casus 9 blok 1.2 circulatie en ademhaling

Casus 9: uit balans

Bloedgassen
Base excess: deze waarde geeft aan hoeveel zuur
er toegevoegd moet worden om de pH weer op
de juiste hoogte te krijgen.

A-a verschil O2: geeft aan of er sprake is van een
shunt of shuntachtige probleem in de long. Een
shunt is een abnormale verbinding tussen
bloedvaten.

PH: Het systeem kan snel verzuren onder invloed
va CO2. CO2 vormt namelijk in water een zuur. Dit
moeten worden opgevangen door buffers
reactievergelijking:
CO2 + H2O <-> H2CO3 <-> HCO3- + H+

pH waarde hoger dan 7.45, heeft die persoon alkalose.
pH waarde lager dan 7.35 heeft die persoon acidosis. (physiological acidosis.)

De Wet van Henry: stelt dat gas wordt opgenomen in een vloeistof wanneer beide in contact komen,
dit zal net zolang worden opgelost, totdat er evenwicht wordt ingesteld.

C= H (sol-gas) x Pg
C: concentratie gasmoleculen in vloeistof
H: henry constante
Pg: partiele druk van gas

Medullaire ademhalingscentra:
 Ventrale respiratoire groep(VRG) – netwerk van pacemaker neuronen dat in de ventrale zijde
van de pons-medulla samenkomst ligt. Wanneer het inspiratorische deel van deze groep
signalen afgeeft, gaan deze naar de motorneuronen in het ruggenmerg waar de impulsen
worden doorgegeven aan de phrenic en intercostale zenuwen naar het diafragma en de
externe intercostale spieren om deze te activeren. Hierdoor zal de thorax uitzetten. Wanneer
de expiratorische delen signalen afgeven, zal de output worden geïnhibeerd en de spieren
zullen ontspannen. De normale frequentie en ritme wordt eupnea genoemd (frequentie 12-
15/min en verhouding insp.: exp.=5:6). Bij een rustige ademhaling is deze groep inactief.
 Dorsale respiratoire groep(DRG) – dorsaal naast de negende hersenzenuw. De DRG
integreert de input van de perifere receptoren en geeft deze informatie door aan het VRG of
direct aan de zenuwen.
 Pontine respiratoire centra(in pons) beide beïnvloeden zowel VRG als DRG:
- Pneumotaxic center - zorgt voor een soepele overgang tussen inspiratie(inhibitie) en
expiratie door de inkomende signalen van rek- en chemoreceptoren goed af te
stemmen en eventueel aan te passen. Het zorgt voor het fine-tunen van de
ademhalingsfrequentie en -diepte.
- Apneustic center: controleer expiratie. Het stimuleert het VRG en DRG om de
inspiratie te inhiberen. Ontvangt signalen van perifere receptoren.
Apneuisic  verlengde ademhaling.

, Invloed chemoreceptoren meten de chemische samenstelling van het bloed op twee belangrijke
plaatsen:
 Centrale chemoreceptoren
- Bevinden zich in de hersenstam, incl. de ventrolaterale medulla.
- Ademregulatie wordt 75% opgevangen door centrale.
- Zijn zeer gevoelig voor verandering is chemische gaswaarden en pH. Co 2 Gaat
makkelijker door de wand daardoor vind de reactie plaats.
 Perifere chemoreceptoren
- Bevinden zich in de aortaboog en halsslagaders (a.carotis)
- Ademregulatie wordt 25% opgevangen
- Zijn gevoelig voor PaO2, PaCO2 en pH vooral PaO2 belangrijk

Rekreceptoren
- In spierwand bronchiën
- Reageren op toxische stoffen die in de longen komen.
- Stimuleert hoestreflex

Invloed hogere hersencentra
 Hypothalamisch controle: sterke emoties of pijn kunnen signalen vanaf de hypothalamus
naar de respiratoire centra sturen. Een toegenomen temp verhogen de ademfrequentie en
een lage lichaamstemperatuur verlaag deze
 Corticale controle: de respiratoire centra controleren reguleren ademhaling onvrijwillig,
maar kunnen ook vrijwillig controle. De motorische cortex zendt dan signalen naar de
motorische neuronen die de ademhalingsspieren activeren.

Pulmonaire irritatie reflexen
Als recepteren geactiveerd worden communiceren ze met de respitaoire centra via de n.vagus.