Ook in het verkeer
Goedemorgen, Minister Grapperhaus is er helemaal klaar mee. Bestuurders die roekeloos
gebruik maken van ons wegennetwerk, rijden onder invloed, het gebruik van een mobiele
telefoon of het fors overschrijden van de maximumsnelheid. Hij wil de straffen die dit soort
wegmisbruikers krijgen verhogen. Dus ook de boetes. Toen ik laatst hoorde dat het
programma Wegmisbruikers op SBS6 in maart stopt met het uitzenden van nieuwe
afleveringen dacht ik even na over het idee van Grapperhaus. Ik kijk regelmatig, tussen het
zappen door een paar minuutjes naar dit programma en zie dan regelmatig wegmisbruikers
die een boete lachend in ontvangst nemen. Hoge bedragen van honderden euro’s of meer
worden afgedaan alsof het een fooitje voor de staatskas is, terwijl andere mensen daar
weken of zelfs maanden voor krom moeten liggen. Momenteel wordt er in Nederland geen
onderscheid gemaakt in de hoogte van geldboetes in gelijke situaties. Een overtreding is een
overtreding, dus de sanctie is gelijk ongeacht het inkomen. De SP en de ChristenUnie willen
daarom boetes net als in andere Europese landen zoals Finland en Zwitserland
inkomensafhankelijk maken. Mijn eerste reactie op deze uitspraak was enthousiast, want
dan zouden die arrogante kwallen eindelijk die grijns van hun gezicht halen bij het
ontvangen van een verkeersboete. Maar naarmate ik me meer verdiepte in dit onderwerp
kwam ik erachter dat het inkomensafhankelijk maken van verkeersboetes in Nederland
flinke nadelen met zich meebrengt. Het invoeren van deze wet is daarom geen goed idee.
Ten eerste hoopt de overheid volgens de VVD dat door een wegmisbruiker te laten betalen
voor een verkeersovertreding het besef ontstaat dat het niet volgen van de verkeersregels
levensgevaarlijk kan zijn. Het inkomensafhankelijk maken van boetes is daarbij geen goed
uitgangspunt. Het bevordert de klassenjustitie niet. Een overtreding is een overtreding en de
consequenties moeten voor iedereen hetzelfde zijn ongeacht het inkomen blijkt uit
rechtspraak.nl. Er wordt namelijk alleen gekeken naar het belastbaar inkomen en dat is vaak
niet representatief als er niet naar de vaste lasten gekeken wordt. Een 40-jarige man met
een hoog inkomen kan wel een hoog inkomen hebben, maar die kan ook thuis zes kinderen
hebben zitten die onderhouden moeten worden terwijl een andere man die minder verdient
maar geen gezin heeft zo’n boete makkelijker kan betalen.
Ten tweede zal het inkomensafhankelijk maken van boetes volgens website In Duplo
de veiligheid op de weg niet ten goede komen. Zeker niet als de boetes voor lage inkomens
omlaag zouden gaan. In de lagere milieus van onze samenleving heeft, zeker onder de
jongeren, de verkeersveiligheid niet altijd de nummer een prioriteit op de weg. Het
inkomensafhankelijk maken van boetes zou dus een vrijbrief zijn voor het nog roekelozer
rijden en lakser omgaan met de regels. Het heeft niets met de verkeersveiligheid te maken.
Het is gewoon ordinair graaien wat de overheid wil.
Daarentegen zorgt het inkomensafhankelijk maken van boetes dat mensen met een lager
inkomen minder snel in de financiële problemen of zelfs door wanbetaling in de gevangenis
komen. Een keer 20 kilometer per uur te hard rijden levert volgens de ANWB in Nederland
een boete van 188 euro op. Een gezin in de bijstand heeft een maximaal vermogen van
12.590 euro, meldt de Rijksoverheid. Wanneer een persoon met bijstand een boete krijgt
van 188 euro, heeft deze persoon de onmogelijke taak om de rest van de maand financieel
door te komen. Als er inkomensafhankelijke verkeersboetes komen is het nog steeds pijnlijk