Toezicht en rechtshandhaving samenvatting
Week 1
Literatuur
- J. Stiglitz, ‘Regulation and failure’ uit New perspectives on regulation, The Tobin
Project, 2009, p. 11-23. (te vinden via
https://www.tobinproject.org/sites/tobinproject.org/files/assets/New_Perspectives_Ch
1_Stiglitz.pdf)
- A. Kasdorp, Tussen Scylla en Charybdis, Tijdschrift voor Toezicht 2016-2, p.29-48.
(te vinden via Smartcat)
- WRR, Toezien op publieke belangen (synopsis WRR Rapport nr 89, 2013) . Te
vinden via deze link
http://test6.wrr.nl/fileadmin/nl/publicaties/PDF-samenvattingen/SamenvattingsR89-
BW-WEB.pdf
Kasdorp - Tussen Scylla en Charybdis. Spanningsvelden en taakopvattingen in het licht van
schadelijk maar legaal ondernemingsgedrag. P. 29 - 48.
Kasdorp ontwikkelt een typologie van 4 typen toezichthouders, onderscheiden door hun
taakopvatting in het licht van schadelijk maar legaal ondernemers gedrag.
1. Het type Juridisch Handhaver hanteert de meest smalle of gefocuste taakopvatting.
Dit type toezichthouder beperkt zich tot het tegengaan van wetsovertredingen.
Handhaving is hierbij kernactiviteit en afschrikking is in deze visie een cruciaal
instrument om ondernemingen te beïnvloeden. Dit is ook te typeren als een klassieke
‘legalistische’ toezichthouder.
- Een kenmerkend spanningsveld voor de Handhaver: handhaving is een
gebrekkig instrument. > Handhaving van de wet is een inherent gebrekkig
toezichtinstrument. Wetswijziging duurt lang, handhaving tijdrovend en
afschrikking niet altijd even effectief.
2. De overheidsvertegenwoordiger hanteert een wat ruimere taakopvatting. Hij focust
zich op de geest van de wet en representeert daarmee de intentie van de wetgever.
Dit brengt mee dat deze toezichthouder tevens ondernemingsgedrag tegen wil gaan
dat legaal is, maar de mazen van de wet opzoekt. Hierbij zal hij ook andere
ondernemingsmotivatie dan afschrikking moeten inzetten, aangezien hij tegen legaal
gedrag in de regel niet kan handhaven. Bij deze bredere taakopvatting past dat de
toezichthouder zich ook op de wetgever richt, om wetswijzigingen te bevorderen die
nodig zijn om de geest van de wet te realiseren.
- Overheidsvertegenwoordigers worstelen met het gedrag van ondernemers
die de mazen van de wet opzoeken. Immers, tegen gedrag binnen de mazen
van de wet kan men niet handhaven.
3. De Sociale Bemiddelaar hanteert een nog ruimere taakopvatting. Hij beperkt zich
niet tot de geest van de wet, maar richt zich op het mitigeren van risico’s die burgers
en andere maatschappelijke stakeholders lopen in zijn toezichtsdomein. Dit brengt
mee dat ook nieuwe en daarom nog ongereguleerde maatschappelijke risico’s tot zijn
scope kunnen behoren. De legitimiteit van deze taakopvatting kan daarmee niet
enkel liggen in de - soms nog niet gevormde - wil van de wetgever: de
toezichthouder ontleent zijn bestaansrecht aan het dienen van de belangen van zijn
maatschappelijke stakeholders, die zich ook een oordeel vormen over de kwaliteit
Week 1
Literatuur
- J. Stiglitz, ‘Regulation and failure’ uit New perspectives on regulation, The Tobin
Project, 2009, p. 11-23. (te vinden via
https://www.tobinproject.org/sites/tobinproject.org/files/assets/New_Perspectives_Ch
1_Stiglitz.pdf)
- A. Kasdorp, Tussen Scylla en Charybdis, Tijdschrift voor Toezicht 2016-2, p.29-48.
(te vinden via Smartcat)
- WRR, Toezien op publieke belangen (synopsis WRR Rapport nr 89, 2013) . Te
vinden via deze link
http://test6.wrr.nl/fileadmin/nl/publicaties/PDF-samenvattingen/SamenvattingsR89-
BW-WEB.pdf
Kasdorp - Tussen Scylla en Charybdis. Spanningsvelden en taakopvattingen in het licht van
schadelijk maar legaal ondernemingsgedrag. P. 29 - 48.
Kasdorp ontwikkelt een typologie van 4 typen toezichthouders, onderscheiden door hun
taakopvatting in het licht van schadelijk maar legaal ondernemers gedrag.
1. Het type Juridisch Handhaver hanteert de meest smalle of gefocuste taakopvatting.
Dit type toezichthouder beperkt zich tot het tegengaan van wetsovertredingen.
Handhaving is hierbij kernactiviteit en afschrikking is in deze visie een cruciaal
instrument om ondernemingen te beïnvloeden. Dit is ook te typeren als een klassieke
‘legalistische’ toezichthouder.
- Een kenmerkend spanningsveld voor de Handhaver: handhaving is een
gebrekkig instrument. > Handhaving van de wet is een inherent gebrekkig
toezichtinstrument. Wetswijziging duurt lang, handhaving tijdrovend en
afschrikking niet altijd even effectief.
2. De overheidsvertegenwoordiger hanteert een wat ruimere taakopvatting. Hij focust
zich op de geest van de wet en representeert daarmee de intentie van de wetgever.
Dit brengt mee dat deze toezichthouder tevens ondernemingsgedrag tegen wil gaan
dat legaal is, maar de mazen van de wet opzoekt. Hierbij zal hij ook andere
ondernemingsmotivatie dan afschrikking moeten inzetten, aangezien hij tegen legaal
gedrag in de regel niet kan handhaven. Bij deze bredere taakopvatting past dat de
toezichthouder zich ook op de wetgever richt, om wetswijzigingen te bevorderen die
nodig zijn om de geest van de wet te realiseren.
- Overheidsvertegenwoordigers worstelen met het gedrag van ondernemers
die de mazen van de wet opzoeken. Immers, tegen gedrag binnen de mazen
van de wet kan men niet handhaven.
3. De Sociale Bemiddelaar hanteert een nog ruimere taakopvatting. Hij beperkt zich
niet tot de geest van de wet, maar richt zich op het mitigeren van risico’s die burgers
en andere maatschappelijke stakeholders lopen in zijn toezichtsdomein. Dit brengt
mee dat ook nieuwe en daarom nog ongereguleerde maatschappelijke risico’s tot zijn
scope kunnen behoren. De legitimiteit van deze taakopvatting kan daarmee niet
enkel liggen in de - soms nog niet gevormde - wil van de wetgever: de
toezichthouder ontleent zijn bestaansrecht aan het dienen van de belangen van zijn
maatschappelijke stakeholders, die zich ook een oordeel vormen over de kwaliteit
