Samenvatting: een introductie op morale filosofie
Tekst in een andere kleur betekent toevoegingen vanuit Chatgtp
H1: Moral Philosophy and Moral Reasoning
The point of moral philosophy
Vanaf jongs af aan krijg je al te maken met moraliteit; je leert dingen te
delen, niet te liegen, hoe je met anderen omgaat en hoe je zelf behandeld
wil worden etc. Morele filosofie (nadenken en reflecteren op moraliteit)
komt later. Epicurus zegt dat je al vroeg moet beginnen met filosofie, maar
Aristoteles zegt dat je op jonge leeftijd nog niet klaar bent voor morele
filosofie, omdat je nog geen levenservaring hebt en nog geen zelfcontrole.
Je wordt vanzelf volwassen genoeg om je ermee bezig te houden.
Developing a moral outlook
Moraalfilosofie kan je helpen om je eigen morele kijk op het leven te
ontwikkelen; een scherper gevoel te krijgen van wat er wel en niet toe
doet vanuit moreel oogpunt. Het helpt te bepalen welke overwegingen er
serieus toe doen en hoe je je redenering, aandacht en emoties moet
ontwikkelen. Het helpt je na te denken over de aard van je relaties met
andere mensen en met andere waardevolle dingen, zoals de dierlijke en
natuurlijke wereld om je heen. Het kan je helpen nadenken over de beste
inzet van je talent en wat je levensdoelen zouden moeten zijn. Morele
filosofen inspireren ons om de wereld op een bepaalde manier te zien en
onze rol als morele wezens hierin.
Er is niet 1 manier van denken over morele kwesties die juist is;
- Plato: ‘het is moeilijk te ontkennen dat er morele waarheden bestaan
(naast meningen)’
- Aristoteles: ‘moraliteit is menselijk karakter en handelen’
- Kant: ‘moraliteit is respect voor anderen’
- Bentham & Mill: ‘is het geluk van mensen onze morele focus?’
- Nietzsche: ‘Moraliteit moet niet verward worden met eigen gevoel
van goed/afkeuring’
- Noddings en Gilligan: ‘het belang van zorgzame relaties’
- Mills: ‘de belangen van achtergestelden worden genegeerd’
- Confocius: ‘het belang van afkomst, rituelen en tradities’
Traditions of moral philosophy
De ideeën van filosofen moeten bestudeerd worden als je over moraliteit
wil nadenken. Het is belangrijk om een opvatting geheel te begrijpen,
voordat je hem kan afwijzen. De opvattingen vormen een groot deel van
de culturele erfenis van de westerse wereld. Ook theorieën uit andere
culturen zijn belangrijk.
The nature of moral philosophy
Moraalfilosofie is de praktijk van het filosofisch reflecteren op moraliteit.
Moraliteit heeft te maken met ons gedrag, onze redeneringen, emoties, en
neigingen, en hoe deze zich verhouden en effect hebben op anderen. Toch
lijkt het soms dat hoe we ons gedragen naar anderen meer een kwestie is
,van manieren/etiquette dan van moraliteit (dit is een lage grens, en ook
afhankelijk per groep).
Moraliteit gaat erover hoe onze acties anderen helpen of schaden.
Moraliteit gaat over ‘wat we elkaar verschuldigd’ zijn. Moraliteit gaat
echter over meer dan de plichten die we tegenover anderen hebben.
Supererogation acting = handelen buiten je plicht.
Kant zegt dat we ook morele plichten voor onszelf hebben. Moraliteit is
een puzzel en is geen vaststaande wetenschap. Filosofen hebben een
onderscheid gemaakt tussen drie
gebieden van morele filosofie: meta-ethiek, normatieve ethiek en
toegepaste ethiek.
- Meta-ethics (meta ethiek). Dit zijn vragen over de aard van waarde,
waar de wereld van ethiek vandaan komt, en hoe we erover kunnen
leren. Je krijgt hier al vroeg mee te maken: “wees aardig tegen je
zusje”, “wie zegt dat ik dat moet doen?”. Meta ethiek stelt vragen
over de aard en het bestaan van waarde en onze kennis ervan. “zijn
waarden objectief? Hoe weten we welke dingen of handelingen goed
zijn?”
- Normative ethics. Gaat over wat we moreel gezien zouden moeten
doen. De term norm is dubbelzinnig: als een ‘standaard’ of een
‘gemiddelde’ (ze valt binnen de norm). Maar we kunnen een norm
ook als ideaal zien. Normatieve ethiek is de tak die zich afvraagt:
welke morele regels, principes of doctrines moeten we accepteren?
