Immunologie
Introductie immuunsysteem
Het immunologische systeem van de mens wordt geregeld door een groot aantal cellen en de
vloeibare moleculen dat deze cellen uitscheiden. Alhoewel de leukocyten centraal staan in alle
immuunreacties zijn er ook andere cellen die hierin ten sprake komen door middel van signaleringen
naar lymfocyten of door het responderen naar cytokines gemaakt door T cellen en macrofagen.
Een overzicht van de componenten van het immuunsysteem :
Lymfocyten
Lymfocyten zijn verantwoordelijk voor het specifieke immuun herkenning van pathogene, waardoor
ze behoren tot het adaptieve immuun respons systeem. Alle lymfocyten worden gemaakt in
beenmergcellen, maar T lymfocyten ( T Cellen ) worden verder ontwikkelt in de thymus, terwijl B
lymfocyten ( B Cellen ) zichzelf ook verder ontwikkelen in het beenmerg.
B cellen
B cellen zijn genetisch geprogrammeerd om oppervlakte receptoren voor een bepaald antigeen te
uiten. Het antigeen receptor molecuul dat aan de B cellen bindt noemt men ook wel antilichamen.
Wanneer een B cel zich bind aan het gespecifieerde antilichaam zal de B cel zich delen en laten
onderscheiden tot plasma cellen, welke op hun beurt weer een enorme hoeveelheid antilichaampjes
produceren in een uitgescheiden vorm. Deze uitgescheiden antilichaam moleculen zijn grote
glycoproteïnen ( Eiwit met suikergroepen ) en bevinden zich in het bloed en weefselvloeistoffen.
Aangezien deze glycoproteïnen identiek zijn aan het originele receptor molecuul binden deze
vloeibare glycoproteïnen natuurlijk aan hetzelfde antigeen dat oorspronkelijk de B cel activeert.
,T cellen
Er zijn verschillende T cellen hebben net als B cellen hun eigen antigeen receptoren, er zijn meerdere
verschillende T cellen met elk hun eigen functie:
Th1 Cellen
Deze groep T cellen communiceren met mononucleaire fagocyten en helpen om intracellulaire
pathogene te vernietigen. Men noemt ze de type 1 help cellen.
Th2 Cellen
Deze groep T cellen communiceert met B cellen en helpt deze om te delen, te onderscheiden tot
plasma cellen en het maken van antilichamen. Men noemt ze de type 2 help cellen.
Tc Cellen
Een derde groep T cellen is verantwoordelijk voor het vernietigen van gastcellen die geïnfecteerd
zijn geraakt door virussen of intracellulaire pathogene, omdat dit soort actie cytotoxisch wordt
genoemd worden de cellen ook wel cytotoxische T lymfocyten of Tc cellen genoemd.
In elk van de bovengenoemde gevallen herkennen de T cellen het antigeen dat gepresenteerd word
op het oppervlakte van andere cellen door gebruik te maken van een specifieke receptor genaamd
de T cel antigeen receptor ofwel de TCR. Deze receptor heeft een unieke vorm maar is gerelateerd in
structuur tot het antigeen receptor op B cellen.
T cellen affecteren hun omgevingen door :
Het uitscheiden van opgeloste eiwitten genaamd cytokines die signaleren naar andere cellen.
Door directe cel-cel communicatie.
LGL/NK cellen
Deze vorm van lymfocyten zijn ook wel bekend als grote granulaire lymfocyten ( LGL’s in Engels )
deze cellen hebben de capaciteit om oppervlakte veranderingen die voorkomen bij een aantal tumor
cellen en viraal geïnfecteerde cellen te herkennen, maar gebruiken een ander soort herkenning dan
de eerder genoemde Tc/CTL cellen. Deze vorm van herkenning noemt met ook NK ( Natural Killer )
cel activiteit waardoor deze cellen zich ook classificeren NK cellen.
, Fagocyten
Fagocyten zijn cellen die als functie hebben om:
Bepaalde partikels, zoals infecterende stoffen te omringen.
Om vervolgens af te breken en
Vernietigen
Net zoals Lymfocyten zijn er verschillende groepen fagocyten die opgedeeld kunnen worden in twee
groepen, de langlevende en kortlevende fagocyten. Hieronder een overzicht van alle fagocyten.
Mononucleaire fagocyten
De meest belangrijke lang levende fagocytose cellen behoren tot de mononucleaire fagocytose stam.
Al deze cellen worden gemaakt in beenmerg cellen . Door hun functies zijn deze cellen ook op
strategisch geplaats door het lichaam heen. Leukocyten die afstammen van de mononucleaire
fagocyten stam noemt men ook wel monocyten. Monocyten migreren van het bloed naar omringend
weefsel waar ze verder ontwikkelen in weefsel macrofagen. Deze zijn op hun beurt weer zeer
effectief in het presenteren van antigenen aan T cellen.
Neutrofielen
Polymorphonucleaire neutrofielen ook wel gewoon neutrofielen genoemd zijn ook een belangrijke
groep fagocyten. Ze behoren tot de kortlevende fagocyten groep en bevatten en zijn het grootste
percentage van onze bloed leukocyten en vormen zich van hetzelfde materiaal als monocyten en
macrofagen. Net zoals monocyten migreren neutrofielen naar omringend weefsel. Vooral naar
plekken waar infectie kan plaatsvinden. In tegenstelling tot Monocyten en macrofagen zijn
neutrofielen kort levend wat betekend dat ze fagocytose materiaal vernietigen en vervolgens gelijk
ook zelf dood gaan.
Eosinofielen
Eosinofielen behoren tot een zeer specifieke groep leukocyten die de vaardigheid hebben om vooral
grote extracellulaire parasieten te vernietigen.
