Samenvatting Canterbury Tales
Geoffrey Chaucer is grootste schrijver van de middeleeuwen, hij schreef
Canterbury Tales en dit reflecteerde goed de gedachten van het leven van
die tijd. Hij leefde van 1343 tot 1400, hij is bekend als vader van de
Engelse literatuur. Zijn bekendste werk is Canterbury Tales.
Hij reisde veel van plek naar plek, James Bond deed dit ook en daarom
werd hij de James Bond van de middeleeuwen genoemd.
Door het boek leer je ook veel over de middeleeuwen, dit omdat hoe goed
verteld hoe het leven toen ging en hoe de mensen dachten.
The Canterbury Tales
Het is een verhaal met meerder verhalen erin, The gerenal prologue is het
meest bekend, dit vormt de rest van het verhaal. Een verteller gaat mee
met de groep van 29 pelgrims. Ze vertellen verhalen tijdens hun tocht, dit
doen ze voor vermaak en voor de prijs: een gratis diner.
De echte schrijver kan ook niet opgepakt worden voor zijn woorden, dan
zal hij zeggen, dat hij de verhalen niet heeft bedacht, maar de pelgrims.
De narrator is de verteller van het verhaal en is dus een reporter van wat
de anderen zeggen, je zit als lezer niet in het hoofd van de verteller van
het verhaal.
De pelgrims gaan naar het altaar van de archbisschop Thomas Becket in
Canterbury.
Ze doen een verhalen-vertel wedstrijd, de winnaar krijgt een gratis diner.
Dit doet hij omdat de herbergier alsnog dan meer geld verdient aan de
andere pelgrims die het eten wel moeten betalen. Iedereen moet 2
verhalen bedenken op de heenweg en iedereen 2 op de terugweg. Dit
zouden in totaal dus ongeveer 120 verhalen worden. Het verhaal is
uiteindelijk nooit afgekomen, er zijn maar 24 verhalen waarvan 2 niet
helemaal afgemaakt zijn.
Het werk van Chaucer is zo goed en daar zijn drie redenen voor:
1. De karakters zijn erg realistisch en well-rounded.
2. Hij vertelt het verhaal op een erg leuke manier, erg ironisch
3. Hij heeft de verhalen ook erg goed aangepast aan de pelgrim die
hem heeft verteld.
4. Er zijn veel verschillende verhalen en exemplaren van.
Van het verhaal zijn 50 complete versies en 25 fragmenten van de
Canterbury Tales. Ze moesten alles los overschrijven omdat de
boekdrukkunst nog niet was uitgevonden.
The general prologue
, Chaucer introduceert de pelgrims. Deze komen uit verschillende lagen van
de samenleving. Ze zijn verteld in orde van laag naar hoog.
1/3 van alle pelgrims zijn mensen van de kerk
1/5 van alle pelgrims waren in dienst bij de kerk.
The Middle English language
The general prologue start met een romantisch gesprek dat wordt
beschreven, voordat de pelgrim worden omschreven.
Middle English lijkt op Middle Dutch, in beide talen zijn harde klanken. Nu
heeft het Engels veel zachtere klanken en lijkt het niet veel op het
Nederlands.
De grote klinkerverschuiving
The great vowel shift was tussen de 12e en 16e eeuw, hier zijn twee
redenen voor:
1. De pest, mensen bleven alleen over en trokken naar de anderen met
anderen accenten toe
2. De 100-jarige oorlog, Frankrijk gaf veel woorden aan de Engelsen,
die namen de woorden op hun eigen manier over.
The squire
De schildknaap van de knight was mee, dit was zijn zoon. De squire is het
voorbeeld van de coutney love. The squire heeft romantische karakters en
past daarom goed bij de courtney love.
The squire is eigenlijk in training om knight te worden, de knight staat
hoger dan de squire.
The characters
Er zijn twee categorieën in rangen, virtuose or immoral. Je bent virtue als
je goed en eerlijk bent. Je bent immoral als je je niet aan de christelijke
regels houdt.
The wife of bath, Alisoun is een erg feministische vrouw die in het verhaal
ook haar verhaal verteld. Ze is 5 keer getrouwde en is klaar voor de 6de. In
de middeleeuwen bestond de spreuk: We zullen geen man leuk vinden die
ons helpt of power geeft, dan gaan we weg bij hem.
Chaucer heeft respect voor zijn karakters en beschrijft hun niet ironisch.
De immoral bestaat uit:
De Miller
De reeve, iemand die steelt en daarna de spullen doorverkoopt
De summomer, is vaak dronken, stinkt, heeft slechte adem, is
vreemdgegaan of man of vrouw.
The pardoner, is het laagst, verteld neppe zondes van de kerk aan
mensen.