Volgens welke maatstaven of normen moeten we leven? Of is er een
beslissingsprocedure, om goed en kwaad te kunnen onderscheiden?”
- Applied ethics (toegepaste ethiek). De meesten mensen gaan
nadenken over morele filosofie bij een bepaald moreel probleem
(oorlog, euthanasie, abortus, etc.). Deze kwesties hebben morele
analyse nodig en toegepaste ethiek is de naam voor de manier
waarop deze analyse wordt gedaan. Toegepaste ethiek begint
meestal met een specifiek probleem en zoekt dan naar waarden,
principes of andere normatieve normen die kunnen worden
toegepast om het probleem op te lossen. In de toegepaste ethiek
bekijk je een probleem vanuit verschillende gezichtspunten om te
zien welke argumenten het sterkst en het meest overtuigend zijn.
Normatieve theorieën worden vaak gebruikt om deze vragen te
beantwoorden.
Moral reasoning
Formal logic: validity, soundness, equivocation, circularity
(formele logica: geldigheid, degelijkheid, dubbelzinnigheid,
circulariteit)
In de filosofie is een argument een manier om een conclusie te
ondersteunen door te redeneren vanuit andere beweringen. Formele logica
(formal logic) is een argumentatiemethode die gebruik maakt van
deductie, waarbij conclusies worden getrokken uit beginstellingen
(premissen) volgens logische regels.
,Er is sprake van logische geldigheid (logical validity), ook wel geldige
deductie genoemd, als het onmogelijk is dat de conclusie onjuist is als de
premissen waar zijn. In een geldig
argument, moet de conclusie dus waar zijn als de premissen waar zijn. Het
is logische noodzakelijkheid: een argument is geldig als de conclusie
noodzakelijk volgt uit de premissen.
Voorbeeld syllogisme:
Geldig want de conclusie is waar omdat de premissen
waar zijn
Conclusie is ongeldig (not sound) want is Socrates een
mens?
Logisch geldige conclusie maar premisses zijn ongeldig
(not sound)
In het echte leven zitten veel aannames en dit worden impliciete
premissen genoemd.
Een logisch argument kan op twee verschillende manieren gebruikt
worden. De eerste manier is om te proberen de waarheid van de conclusie
te bewijzen. De tweede manier is om te proberen te bewijzen dat één van
de premissen onwaar is. Als een logisch geldig argument namelijk tot een
onjuiste conclusie leidt, dan moet een van de premissen wel onwaar zijn.
Logica kan je helpen om de consistentie van overtuigingen te begrijpen en
het helpt ons begrijpen hoe onze overtuigingen andere overtuigingen
informeren die daaruit voortvloeien. Overtuigingen vloeien dus voort uit
andere overtuigingen. Je kan dus niet zeggen dat de afgeleide overtuiging
waar is.
In het kort; logisch argument
, - Een argument is een logische gevolgtrekking/deductie die begint
met een of meer premissen en eindigt met een conclusie.
- Een argument is geldig als de conclusie correct kan worden afgeleid
uit de premissen. Het argument is ongeldig als de conclusie van het
argument niet kan worden afgeleid uit de premissen, zelfs als de
conclusie waar is. Als de premissen waar zijn en de conclusie geldig,
dan is het argument geldig steekhoudend en moet de conclusie ook
waar zijn.
- Een manier om de geldigheid te testen is door te kijken of het
mogelijk is dat de conclusie onwaar is, terwijl de premissen waar
zijn. Als het denkbaar is dat de conclusie onwaar is terwijl de
premissen waar zijn, dan is het argument ongeldig
- Soms heeft een argument een impliciete premisse (een bewering die
niet expliciet wordt gezegd). Dit moet worden toegevoegd bij het
beoordelen van de geldigheid van het argument
- Logica laat je zien wat er volgt uit bepaalde overtuigingen, of wat er
niet mee in overeenstemming is, maar kan je niet laten zien of een
overtuiging waar is of niet. Een argument geeft je alleen reden om
een conclusie te geloven als je al reden hebt om de premissen te
geloven. Een onjuiste conclusie die geldig is afgeleid uit een reeks
premissen, toont aan dat ten minste een van deze premissen onjuist
is.
Logical traps (logische valkuilen)
Er zijn een aantal valkuilen bij logische argumenten, waarbij iets kan lijken
op een goede logische gevolgtrekking, maar waarbij dat niet het geval is.
Een voorbeeld is equivocation (equivocatie), waarbij hetzelfde woord
verschillende betekenissen heeft in verschillende premissen.
