Anxiety Disorders - taak 2 Wessel Rieter
PS: Wat is een sociale fobie?
LD:
1. Wat is überhaupt een sociale fobie?
2. Epidemiologie
3. Bijbehorende theorieën (Cognitieve model van Clark)
4. Behandeling
5. Attentie/Interpretatie/geheugenbias
6. Bottom-up/Top-down
1. Wat is een sociale fobie?
Het hoofdkenmerk van een sociale fobie is een herkenbare en persistente angst voor een sociale
of inspanningssituatie waarin schaamte kan ontstaan. De persoon met een sociale fobie ervaard
intense angst, bij enkel het vooruitzicht van een blootstelling aan enkele gewone sociale situaties.
De angst ontstaat door de gedachte negatief beoordeeld te worden door anderen (kernelement die
empirisch ondersteund is).
Mensen met een sociale fobie ervaren vaak een paniek aanval indien ze in gevreesde sociale
situaties komen of deze in de toekomst tegemoet komen. De eprsoon moet van zichzelf weten dat
de angst overdreven is om te voldoen aan een sociale fobie stoornis. Indien deze hier niet van
bewust is en echt denkt dat andere hem of haar schaamte willen toebrengen dat gaat dit in de
richting van paranoia of schizofrenie. Aangezien angst en stress in de normale bevolking ook
veel voorkomt is het belangrijk dat er een lijn wordt getrokken tussen gewone angst en sociale
fobie. Indien de angst een duidelijke inslag heeft op het dagelijks functioenren dat neigt dit naar
een sociale fobie. Sommige hebben geconstateert dat sociale fobie lijkt op chronische
verlegenheid. Echter, verlegenheid is veel meer pervasief in de gewone populatie en wordt
gekenmerkt door een nog redelijk dagelijks functioneren van het individu (in tegenstelling tot
sociale fobie). De DSM maakt verder nog een onderscheidt tussen generale en specifieke sociale
fobie. De meningen over deze tweedeling zijn echter verdeeld (wel of niet waar/zinvol).
DSM-criteria:
A.Een duidelijke en aanhoudende angst voor één of meer situaties waarin men sociaal moet
functioneren of iets moet presteren en waarbij men blootgesteld wordt aan onbekenden of een
mogelijk kritische beoordeling door anderen. De betrokkene is bang dat hij/zij zich op een
manier zal gedragen [of angstverschijnselen zal tonen] die vernederend of beschamend zijn.
N.B.: Bij kinderen moeten er aanwijzingen zijn dat ze in staat zijn tot bij de leeftijd passende
sociale relaties met bekende mensen en moet de angst voorkomen in gezelschap van
leeftijdgenoten en niet alleen maar in interactie met volwassenen.
B. Blootstelling aan de gevreesde sociale situatie lokt bijna zonder uitzondering angst uit, die de
vorm kan krijgen van een situatiegebonden of situationeel gepredisponeerde paniekaanval.
N.B.: Bij kinderen kan de angst naar voren komen in de vorm van huilen, woedeuitbarstingen,
verstijven of zich terugtrekken uit sociale situaties met onbekende personen.
, C. Betrokkene is zich ervan bewust dat zijn of haar angst overdreven of onredelijk is. N.B.: Bij
kinderen kan dit kenmerk ontbreken.
D. De gevreesde sociale situaties of de situaties waarin met moet optreden worden vermeden dan
wel doorstaan met intense angst of lijden.
E. De vermijding, de angstige verwachting of het lijden in de gevreesde sociale situatie[s] of de
situatie[s] waarin men moet optreden belemmeren in significante mate de normale dagelijkse
routine, het beroepsmatig functioneren [of studie of school], of bij sociale aktiviteiten of relaties
met anderen, of er is een duidelijk lijden door het hebben van de fobie.
F. Bij personen onder de achttien jaar is de duur ten minste zes maanden.
G. De angst of vermijding zijn niet het gevolg van de directe fysiologische effecten van een
middel [bv. drug, geneesmiddel] of een somatische aandoening en is niet eerder toe te schrijven
aan een andere psychische stoornis [bv. een paniekstoornis met of zonder agorafobie, separatie-
angststoornis, stoornis in de lichaamsbeleving, een pervasieve ontwikkelingsstoornis of een
schizoïde persoonlijkheidsstoornis].
