Probleem 3
1. Hoe wordt het ontstaan, de ontwikkeling en het einde van de
criminele carrieres van hackers verklaard?
Van der Wagen et al. Cyberdaders: uniek profiel, unieke aanpak? H6 Criminele Carriere
Initiatie
Rol van maturity gap (zie ook HC 1 & 2)
Twee paden-model Moffitt: het verloop van criminele carrieres van AL daders wordt
verklaard door de zogenaamde maturity gap: een discrepantie tussen fysiek (biologisch) en
maatschappelijk (in de ogen van anderen) volwassen zijn. Adolescenten streven in deze
turbulente periode onafhankelijkheid na, willen zich onttrekken aan het ouderlijk gezag of
controle en zijn eveneens op zoek naar de eigen identiteit. De bevestiging van peers is daarbij
erg belangrijk. > delinquent gedrag ontstaat omdat dit een statusverhogend effect heeft. En
wordt afgekeken van LCP delinquenten.
Daarnaast hebben jeugdigen vaak een ethical deficit
Toch weten AL-daders volgens Moffitt (1993) wel in welke situaties pro-sociaal
gedrag meer oplevert dan antisociaal gedrag, hetgeen ook weer verklaart dat ze op een
gegeven moment weer stoppen.
Interesse in computertechnologie en/of gamen
Veel cyberdaders hebben van jongs af aan veel interesse in ICT en/of gamen. Dit gaat gepaard
met het graag nieuwsgierigheid/leergierigheid naar hoe elementen van computersystemen met
elkaar interacteren.
Interesse in ICT of gamen is geen criminogene factor maar wel van belang bij het
verklaren van hacken. Een gebrek aan uitdaging op school speelt een belangrijke rol
bij daders met veel affiniteit voor computers. Deze groep is intelligent, raken verveeld
en komen met hacken in aanraking.
De nieuwsgierigheid voor cybercriminaliteit kan in games gestimuleerd worden omdat
het gebruikelijk is om elkaar in games te hacken of een DDoS-aanval uit te voeren.
Deze games lijken daarom ook een zekere normalisering of normvervaging te weeg te
brengen.
Beschikbaarheid van kant en klare tools
In de eerste plaats blijkt voor een deel van de daders de beschikbaarheid van en de
gemakkelijke toegang tot kant-en-klare tools een belangrijke katalysator te zijn
geweest bij hun instap in cybercriminaliteit. (wordt gezien als afspiegeling van
iemands onkunde)
Tegelijkertijd wordt aangegeven dat het ook een kwestie is van het op een slimme
manier inzetten van bestaande tools. (het is wel eenvoudig maar je kunt het op een
slimme manier inzetten) > niet het wiel nog een keer hoeven uit te vinden
Invloed (online) peers
Cyberdaders maken deel uit van online gemeenschappen: social affordances
(=toegankelijkheid tot de juiste mensen is online veel makkelijker dan offline wat de schaal
en het bereik van de criminaliteit kan vergroten.)
Ook offline peers beinvloeden daders (Denk aan ddos aanval op school voor erkenning of het
hebben van van verkeerde vrienden)
,Persoonlijke problemen
Een aspect dat relatief vaak wordt genoemd, is dat een deel van deze daders in een sociaal
isolement zit en dat deze factor een relatief grote impact heeft op het delictgedrag. Ze zijn
eenzaam, online kunnen ze wel personen vinden met dezelfde interesses die ze het gevoel
geven dat ze erbij horen.
Opportunisme/gelegenheid
Er bestaat een categorie daders die een switch heeft gemaakt naar cybercriminaliteit en op
latere leeftijd een start maakt met een carrière in de cybercriminaliteit. De meest gangbare
verklaring voor een dergelijke transitie is opportunisme. Hutchings (2016) betitelt dergelijke
daders als innovators die hun doelen (geld verdienen) willen bereiken ongeacht de middelen.
Doorontwikkeling
4 fasen die daders deels of allemaal doorlopen
‘affectie voor computers’,
‘nieuwsgierige exploratie’: interesse voor hacken wordt ontwikkeld
‘illegale excursie’: een periode van groei waarbij illegale activiteiten worden
geëxploreerd en ook een start gemaakt wordt met het plegen hiervan
‘criminele exploitatie’: een periode van rijping waarin op grote schaal cybercrimi
wordt gepleegd.
