Artikel 1 donderdag 18-2-2021
DSM criteria verstandelijke beperking
Een verstandelijke beperking begint met beperkingen in zowel het verstandelijk als het
adaptieve functioneren. Er moet voldaan worden aan drie criteria:
- Tekortschietingen bij intelligentietest
- Tekortschietingen die ertoe leiden dat de betrokkene niet kan voldoen aan de
ontwikkelings- en sociaal culturele standaarden van persoonlijke onafhankelijkheid
en sociale verantwoordelijkheid
- Tekortschietingen beginnen gedurende de ontwikkelingsperiode
Verstandelijke beperkingen kun je opdelen in de mate van ernst:
Licht: de betrokkene functioneert mogelijk op een voor de leeftijd passende wijze wat
betreft persoonlijke verzorging. Vergeleken met leeftijdsgenoten heeft hij of zij meer
ondersteuning nodig bij complexe dagelijkse taken zoals boodschappen doen en vervoer.
Vergeleken met leeftijdsgenoten die zich normaal ontwikkelen gedraagt de betrokkene zich
onvolwassen in sociale interacties. Hij/zij kan moeite hebben om de signalen van
leeftijdsgenoten goed waar te nemen.
Matig: niveau van conceptuele vaardigheden loopt duidelijk achter op dat van
leeftijdsgenoten. Er is dagelijks structurele ondersteuning nodig om alledaagse conceptuele
taken te voltooien, deze taken worden volledig door anderen overgenomen. Als volwassene
kan de betrokkene voorzien in persoonlijke behoeften van eten, aankleden, stoelgang en
hygiëne.
Ernstig: het kind begrijp in het algemeen weinig van geschreven taal of van concepten waar
getallen, hoeveelheden etc. bij komen kijken. Verzorgers geven ondersteuning voor alle
dagelijkse activiteiten, hij of zij heeft altijd toezicht nodig. Het kind krijgt gedurende het hele
leven uitgebreide ondersteuning bij het oplossen van problemen.
Zeer ernstig: kind heeft nauwelijks inzicht in symbolische communicatie, in gesproken taal of
gebarentaal. Het kind uit zijn of haar wensen en emoties door non-verbale, niet-symbolische
communicatie. Het kind geniet van relaties met bekenden en vertrouwde mensen in haar
omgeving. Bijkomende motorische en zintuigelijke beperkingen kunnen veel sociale
activiteiten onmogelijk maken. Kind is hierdoor volledig afhankelijk van anderen.
, Artikel 2 donderdag 18-02-2021
Verstandelijke beperking definitie en context
Mentale retardatie: geestelijke achterstand en ontwikkelingsstoornis. Mentale retardatie
verwijst naar een blijvende afwijking, waarbij met name de verstandelijke vermogens achter
blijven, vertraagd en onvoldoende ontwikkeld worden en niet boven een bepaald
verstandelijk ontwikkelingsniveau uit komen.
Intelligentie is een van de drie criteria voor een verstandelijke beperking. Om te spreken van
een significante beperking in de intelligentie is er sprake van een IQ onder 70. Anders
gezegd: er is sprake van een beperking in het verstandelijk functioneren. Dit betekent niet
dat iedereen met een IQ < 70 een verstandelijke beperking heeft.
Het tweede criterium is: gelijktijdig aanwezige tekorten in of beperkingen van het huidige
aanpassingsgedrag. Dit wil zeggen of de persoon erin slaagt te voldoen aan de standaarden
van functioneren die bij zijn leeftijd verwacht kunnen worden binnen zijn culturele
achtergrond.
Het derde criterium houdt in dat de beperking is ontstaan voor het achttiende levensjaar
(tijdens de ontwikkelingsperiode).
Wanneer er sprake is van een algemene ontwikkelingsachterstand in de verstandelijke
ontwikkeling is dit begrip een op een te gebruiken als verstandelijke handicap/beperking. Er
is een ontwikkelingsachterstand wanneer een kind in vergelijking met leeftijdsgenoten op
een of meerdere gebieden een achterblijvende ontwikkeling laat zien, nog voor de
ontwikkeling doorlopen is.
In de praktijk van de zorg aan mensen met een verstandelijke beperking wordt de mate van
beperking ook gerelateerd aan ontwikkelingsleeftijden om de verschillen in ontwikkeling
duidelijk te maken, ook om de ondersteuning een meer adequate benadering te bieden.
Een normaal ontwikkeld brein vormt de basis voor een normale intelligentie. De
onderliggende oorzaak van een verstandelijke beperking bij een individu is nog steeds in veel
gevallen onbekend. Het is niet ondenkbaar dat er in de toekomst ‘behandelingen’ van
verstandelijke beperkingen mogelijk worden.
