Summary Vroue van Vermeer Gr 12 gedig

Carmi Badenhorst




Vroue van Vermeer
- T.T. Cloete




0

, Carmi Badenhorst
Vroue van Vermeer:
Tipe gedig
 Vroue van Vermeer = Kumulatiewe beeldgedig.
 Beeldgedig = ‘n gedig wat deur ‘n werk in die beeldende
 kunste (‘n standbeeld, skildery, tapyt, of selfs ‘n foto)
 geïnspireer is. M.a.w. ‘n woordkunswerk (gedig) na
 aanleiding van ‘n visuele kunswerk.
 Kumulatiewe beeldgedig = ‘n gedig wat op ‘n gedeelte/die hele oeuvre van ‘n kunstenaar
betrekking het.

Kenmerke van Vermeer se werk
 Lig en kleur speel ‘n belangrike rol.
 Die helder, wit lig van ‘n Nederlandse dag word op die werk ingestraal.
 Teen die muur is daar dikwels ‘n landkaart sigbaar.
o Funksie: - Die landkaarte dien as ‘n verwysing na die buitwêreld.
 - Metafories dui dit op die destydse ongekende belangstelling van die
 Nederlanders in die buitewêreld.
 Die vrou, wat die fokuspunt van sy skilderye vorm, kan as die muse wat hom inspireer om te
skilder gesien word.
 Die vroue is meestal mooi en jonk.
 Hulle is sprekend van die 17de eeu:
o handeling en kleredrag
o kuis en onderdanig
Inhoud:
 Die gedig bestaan uit ‘n beskrywing van Vermeer se skilderyonderwerpe en -temas.
 ‘n Mooi, jong vrou wat moontlik swanger is, vorm die sentrale figuur.
 Sy is binnenshuis en alleen in ‘n klein vertrek waar die lig by ‘n venster inskyn.
 Sy staan na aan die venster en is besig om ‘n brief te lees.
 Die brief is moontlik van haar eggenoot, verloofde of geliefde wat op ‘n seevaart is.
Intertekstualiteit:
 Intertekstualiteit = wanneer daar in ‘n teks na ‘n ander teks verwys word.
 In die gedig word daar nie na ‘n teks verwys nie, maar na Vermeer se skilderye.
Dus: Vermeer se visuele kunswerke word in woorde in die gedig beskryf

1