Er is veel variatie m.b.t. welke fase(n) worden doorlopen. Dit kan variëren van daders die alle
fasen doorlopen tot daders die niet verder komen dan nieuwsgierige exploratie waarbij het
ook te betwijfelen of er echt sprake is van een ‘criminele carrière’. Ook is er een categorie
(volwassen) daders die vrijwel gelijk in de fase van ‘criminele exploitatie’ terecht komt,
waarbij het meestal gaat om opportunistische daders die de overstap naar cybercriminaliteit
hebben gemaakt.
Ook bij daders die dezelfde fasen doorlopen bestaat variatie als het gaat om hoe de
ontwikkeling van het delictgedrag er uit ziet en welke factoren daarop van invloed zijn. Deze
variaties hangen grotendeels samen met factoren van de initiatie, de motieven en
vaardigheden/mate van professionalisering.
Tegelijkertijd spelen andere processen mee als het gaat om wat het verloop van de criminele
carrière bepaalt, waaronder veranderingen in morele percepties (ofwel richting pro-crimineel
ofwel richting pro-sociaal), veranderingen in motieven (bijvoorbeeld van erkenning naar
financieel) en ook speelt verandering in de risicoperceptie een rol (Daders worden door de
lage pakkans niet afgeremd en wanen ze zich ontastbaar).
, Desistance
Volwassenwording
AL-daders stoppen weer met het plegen van crimi, LCP daders gaan in de volwassenheid
door. De verklaring waarom de eerste groep stopt wordt gezocht in het feit dat de eerder
besproken maturity gap kleiner wordt. Men realiseert zich dat het niet-plegen van delicten
meer kansen biedt op begerenswaardige zaken (bijvoorbeeld werk) en zodoende stopt men
met het delinquente gedrag.
Veranderingen in kosten-baten afweging
Door de tijd heen, wat ook weer samenhangt met leeftijd en sociale bindingen, kunnen andere
kosten en baten een rol gaan spelen. Daarbij zien we ook terug dat de motieven die
aanvankelijk ervoor zorgden dat de daders deze delicten gingen plegen (bijvoorbeeld
kick/spanning) er ook weer voor zorgen dat ze er mee stoppen.
Werk en wederhelft
Turning points/ life events als het vinden van een baan, trouwen en kinderen krijgen zetten
een identiteitsverandering in gang die van belang is om niet terug te vallen in de criminaliteit
(secundaire desistance).
Factoren die desistance bemoeilijken
Het hebben van een strafblad
Men is helemaal opgegaan in de wereld (status en (het snelle) geld), waardoor er nog
te veel baten zijn om door te gaan.
Aiken, M., Davidson, J., & Amann, P. (2016). Youth pathways into cybercrime
Hacking is een internationaal probleem met aanzienlijke schade: de schatting van de totale
schade van cybercrime ligt op $445 miljard in 2016 voor de globale economie. Dit is echter
een ruwe schatting, doordat er een groot dark number is door underreporting, Verschillende
definities van cybercrime die gehanteerd worden en moeilijkheden bij het bepalen van de
schade (zoals bij reputatieschade), etc.
Het doel van dit onderzoek is om begrip te creeeren voor de paden die zorgen dat jonge
mensen betrokken raken bij cybercriminaliteit. Het mogelijke pas van technologisch
getalenteerd nieuwsgierig kind, naar cyber jeugd delinquent, naar eenzame cybercrimineel
naar organised cybercrime is hierbij beoordeeld.
Definitie van cybercrime
Cybercrime heeft nog steeds geen universeel geaccepteerde definitie.
Computercriminaliteit: ontstaan met het opkomen van het internet, hacken,
weigeringen van diensten, productie van malware etc.
o Hacking: is een parapluterm die toepasbaar is op verschillende menselijke
activiteiten die inbreken op de normale werking van computersystemen en -
netwerken.
Computer gerelateerde criminaliteit: criminaliteit waarbij computers als instrument
dienen voor het uitvoeren van andere, niet-digitale criminaliteit, zoals vervalsing,
fraude, seksueel misbruik van kinderen of inbreuk op copyright.
Cyberspace exposes young hackers to the risk of experimenting with, and engaging in
cybercriminal activity by presenting open, unregulated and uncensored sources that provide
information, instructions and tools about code breaking, network intrusion, piracy and
1. Hoe wordt het ontstaan, de ontwikkeling en het einde van de
criminele carrieres van hackers verklaard?
