INLEIDING
ICF
ICF = international classification of functioning, disability and health
observatie en klinimetrie
KNO en klinimetrie klinimetrie
* Elke patiënt zit op een continuüm à heeft belang voor revalidatie
- Wanneer ze in het milde stadium zitten, ga je meer kunnen doen met de patiënt
- Wanneer ze in het ernstige stadium zitten, ga je een andere aanpak moeten gebruiken
- Voor alle stoornissen ga je voor elk symptoom de patiënt op een schaal moeten plaatsen en op basis
van de evaluatie kan je een behandelplan opstellen
- Er zijn geen standaardschema’s voor neurologische aandoeningen, er zijn wel bepaalde richtingen die
je kan uitgaan
* Ervoor zorgen door het boeken van winsten op het stoornis niveau, dat het activiteiten niveau kan uitgebreid
worden
* Dit gaat (hopelijk) leiden tot participatie vooruitgang
- Om deel te nemen aan het sociale leven moeten de onderliggende activiteiten in orde zijn
- VB: vooraleer je naar de film kan gaan met je vrienden, moet je terug leren om jezelf aan te kleden,
hiervoor heb je onderliggend dan nog eens voldoende kracht en beweeglijkheid nodig
- Participatie is voor een neurologische patiënt het belangrijkste doordat ze voor de rest van hun leven
met de stoornis gaan moeten leven
• De problemen worden wel beter en men kan winnen aan functie, maar patiënt gaat voor het
leven moeten leven met een stoornis
• Het is de taak van de therapeut om te zorgen dat de patiënt zo veel mogelijk kan met zijn
restfunctie
* Vragen aan de patiënt wat ze terug willen kunnen à hulpvraag
Observatie: Wat is het probleem met de activiteit, wat moet er aangepast worden. Meetschaal gebruiken om de
problemen te objectiveren à plan ontwikkelen om deze activiteit beter te laten verlopen.
Participatie wil niet zeggen dat je terug helemaal normaal kan functioneren, maar het wil zeggen dat je optimaal
gebruik leert maken van de beperkte functie die je nog hebt. Als je en patiënt hebt duurt het wel even voor je de klink
gemaakt hebt dat je niet meer normaal wordt, maar dat je wel terug zo goed mogelijk gaat kunnen deelnemen in de
maatschappij.
1
,KLINISCH REDENEREN
Om er toe te komen dat de patiënt optimaal kan functioneren in de omgeving gaan we een proces gebruiken van
klinisch redeneren
* Onderzoek: subjectief, objecties en met klinische meetinstrumenten (OM)
* Interpreteren: hoofdproblemen (neurologische patiënten hebben heel veel problemen die je niet allemaal
gaat kunnen behandelen), doelen van de patiënt en plan opstellen
* Behandeling:
- Beweging en functie
- Zelfmanagement:
• Proberen patiënt mee te nemen in het verhaal dat hij het zelf moet doen
• Hoe meer je de patiënt zelf laat doen, hoe beter à je kan meer doen en gaat dus meer vooruit
• Hoe vaker je kan oefenen (buiten de aanwezigheid van de therapeut) hoe een groter effect
de behandeling gaat zijn
• Hangt sterk af van de cognitie van de patiënt
- Gezondheidsbevordering
* Evaluatie: bespreken wat het resultaat is van de meting met de patiënt
- Uitkomst en doelen
- Aanpassingen
- Volgende evaluatie
2
, FAME: BOUWSTENEN VOOR NEURO KINÉ
4 elementen in het achterhoofd houden wanneer je therapie gaat ontwikkelen voor neurologische patiënten. Kort
reflecteren over hoe je het hebt gedaan met betrekking tot het FAME-model.
