Hoorcollege week 4 Empirisch-juridisch onderzoek
Opzet
1. Standaardbeeld wetenschap
2. Empirisch-juridisch onderzoek
3. Empirische methoden
4. Beoordeling empirisch onderzoek
5. Relevantie voor de scriptie
Law in action is a legal theory, associated with legal realism, that examines the role of law, not just as
it exists in the statutes and cases, but as it is actually applied in society. Law in action scholars often
start with observations about the behavior of institutions and work "backwards" toward the legal
philosophies guiding courts and traditional jurisprudence (de relatie tussen recht en maatschappij;
hoe je met het recht sociale processen kunt beïnvloeden en verbeteren; sociale thema’s waaruit je
van juridisch perspectief iets aan kan bijdragen)
1. Standaardbeeld wetenschap
Iets met verzamelen van data, dingen analyseren, cijfertjes en proberen wetmatigheden te vinden.
Meten is weten is het lekenperspectief op wetenschap. Daar wijkt de rechtswetenschap van af. Er
zijn twee visies /theorieën op wat de empirische wetenschap dan is:
A. LOGISCH EMPIRISME
• Empirisme + logica
• Inductie
• Verificatie
Volgens de theorie van het logisch empirisme begint en eindigt kennis altijd met waarneming dus
met de zintuigen (ruiken, horen etc.). Door het verzamelen van data door observatie of
experimenten verkrijg je empirische gegevens en die probeer je in een soort logisch systeem van
uitspraken die met elkaar samenhangen in een theoretisch verband te zetten en dan heb je ware
kennis. De basis van die kennis vind je in de werkelijkheid en de waarneming van de werkelijkheid.
Daar probeer je wetmatigheden in terug te vinden en dan ga je vervolgens hypothesen formuleren
op basis van de theorie die je hebt ontwikkeld en dan probeer je die hypothese te toetsen aan die
, empirische werkelijkheid (zie hieronder schema van de empirische cyclus). Door steeds
waarnemingen te doen, empirische wetten op te stellen, theorieën bedenken (= verklaring voor
empirische wetten) en hypothesen te formuleren kan je tot ware kennis komen en uiteindelijk in
kennis gebaseerd op wat je met zintuigen kan waarnemen. Het criterium voor echte wetenschap is in
hoeverre je uitspraken kunt verifiëren. Het verificatiecriterium was lange tijd gangbaar binnen het
logisch empirisme. Dat is later vervangen door confirmatiecriterium. Je kunt namelijk niet alle
uitspraken verifiëren. Bijv. alle zwanen zijn wit dan moet je alle zwanen gaan toetsen of die wit zijn.
De werkelijkheid is oneindig en daarmee kun je dus nooit een uitspraak als alle zwanen zijn wit
toetsen maar je kunt wel bevestigen als je heel veel witte zwanen hebt gezien dat de meeste zwanen
wit zijn. Dat noem je dan confirmatie en geen verificatie. Dus je kunt de confirmatiegraad van
theorieën versterken en zo kan je ware wetenschappelijke kennis van bijgeloof of metafysica
onderscheiden. Dat is het eerste beeld van wetenschap. Maar er is een tweede theorie in reactie
daarop toegevoegd van Karl Popper.
Empirische cyclus
B. KRITISCH RATIONALISME
• Rationalisme + kritiek
• Deductie ipv inductie
• Falsificatie ipv verificatie
Het empirisme heeft de basis in de empirische waarneming en waarneming via de zintuigen. Het
rationalisme begint vanuit de menselijke geest. Als je kennis vergaart doe je dat volgens Popper nooit
vanuit het niets. Je bent niet als een blinde aan het kijken in de omgeving want dan zie je niets. Je
moet een soort idee hebben van hoe de werkelijkheid in elkaar zit. Je hebt al een soort van theorie in
gedachte. Dus je begint een theorie van hoe het in de werkelijkheid in elkaar zit en dat ga je toetsen.