Van der Wagen et al. Cyberdaders: uniek profiel, unieke aanpak? H6 Criminele Carriere
Initiatie
Rol van maturity gap (zie ook HC 1 & 2)
Twee paden-model Moffitt: het verloop van criminele carrieres van AL daders wordt
verklaard door de zogenaamde maturity gap: een discrepantie tussen fysiek (biologisch) en
maatschappelijk (in de ogen van anderen) volwassen zijn. Adolescenten streven in deze
turbulente periode onafhankelijkheid na, willen zich onttrekken aan het ouderlijk gezag of
controle en zijn eveneens op zoek naar de eigen identiteit. De bevestiging van peers is daarbij
erg belangrijk. > delinquent gedrag ontstaat omdat dit een statusverhogend effect heeft. En
wordt afgekeken van LCP delinquenten.
Daarnaast hebben jeugdigen vaak een ethical deficit
Toch weten AL-daders volgens Moffitt (1993) wel in welke situaties pro-sociaal
gedrag meer oplevert dan antisociaal gedrag, hetgeen ook weer verklaart dat ze op een
gegeven moment weer stoppen.
Interesse in computertechnologie en/of gamen
Veel cyberdaders hebben van jongs af aan veel interesse in ICT en/of gamen. Dit gaat gepaard
met het graag nieuwsgierigheid/leergierigheid naar hoe elementen van computersystemen met
elkaar interacteren.
Interesse in ICT of gamen is geen criminogene factor maar wel van belang bij het
verklaren van hacken. Een gebrek aan uitdaging op school speelt een belangrijke rol
bij daders met veel affiniteit voor computers. Deze groep is intelligent, raken verveeld
en komen met hacken in aanraking.
De nieuwsgierigheid voor cybercriminaliteit kan in games gestimuleerd worden omdat
het gebruikelijk is om elkaar in games te hacken of een DDoS-aanval uit te voeren.
Deze games lijken daarom ook een zekere normalisering of normvervaging te weeg te
brengen.
Beschikbaarheid van kant en klare tools
In de eerste plaats blijkt voor een deel van de daders de beschikbaarheid van en de
gemakkelijke toegang tot kant-en-klare tools een belangrijke katalysator te zijn
geweest bij hun instap in cybercriminaliteit. (wordt gezien als afspiegeling van
iemands onkunde)
Tegelijkertijd wordt aangegeven dat het ook een kwestie is van het op een slimme
manier inzetten van bestaande tools. (het is wel eenvoudig maar je kunt het op een
slimme manier inzetten) > niet het wiel nog een keer hoeven uit te vinden
Invloed (online) peers
Cyberdaders maken deel uit van online gemeenschappen: social affordances
(=toegankelijkheid tot de juiste mensen is online veel makkelijker dan offline wat de schaal
en het bereik van de criminaliteit kan vergroten.)
Ook offline peers beinvloeden daders (Denk aan ddos aanval op school voor erkenning of het
hebben van van verkeerde vrienden)
,Persoonlijke problemen
Een aspect dat relatief vaak wordt genoemd, is dat een deel van deze daders in een sociaal
isolement zit en dat deze factor een relatief grote impact heeft op het delictgedrag. Ze zijn
eenzaam, online kunnen ze wel personen vinden met dezelfde interesses die ze het gevoel
geven dat ze erbij horen.
Opportunisme/gelegenheid
Er bestaat een categorie daders die een switch heeft gemaakt naar cybercriminaliteit en op
latere leeftijd een start maakt met een carrière in de cybercriminaliteit. De meest gangbare
verklaring voor een dergelijke transitie is opportunisme. Hutchings (2016) betitelt dergelijke
daders als innovators die hun doelen (geld verdienen) willen bereiken ongeacht de middelen.
Doorontwikkeling
4 fasen die daders deels of allemaal doorlopen
‘affectie voor computers’,
‘nieuwsgierige exploratie’: interesse voor hacken wordt ontwikkeld
‘illegale excursie’: een periode van groei waarbij illegale activiteiten worden
geëxploreerd en ook een start gemaakt wordt met het plegen hiervan
‘criminele exploitatie’: een periode van rijping waarin op grote schaal cybercrimi
wordt gepleegd.