Geoffrey Chaucer is grootste schrijver van de middeleeuwen, hij schreef
Canterbury Tales en dit reflecteerde goed de gedachten van het leven van
die tijd. Hij leefde van 1343 tot 1400, hij is bekend als vader van de
Engelse literatuur. Zijn bekendste werk is Canterbury Tales.
Hij reisde veel van plek naar plek, James Bond deed dit ook en daarom
werd hij de James Bond van de middeleeuwen genoemd.
Door het boek leer je ook veel over de middeleeuwen, dit omdat hoe goed
verteld hoe het leven toen ging en hoe de mensen dachten.
The Canterbury Tales
Het is een verhaal met meerder verhalen erin, The gerenal prologue is het
meest bekend, dit vormt de rest van het verhaal. Een verteller gaat mee
met de groep van 29 pelgrims. Ze vertellen verhalen tijdens hun tocht, dit
doen ze voor vermaak en voor de prijs: een gratis diner.
De echte schrijver kan ook niet opgepakt worden voor zijn woorden, dan
zal hij zeggen, dat hij de verhalen niet heeft bedacht, maar de pelgrims.
De narrator is de verteller van het verhaal en is dus een reporter van wat
de anderen zeggen, je zit als lezer niet in het hoofd van de verteller van
het verhaal.
De pelgrims gaan naar het altaar van de archbisschop Thomas Becket in
Canterbury.
Ze doen een verhalen-vertel wedstrijd, de winnaar krijgt een gratis diner.
Dit doet hij omdat de herbergier alsnog dan meer geld verdient aan de
andere pelgrims die het eten wel moeten betalen. Iedereen moet 2
verhalen bedenken op de heenweg en iedereen 2 op de terugweg. Dit
zouden in totaal dus ongeveer 120 verhalen worden. Het verhaal is
uiteindelijk nooit afgekomen, er zijn maar 24 verhalen waarvan 2 niet
helemaal afgemaakt zijn.
Het werk van Chaucer is zo goed en daar zijn drie redenen voor:
1. De karakters zijn erg realistisch en well-rounded.
2. Hij vertelt het verhaal op een erg leuke manier, erg ironisch
3. Hij heeft de verhalen ook erg goed aangepast aan de pelgrim die
hem heeft verteld.
4. Er zijn veel verschillende verhalen en exemplaren van.
Van het verhaal zijn 50 complete versies en 25 fragmenten van de
Canterbury Tales. Ze moesten alles los overschrijven omdat de
boekdrukkunst nog niet was uitgevonden.
The general prologue
, Chaucer introduceert de pelgrims. Deze komen uit verschillende lagen van
de samenleving. Ze zijn verteld in orde van laag naar hoog.
1/3 van alle pelgrims zijn mensen van de kerk
1/5 van alle pelgrims waren in dienst bij de kerk.
The Middle English language
The general prologue start met een romantisch gesprek dat wordt
beschreven, voordat de pelgrim worden omschreven.
Middle English lijkt op Middle Dutch, in beide talen zijn harde klanken. Nu
heeft het Engels veel zachtere klanken en lijkt het niet veel op het
Nederlands.
De grote klinkerverschuiving
The great vowel shift was tussen de 12e en 16e eeuw, hier zijn twee
redenen voor:
1. De pest, mensen bleven alleen over en trokken naar de anderen met
anderen accenten toe
2. De 100-jarige oorlog, Frankrijk gaf veel woorden aan de Engelsen,
die namen de woorden op hun eigen manier over.
The squire
De schildknaap van de knight was mee, dit was zijn zoon. De squire is het
voorbeeld van de coutney love. The squire heeft romantische karakters en
past daarom goed bij de courtney love.
The squire is eigenlijk in training om knight te worden, de knight staat
hoger dan de squire.
The characters
Er zijn twee categorieën in rangen, virtuose or immoral. Je bent virtue als
je goed en eerlijk bent. Je bent immoral als je je niet aan de christelijke
regels houdt.
The wife of bath, Alisoun is een erg feministische vrouw die in het verhaal
ook haar verhaal verteld. Ze is 5 keer getrouwde en is klaar voor de 6de. In
de middeleeuwen bestond de spreuk: We zullen geen man leuk vinden die
ons helpt of power geeft, dan gaan we weg bij hem.
Chaucer heeft respect voor zijn karakters en beschrijft hun niet ironisch.
De immoral bestaat uit:
De Miller
De reeve, iemand die steelt en daarna de spullen doorverkoopt
De summomer, is vaak dronken, stinkt, heeft slechte adem, is
vreemdgegaan of man of vrouw.
The pardoner, is het laagst, verteld neppe zondes van de kerk aan
mensen.