H. Indien er sprake is van een somatische aandoening of een andere psychische stoornis, houdt
de angst van criterium A daar geen verband mee, bv. de angst is niet die om te stotteren, beven
bij de ziekte van Parkinson, of voor abnormaal eetgedrag bij anorexia nervosa of boulimia
nervosa.
Specificeer indien:
Gegeneraliseerd: Indien de angst de meeste sociale situaties betreft [bv. het aanknopen of
voortzetten van gesprekken, deelnemen aan kleine groepen, met iemand uitgaan, met
autoriteitsfiguren spreken, feestjes bijwonen].
N.B.: Overweeg ook de aanvullende diagnose van ontwijkende persoonlijkheidsstoornis.
2. Epidemiologie
Prevalentie. Sociale fobie is de meest voorkomende angststoornis en staat op de derde plaats van
alle andere mentale stoornissen. De 12-maanden prevalentie is 6,8% en lifetimeprevalentie blijkt
12,1%. Er zijn bewijzen dat de incidentie gedurende de jaren is gegroeid. De ratio
vrouwen/mannen is ongeveer 3:2. Indien we het intercontinentaal gaan bekijken, blijkt dat in het
Westen 4 keer zo vaak sociale fobie voorkomt dan in het Oosten.
Onset. Vele mensen die lijden aan sociale fobie hebben er hun hele leven last van. Een vroege
onset is geassocieerd met een hardnekkiger verloop van de stoornis. Mensen met een sociale
fobie schatten hun QALI’s ook lager in dan mensen zonder deze stoornis. Toch zoekt de
meerderheid van de patienten nooit behandeling voor de stoornis.
Comorbiditeit. In een grote klinische studie, bleek sociale fobie gepaard te gaan met panic
disorder (23%), GAD (42%), OCD (35%), specifieke fobie (27%), PTSD (41%) en MD (43%).
PS: Wat is een sociale fobie?
LD:
1. Wat is überhaupt een sociale fobie?
2. Epidemiologie
3. Bijbehorende theorieën (Cognitieve model van Clark)
4. Behandeling
5. Attentie/Interpretatie/geheugenbias
6. Bottom-up/Top-down
1. Wat is een sociale fobie?
Het hoofdkenmerk van een sociale fobie is een herkenbare en persistente angst voor een sociale
of inspanningssituatie waarin schaamte kan ontstaan. De persoon met een sociale fobie ervaard
intense angst, bij enkel het vooruitzicht van een blootstelling aan enkele gewone sociale situaties.
De angst ontstaat door de gedachte negatief beoordeeld te worden door anderen (kernelement die
empirisch ondersteund is).
Mensen met een sociale fobie ervaren vaak een paniek aanval indien ze in gevreesde sociale
situaties komen of deze in de toekomst tegemoet komen. De eprsoon moet van zichzelf weten dat
de angst overdreven is om te voldoen aan een sociale fobie stoornis. Indien deze hier niet van
bewust is en echt denkt dat andere hem of haar schaamte willen toebrengen dat gaat dit in de
richting van paranoia of schizofrenie. Aangezien angst en stress in de normale bevolking ook
veel voorkomt is het belangrijk dat er een lijn wordt getrokken tussen gewone angst en sociale
fobie. Indien de angst een duidelijke inslag heeft op het dagelijks functioenren dat neigt dit naar
een sociale fobie. Sommige hebben geconstateert dat sociale fobie lijkt op chronische
verlegenheid. Echter, verlegenheid is veel meer pervasief in de gewone populatie en wordt
gekenmerkt door een nog redelijk dagelijks functioneren van het individu (in tegenstelling tot
sociale fobie). De DSM maakt verder nog een onderscheidt tussen generale en specifieke sociale
fobie. De meningen over deze tweedeling zijn echter verdeeld (wel of niet waar/zinvol).
