Hersenontwikkeling Deeltoets B Artikelen
Casey et el. 2015
Dimensionale benadering: laat zien hoe gedrag en uitvoering geleidelijk
ontstaan uit simpele naar complexe naar geïntegreerde gedragsroutines
van ontwikkeling. Daarnaast hoe variatie tussen individuen in bepaalde
eigenschappen of capaciteiten kan worden weergegeven door een
continuüm die een meer of mindere mate van gezondheid of aanpassing
laat zien.
Nuttig voor het linken van hersen-gedrag associaties en tijd met klinische
fenomenen kan helpen om de neurologische basis van psychopathologie te
ontdekken en daarmee preventie, behandeling en genezing.
Ontwikkelen van nieuwe manieren om psychopathologie te classificeren
gebaseerd op waarneembaar gedrag en neurobiologische metingen die
voorkomen in de natuur.
Drie belangrijkste uitgangspunten voor Rdoc:
1. RDoC gebruikt een meer dimensioneel systeem in plaats van een
diagnostisch of categoriaal systeem om gemakkelijker hersencircuits te
linken met specifiek gedrag of symptomen.
2. RDoC begint met de huidige kennis van gedrag, hersenen en relaties en
relateert dit aan klinische fenomenen.
3. Verschillende levels van analyse (moleculair, circuit, gedrag en
symptoom) in RDoc instantiëren dimensionele constructen die geacht
worden ten grondslag te liggen aan kern symptomen van psychische
stoornissen. Deze constructen (bijvoorbeeld angst, aandacht, geheugen
en arousal) zullen zelden bijdragen aan één-op-één relaties met de
traditionele categorieën van stoornissen. Eigenlijk
Een neuro ontwikkelingsperspectief bestaat uit drie sleutel concepten:
- Ontwikkelingstraject: de progressie van de hersenen en
gedragsveranderingen over leeftijd en tijd dat lineair of niet-lineair kan
zijn.
- Sensitieve periode: raamwerken van de ontwikkeling wanneer effecten
van ervaringen een sterke invloed hebben op hersenen en gedrag.
- Dynamische interactie van systemen: het is noodzakelijk om de
associaties tussen verschillende domeinen van functie, hersensystemen
en ontwikkelingsperioden tegelijkertijd te onderzoek, met in begrip van
hoe deze interacteren met omgevings- en andere contextuele factoren.
Drie gebieden om onderzoek naar te doen:
1. Het concept van ontwikkelingtrajecten op een neuroanatomisch niveau:
het laat zien hoe basis begrip van typische ontwikkelingstrajecten heeft
bijgedragen aan ons begrip van de dimensionaliteit van ADHD.
2. Gevoelige periodes van ontwikkeling voor de dimensionale constructie
van negatieve valentie gericht op ‘fear extinction learning’(= de
geleerde vaardigheid om een angstreactie te onderdrukken) en
implicaties voor de behandeling van angst. De resultaten laten de
belofte van gebruik van dimensionale metingen in
ontwikkelingsperiodes zien om patronen van potentieel therapeutisch
belang te ontdekken.
3. Gemeenschappelijke cognitieve en biologische processen over
fenotypen om te laten zien hoe RDoC verschillende maten kan
clusteren en combineren om toe te passen op meervoudige stoornissen
, in de ontwikkeling. Er is noodzaak om tegelijkertijd de associaties
tussen verschillende domeinen van functies en hersensystemen tijdens
de ontwikkeling te onderzoeken. En de mogelijkheid voor ontdekking
van nieuwe domeinen die uniek zijn in de representatie van een
volwassene.
Hellendoorn et al. 2015
Hypothese: Individuen met ASS zijn geboren met een stoornis in de
invariantie detectie. Dit is een leerproces waarbij mensen en dieren tot een
relatief stabiel patroon van structurele regelmatigheden komen in de
wisselende stimulus omgeving. Een tekort in het domein-algemene
perceptuele leerproces van invariante detectie in ASS zou kunnen leiden
tot een stroom van consequenties in verschillende ontwikkelingsdomeinen.
Dit tekort kan de oorzaak zijn van onzekerheid, onvoorspelbaarheid en
verminderde controle voor mensen met ASS. Ook is er gekeken hoe
verschillende maten van beperkingen in het leerproces bijdragen aan de
heterogeniteit van het ASS fenotype.
