SAMENVATTING BASISBOEK INTEGRALE VEILIGHEID WOUTER STOL 4E EDITIE 2022 COMPLEET
,SAMENVATTING BASISBOEK INTEGRALE VEILIGHEID WOUTER STOL 4E EDITIE 2022 COMPLEET
,SAMENVATTING BASISBOEK INTEGRALE VEILIGHEID WOUTER STOL 4E EDITIE 2022 COMPLEET
, SAMENVATTING BASISBOEK INTEGRALE VEILIGHEID WOUTER STOL 4E EDITIE 2022 COMPLEET
Hoofdstuk 1 – Samenleving en veiligheid
Tegenwoordig maken veel mensen zich zorgen over veiligheid. We kunnen op drie manieren praten
over (on)veiligheid:
Waar komt de onveiligheid vandaan? Komt het door mensen of door iets anders, zoals
natuur of techniek?
Waar gebeurt het? In de buurt, in het land, of komt het gevaar van buitenaf?
Wie zorgt voor veiligheid? Denk aan de politie, brandweer of het leger.
Veiligheid betekent dat je geen gevaar voelt of bedreiging ervaart in een situatie die je prettig vindt.
Door de vooruitgang in de samenleving zijn veel basisproblemen, zoals armoede, verminderd. Maar
nieuwe gevaren, zoals kernenergie of het klimaatprobleem, zijn erbij gekomen. Meer welvaart brengt
dus ook nieuwe risico’s met zich mee. Volgens de denker Beck leven we in een risico-maatschappij:
er zijn steeds risico’s, maar er is vaak geen duidelijk antwoord op.
Om goed te begrijpen hoe onze samenleving nu werkt, is het belangrijk om naar de veranderingen
van de afgelopen jaren te kijken. Die veranderingen zijn:
Internationalisering: de wereld raakt steeds meer met elkaar verbonden.
Individualisering: mensen willen steeds meer hun eigen keuzes maken.
Informalisering: omgangsvormen worden losser.
Informatisering: computers en internet spelen een grotere rol.
Intensivering: het leven wordt drukker en sneller.
Omdat de wereld snel verandert, voelen mensen een grotere behoefte aan veiligheid. Ze willen graag
vrijheid én bescherming tegelijk. Dat ideaal noemen we een veiligheidsutopie.
We leven in een samenleving waarin veel misdaad voorkomt. De kans dat je slachtoffer wordt, is
groter geworden. Toch gaat het niet alleen om cijfers. Het gevoel van veiligheid is vaak nog
belangrijker dan de feiten.
Er ontstaat een netwerkstaat. Dat betekent dat de politie niet alleen werkt, maar samen met
scholen, jongerenwerk, wijkteams en andere organisaties. In de wet staat wat strafbaar is. De politie,
justitie en overheid moeten dit handhaven. Maar als je veiligheid breder bekijkt, zijn er veel meer
partijen nodig om criminaliteit tegen te gaan. Dit heet responsibilisering: anderen verantwoordelijk
maken voor veiligheid, zoals scholen of ouders.
De strafrechtketen is vooral van bovenaf geregeld. De minister van Justitie en Veiligheid is
verantwoordelijk op landelijk niveau. In de gemeente heeft de burgemeester een speciale taak. De
gemeente regelt veel zaken op lokaal niveau.
Er ontstaat een nieuwe manier van samenwerken voor veiligheid. De politie werkt samen met onder
andere scholen, cafés, sportverenigingen, woningbouw, jeugdzorg, en Halt. Zulke
veiligheidsnetwerken zijn niet meer weg te denken uit de samenleving van nu.
,SAMENVATTING BASISBOEK INTEGRALE VEILIGHEID WOUTER STOL 4E EDITIE 2022 COMPLEET
,SAMENVATTING BASISBOEK INTEGRALE VEILIGHEID WOUTER STOL 4E EDITIE 2022 COMPLEET
, SAMENVATTING BASISBOEK INTEGRALE VEILIGHEID WOUTER STOL 4E EDITIE 2022 COMPLEET
Hoofdstuk 1 – Samenleving en veiligheid
Tegenwoordig maken veel mensen zich zorgen over veiligheid. We kunnen op drie manieren praten
over (on)veiligheid:
Waar komt de onveiligheid vandaan? Komt het door mensen of door iets anders, zoals
natuur of techniek?
Waar gebeurt het? In de buurt, in het land, of komt het gevaar van buitenaf?
Wie zorgt voor veiligheid? Denk aan de politie, brandweer of het leger.
Veiligheid betekent dat je geen gevaar voelt of bedreiging ervaart in een situatie die je prettig vindt.
Door de vooruitgang in de samenleving zijn veel basisproblemen, zoals armoede, verminderd. Maar
nieuwe gevaren, zoals kernenergie of het klimaatprobleem, zijn erbij gekomen. Meer welvaart brengt
dus ook nieuwe risico’s met zich mee. Volgens de denker Beck leven we in een risico-maatschappij:
er zijn steeds risico’s, maar er is vaak geen duidelijk antwoord op.
Om goed te begrijpen hoe onze samenleving nu werkt, is het belangrijk om naar de veranderingen
van de afgelopen jaren te kijken. Die veranderingen zijn:
Internationalisering: de wereld raakt steeds meer met elkaar verbonden.
Individualisering: mensen willen steeds meer hun eigen keuzes maken.
Informalisering: omgangsvormen worden losser.
Informatisering: computers en internet spelen een grotere rol.
Intensivering: het leven wordt drukker en sneller.
Omdat de wereld snel verandert, voelen mensen een grotere behoefte aan veiligheid. Ze willen graag
vrijheid én bescherming tegelijk. Dat ideaal noemen we een veiligheidsutopie.
We leven in een samenleving waarin veel misdaad voorkomt. De kans dat je slachtoffer wordt, is
groter geworden. Toch gaat het niet alleen om cijfers. Het gevoel van veiligheid is vaak nog
belangrijker dan de feiten.
Er ontstaat een netwerkstaat. Dat betekent dat de politie niet alleen werkt, maar samen met
scholen, jongerenwerk, wijkteams en andere organisaties. In de wet staat wat strafbaar is. De politie,
justitie en overheid moeten dit handhaven. Maar als je veiligheid breder bekijkt, zijn er veel meer
partijen nodig om criminaliteit tegen te gaan. Dit heet responsibilisering: anderen verantwoordelijk
maken voor veiligheid, zoals scholen of ouders.
De strafrechtketen is vooral van bovenaf geregeld. De minister van Justitie en Veiligheid is
verantwoordelijk op landelijk niveau. In de gemeente heeft de burgemeester een speciale taak. De
gemeente regelt veel zaken op lokaal niveau.
Er ontstaat een nieuwe manier van samenwerken voor veiligheid. De politie werkt samen met onder
andere scholen, cafés, sportverenigingen, woningbouw, jeugdzorg, en Halt. Zulke
veiligheidsnetwerken zijn niet meer weg te denken uit de samenleving van nu.