FEEDBACK
* Feedback geven aan de patiënt over hoe hij het gedaan heeft
* Door de feedback constructief op te bouwen, hoop je dat de patiënt de beweging gaat verbeteren
* Gericht erop wijzen waar het nog niet helemaal juist loopt
* Aanmoedigend: het is belangrijk om ook duidelijk aan te geven wanneer er iets goed is
- Een neurologische patiënt heeft vaak een zwaar gedaald functioneren, dus ze kunnen snel
gedemotiveerd geraken
- Het is dus belangrijk om de patiënt te motiveren, er zal altijd wel iets goed op te merken zijn aan de
houding, uitvoering of inzet van de patiënt
- Je moet natuurlijk ook zeggen wat er moet verbeterd worden
* Bij cognitieve patiënten ga je een beetje vindingrijk moeten zijn in de manier waarop je de feedback opbouwt
zodanig dat die het begrijpt
THERAPEUTIC ALLIANCE
* De zorgverlener moet een connectie maken met de patiënt, mantelzorger, familie en team rond de patiënt
* Als er een goede relatie is, gaat de samenwerking ook beter gebeuren
* Wil niet zeggen dat je vrienden moet worden met de patiënt, maar wel een connectie
MOVEMENT ANALYSIS & MOTOR LEARNING
* Hoofdblok waarrond we gaan werken à observatie van bewegen
* Motorisch leren is het principe van therapie: aantal kernprincipes over het geven van neurologische therapie
- Intensiteit à 5 keer naar de fitness gaan is beter dan 2 keer gaan
- Variatie à op verschillende plaatsen en op verschillende manieren een oefening uitvoeren want in
het dagelijkse leven zijn er ook
ENVIRONMENT
* Zowel fysieke als sociale omgeving van de patiënt
* Wanneer er een goede sociale kring is, kan de patiënt goed opgevangen worden en zijn ze heel bereid om de
patiënt te ondersteunen
* Ze moeten betrokken worden in de therapie (hoe dichter de persoon bij de patiënt staat, hoe belangrijker het
is dat ze betrokken worden)
* VB: aanleren aan de partner hoe de rolstoel in de auto moet gezet worden
3
ICF
ICF = international classification of functioning, disability and health
observatie en klinimetrie
KNO en klinimetrie klinimetrie
* Elke patiënt zit op een continuüm à heeft belang voor revalidatie
- Wanneer ze in het milde stadium zitten, ga je meer kunnen doen met de patiënt
- Wanneer ze in het ernstige stadium zitten, ga je een andere aanpak moeten gebruiken
- Voor alle stoornissen ga je voor elk symptoom de patiënt op een schaal moeten plaatsen en op basis
van de evaluatie kan je een behandelplan opstellen
- Er zijn geen standaardschema’s voor neurologische aandoeningen, er zijn wel bepaalde richtingen die
je kan uitgaan
* Ervoor zorgen door het boeken van winsten op het stoornis niveau, dat het activiteiten niveau kan uitgebreid
worden
* Dit gaat (hopelijk) leiden tot participatie vooruitgang
- Om deel te nemen aan het sociale leven moeten de onderliggende activiteiten in orde zijn
- VB: vooraleer je naar de film kan gaan met je vrienden, moet je terug leren om jezelf aan te kleden,
hiervoor heb je onderliggend dan nog eens voldoende kracht en beweeglijkheid nodig
- Participatie is voor een neurologische patiënt het belangrijkste doordat ze voor de rest van hun leven
met de stoornis gaan moeten leven
• De problemen worden wel beter en men kan winnen aan functie, maar patiënt gaat voor het
leven moeten leven met een stoornis
• Het is de taak van de therapeut om te zorgen dat de patiënt zo veel mogelijk kan met zijn
restfunctie
* Vragen aan de patiënt wat ze terug willen kunnen à hulpvraag
Observatie: Wat is het probleem met de activiteit, wat moet er aangepast worden. Meetschaal gebruiken om de
problemen te objectiveren à plan ontwikkelen om deze activiteit beter te laten verlopen.