Een wetenschappelijke theorie is een theorie die aangeeft wanneer die weerlegd is. Dus je moet een
theorie altijd onder kritiek kunnen stellen. In de wetenschappelijke theorie moet je altijd aangeven
wanneer die theorie weerlegd is. Dus het gaat er bij een wetenschappelijke theorie om dat een
theorie begint met een idee van hoe de werkelijkheid is en je geeft daarbij aan wanneer die theorie is
weerlegd. En hoe meer van die kritische tests die theorie doorstaat hoe wetenschappelijker die
theorie wordt. Dus je moet je falsificatoren aangeven in je theorie. Dus je bent niet bezig om op basis
van waarnemingen algemene wetten vast te stellen (inductie) maar je probeert vanuit een theorie
concrete uitspraken af te leiden die door de waarneming bevestigd kunnen worden (deductie). Het
Opzet
1. Standaardbeeld wetenschap
2. Empirisch-juridisch onderzoek
3. Empirische methoden
4. Beoordeling empirisch onderzoek
5. Relevantie voor de scriptie
Law in action is a legal theory, associated with legal realism, that examines the role of law, not just as
it exists in the statutes and cases, but as it is actually applied in society. Law in action scholars often
start with observations about the behavior of institutions and work "backwards" toward the legal
philosophies guiding courts and traditional jurisprudence (de relatie tussen recht en maatschappij;
hoe je met het recht sociale processen kunt beïnvloeden en verbeteren; sociale thema’s waaruit je
van juridisch perspectief iets aan kan bijdragen)
1. Standaardbeeld wetenschap
Iets met verzamelen van data, dingen analyseren, cijfertjes en proberen wetmatigheden te vinden.
Meten is weten is het lekenperspectief op wetenschap. Daar wijkt de rechtswetenschap van af. Er
zijn twee visies /theorieën op wat de empirische wetenschap dan is:
A. LOGISCH EMPIRISME
• Empirisme + logica
• Inductie
• Verificatie
Volgens de theorie van het logisch empirisme begint en eindigt kennis altijd met waarneming dus
met de zintuigen (ruiken, horen etc.). Door het verzamelen van data door observatie of
experimenten verkrijg je empirische gegevens en die probeer je in een soort logisch systeem van
uitspraken die met elkaar samenhangen in een theoretisch verband te zetten en dan heb je ware
kennis. De basis van die kennis vind je in de werkelijkheid en de waarneming van de werkelijkheid.
Daar probeer je wetmatigheden in terug te vinden en dan ga je vervolgens hypothesen formuleren
op basis van de theorie die je hebt ontwikkeld en dan probeer je die hypothese te toetsen aan die
, empirische werkelijkheid (zie hieronder schema van de empirische cyclus). Door steeds
waarnemingen te doen, empirische wetten op te stellen, theorieën bedenken (= verklaring voor
empirische wetten) en hypothesen te formuleren kan je tot ware kennis komen en uiteindelijk in
kennis gebaseerd op wat je met zintuigen kan waarnemen. Het criterium voor echte wetenschap is in
hoeverre je uitspraken kunt verifiëren. Het verificatiecriterium was lange tijd gangbaar binnen het
logisch empirisme. Dat is later vervangen door confirmatiecriterium. Je kunt namelijk niet alle
uitspraken verifiëren. Bijv. alle zwanen zijn wit dan moet je alle zwanen gaan toetsen of die wit zijn.
De werkelijkheid is oneindig en daarmee kun je dus nooit een uitspraak als alle zwanen zijn wit
toetsen maar je kunt wel bevestigen als je heel veel witte zwanen hebt gezien dat de meeste zwanen
wit zijn. Dat noem je dan confirmatie en geen verificatie. Dus je kunt de confirmatiegraad van
theorieën versterken en zo kan je ware wetenschappelijke kennis van bijgeloof of metafysica
onderscheiden. Dat is het eerste beeld van wetenschap. Maar er is een tweede theorie in reactie
daarop toegevoegd van Karl Popper.
Empirische cyclus
B. KRITISCH RATIONALISME
• Rationalisme + kritiek
• Deductie ipv inductie
• Falsificatie ipv verificatie
Het empirisme heeft de basis in de empirische waarneming en waarneming via de zintuigen. Het
rationalisme begint vanuit de menselijke geest. Als je kennis vergaart doe je dat volgens Popper nooit
vanuit het niets. Je bent niet als een blinde aan het kijken in de omgeving want dan zie je niets. Je
moet een soort idee hebben van hoe de werkelijkheid in elkaar zit. Je hebt al een soort van theorie in
gedachte. Dus je begint een theorie van hoe het in de werkelijkheid in elkaar zit en dat ga je toetsen.
Een wetenschappelijke theorie is een theorie die aangeeft wanneer die weerlegd is. Dus je moet een
theorie altijd onder kritiek kunnen stellen. In de wetenschappelijke theorie moet je altijd aangeven
wanneer die theorie weerlegd is. Dus het gaat er bij een wetenschappelijke theorie om dat een
theorie begint met een idee van hoe de werkelijkheid is en je geeft daarbij aan wanneer die theorie is
weerlegd. En hoe meer van die kritische tests die theorie doorstaat hoe wetenschappelijker die
theorie wordt. Dus je moet je falsificatoren aangeven in je theorie. Dus je bent niet bezig om op basis
van waarnemingen algemene wetten vast te stellen (inductie) maar je probeert vanuit een theorie
concrete uitspraken af te leiden die door de waarneming bevestigd kunnen worden (deductie). Het