Er is veel variatie m.b.t. welke fase(n) worden doorlopen. Dit kan variëren van daders die alle
fasen doorlopen tot daders die niet verder komen dan nieuwsgierige exploratie waarbij het
ook te betwijfelen of er echt sprake is van een ‘criminele carrière’. Ook is er een categorie
(volwassen) daders die vrijwel gelijk in de fase van ‘criminele exploitatie’ terecht komt,
waarbij het meestal gaat om opportunistische daders die de overstap naar cybercriminaliteit
hebben gemaakt.
Ook bij daders die dezelfde fasen doorlopen bestaat variatie als het gaat om hoe de
ontwikkeling van het delictgedrag er uit ziet en welke factoren daarop van invloed zijn. Deze
variaties hangen grotendeels samen met factoren van de initiatie, de motieven en
vaardigheden/mate van professionalisering.
Tegelijkertijd spelen andere processen mee als het gaat om wat het verloop van de criminele
carrière bepaalt, waaronder veranderingen in morele percepties (ofwel richting pro-crimineel
ofwel richting pro-sociaal), veranderingen in motieven (bijvoorbeeld van erkenning naar
financieel) en ook speelt verandering in de risicoperceptie een rol (Daders worden door de
lage pakkans niet afgeremd en wanen ze zich ontastbaar).
, Desistance
Volwassenwording
AL-daders stoppen weer met het plegen van crimi, LCP daders gaan in de volwassenheid
door. De verklaring waarom de eerste groep stopt wordt gezocht in het feit dat de eerder
besproken maturity gap kleiner wordt. Men realiseert zich dat het niet-plegen van delicten
meer kansen biedt op begerenswaardige zaken (bijvoorbeeld werk) en zodoende stopt men
met het delinquente gedrag.
Veranderingen in kosten-baten afweging
Door de tijd heen, wat ook weer samenhangt met leeftijd en sociale bindingen, kunnen andere
kosten en baten een rol gaan spelen. Daarbij zien we ook terug dat de motieven die
aanvankelijk ervoor zorgden dat de daders deze delicten gingen plegen (bijvoorbeeld
kick/spanning) er ook weer voor zorgen dat ze er mee stoppen.
Werk en wederhelft
Turning points/ life events als het vinden van een baan, trouwen en kinderen krijgen zetten
een identiteitsverandering in gang die van belang is om niet terug te vallen in de criminaliteit
(secundaire desistance).
Factoren die desistance bemoeilijken
Het hebben van een strafblad
Men is helemaal opgegaan in de wereld (status en (het snelle) geld), waardoor er nog
te veel baten zijn om door te gaan.
Aiken, M., Davidson, J., & Amann, P. (2016). Youth pathways into cybercrime
Hacking is een internationaal probleem met aanzienlijke schade: de schatting van de totale
schade van cybercrime ligt op $445 miljard in 2016 voor de globale economie. Dit is echter
een ruwe schatting, doordat er een groot dark number is door underreporting, Verschillende
definities van cybercrime die gehanteerd worden en moeilijkheden bij het bepalen van de
schade (zoals bij reputatieschade), etc.
Het doel van dit onderzoek is om begrip te creeeren voor de paden die zorgen dat jonge
mensen betrokken raken bij cybercriminaliteit. Het mogelijke pas van technologisch
getalenteerd nieuwsgierig kind, naar cyber jeugd delinquent, naar eenzame cybercrimineel
naar organised cybercrime is hierbij beoordeeld.
Definitie van cybercrime
Cybercrime heeft nog steeds geen universeel geaccepteerde definitie.
Computercriminaliteit: ontstaan met het opkomen van het internet, hacken,
weigeringen van diensten, productie van malware etc.
o Hacking: is een parapluterm die toepasbaar is op verschillende menselijke
activiteiten die inbreken op de normale werking van computersystemen en -
netwerken.
Computer gerelateerde criminaliteit: criminaliteit waarbij computers als instrument
dienen voor het uitvoeren van andere, niet-digitale criminaliteit, zoals vervalsing,
fraude, seksueel misbruik van kinderen of inbreuk op copyright.
Cyberspace exposes young hackers to the risk of experimenting with, and engaging in
cybercriminal activity by presenting open, unregulated and uncensored sources that provide
information, instructions and tools about code breaking, network intrusion, piracy and