Er zijn genetische en niet-genetische (omgeving gerelateerde) oorzaken voor
ontwikkelingsstoornissen van het brein, daarnaast zijn het tijdstip waarop het schadelijke
agens aangrijpt minstens zo belangrijk. meer dan de helft van de gevallen hebben een
prenatale oorzaak, ruim een derde ontstaat de schade perinataal en bij een tiende
postnataal. Die stoornissen kunnen veroorzaakt worden door:
- Genetische factoren
- Infecties van moeder op kind
- Toxische invloeden van moeder op kind
- Perinatale hersenschade
- Postnatale complicaties
- Idiopathisch als restgroep: oorzaak onbekend
DSM criteria verstandelijke beperking
Een verstandelijke beperking begint met beperkingen in zowel het verstandelijk als het
adaptieve functioneren. Er moet voldaan worden aan drie criteria:
- Tekortschietingen bij intelligentietest
- Tekortschietingen die ertoe leiden dat de betrokkene niet kan voldoen aan de
ontwikkelings- en sociaal culturele standaarden van persoonlijke onafhankelijkheid
en sociale verantwoordelijkheid
- Tekortschietingen beginnen gedurende de ontwikkelingsperiode
Verstandelijke beperkingen kun je opdelen in de mate van ernst:
Licht: de betrokkene functioneert mogelijk op een voor de leeftijd passende wijze wat
betreft persoonlijke verzorging. Vergeleken met leeftijdsgenoten heeft hij of zij meer
ondersteuning nodig bij complexe dagelijkse taken zoals boodschappen doen en vervoer.
Vergeleken met leeftijdsgenoten die zich normaal ontwikkelen gedraagt de betrokkene zich
onvolwassen in sociale interacties. Hij/zij kan moeite hebben om de signalen van
leeftijdsgenoten goed waar te nemen.
Matig: niveau van conceptuele vaardigheden loopt duidelijk achter op dat van
leeftijdsgenoten. Er is dagelijks structurele ondersteuning nodig om alledaagse conceptuele
taken te voltooien, deze taken worden volledig door anderen overgenomen. Als volwassene
kan de betrokkene voorzien in persoonlijke behoeften van eten, aankleden, stoelgang en
hygiëne.
Ernstig: het kind begrijp in het algemeen weinig van geschreven taal of van concepten waar
getallen, hoeveelheden etc. bij komen kijken. Verzorgers geven ondersteuning voor alle
dagelijkse activiteiten, hij of zij heeft altijd toezicht nodig. Het kind krijgt gedurende het hele
leven uitgebreide ondersteuning bij het oplossen van problemen.
Zeer ernstig: kind heeft nauwelijks inzicht in symbolische communicatie, in gesproken taal of
gebarentaal. Het kind uit zijn of haar wensen en emoties door non-verbale, niet-symbolische
communicatie. Het kind geniet van relaties met bekenden en vertrouwde mensen in haar
omgeving. Bijkomende motorische en zintuigelijke beperkingen kunnen veel sociale
activiteiten onmogelijk maken. Kind is hierdoor volledig afhankelijk van anderen.
, Artikel 2 donderdag 18-02-2021
Verstandelijke beperking definitie en context
Mentale retardatie: geestelijke achterstand en ontwikkelingsstoornis. Mentale retardatie
verwijst naar een blijvende afwijking, waarbij met name de verstandelijke vermogens achter
blijven, vertraagd en onvoldoende ontwikkeld worden en niet boven een bepaald
verstandelijk ontwikkelingsniveau uit komen.
Intelligentie is een van de drie criteria voor een verstandelijke beperking. Om te spreken van
een significante beperking in de intelligentie is er sprake van een IQ onder 70. Anders
gezegd: er is sprake van een beperking in het verstandelijk functioneren. Dit betekent niet
dat iedereen met een IQ < 70 een verstandelijke beperking heeft.
Het tweede criterium is: gelijktijdig aanwezige tekorten in of beperkingen van het huidige
aanpassingsgedrag. Dit wil zeggen of de persoon erin slaagt te voldoen aan de standaarden
van functioneren die bij zijn leeftijd verwacht kunnen worden binnen zijn culturele
achtergrond.
Het derde criterium houdt in dat de beperking is ontstaan voor het achttiende levensjaar
(tijdens de ontwikkelingsperiode).
Wanneer er sprake is van een algemene ontwikkelingsachterstand in de verstandelijke
ontwikkeling is dit begrip een op een te gebruiken als verstandelijke handicap/beperking. Er
is een ontwikkelingsachterstand wanneer een kind in vergelijking met leeftijdsgenoten op
een of meerdere gebieden een achterblijvende ontwikkeling laat zien, nog voor de
ontwikkeling doorlopen is.
In de praktijk van de zorg aan mensen met een verstandelijke beperking wordt de mate van
beperking ook gerelateerd aan ontwikkelingsleeftijden om de verschillen in ontwikkeling
duidelijk te maken, ook om de ondersteuning een meer adequate benadering te bieden.
Een normaal ontwikkeld brein vormt de basis voor een normale intelligentie. De
onderliggende oorzaak van een verstandelijke beperking bij een individu is nog steeds in veel
gevallen onbekend. Het is niet ondenkbaar dat er in de toekomst ‘behandelingen’ van
verstandelijke beperkingen mogelijk worden.
Er zijn genetische en niet-genetische (omgeving gerelateerde) oorzaken voor
ontwikkelingsstoornissen van het brein, daarnaast zijn het tijdstip waarop het schadelijke
agens aangrijpt minstens zo belangrijk. meer dan de helft van de gevallen hebben een
prenatale oorzaak, ruim een derde ontstaat de schade perinataal en bij een tiende
postnataal. Die stoornissen kunnen veroorzaakt worden door:
- Genetische factoren
- Infecties van moeder op kind
- Toxische invloeden van moeder op kind
- Perinatale hersenschade
- Postnatale complicaties
- Idiopathisch als restgroep: oorzaak onbekend
