De middeleeuwse samenleving was een agrarische samenleving. De meeste mensen
leefden als boer. Vanaf de tiende eeuw werden de opbrengsten op het platteland hoger. Dat
kwam door het invoeren van enkele verbeteringen in de landbouw.
Dit waren de verbeteringen↓:
● Het drieslagstelsel
● Het ontginnen van nieuwe landbouwgronden
● De ijzeren ploeg
● Het Arabisch halsjuk voor trekdieren
Het drieslagstelsel was al voor het jaar 1000 n.Chr. in gebruik(zie paragraaf 6.3.) Dit stelsel
van afwisselende beplanting zorgt dat de grond niet uitgeput raakte. Een andere uitvinding
was het ontginnen van nieuwe landbouwgronden. Daarbij maakten boeren bossen,
moerassen en heidegronden geschikt voor landbouw. Dat deden boeren door het kappen of
verbranden van bos en heidestruiken. Of door dijken en sloten in waterrijke gebieden aan te
leggen, waarna het water weg kon worden gepompt.
Rond het jaar 1000 werd er een nieuw soort ploeg gebruikt, de ijzeren ploeg. Boeren
werkten voor die tijd met een ploeg van hout om het land te bewerken. Een ploeg van ijzer
kan de diepere lagen van de grond bereiken, waardoor de grond bovenop vruchtbaarder
wordt. Ten slotte werd rond het jaar 1000 steeds meer gebruik gemaakt van een Arabisch
halsjuk. Daarvoor trok in Europa een os een landbouwwerktuig met een touw om de nek,
waardoor het dier moeite had met ademen. Het halsjuk zorgt ervoor dat het trekdier het
landbouwwerktuig met de schouders trekt, waardoor het harder kan trekken zonder dat het
moeite heeft met ademen.
Vanaf het jaar 1000 werd het door de afname van invallen van de Noormannen rustiger in
Europa. Handelaren konden weer veiliger reizen. Handelaren kochten graag de
productieoverschotten van de boeren op die door de landbouw vernieuwingen waren
ontstaan. Door deze overschotten ook over grotere afstand te verhandelen kwam
hongersnood minder vaak voor. Hierdoor begon de bevolking in Europa te groeien.
Handelaren reisden lange afstanden met hun producten. Onderweg kochten en verkochten
handelaren van alles op markten. Markten ontstonden langs de handelsroutes bij een
kasteel of kerk of bij kruispunten van wegen en/of rivieren of bij een haven aan de kust.
Wanneer meer mensen in de buurt van markten gingen wonen, ontstonden er nieuwe
steden. Tussen 950 en 1300 verdubbelde de bevolking van Europa.
Heel veel mensen hoefden door de overschotten niet langer als boer te werken. In de steden
kwamen nieuwe beroepen, zoals kooplieden en ambachtslieden. Met de komst van
nieuwe steden werd de samenleving een agrarisch-stedelijke samenleving. Door de groei
van de handel kwam er muntgeld in omloop. Dat was veel gemakkelijker te gebruiken als
ruilmiddel. In Europa keerde daarmee de geldeconomie terug.
In Zuid-Europa ontstonden grote handelssteden, zoals de Italiaanse steden Venetië en
Genua. De steden hadden een voordeel door aan zee te liggen. Vanuit Venetië en Genua
werd veel gehandeld met de Arabieren. Die beschikten over bijzondere producten als
katoen, zijde en specerijen uit Azië. De Arabieren ruilden deze producten voor wollen stoffen
en Europees hout.
leefden als boer. Vanaf de tiende eeuw werden de opbrengsten op het platteland hoger. Dat
kwam door het invoeren van enkele verbeteringen in de landbouw.
Dit waren de verbeteringen↓:
● Het drieslagstelsel
● Het ontginnen van nieuwe landbouwgronden
● De ijzeren ploeg
● Het Arabisch halsjuk voor trekdieren
Het drieslagstelsel was al voor het jaar 1000 n.Chr. in gebruik(zie paragraaf 6.3.) Dit stelsel
van afwisselende beplanting zorgt dat de grond niet uitgeput raakte. Een andere uitvinding
was het ontginnen van nieuwe landbouwgronden. Daarbij maakten boeren bossen,
moerassen en heidegronden geschikt voor landbouw. Dat deden boeren door het kappen of
verbranden van bos en heidestruiken. Of door dijken en sloten in waterrijke gebieden aan te
leggen, waarna het water weg kon worden gepompt.
Rond het jaar 1000 werd er een nieuw soort ploeg gebruikt, de ijzeren ploeg. Boeren
werkten voor die tijd met een ploeg van hout om het land te bewerken. Een ploeg van ijzer
kan de diepere lagen van de grond bereiken, waardoor de grond bovenop vruchtbaarder
wordt. Ten slotte werd rond het jaar 1000 steeds meer gebruik gemaakt van een Arabisch
halsjuk. Daarvoor trok in Europa een os een landbouwwerktuig met een touw om de nek,
waardoor het dier moeite had met ademen. Het halsjuk zorgt ervoor dat het trekdier het
landbouwwerktuig met de schouders trekt, waardoor het harder kan trekken zonder dat het
moeite heeft met ademen.
Vanaf het jaar 1000 werd het door de afname van invallen van de Noormannen rustiger in
Europa. Handelaren konden weer veiliger reizen. Handelaren kochten graag de
productieoverschotten van de boeren op die door de landbouw vernieuwingen waren
ontstaan. Door deze overschotten ook over grotere afstand te verhandelen kwam
hongersnood minder vaak voor. Hierdoor begon de bevolking in Europa te groeien.
Handelaren reisden lange afstanden met hun producten. Onderweg kochten en verkochten
handelaren van alles op markten. Markten ontstonden langs de handelsroutes bij een
kasteel of kerk of bij kruispunten van wegen en/of rivieren of bij een haven aan de kust.
Wanneer meer mensen in de buurt van markten gingen wonen, ontstonden er nieuwe
steden. Tussen 950 en 1300 verdubbelde de bevolking van Europa.
Heel veel mensen hoefden door de overschotten niet langer als boer te werken. In de steden
kwamen nieuwe beroepen, zoals kooplieden en ambachtslieden. Met de komst van
nieuwe steden werd de samenleving een agrarisch-stedelijke samenleving. Door de groei
van de handel kwam er muntgeld in omloop. Dat was veel gemakkelijker te gebruiken als
ruilmiddel. In Europa keerde daarmee de geldeconomie terug.
In Zuid-Europa ontstonden grote handelssteden, zoals de Italiaanse steden Venetië en
Genua. De steden hadden een voordeel door aan zee te liggen. Vanuit Venetië en Genua
werd veel gehandeld met de Arabieren. Die beschikten over bijzondere producten als
katoen, zijde en specerijen uit Azië. De Arabieren ruilden deze producten voor wollen stoffen
en Europees hout.
