal
5.1 Wat is bavarderen
5.2 Bavarderen methodisch verantwoord
6. Het intakegesprek
6.1 denkoefening
6.2 definitie en kenmerken
6.3 doelstellingen
6.4 structuur van het intakegesprek
6.4.1 begroetings – of sociale stadium
6.4.2 voorstelling van de voorziening en toelichting doel van het gesprek
6.4.3 informatieverzameling rond de cliënt en zijn probleem
6.4.3.1 De probleemanalyse. Dit is de belangrijkste fase in dit gespreksmodel
6.4.3.2 Exploratie van ondersteunende factoren
6.4.3.3 Exploreren van de hulpverleningsgeschiedenis
6.4.3.4 Wensen, doelstellingen, verwachtingen
6.4.4 Afsluiten van het intakegesprek
6.4.5 Doorverwijzen (eventueel)
6.5 Aandachtspunten bij het voeren van een intakegesprek
6.6 Gesprekstechnische vaardigheden
6.7 Kijken = luisteren = kijken
6.7.1 De presentatie van de cliënt
6.7.2 De presentatie van de opvoeders
6.7.3 Communicatie en interactie
6.8 Spanningsvelden
7. Moeilijke boodschappen brengen
7.1 omschrijving
7.2 knelpunten
7.2.1 Vanuit de cliënt
7.2.2 Vanuit de hulpverlener
7.3 Verloop van een moeilijke boodschap brengen of – slecht
nieuwsgesprek (korswagen)
, 8. Bemiddelingsgesprek
8.1 inleiding
8.2 bemiddelen volgens de overlegmethode
8.2.1 uitgangspunten:
8.2.2 grondhouding bemiddelaar: warmte, respect, aanvaarding
8.2.3 de bemiddelaar leidt dit proces in een aantal stappen
9. bibliografie
10. bijlagen