DSM-criteria:
A.Een duidelijke en aanhoudende angst voor één of meer situaties waarin men sociaal moet
functioneren of iets moet presteren en waarbij men blootgesteld wordt aan onbekenden of een
mogelijk kritische beoordeling door anderen. De betrokkene is bang dat hij/zij zich op een
manier zal gedragen [of angstverschijnselen zal tonen] die vernederend of beschamend zijn.
N.B.: Bij kinderen moeten er aanwijzingen zijn dat ze in staat zijn tot bij de leeftijd passende
sociale relaties met bekende mensen en moet de angst voorkomen in gezelschap van
leeftijdgenoten en niet alleen maar in interactie met volwassenen.
B. Blootstelling aan de gevreesde sociale situatie lokt bijna zonder uitzondering angst uit, die de
vorm kan krijgen van een situatiegebonden of situationeel gepredisponeerde paniekaanval.
N.B.: Bij kinderen kan de angst naar voren komen in de vorm van huilen, woedeuitbarstingen,
verstijven of zich terugtrekken uit sociale situaties met onbekende personen.
, C. Betrokkene is zich ervan bewust dat zijn of haar angst overdreven of onredelijk is. N.B.: Bij
kinderen kan dit kenmerk ontbreken.
D. De gevreesde sociale situaties of de situaties waarin met moet optreden worden vermeden dan
wel doorstaan met intense angst of lijden.
E. De vermijding, de angstige verwachting of het lijden in de gevreesde sociale situatie[s] of de
situatie[s] waarin men moet optreden belemmeren in significante mate de normale dagelijkse
routine, het beroepsmatig functioneren [of studie of school], of bij sociale aktiviteiten of relaties
met anderen, of er is een duidelijk lijden door het hebben van de fobie.
F. Bij personen onder de achttien jaar is de duur ten minste zes maanden.
G. De angst of vermijding zijn niet het gevolg van de directe fysiologische effecten van een
middel [bv. drug, geneesmiddel] of een somatische aandoening en is niet eerder toe te schrijven
aan een andere psychische stoornis [bv. een paniekstoornis met of zonder agorafobie, separatie-
angststoornis, stoornis in de lichaamsbeleving, een pervasieve ontwikkelingsstoornis of een
schizoïde persoonlijkheidsstoornis].
H. Indien er sprake is van een somatische aandoening of een andere psychische stoornis, houdt
de angst van criterium A daar geen verband mee, bv. de angst is niet die om te stotteren, beven
bij de ziekte van Parkinson, of voor abnormaal eetgedrag bij anorexia nervosa of boulimia
nervosa.
Specificeer indien:
Gegeneraliseerd: Indien de angst de meeste sociale situaties betreft [bv. het aanknopen of
voortzetten van gesprekken, deelnemen aan kleine groepen, met iemand uitgaan, met
autoriteitsfiguren spreken, feestjes bijwonen].
N.B.: Overweeg ook de aanvullende diagnose van ontwijkende persoonlijkheidsstoornis.
2. Epidemiologie
Prevalentie. Sociale fobie is de meest voorkomende angststoornis en staat op de derde plaats van
alle andere mentale stoornissen. De 12-maanden prevalentie is 6,8% en lifetimeprevalentie blijkt
12,1%. Er zijn bewijzen dat de incidentie gedurende de jaren is gegroeid. De ratio
vrouwen/mannen is ongeveer 3:2. Indien we het intercontinentaal gaan bekijken, blijkt dat in het
Westen 4 keer zo vaak sociale fobie voorkomt dan in het Oosten.
Onset. Vele mensen die lijden aan sociale fobie hebben er hun hele leven last van. Een vroege
onset is geassocieerd met een hardnekkiger verloop van de stoornis. Mensen met een sociale
fobie schatten hun QALI’s ook lager in dan mensen zonder deze stoornis. Toch zoekt de
meerderheid van de patienten nooit behandeling voor de stoornis.
Comorbiditeit. In een grote klinische studie, bleek sociale fobie gepaard te gaan met panic
disorder (23%), GAD (42%), OCD (35%), specifieke fobie (27%), PTSD (41%) en MD (43%).
