Cobb en Elder (1971): The Politics of Agenda-Building:
An Alternative Perspective for Modern Democratic
Theory
- Voor de val van de Weimar Republiek en de opkomst van Nazi-Duitsland:
democratische theoretici gingen ervan uit dat de gewone man het recht en de
mogelijkheid had om te participeren in de overheid, mensen waren rationeel en
verantwoordelijk.
- Maar toen: Hitler kwam democratisch aan de macht → democratisch vertrouwen in de
gewone man werd in twijfel getrokken. Vertrouwen wat over was werd vernietigd door
onderzoek naar de publieke opinie.
- Klassieke democratische theorie: electoraat moet geïnteresseerd zijn en participeren
in de politiek, men moet in discussie gaan, belangen van de gemeenschap meenemen
- Maar onderzoek in de VS wees uit dat mensen bevooroordeeld zijn, weinig tolerantie
hebben er veel autoritarisme is
- Veel mensen hebben weinig politieke interesse en participeren weinig
- Mensen (ook politici) hebben weinig kennis en informatie over politieke issues
- Mensen filteren de perspectieven die niet op hun eigen aansluiten, er is dus alleen
engagement met hetgeen waarmee ze het al eens zijn → publieke competentie van de
klassieke theorie is dus een mythe
- Politicologie heeft een probleem: realiteit rijmen met de theorie → dominante thema wat
hieruit voortkwam wordt gekarakteriseerd door ‘democratisch elitisme’ of ‘de elitist
theorie van democratie’. Focus ligt hier op het politieke systeem i.p.v. het individu.
- In klassieke theorie lag de focus op de rol van het individu of de gemiddelde burger,
nu is die rol secundair. Hoofd-concern ligt bij de sociale benodigdheden van een
stabiele en effectieve overheid. Uit dit perspectief komt dat lagere niveaus van belangen
een symptoom zijn van de soliditeit van het systeem en als bewijs van vertrouwen in de
overheid.
- Actieve participatie (pre-elite theorie etc.) werd gezien als goed en vereist voor een
goed werkende overheid, maar nu wordt dit gezien als een indicator van een haperend
systeem. → mythe die functioneel is voor het systeem
- De nieuwe vereisten voor een goed werkende overheid worden dan: (1) sociaal
pluralisme, (2) diverse en strijdende elites die circuleren en bereikbaar zijn, (3)
basale consensus onder de elites over de regels van democratische competitie en
(4) verkiezingen die regelmatige mogelijkheden verschaffen voor burgers om te
participeren in de selectie van openbare ambtenaren
Systemen van gelimiteerde participatie
- Klassieke vragen: distributie van invloed, gelijkheid van toegang, individuele vrijheid,
zelf-actualisatie door politieke participatie → deze vragen zijn nu minder belangrijk
, - Revised theorie (dus na de klassieke) vragen: stabiliteit, eigenschappen van elites,
interne besluitvorming in de overheid
- Veel moderne theoretici: weinig concern voor de omvang van participatie en invloed in
de vaststelling van politieke alternatieven
- Schattschneider: beperkte participatie in de selectie van politieke alternatieven
versterkt de bestaande bias in de staat/polity en ondermijnt zijn stabiliteit op lange
termijn. Participatie is de arena van conflict waar politieke alternatieven besloten
worden en restricted is, politiek van een kleine groep (elite).
- Het systeem van druk uitoefenen is gelimiteerd tot legitieme groepen i.e. degenen die al
toegang hebben tot de politieke arena. Als je toegang wilt maar een (previously)
excluded groep bent dan heb je rules outside the game nodig, dus illegitime methoden.
(Gamson)
- Those who have the greatest needs are ordinarily not included in the pressure system,
and it therefore does not accurately reflect the basic conflicts throughout society.
- Gamson: results in a situation in which large numbers of citizens are outside the
political arena in which competition and influence occur; . . . This situation can be
described as one of stable unrepresentation . . . [and] the normal operation of the
political system serves to amplify the power of those groups who already possess it
- Stable unrepresentation suggests a bias in the selection of those issues and demands
that will be considered in a political system
- The question of the distribution of influence is raised again, but now the question
relates not to influence over decisions, but to influence over the range and types of
alternatives considered.
Reacties tot systemen van gelimiteerde participatie
- Revised theory of democracy (ik denk dat hiermee de elitetheorie wordt bedoeld): wilde
een intellectuele crisis oplossen, maar nu is er een drievoudige crisis ontstaan:
- (1) Prescriptive crisis
- Klassieke democratische theorie: descriptieve stelling en normatieve voorschrijving
- Meeste moderne theoretici: descriptief
- Gevaar dat moderne theorie ook normatief gaat werken → moderne theorie was
ontwikkeld als beschrijvend maar "unwittingly purveys an ideology of social
conservatism tempered by modest incremental change."
- Sterke conservatieve bias in de moderne theorie (elitetheorie) over de evaluatie criteria
- In shifting the focus away from individual and popular participation to the systemic
level, the theory certainly invites at least the implicit introduction of new evaluative
criteria or goals; namely, those of stability and efficiency
- (2) Crisis of relevance
- Because the theory simply describes existing systems and provides an explanation of
the normal functions of the conventional political machinery of these systems, it
provides no guidelines for social change and no direction for political action
- Focus ligt op het onderhouden van democratische stabiliteit → sociaal conflict en
sociale bewegingen worden gezien als afwijken i.p.v. normaal deel van politiek leven
An Alternative Perspective for Modern Democratic
Theory
- Voor de val van de Weimar Republiek en de opkomst van Nazi-Duitsland:
democratische theoretici gingen ervan uit dat de gewone man het recht en de
mogelijkheid had om te participeren in de overheid, mensen waren rationeel en
verantwoordelijk.
