Lesnotities Orlane Wolff Religie 2020-2021
Les 4. Woede en vergeving
Bredere kader:
We zijn begonnen met het onderscheid tussen de cognitieve, manipulatieve en
zingevende dimensies/interesses die ons mens zijn kenmerken.
Het belang van oordeelsvorming: het vormen van een persoonlijk oordeel.
Arendt: politiek handelen als zingevende bezigheid: Pieter heeft het in de vorige les
gehad over Hannah Arendt. Hij heeft geargumenteerd dat het politieke handelen in
tegenstelling tot arbeiden en werken, een zingevende bezigheid is.
- Het is daarbij zowel prudentia (het praktische oordeelsvermogen/verstandigheid
als het meest theoretische, reflexieve denken).
- Het belang van denken (Socrates)
Omdat de tekst van Arendt die jullie moesten lezen, een moeilijke tekst is (denken wij) en
omdat veel van wat Pieter in de les heeft besproken, niet in de tekst stond, heeft Pieter een
samenvatting gemaakt van zijn les -> Cf. Toledo. Met behulp van die tekst zouden die ideeën
helder moeten zijn.
James: het belang van onze emotionele natuur binnen de levensbeschouwelijke
oordeelsvorming: het idee van een ‘genuine, forced and momentous option’.
In de tweede les (GING een stuk over religie en over oordeelsvermogen), heb ik het gehad
over William James. We hebben gezien dat onze niet-cognitieve capaciteiten
(emoties/intuïtief/verlangens/…) van groot belang zijn om tot een levensbeschouwelijk
oordeel te komen. Niet alleen hebben ze feitelijk een rol, ze hebben ook een legitieme rol.
Het is redelijk om die zaken een rol te laten spelen in het komen tot een
levensbeschouwelijk oordeel.
Vandaag: emoties en oordeelsvorming.
Concrete casus: woede
Vandaag gaan we een stapje verder, we gaan dat toepassen. We gaan meer zeggen over de
manier waarop emoties en dat soort zaken een rol spelen in oordeelsvorming, maar we gaan
het ook concreter maken, zodat we het idee wat meer kunnen vastplakken. Dit doen we
adhv een casus, door de emotie woede nader te beschouwen.
Emoties gaat een deel van het punt zijn, het zijn niet louter subjectieve gemoedstoestanden.
Ze zeggen iets over hoe jij de werkelijkheid opvat en ze zeggen ten laatste ook iets over hoe
de werkelijkheid is. Het zijn pointers of signalen dat er iets gebeurd in de werkelijkheid en in
die zin zijn emoties redelijk. Dat zie je al in onze alledaagse taalgebruik als het gaat over
woede; er is zoiets als onredelijk kwaad zijn. Dat betekent dat er ook zoiets moet zijn als
redelijk kwaad zijn. Die emotie van de woede gaan we nader beschouwen + hoe we met
woede moeten omgaan.
1
Les 4. Woede en vergeving
Bredere kader:
We zijn begonnen met het onderscheid tussen de cognitieve, manipulatieve en
zingevende dimensies/interesses die ons mens zijn kenmerken.
Het belang van oordeelsvorming: het vormen van een persoonlijk oordeel.
Arendt: politiek handelen als zingevende bezigheid: Pieter heeft het in de vorige les
gehad over Hannah Arendt. Hij heeft geargumenteerd dat het politieke handelen in
tegenstelling tot arbeiden en werken, een zingevende bezigheid is.
- Het is daarbij zowel prudentia (het praktische oordeelsvermogen/verstandigheid
als het meest theoretische, reflexieve denken).
- Het belang van denken (Socrates)
Omdat de tekst van Arendt die jullie moesten lezen, een moeilijke tekst is (denken wij) en
omdat veel van wat Pieter in de les heeft besproken, niet in de tekst stond, heeft Pieter een
samenvatting gemaakt van zijn les -> Cf. Toledo. Met behulp van die tekst zouden die ideeën
helder moeten zijn.
James: het belang van onze emotionele natuur binnen de levensbeschouwelijke
oordeelsvorming: het idee van een ‘genuine, forced and momentous option’.
In de tweede les (GING een stuk over religie en over oordeelsvermogen), heb ik het gehad
over William James. We hebben gezien dat onze niet-cognitieve capaciteiten
(emoties/intuïtief/verlangens/…) van groot belang zijn om tot een levensbeschouwelijk
oordeel te komen. Niet alleen hebben ze feitelijk een rol, ze hebben ook een legitieme rol.
Het is redelijk om die zaken een rol te laten spelen in het komen tot een
levensbeschouwelijk oordeel.
Vandaag: emoties en oordeelsvorming.
Concrete casus: woede
Vandaag gaan we een stapje verder, we gaan dat toepassen. We gaan meer zeggen over de
manier waarop emoties en dat soort zaken een rol spelen in oordeelsvorming, maar we gaan
het ook concreter maken, zodat we het idee wat meer kunnen vastplakken. Dit doen we
adhv een casus, door de emotie woede nader te beschouwen.
Emoties gaat een deel van het punt zijn, het zijn niet louter subjectieve gemoedstoestanden.
Ze zeggen iets over hoe jij de werkelijkheid opvat en ze zeggen ten laatste ook iets over hoe
de werkelijkheid is. Het zijn pointers of signalen dat er iets gebeurd in de werkelijkheid en in
die zin zijn emoties redelijk. Dat zie je al in onze alledaagse taalgebruik als het gaat over
woede; er is zoiets als onredelijk kwaad zijn. Dat betekent dat er ook zoiets moet zijn als
redelijk kwaad zijn. Die emotie van de woede gaan we nader beschouwen + hoe we met
woede moeten omgaan.
1
