Klinisch redeneren in het ziekenhuis:
- Klinisch redeneren is het continue proces van gegevensverzameling en analyse
gericht op de vragen en problemen van een individu en diens naasten, in relatie tot
ziekte en gezondheid.
- Het proces van klinisch redeneren is een cyclisch proces. Dat betekent dat je bij
veranderingen in de situatie het stappenplan opnieuw kunt doorlopen om een zo
compleet mogelijk beeld van de zorgvrager te krijgen.
Klinisch redeneren in zes stappen:
- Stap 1: Orientatie op de situatie: Het verzamelen van probleemgegevens en actuele
gezondheidstoestand in kaart brengen. Hulpmiddelen zijn de vitale functies,
gezondheidspatronen van Gordon
- Stap 2: Mogelijke problemen in kaart brengen: De verzamelde gegevens ordenen en
klinisch redeneren toepassen. Classificatiesysteem die hierbij kan helpen is Gordon.
- Stap 3: Aanvullende observaties en onderzoeken inzetten: Anamnese, lichamelijk
onderzoek, laboratoriumonderzoek, beeldvormend onderzoek en functieonderzoek.
Een differentiaaldiagnose of hypothese kan hiermee worden bevestigd of ontkracht.
- Stap 4: Verpleegkundig beleid vaststellen: Medisch beleid bepalen/plan opstellen.
Ook interventies inzetten behoort hierbij.
- Stap 5: Het verloop monitoren: Gunstig /ongunstig verloop.
- Stap 6: Reflectie: Terugblik op kwaliteit en veiligheid van de beroepsuitoefening.
Niet pluisgevoel
- Soms voel je aan dat er iets is veranderd of dat er iets niet klopt, zonder dat je echt
kunt benoemen wat er aan de hand is. Dit gevoel wordt ook wel het niet-
pluisgevoel genoemd.
- Het niet-pluisgevoel is een alarmerend gevoel van alertheid en is het resultaat van
intuïtieve kennis.
Communiceren met andere disciplines:
- Als verpleegkundige is het naast het in kaart brengen van de zorgsituatie, van belang
de verzamelde informatie kort en concreet over te brengen aan andere disciplines.
- Met de SBAR-redeneerhulp zorg je ervoor dat je een goed beeld geeft van de situatie
en dat je alle benodigde informatie op een rij hebt. De afkorting SBAR staat voor:
SIRS-criteria:
- Klinisch redeneren is het continue proces van gegevensverzameling en analyse
gericht op de vragen en problemen van een individu en diens naasten, in relatie tot
ziekte en gezondheid.
- Het proces van klinisch redeneren is een cyclisch proces. Dat betekent dat je bij
veranderingen in de situatie het stappenplan opnieuw kunt doorlopen om een zo
compleet mogelijk beeld van de zorgvrager te krijgen.
Klinisch redeneren in zes stappen:
- Stap 1: Orientatie op de situatie: Het verzamelen van probleemgegevens en actuele
gezondheidstoestand in kaart brengen. Hulpmiddelen zijn de vitale functies,
gezondheidspatronen van Gordon
- Stap 2: Mogelijke problemen in kaart brengen: De verzamelde gegevens ordenen en
klinisch redeneren toepassen. Classificatiesysteem die hierbij kan helpen is Gordon.
- Stap 3: Aanvullende observaties en onderzoeken inzetten: Anamnese, lichamelijk
onderzoek, laboratoriumonderzoek, beeldvormend onderzoek en functieonderzoek.
Een differentiaaldiagnose of hypothese kan hiermee worden bevestigd of ontkracht.
- Stap 4: Verpleegkundig beleid vaststellen: Medisch beleid bepalen/plan opstellen.
Ook interventies inzetten behoort hierbij.
- Stap 5: Het verloop monitoren: Gunstig /ongunstig verloop.
- Stap 6: Reflectie: Terugblik op kwaliteit en veiligheid van de beroepsuitoefening.
Niet pluisgevoel
- Soms voel je aan dat er iets is veranderd of dat er iets niet klopt, zonder dat je echt
kunt benoemen wat er aan de hand is. Dit gevoel wordt ook wel het niet-
pluisgevoel genoemd.
- Het niet-pluisgevoel is een alarmerend gevoel van alertheid en is het resultaat van
intuïtieve kennis.
Communiceren met andere disciplines:
- Als verpleegkundige is het naast het in kaart brengen van de zorgsituatie, van belang
de verzamelde informatie kort en concreet over te brengen aan andere disciplines.
- Met de SBAR-redeneerhulp zorg je ervoor dat je een goed beeld geeft van de situatie
en dat je alle benodigde informatie op een rij hebt. De afkorting SBAR staat voor:
SIRS-criteria:
