Hoorcollege; de cel aan het werk
In ons lichaam bevinden zich ongeveer 200 verschillende soorten cellen. Toch komen deze cellen
allemaal van het zelfde DNA. Er worden dus verschillende eigenschappen tot expressie gebruikt van
het DNA in verschillende cellen. In de cel zien we weer allemaal sub organisaties (organellen,
moleculen en atomen).
Cellen zijn op elk moment van de dag actief. De meeste menselijke cellen zijn gemiddeld 10
micrometer groot (maar hier zijn natuurlijk uitzonderingen voor). Om cellen dus te willen zien moet
je een lichtmicroscoop gebruiken. Om nog meer details te zien van de cel kan er ook een
elektronenmicroscoop worden gebruikt.
Cellen zijn onderverdeeld in verschillende compartimenten; ook wel organellen. Alle organellen
worden omgeven door hun eigen membraan dat heb afschermt van het cytosol; hierdoor ontstaat er
in deze cellen een eigen milieu. Deze membranen zijn net als het plasmamembraan opgebouwd uit
fosfolipiden en membraan eiwitten. Alle verschillende organellen in de cel hebben allemaal hun
eigen specifieke functie.
Het cytosol dat alle organellen omgeeft heeft een gel-achtige substantie en is volledig gevuld met
allemaal eiwitten Dit komt omdat er een constante aanvoer van eiwitten moet zijn naar de
organellen om ze in stand te houden; dus van levensbelang voor de cel.
Door middel van transcriptie van DNA in mRNA en dan translatie van mRNA naar eiwit worden
eiwitten gesynthetiseerd in de cel. Deze translatie vindt plaats in de ribosomen. Als het eiwit wordt
aangemaakt komen er bepaalde specifieke sequenties zichtbaar die bepalen waar het eiwit naar
vervoert moet worden.
, Transportroute door de kernporiën
De kern is natuurlijk van groot belang voor de cel. Eiwitten die nodig zijn voor transcriptie en
reparatie moeten hier naartoe worden verplaatst. De kern is omgeven door 2 concentrische
(dubbelgevouwen) membranen. De binnenkant van dit membraan is bevestigd aan verstevigend
materiaal: nucleaire lamina. De buitenste laag lijkt heel erg op het ER en is hier ook mee verbonden;
peri nucleaire membraan.
In dit membraan bevinden zich kernporiën. Hier doorheen worden eiwitten en mRNA
getransporteerd en ribosomaal RNA dat wordt aangemaakt in de nucleolus (dus van twee kanten
verkeer). Een kernporie bestaat uit 30 verschillende eiwitten. Sommige van deze eiwitten vormen het
werkelijke kanaal, andere vormen sliertvormige structuren in het kanaal zelf die ervoor zorgen dat
niet alles zomaar door het kanaal kan worden getransporteerd (kleine moleculen kunnen hier wel
redelijk makkelijk langs). Aan de cytosol en nucleuskant van de porie zitten nog langere slierten die
een soort mandachtige structuur creëren (vooral mand structuur aan kern kant).
Eiwitten die naar de kern moeten hebben een speciale sequentie in hun aminozuren die wordt
herkent door nuclear import receptoren die zich bevinden in het cytosol. Deze binden met elkaar en
vervolgens wordt de receptor herkend door de kernporie; hierdoor vindt er transport plaats door de
porie. Als het eiwit er geheel doorheen is laat de receptor weer los en kan hij opnieuw zijn taak
uitvoeren.
In ons lichaam bevinden zich ongeveer 200 verschillende soorten cellen. Toch komen deze cellen
allemaal van het zelfde DNA. Er worden dus verschillende eigenschappen tot expressie gebruikt van
het DNA in verschillende cellen. In de cel zien we weer allemaal sub organisaties (organellen,
moleculen en atomen).
Cellen zijn op elk moment van de dag actief. De meeste menselijke cellen zijn gemiddeld 10
micrometer groot (maar hier zijn natuurlijk uitzonderingen voor). Om cellen dus te willen zien moet
je een lichtmicroscoop gebruiken. Om nog meer details te zien van de cel kan er ook een
elektronenmicroscoop worden gebruikt.
Cellen zijn onderverdeeld in verschillende compartimenten; ook wel organellen. Alle organellen
worden omgeven door hun eigen membraan dat heb afschermt van het cytosol; hierdoor ontstaat er
in deze cellen een eigen milieu. Deze membranen zijn net als het plasmamembraan opgebouwd uit
fosfolipiden en membraan eiwitten. Alle verschillende organellen in de cel hebben allemaal hun
eigen specifieke functie.
Het cytosol dat alle organellen omgeeft heeft een gel-achtige substantie en is volledig gevuld met
allemaal eiwitten Dit komt omdat er een constante aanvoer van eiwitten moet zijn naar de
organellen om ze in stand te houden; dus van levensbelang voor de cel.
Door middel van transcriptie van DNA in mRNA en dan translatie van mRNA naar eiwit worden
eiwitten gesynthetiseerd in de cel. Deze translatie vindt plaats in de ribosomen. Als het eiwit wordt
aangemaakt komen er bepaalde specifieke sequenties zichtbaar die bepalen waar het eiwit naar
vervoert moet worden.
, Transportroute door de kernporiën
De kern is natuurlijk van groot belang voor de cel. Eiwitten die nodig zijn voor transcriptie en
reparatie moeten hier naartoe worden verplaatst. De kern is omgeven door 2 concentrische
(dubbelgevouwen) membranen. De binnenkant van dit membraan is bevestigd aan verstevigend
materiaal: nucleaire lamina. De buitenste laag lijkt heel erg op het ER en is hier ook mee verbonden;
peri nucleaire membraan.
In dit membraan bevinden zich kernporiën. Hier doorheen worden eiwitten en mRNA
getransporteerd en ribosomaal RNA dat wordt aangemaakt in de nucleolus (dus van twee kanten
verkeer). Een kernporie bestaat uit 30 verschillende eiwitten. Sommige van deze eiwitten vormen het
werkelijke kanaal, andere vormen sliertvormige structuren in het kanaal zelf die ervoor zorgen dat
niet alles zomaar door het kanaal kan worden getransporteerd (kleine moleculen kunnen hier wel
redelijk makkelijk langs). Aan de cytosol en nucleuskant van de porie zitten nog langere slierten die
een soort mandachtige structuur creëren (vooral mand structuur aan kern kant).
Eiwitten die naar de kern moeten hebben een speciale sequentie in hun aminozuren die wordt
herkent door nuclear import receptoren die zich bevinden in het cytosol. Deze binden met elkaar en
vervolgens wordt de receptor herkend door de kernporie; hierdoor vindt er transport plaats door de
porie. Als het eiwit er geheel doorheen is laat de receptor weer los en kan hij opnieuw zijn taak
uitvoeren.