Conclusie: in het artikel wordt een theorie besproken waarbij individuen
met ASS zijn geboren met een tekort in invariantie detectie, wat
tegenwerkt in het ontvangen en ervaren van rangschikking in een constant
veranderende omgeving. Deze theorie bouwt voort op theorieën die
suggereren dat een specifiek leerproces ten grondslag ligt aan het
begrijpen van het ontstaan van ASS symptomen. Cognitie kan niet los
gezien worden van perceptie en actie en ontstaat in het persoon-
omgevingssysteem tijdens interactie.
Pelphrey et al. 2014
Ondanks de grote fenotypische heterogeniteit en etiologische diversiteit in
ASS is sociale dysfunctie het verenigende kenmerk van ASS.
Drie neurale systemen voor sociale cognitie:
- Sociale perceptie
- Begrip van actie
- Mentale staat redeneren
Conclusie: sociaal neurowetenschappelijk onderzoek naar ASS suggereert
dat de specificiteit van dysfuncties van de hersenen bevorderlijk zijn voor
sociale perceptie en informatieverwerking met bewaarde functie in
parallelle systemen die niet-sociale informatie verwerken. Het blijft
onduidelijk of problemen in de connectiviteit ontwikkelingseffecten van
abnormaliteiten in sociale hersensystemen of kern hersendysfunctie
weerspiegelen. En of problemen met connectiviteit specifiek zijn voor ASS
of reflectief voor generieke ontwikkelingsverstoringen in de context van de
stoornis.
Belangrijke doelstellingen voor onderzoek omvat het ontwikkelen van
testen voor het vroegtijdig opsporen van atypische hersenfuncties, het
formuleren van behandelingen om specifieke hersensystemen die ten
grondslag liggen aan sociale en communicatieve beperkingen te
ontdekken en om de fenotypische heterogeniteit in ASS te beschrijven.
Hoofdstuk 6
Specific language impairment (SLI): een ontwikkelingsstoornis waarbij
sprake is van significante tekorten in expressieve of receptieve taal.
Casey et el. 2015
Dimensionale benadering: laat zien hoe gedrag en uitvoering geleidelijk
ontstaan uit simpele naar complexe naar geïntegreerde gedragsroutines
van ontwikkeling. Daarnaast hoe variatie tussen individuen in bepaalde
eigenschappen of capaciteiten kan worden weergegeven door een
continuüm die een meer of mindere mate van gezondheid of aanpassing
laat zien.
Nuttig voor het linken van hersen-gedrag associaties en tijd met klinische
fenomenen kan helpen om de neurologische basis van psychopathologie te
ontdekken en daarmee preventie, behandeling en genezing.
Ontwikkelen van nieuwe manieren om psychopathologie te classificeren
gebaseerd op waarneembaar gedrag en neurobiologische metingen die
voorkomen in de natuur.
Drie belangrijkste uitgangspunten voor Rdoc:
1. RDoC gebruikt een meer dimensioneel systeem in plaats van een
diagnostisch of categoriaal systeem om gemakkelijker hersencircuits te
linken met specifiek gedrag of symptomen.
2. RDoC begint met de huidige kennis van gedrag, hersenen en relaties en
relateert dit aan klinische fenomenen.
3. Verschillende levels van analyse (moleculair, circuit, gedrag en
symptoom) in RDoc instantiëren dimensionele constructen die geacht
worden ten grondslag te liggen aan kern symptomen van psychische
stoornissen. Deze constructen (bijvoorbeeld angst, aandacht, geheugen
en arousal) zullen zelden bijdragen aan één-op-één relaties met de
traditionele categorieën van stoornissen. Eigenlijk
Een neuro ontwikkelingsperspectief bestaat uit drie sleutel concepten:
- Ontwikkelingstraject: de progressie van de hersenen en
gedragsveranderingen over leeftijd en tijd dat lineair of niet-lineair kan
zijn.
- Sensitieve periode: raamwerken van de ontwikkeling wanneer effecten
van ervaringen een sterke invloed hebben op hersenen en gedrag.
