Latijn - Parnassus hoofdstuk 4 - Eros
1 - Eros bij de Romeinen
De positie van de vrouw bij de Romeinen
Romeinen vonden dat vrouwen niet in staat waren om zichzelf te beheersen, dus moesten ze in
toom gehouden worden. Dat deden ze door de vrouwen te participeren in hun leven: ze mocht
overal zelfstandig naartoe, maar op feesten moesten vrouwen weg als er wijn werd geschonken.
De moeder van de familia was de matrona. Haar taak was toezicht houden op de verzorging en
opvoeding van de kinderen en leiding geven aan de slaven. Doordat er in elk huis wel slaven
waren, had een vrouw veel tijd voor zichzelf. Alleen arme vrouwen mochten een beroep hebben,
maar mannenberoepen, virilia officia, mochten niet. Politieke beroepen mochten ook niet, maar
een vrouw kon wel haar mening geven aan haar man en daardoor invloed op de politiek hebben.
Ook deed de vrouw vaak de financiën. Een andere taak van de vrouw was om de waarden die
verankerd waren in de familie van haar man door te geven aan haar kinderen en de Romeinse
moraal in stand te houden.
De juridische positie van de vrouw en het huwelijk
Een meisje was afhankelijk van de vader, de pater familias. Hij mocht zelfs zijn kinderen verkopen
als slaaf, had macht over leven en dood van familieleden en mocht bepalen wanneer en met wie
zijn dochter ging trouwen. Twee vormen van huwelijk:
Huwelijk waarbij het meisje volledig overging naar de familie van de man en aan zijn gezag
(manus) werd onderworpen en huwelijk waarbij de vrouw onderworpen bleef aan de macht van
haar vader. Zo had de vrouw veel vrijheid en was scheiden niet zo moeilijk. Er waren weinig
ongetrouwde Romeinse burgers. Ook jonge burgers trouwden. Een getrouwd meisje kon vanaf
haar dertiende tot vijftiende zwanger worden, maar vijf tot tien procent van de vrouwen stierf
tijdens of door de bevalling.
Kinderen
Volgens de Romeinse wet moest een matrona minimaal drie kinderen krijgen. Als kinderen
krijgen moeilijk ging, werden goden opgeroepen en medicijnen genomen. Niet gewenste
kinderen werden te vondeling gelegd of zo erg verwaarloosd dat ze stierven. Vrouwen uit hoge
kringen hadden geen seksueel contact als anticonceptie en werden daardoor gewaardeerd om
hun kuisheid. Mannen die meer dan drie kinderen verwerkten werden uxorius (vrouwengek)
genoemd.
1 - Eros bij de Romeinen
De positie van de vrouw bij de Romeinen
Romeinen vonden dat vrouwen niet in staat waren om zichzelf te beheersen, dus moesten ze in
toom gehouden worden. Dat deden ze door de vrouwen te participeren in hun leven: ze mocht
overal zelfstandig naartoe, maar op feesten moesten vrouwen weg als er wijn werd geschonken.
De moeder van de familia was de matrona. Haar taak was toezicht houden op de verzorging en
opvoeding van de kinderen en leiding geven aan de slaven. Doordat er in elk huis wel slaven
waren, had een vrouw veel tijd voor zichzelf. Alleen arme vrouwen mochten een beroep hebben,
maar mannenberoepen, virilia officia, mochten niet. Politieke beroepen mochten ook niet, maar
een vrouw kon wel haar mening geven aan haar man en daardoor invloed op de politiek hebben.
Ook deed de vrouw vaak de financiën. Een andere taak van de vrouw was om de waarden die
verankerd waren in de familie van haar man door te geven aan haar kinderen en de Romeinse
moraal in stand te houden.
De juridische positie van de vrouw en het huwelijk
Een meisje was afhankelijk van de vader, de pater familias. Hij mocht zelfs zijn kinderen verkopen
als slaaf, had macht over leven en dood van familieleden en mocht bepalen wanneer en met wie
zijn dochter ging trouwen. Twee vormen van huwelijk:
Huwelijk waarbij het meisje volledig overging naar de familie van de man en aan zijn gezag
(manus) werd onderworpen en huwelijk waarbij de vrouw onderworpen bleef aan de macht van
haar vader. Zo had de vrouw veel vrijheid en was scheiden niet zo moeilijk. Er waren weinig
ongetrouwde Romeinse burgers. Ook jonge burgers trouwden. Een getrouwd meisje kon vanaf
haar dertiende tot vijftiende zwanger worden, maar vijf tot tien procent van de vrouwen stierf
tijdens of door de bevalling.
Kinderen
Volgens de Romeinse wet moest een matrona minimaal drie kinderen krijgen. Als kinderen
krijgen moeilijk ging, werden goden opgeroepen en medicijnen genomen. Niet gewenste
kinderen werden te vondeling gelegd of zo erg verwaarloosd dat ze stierven. Vrouwen uit hoge
kringen hadden geen seksueel contact als anticonceptie en werden daardoor gewaardeerd om
hun kuisheid. Mannen die meer dan drie kinderen verwerkten werden uxorius (vrouwengek)
genoemd.