Introductie immuunsysteem
Het immunologische systeem van de mens wordt geregeld door een groot aantal cellen en de
vloeibare moleculen dat deze cellen uitscheiden. Alhoewel de leukocyten centraal staan in alle
immuunreacties zijn er ook andere cellen die hierin ten sprake komen door middel van signaleringen
naar lymfocyten of door het responderen naar cytokines gemaakt door T cellen en macrofagen.
Een overzicht van de componenten van het immuunsysteem :
Lymfocyten
Lymfocyten zijn verantwoordelijk voor het specifieke immuun herkenning van pathogene, waardoor
ze behoren tot het adaptieve immuun respons systeem. Alle lymfocyten worden gemaakt in
beenmergcellen, maar T lymfocyten ( T Cellen ) worden verder ontwikkelt in de thymus, terwijl B
lymfocyten ( B Cellen ) zichzelf ook verder ontwikkelen in het beenmerg.
B cellen
B cellen zijn genetisch geprogrammeerd om oppervlakte receptoren voor een bepaald antigeen te
uiten. Het antigeen receptor molecuul dat aan de B cellen bindt noemt men ook wel antilichamen.
Wanneer een B cel zich bind aan het gespecifieerde antilichaam zal de B cel zich delen en laten
onderscheiden tot plasma cellen, welke op hun beurt weer een enorme hoeveelheid antilichaampjes
produceren in een uitgescheiden vorm. Deze uitgescheiden antilichaam moleculen zijn grote
glycoproteïnen ( Eiwit met suikergroepen ) en bevinden zich in het bloed en weefselvloeistoffen.
Aangezien deze glycoproteïnen identiek zijn aan het originele receptor molecuul binden deze
vloeibare glycoproteïnen natuurlijk aan hetzelfde antigeen dat oorspronkelijk de B cel activeert.
,T cellen
Er zijn verschillende T cellen hebben net als B cellen hun eigen antigeen receptoren, er zijn meerdere
verschillende T cellen met elk hun eigen functie:
Th1 Cellen
Deze groep T cellen communiceren met mononucleaire fagocyten en helpen om intracellulaire
pathogene te vernietigen. Men noemt ze de type 1 help cellen.
Th2 Cellen
Deze groep T cellen communiceert met B cellen en helpt deze om te delen, te onderscheiden tot
plasma cellen en het maken van antilichamen. Men noemt ze de type 2 help cellen.
Tc Cellen
Een derde groep T cellen is verantwoordelijk voor het vernietigen van gastcellen die geïnfecteerd
zijn geraakt door virussen of intracellulaire pathogene, omdat dit soort actie cytotoxisch wordt
genoemd worden de cellen ook wel cytotoxische T lymfocyten of Tc cellen genoemd.
In elk van de bovengenoemde gevallen herkennen de T cellen het antigeen dat gepresenteerd word
op het oppervlakte van andere cellen door gebruik te maken van een specifieke receptor genaamd
de T cel antigeen receptor ofwel de TCR. Deze receptor heeft een unieke vorm maar is gerelateerd in
structuur tot het antigeen receptor op B cellen.
T cellen affecteren hun omgevingen door :
Het uitscheiden van opgeloste eiwitten genaamd cytokines die signaleren naar andere cellen.
Door directe cel-cel communicatie.
LGL/NK cellen
Deze vorm van lymfocyten zijn ook wel bekend als grote granulaire lymfocyten ( LGL’s in Engels )
deze cellen hebben de capaciteit om oppervlakte veranderingen die voorkomen bij een aantal tumor
cellen en viraal geïnfecteerde cellen te herkennen, maar gebruiken een ander soort herkenning dan
de eerder genoemde Tc/CTL cellen. Deze vorm van herkenning noemt met ook NK ( Natural Killer )
cel activiteit waardoor deze cellen zich ook classificeren NK cellen.
, Fagocyten
Fagocyten zijn cellen die als functie hebben om:
Bepaalde partikels, zoals infecterende stoffen te omringen.
Om vervolgens af te breken en
Vernietigen
Net zoals Lymfocyten zijn er verschillende groepen fagocyten die opgedeeld kunnen worden in twee
groepen, de langlevende en kortlevende fagocyten. Hieronder een overzicht van alle fagocyten.
Mononucleaire fagocyten
De meest belangrijke lang levende fagocytose cellen behoren tot de mononucleaire fagocytose stam.
Al deze cellen worden gemaakt in beenmerg cellen . Door hun functies zijn deze cellen ook op
strategisch geplaats door het lichaam heen. Leukocyten die afstammen van de mononucleaire
fagocyten stam noemt men ook wel monocyten. Monocyten migreren van het bloed naar omringend
weefsel waar ze verder ontwikkelen in weefsel macrofagen. Deze zijn op hun beurt weer zeer
effectief in het presenteren van antigenen aan T cellen.
Neutrofielen
Polymorphonucleaire neutrofielen ook wel gewoon neutrofielen genoemd zijn ook een belangrijke
groep fagocyten. Ze behoren tot de kortlevende fagocyten groep en bevatten en zijn het grootste
percentage van onze bloed leukocyten en vormen zich van hetzelfde materiaal als monocyten en
macrofagen. Net zoals monocyten migreren neutrofielen naar omringend weefsel. Vooral naar
plekken waar infectie kan plaatsvinden. In tegenstelling tot Monocyten en macrofagen zijn
neutrofielen kort levend wat betekend dat ze fagocytose materiaal vernietigen en vervolgens gelijk
ook zelf dood gaan.
Eosinofielen
Eosinofielen behoren tot een zeer specifieke groep leukocyten die de vaardigheid hebben om vooral
grote extracellulaire parasieten te vernietigen.