- Dynamische interactie van systemen: het is noodzakelijk om de
associaties tussen verschillende domeinen van functie, hersensystemen
en ontwikkelingsperioden tegelijkertijd te onderzoek, met in begrip van
hoe deze interacteren met omgevings- en andere contextuele factoren.
Drie gebieden om onderzoek naar te doen:
1. Het concept van ontwikkelingtrajecten op een neuroanatomisch niveau:
het laat zien hoe basis begrip van typische ontwikkelingstrajecten heeft
bijgedragen aan ons begrip van de dimensionaliteit van ADHD.
2. Gevoelige periodes van ontwikkeling voor de dimensionale constructie
van negatieve valentie gericht op ‘fear extinction learning’(= de
geleerde vaardigheid om een angstreactie te onderdrukken) en
implicaties voor de behandeling van angst. De resultaten laten de
belofte van gebruik van dimensionale metingen in
ontwikkelingsperiodes zien om patronen van potentieel therapeutisch
belang te ontdekken.
3. Gemeenschappelijke cognitieve en biologische processen over
fenotypen om te laten zien hoe RDoC verschillende maten kan
clusteren en combineren om toe te passen op meervoudige stoornissen
, in de ontwikkeling. Er is noodzaak om tegelijkertijd de associaties
tussen verschillende domeinen van functies en hersensystemen tijdens
de ontwikkeling te onderzoeken. En de mogelijkheid voor ontdekking
van nieuwe domeinen die uniek zijn in de representatie van een
volwassene.
Hellendoorn et al. 2015
Hypothese: Individuen met ASS zijn geboren met een stoornis in de
invariantie detectie. Dit is een leerproces waarbij mensen en dieren tot een
relatief stabiel patroon van structurele regelmatigheden komen in de
wisselende stimulus omgeving. Een tekort in het domein-algemene
perceptuele leerproces van invariante detectie in ASS zou kunnen leiden
tot een stroom van consequenties in verschillende ontwikkelingsdomeinen.
Dit tekort kan de oorzaak zijn van onzekerheid, onvoorspelbaarheid en
verminderde controle voor mensen met ASS. Ook is er gekeken hoe
verschillende maten van beperkingen in het leerproces bijdragen aan de
heterogeniteit van het ASS fenotype.
Conclusie: in het artikel wordt een theorie besproken waarbij individuen
met ASS zijn geboren met een tekort in invariantie detectie, wat
tegenwerkt in het ontvangen en ervaren van rangschikking in een constant
veranderende omgeving. Deze theorie bouwt voort op theorieën die
suggereren dat een specifiek leerproces ten grondslag ligt aan het
begrijpen van het ontstaan van ASS symptomen. Cognitie kan niet los
gezien worden van perceptie en actie en ontstaat in het persoon-
omgevingssysteem tijdens interactie.
Pelphrey et al. 2014
Ondanks de grote fenotypische heterogeniteit en etiologische diversiteit in
ASS is sociale dysfunctie het verenigende kenmerk van ASS.
Drie neurale systemen voor sociale cognitie:
- Sociale perceptie
- Begrip van actie
- Mentale staat redeneren
Conclusie: sociaal neurowetenschappelijk onderzoek naar ASS suggereert
dat de specificiteit van dysfuncties van de hersenen bevorderlijk zijn voor
sociale perceptie en informatieverwerking met bewaarde functie in
parallelle systemen die niet-sociale informatie verwerken. Het blijft
onduidelijk of problemen in de connectiviteit ontwikkelingseffecten van
abnormaliteiten in sociale hersensystemen of kern hersendysfunctie
weerspiegelen. En of problemen met connectiviteit specifiek zijn voor ASS
of reflectief voor generieke ontwikkelingsverstoringen in de context van de
stoornis.
Belangrijke doelstellingen voor onderzoek omvat het ontwikkelen van
testen voor het vroegtijdig opsporen van atypische hersenfuncties, het
formuleren van behandelingen om specifieke hersensystemen die ten
grondslag liggen aan sociale en communicatieve beperkingen te
ontdekken en om de fenotypische heterogeniteit in ASS te beschrijven.
Hoofdstuk 6
Specific language impairment (SLI): een ontwikkelingsstoornis waarbij
sprake is van significante tekorten in expressieve of receptieve taal.
