Samenvatting Duurzame Ruimtelijke Ontwikkeling, Hoofdstuk 3

HOOFDSTUK 3 – BEGRIPPEN UIT DE STADSGEOGRAFIE
STAD EN VERSTEDELIJKING
Zie extra bijlage


STEDELIJKE PLATTEGRONDEN
Zie extra bijlage


STEDELIJKE STRUCTUURMODELLEN
Zie extra bijlage


STEDELIJKE INVLOEDSFEREN EN HIËRARCHISCHE NIVEAUS


BEGRIPPEN
De stad vervult centrale functies voor haar eigen inwoners en voor de inwoners uit de omgeving. Het gebied
van waaruit de mensen naar de stad komen om een beroep te doen op de centrale functies is het ommeland
van de stad of de invloedssfeer van de stad.

De reikwijdte van de centrale functies hangt af van:
- De aard van de functies
- De afstand tot het centrum
- De bereikbaarheid van het centrum
- De nabijheid van andere centra


RANGSCHIKKEN VAN STEDEN: DE RANK-SIZE RULE (1949)
Ontstaan uit de “Law of the primate city”
- Fenomeen van de disproportionele stad.
- Zeer veel inwoners en zeer hoog economisch belang.
- Dikwijls de hoofdstad van het land.
- Nationaal focus-punt: trekken steeds meer mensen aan.
- Niet elk land heeft een primate city. Op basis van de theorie van de “Primate city”.
- Rank-Size-Rule door George zelf
- Alle steden kleiner dan de grootste stad verhouden zich proportioneel tot de grootste.

Als de grote stad 1.000.000 inwoners heeft, dan heeft de
- 2e: 500.000 inwoners
- 3e: 333.333 inwoners
- 4e: 250.000 inwoners

Rank-Size-Rule Wanneer steden gerangschikt worden op omvang, zal de bevolking van een
willekeurige stad uit de rangorde gelijk zijn aan de bevolkingsomvang van de grootste
stad gedeeld door het rangordecijfer. Je zou dus kunnen stellen dat alle steden kleiner
dan de grootste stad zich proportioneel verhouden tot die grootste stad.