Inleiding
Stel je voor: een jong kind dat al jaren in onzekerheid leeft over haar
opvoedingssituatie, heen en weer geslingerd tussen hoop en teleurstelling. Deze
situatie speelt zich af in de casus van Lisa, een meisje dat door de strijd tussen
haar ouders, Thomas en Emma, het slachtoffer is geworden van onzekerheid en
verwaarlozing. In dit betoog stel ik dat het ouderlijk gezag van Thomas beëindigd
moet worden. Mijn doel is om aan te tonen dat, het in het belang van Lisa is om
het ouderlijk gezag van Thomas te beëindigen. De belangen van Lisa moeten
centraal staan en haar recht op een veilige en stabiele opvoeding moet
vooropgesteld worden. In de kern van dit betoog zal ik mijn standpunt
onderbouwen aan de hand van de wet, mijn argumenten en jurisprudentie.
Kern
In art. 1:266 lid 1 BW is vastgelegd dat het ouderlijk gezag kan worden beëindigd
als aan een paar voorwaarden wordt voldaan. Deze voorwaarden zijn belangrijk
om te bepalen of een ouder nog in staat is om de verantwoordelijkheid voor de
verzorging en opvoeding van zijn kind te dragen. In de casus van Thomas en Lisa
wordt duidelijk dat aan deze voorwaarden wordt voldaan, wat de noodzaak van
beëindiging van Thomas' gezag onderbouwt. De eerste voorwaarde is dat de
minderjarige zodanig opgroeit dat hij in zijn ontwikkeling ernstig wordt bedreigd.
Lisa vertoont vreemd gedrag op school, weigert te praten, doet niet mee aan
activiteiten en zondert zich af. Ze heeft geen vrienden en is meerdere keren
onder toezicht gesteld. De langdurige conflicten tussen haar ouders en de
terugtrekking van haar vader uit haar leven hebben haar situatie en welzijn erg
beïnvloed. Lisa's gedrag op school en de herhaalde ondertoezichtstelling wijzen
op een ernstige bedreiging van haar ontwikkeling. De volgende voorwaarde is dat
de ouder niet in staat is de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding
te dragen zoals bedoeld in art. 1:247 lid 2 BW. Thomas heeft telkens bewezen
niet in staat te zijn deze verantwoordelijkheid te dragen. Zijn terugval in
alcoholisme, het verlies van zijn baan, en het verlies van contact met Lisa tonen
aan dat hij niet de noodzakelijke stabiliteit en betrouwbaarheid kan bieden die
Lisa nodig heeft. De laatste voorwaarde is dat dit onvermogen van Thomas zich
moet voordoen binnen een voor de persoon en de ontwikkeling van de
minderjarige aanvaardbaar te achten termijn. In een uitspraak van het
gerechtshof Amsterdam besluit het hof dat de aanvaardbare termijn is verstreken
omdat de minderjarige al te lang in onzekerheid leeft over haar
toekomstperspectief.1 Deze situatie is vergelijkbaar met de casus van Lisa, waarin
zij ook al langere tijd in onzekerheid verkeert over haar toekomstperspectief. Sub
b van art. 1:266 lid 1 is niet van toepassing op deze casus. Ik vind dat het belang
van Lisa's welzijn en haar ontwikkeling altijd voorop moet staan, en het
beëindigen van Thomas' gezag is in dit geval de meest verantwoorde en
noodzakelijke beslissing.
Een mogelijk tegenargument van Thomas is dat hij recente verbeteringen heeft
getoond door naar een afkickkliniek te gaan en stappen te ondernemen om zijn
leven weer op de rails te krijgen. Ik betwijfel of Thomas in staat is om langdurig
verantwoordelijkheid te dragen zonder opnieuw terug te vallen in zijn oude
gewoonten. De belangen van Lisa wegen zwaarder dan de hoop op een stabiele
toekomst voor Thomas. Lisa heeft recht op een stabiele en veilige opvoeding, iets
wat ze tot nu toe niet heeft gehad door Thomas' wisselende omstandigheden.
Het risico dat Thomas opnieuw terugvalt en Lisa opnieuw in een onveilige en
onstabiele situatie belandt, is te groot om te negeren. Het beëindigen van
Thomas' gezag is in dit geval de meest verantwoorde en noodzakelijke beslissing.