- Maar toen: Hitler kwam democratisch aan de macht → democratisch vertrouwen in de
gewone man werd in twijfel getrokken. Vertrouwen wat over was werd vernietigd door
onderzoek naar de publieke opinie.
- Klassieke democratische theorie: electoraat moet geïnteresseerd zijn en participeren
in de politiek, men moet in discussie gaan, belangen van de gemeenschap meenemen
- Maar onderzoek in de VS wees uit dat mensen bevooroordeeld zijn, weinig tolerantie
hebben er veel autoritarisme is
- Veel mensen hebben weinig politieke interesse en participeren weinig
- Mensen (ook politici) hebben weinig kennis en informatie over politieke issues
- Mensen filteren de perspectieven die niet op hun eigen aansluiten, er is dus alleen
engagement met hetgeen waarmee ze het al eens zijn → publieke competentie van de
klassieke theorie is dus een mythe
- Politicologie heeft een probleem: realiteit rijmen met de theorie → dominante thema wat
hieruit voortkwam wordt gekarakteriseerd door ‘democratisch elitisme’ of ‘de elitist
theorie van democratie’. Focus ligt hier op het politieke systeem i.p.v. het individu.
- In klassieke theorie lag de focus op de rol van het individu of de gemiddelde burger,
nu is die rol secundair. Hoofd-concern ligt bij de sociale benodigdheden van een
stabiele en effectieve overheid. Uit dit perspectief komt dat lagere niveaus van belangen
een symptoom zijn van de soliditeit van het systeem en als bewijs van vertrouwen in de
overheid.
- Actieve participatie (pre-elite theorie etc.) werd gezien als goed en vereist voor een
goed werkende overheid, maar nu wordt dit gezien als een indicator van een haperend
systeem. → mythe die functioneel is voor het systeem
- De nieuwe vereisten voor een goed werkende overheid worden dan: (1) sociaal
pluralisme, (2) diverse en strijdende elites die circuleren en bereikbaar zijn, (3)
basale consensus onder de elites over de regels van democratische competitie en
(4) verkiezingen die regelmatige mogelijkheden verschaffen voor burgers om te
participeren in de selectie van openbare ambtenaren
Systemen van gelimiteerde participatie
- Klassieke vragen: distributie van invloed, gelijkheid van toegang, individuele vrijheid,
zelf-actualisatie door politieke participatie → deze vragen zijn nu minder belangrijk
, - Revised theorie (dus na de klassieke) vragen: stabiliteit, eigenschappen van elites,
interne besluitvorming in de overheid
- Veel moderne theoretici: weinig concern voor de omvang van participatie en invloed in
de vaststelling van politieke alternatieven
- Schattschneider: beperkte participatie in de selectie van politieke alternatieven
versterkt de bestaande bias in de staat/polity en ondermijnt zijn stabiliteit op lange
termijn. Participatie is de arena van conflict waar politieke alternatieven besloten
worden en restricted is, politiek van een kleine groep (elite).
- Het systeem van druk uitoefenen is gelimiteerd tot legitieme groepen i.e. degenen die al
toegang hebben tot de politieke arena. Als je toegang wilt maar een (previously)
excluded groep bent dan heb je rules outside the game nodig, dus illegitime methoden.
(Gamson)
- Those who have the greatest needs are ordinarily not included in the pressure system,
and it therefore does not accurately reflect the basic conflicts throughout society.
- Gamson: results in a situation in which large numbers of citizens are outside the
political arena in which competition and influence occur; . . . This situation can be
described as one of stable unrepresentation . . . [and] the normal operation of the
political system serves to amplify the power of those groups who already possess it
- Stable unrepresentation suggests a bias in the selection of those issues and demands
that will be considered in a political system
- The question of the distribution of influence is raised again, but now the question
relates not to influence over decisions, but to influence over the range and types of
alternatives considered.
Reacties tot systemen van gelimiteerde participatie
- Revised theory of democracy (ik denk dat hiermee de elitetheorie wordt bedoeld): wilde
een intellectuele crisis oplossen, maar nu is er een drievoudige crisis ontstaan:
- (1) Prescriptive crisis
- Klassieke democratische theorie: descriptieve stelling en normatieve voorschrijving
- Meeste moderne theoretici: descriptief
- Gevaar dat moderne theorie ook normatief gaat werken → moderne theorie was
ontwikkeld als beschrijvend maar "unwittingly purveys an ideology of social
conservatism tempered by modest incremental change."
- Sterke conservatieve bias in de moderne theorie (elitetheorie) over de evaluatie criteria
- In shifting the focus away from individual and popular participation to the systemic
level, the theory certainly invites at least the implicit introduction of new evaluative
criteria or goals; namely, those of stability and efficiency
- (2) Crisis of relevance
- Because the theory simply describes existing systems and provides an explanation of
the normal functions of the conventional political machinery of these systems, it
provides no guidelines for social change and no direction for political action
- Focus ligt op het onderhouden van democratische stabiliteit → sociaal conflict en
sociale bewegingen worden gezien als afwijken i.p.v. normaal deel van politiek leven