Participatie wil niet zeggen dat je terug helemaal normaal kan functioneren, maar het wil zeggen dat je optimaal
gebruik leert maken van de beperkte functie die je nog hebt. Als je en patiënt hebt duurt het wel even voor je de klink
gemaakt hebt dat je niet meer normaal wordt, maar dat je wel terug zo goed mogelijk gaat kunnen deelnemen in de
maatschappij.
1
,KLINISCH REDENEREN
Om er toe te komen dat de patiënt optimaal kan functioneren in de omgeving gaan we een proces gebruiken van
klinisch redeneren
* Onderzoek: subjectief, objecties en met klinische meetinstrumenten (OM)
* Interpreteren: hoofdproblemen (neurologische patiënten hebben heel veel problemen die je niet allemaal
gaat kunnen behandelen), doelen van de patiënt en plan opstellen
* Behandeling:
- Beweging en functie
- Zelfmanagement:
• Proberen patiënt mee te nemen in het verhaal dat hij het zelf moet doen
• Hoe meer je de patiënt zelf laat doen, hoe beter à je kan meer doen en gaat dus meer vooruit
• Hoe vaker je kan oefenen (buiten de aanwezigheid van de therapeut) hoe een groter effect
de behandeling gaat zijn
• Hangt sterk af van de cognitie van de patiënt
- Gezondheidsbevordering
* Evaluatie: bespreken wat het resultaat is van de meting met de patiënt
- Uitkomst en doelen
- Aanpassingen
- Volgende evaluatie
2
, FAME: BOUWSTENEN VOOR NEURO KINÉ
4 elementen in het achterhoofd houden wanneer je therapie gaat ontwikkelen voor neurologische patiënten. Kort
reflecteren over hoe je het hebt gedaan met betrekking tot het FAME-model.
FEEDBACK
* Feedback geven aan de patiënt over hoe hij het gedaan heeft
* Door de feedback constructief op te bouwen, hoop je dat de patiënt de beweging gaat verbeteren
* Gericht erop wijzen waar het nog niet helemaal juist loopt
* Aanmoedigend: het is belangrijk om ook duidelijk aan te geven wanneer er iets goed is
- Een neurologische patiënt heeft vaak een zwaar gedaald functioneren, dus ze kunnen snel
gedemotiveerd geraken
- Het is dus belangrijk om de patiënt te motiveren, er zal altijd wel iets goed op te merken zijn aan de
houding, uitvoering of inzet van de patiënt
- Je moet natuurlijk ook zeggen wat er moet verbeterd worden
* Bij cognitieve patiënten ga je een beetje vindingrijk moeten zijn in de manier waarop je de feedback opbouwt
zodanig dat die het begrijpt
THERAPEUTIC ALLIANCE
* De zorgverlener moet een connectie maken met de patiënt, mantelzorger, familie en team rond de patiënt
* Als er een goede relatie is, gaat de samenwerking ook beter gebeuren
* Wil niet zeggen dat je vrienden moet worden met de patiënt, maar wel een connectie
MOVEMENT ANALYSIS & MOTOR LEARNING
* Hoofdblok waarrond we gaan werken à observatie van bewegen
* Motorisch leren is het principe van therapie: aantal kernprincipes over het geven van neurologische therapie
- Intensiteit à 5 keer naar de fitness gaan is beter dan 2 keer gaan
- Variatie à op verschillende plaatsen en op verschillende manieren een oefening uitvoeren want in
het dagelijkse leven zijn er ook
ENVIRONMENT
* Zowel fysieke als sociale omgeving van de patiënt
* Wanneer er een goede sociale kring is, kan de patiënt goed opgevangen worden en zijn ze heel bereid om de
patiënt te ondersteunen
* Ze moeten betrokken worden in de therapie (hoe dichter de persoon bij de patiënt staat, hoe belangrijker het
is dat ze betrokken worden)
* VB: aanleren aan de partner hoe de rolstoel in de auto moet gezet worden
3