1
Hof Den Haag 29 augustus 2018, ECLI:NL:GHDHA:2018:2380
Stel je voor: een jong kind dat al jaren in onzekerheid leeft over haar
opvoedingssituatie, heen en weer geslingerd tussen hoop en teleurstelling. Deze
situatie speelt zich af in de casus van Lisa, een meisje dat door de strijd tussen
haar ouders, Thomas en Emma, het slachtoffer is geworden van onzekerheid en
verwaarlozing. In dit betoog stel ik dat het ouderlijk gezag van Thomas beëindigd
moet worden. Mijn doel is om aan te tonen dat, het in het belang van Lisa is om
het ouderlijk gezag van Thomas te beëindigen. De belangen van Lisa moeten
centraal staan en haar recht op een veilige en stabiele opvoeding moet
vooropgesteld worden. In de kern van dit betoog zal ik mijn standpunt
onderbouwen aan de hand van de wet, mijn argumenten en jurisprudentie.
Kern
In art. 1:266 lid 1 BW is vastgelegd dat het ouderlijk gezag kan worden beëindigd
als aan een paar voorwaarden wordt voldaan. Deze voorwaarden zijn belangrijk
om te bepalen of een ouder nog in staat is om de verantwoordelijkheid voor de
verzorging en opvoeding van zijn kind te dragen. In de casus van Thomas en Lisa
wordt duidelijk dat aan deze voorwaarden wordt voldaan, wat de noodzaak van
beëindiging van Thomas' gezag onderbouwt. De eerste voorwaarde is dat de
minderjarige zodanig opgroeit dat hij in zijn ontwikkeling ernstig wordt bedreigd.
Lisa vertoont vreemd gedrag op school, weigert te praten, doet niet mee aan
activiteiten en zondert zich af. Ze heeft geen vrienden en is meerdere keren
onder toezicht gesteld. De langdurige conflicten tussen haar ouders en de
terugtrekking van haar vader uit haar leven hebben haar situatie en welzijn erg
beïnvloed. Lisa's gedrag op school en de herhaalde ondertoezichtstelling wijzen
op een ernstige bedreiging van haar ontwikkeling. De volgende voorwaarde is dat
de ouder niet in staat is de verantwoordelijkheid voor de verzorging en opvoeding
te dragen zoals bedoeld in art. 1:247 lid 2 BW. Thomas heeft telkens bewezen
niet in staat te zijn deze verantwoordelijkheid te dragen. Zijn terugval in
alcoholisme, het verlies van zijn baan, en het verlies van contact met Lisa tonen
aan dat hij niet de noodzakelijke stabiliteit en betrouwbaarheid kan bieden die
Lisa nodig heeft. De laatste voorwaarde is dat dit onvermogen van Thomas zich
moet voordoen binnen een voor de persoon en de ontwikkeling van de
minderjarige aanvaardbaar te achten termijn. In een uitspraak van het
gerechtshof Amsterdam besluit het hof dat de aanvaardbare termijn is verstreken
omdat de minderjarige al te lang in onzekerheid leeft over haar
toekomstperspectief.1 Deze situatie is vergelijkbaar met de casus van Lisa, waarin
zij ook al langere tijd in onzekerheid verkeert over haar toekomstperspectief. Sub
b van art. 1:266 lid 1 is niet van toepassing op deze casus. Ik vind dat het belang
van Lisa's welzijn en haar ontwikkeling altijd voorop moet staan, en het
beëindigen van Thomas' gezag is in dit geval de meest verantwoorde en
noodzakelijke beslissing.
Een mogelijk tegenargument van Thomas is dat hij recente verbeteringen heeft
getoond door naar een afkickkliniek te gaan en stappen te ondernemen om zijn
leven weer op de rails te krijgen. Ik betwijfel of Thomas in staat is om langdurig
verantwoordelijkheid te dragen zonder opnieuw terug te vallen in zijn oude
gewoonten. De belangen van Lisa wegen zwaarder dan de hoop op een stabiele
toekomst voor Thomas. Lisa heeft recht op een stabiele en veilige opvoeding, iets
wat ze tot nu toe niet heeft gehad door Thomas' wisselende omstandigheden.
Het risico dat Thomas opnieuw terugvalt en Lisa opnieuw in een onveilige en
onstabiele situatie belandt, is te groot om te negeren. Het beëindigen van
Thomas' gezag is in dit geval de meest verantwoorde en noodzakelijke beslissing.
1
Hof Den Haag 29 augustus 2018, ECLI:NL:GHDHA:2018:2380
