Europees recht
Het internationale recht regelt de betrekkingen tussen staten. Staten
kunnen afspraken met elkaar maken door verdragen te sluiten.
Een internationale organisatie is een organisatie die zich over minstens
drie landen uitstrekt. Deze organisatie wordt altijd opgericht op basis van
een verdrag of een akkoord. Dit wordt dan door de leden van de
organisatie aanvaardt en ondertekend. Internationale organisaties zijn
onder te verdelen in:
- Gouvernementele organisaties: Dit zijn samenwerkingsverbanden
tussen bepaalde staten (bijvoorbeeld de EU en de VN.) Deze
samenwerkingsverbanden zijn opgericht door lidstaten door het
sluiten van een verdrag (onderhandelingen, ondertekenen,
ratificatie). In het verdrag worden de doelstellingen vermeldt en de
middelen die de organisatie heeft. Een internationale organisatie
biedt de staten de mogelijkheid om samen te werken op een
beleidsterrein. De gouvernementele organisaties zijn onder te
verdelen in:
Intergouvernementele organisaties: Bij intergouvernementele
organisaties (bijvoorbeeld ITU, WGO, WHO) geven de staten geen
soevereiniteit (hoogste gezag) op, maar hebben de nationale
regeringen het voor het zeggen. De besluiten worden genomen
met eenparigheid van stemmen of niet- bindende besluiten. De
kenmerken van intergouvernementele organisaties zijn dat er
vaak een eenvoudige structuur is, er vaak beperkte
bevoegdheden zijn en de uitvoering van besluiten door de landen
zelf gebeurd.
Supranationale organisaties: Bij supranationale organisaties
(bijvoorbeeld de EU) dragen de staten wel soevereiniteit op, de
organisatie kan haar wil opleggen aan de lidstaten. Er is hier dan
ook sprake van meerderheidsbesluiten. De kenmerken van
supranationale organisaties zijn dat er een complexe structuur is
en verregaande bevoegdheden.
- Non- gouvernementele organisaties: Dit is een rechtspersoon die is
opgericht door personen (bijvoorbeeld Amnesty International en het
Rode Kruis), met vaak een ideële doelstelling. Een non-
gouvernementele organisatie is niet altijd internationaal. Ze hebben
ook niet dezelfde status als gouvernementele organisaties (en ook
geen stemrecht!), maar ze hebben wel een adviserende rol.
De wetgeving van het Europees recht is afkomstig uit de Europese Unie
(EU). Dit houdt in dat deze wetgeving ook in Nederland geldt, dit maakt
het relevant voor een jurist. De rechtsbronnen van het Europees recht
komen voort uit:
- De verdragen en het Handvest (primair EU recht),
- De EU- regelgeving (secundair EU recht),
- De algemene beginselen van het Europees recht,
- De jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie.
,
Het internationale recht regelt de betrekkingen tussen staten. Staten
kunnen afspraken met elkaar maken door verdragen te sluiten.
Een internationale organisatie is een organisatie die zich over minstens
drie landen uitstrekt. Deze organisatie wordt altijd opgericht op basis van
een verdrag of een akkoord. Dit wordt dan door de leden van de
organisatie aanvaardt en ondertekend. Internationale organisaties zijn
onder te verdelen in:
- Gouvernementele organisaties: Dit zijn samenwerkingsverbanden
tussen bepaalde staten (bijvoorbeeld de EU en de VN.) Deze
samenwerkingsverbanden zijn opgericht door lidstaten door het
sluiten van een verdrag (onderhandelingen, ondertekenen,
ratificatie). In het verdrag worden de doelstellingen vermeldt en de
middelen die de organisatie heeft. Een internationale organisatie
biedt de staten de mogelijkheid om samen te werken op een
beleidsterrein. De gouvernementele organisaties zijn onder te
verdelen in:
Intergouvernementele organisaties: Bij intergouvernementele
organisaties (bijvoorbeeld ITU, WGO, WHO) geven de staten geen
soevereiniteit (hoogste gezag) op, maar hebben de nationale
regeringen het voor het zeggen. De besluiten worden genomen
met eenparigheid van stemmen of niet- bindende besluiten. De
kenmerken van intergouvernementele organisaties zijn dat er
vaak een eenvoudige structuur is, er vaak beperkte
bevoegdheden zijn en de uitvoering van besluiten door de landen
zelf gebeurd.
Supranationale organisaties: Bij supranationale organisaties
(bijvoorbeeld de EU) dragen de staten wel soevereiniteit op, de
organisatie kan haar wil opleggen aan de lidstaten. Er is hier dan
ook sprake van meerderheidsbesluiten. De kenmerken van
supranationale organisaties zijn dat er een complexe structuur is
en verregaande bevoegdheden.
- Non- gouvernementele organisaties: Dit is een rechtspersoon die is
opgericht door personen (bijvoorbeeld Amnesty International en het
Rode Kruis), met vaak een ideële doelstelling. Een non-
gouvernementele organisatie is niet altijd internationaal. Ze hebben
ook niet dezelfde status als gouvernementele organisaties (en ook
geen stemrecht!), maar ze hebben wel een adviserende rol.
De wetgeving van het Europees recht is afkomstig uit de Europese Unie
(EU). Dit houdt in dat deze wetgeving ook in Nederland geldt, dit maakt
het relevant voor een jurist. De rechtsbronnen van het Europees recht
komen voort uit:
- De verdragen en het Handvest (primair EU recht),
- De EU- regelgeving (secundair EU recht),
- De algemene beginselen van het Europees recht,
- De jurisprudentie van het Hof van Justitie van de Europese Unie.
,