Een andere denkfout is een cirkelredenering (circular argument). Een
cirkelredenering is een redenering waarbij, hoewel de conclusie geldig
volgt uit de premissen, de premissen al uitgaan van de waarheid van de
conclusie. Iemand zegt dat God bestaat, omdat dat in de Bijbel staat, en
de Bijbel klopt omdat het de woorden van God zijn. Dit is een
cirkelredenering en dus geen logische conclusie.
Informal logic: analogy, induction, inference to the best
explanation (informele logica, analogie, inductie, gevolgtrekking
naar de beste verklaring)
De kracht van een analogie argument is dat als we een overtuigende
vergelijking kunnen maken tussen twee onderzoeksgebieden, we de
kennis kunnen gebruiken die we op het ene gebied hebben opgedaan, om
het andere te verhelderen.
Inductie is een wetenschappelijke methode waarbij bewijsmateriaal wordt
verzameld om tot algemene principes te komen. Bijv. ik zie een witte
zwaan, dan nog een, en omdat alle zwanen die ik zie wit zijn, formuleer ik
de wet: ‘alle zwanen zijn wit’. Inductie is een handige manier om
bewijsmateriaal te verzamelen om een hypothese te ondersteunen. Er is
wel een probleem: zelfs als de premissen van een inductief argument waar
Tekst in een andere kleur betekent toevoegingen vanuit Chatgtp
H1: Moral Philosophy and Moral Reasoning
The point of moral philosophy
Vanaf jongs af aan krijg je al te maken met moraliteit; je leert dingen te
delen, niet te liegen, hoe je met anderen omgaat en hoe je zelf behandeld
wil worden etc. Morele filosofie (nadenken en reflecteren op moraliteit)
komt later. Epicurus zegt dat je al vroeg moet beginnen met filosofie, maar
Aristoteles zegt dat je op jonge leeftijd nog niet klaar bent voor morele
filosofie, omdat je nog geen levenservaring hebt en nog geen zelfcontrole.
Je wordt vanzelf volwassen genoeg om je ermee bezig te houden.
Developing a moral outlook
Moraalfilosofie kan je helpen om je eigen morele kijk op het leven te
ontwikkelen; een scherper gevoel te krijgen van wat er wel en niet toe
doet vanuit moreel oogpunt. Het helpt te bepalen welke overwegingen er
serieus toe doen en hoe je je redenering, aandacht en emoties moet
ontwikkelen. Het helpt je na te denken over de aard van je relaties met
andere mensen en met andere waardevolle dingen, zoals de dierlijke en
natuurlijke wereld om je heen. Het kan je helpen nadenken over de beste
inzet van je talent en wat je levensdoelen zouden moeten zijn. Morele
filosofen inspireren ons om de wereld op een bepaalde manier te zien en
onze rol als morele wezens hierin.
Er is niet 1 manier van denken over morele kwesties die juist is;
- Plato: ‘het is moeilijk te ontkennen dat er morele waarheden bestaan
(naast meningen)’
- Aristoteles: ‘moraliteit is menselijk karakter en handelen’
- Kant: ‘moraliteit is respect voor anderen’
- Bentham & Mill: ‘is het geluk van mensen onze morele focus?’
- Nietzsche: ‘Moraliteit moet niet verward worden met eigen gevoel
van goed/afkeuring’
- Noddings en Gilligan: ‘het belang van zorgzame relaties’
- Mills: ‘de belangen van achtergestelden worden genegeerd’
- Confocius: ‘het belang van afkomst, rituelen en tradities’
Traditions of moral philosophy
De ideeën van filosofen moeten bestudeerd worden als je over moraliteit
wil nadenken. Het is belangrijk om een opvatting geheel te begrijpen,
voordat je hem kan afwijzen. De opvattingen vormen een groot deel van
de culturele erfenis van de westerse wereld. Ook theorieën uit andere
culturen zijn belangrijk.
The nature of moral philosophy
Moraalfilosofie is de praktijk van het filosofisch reflecteren op moraliteit.
Moraliteit heeft te maken met ons gedrag, onze redeneringen, emoties, en
neigingen, en hoe deze zich verhouden en effect hebben op anderen. Toch
lijkt het soms dat hoe we ons gedragen naar anderen meer een kwestie is
,van manieren/etiquette dan van moraliteit (dit is een lage grens, en ook
afhankelijk per groep).
Moraliteit gaat erover hoe onze acties anderen helpen of schaden.
Moraliteit gaat over ‘wat we elkaar verschuldigd’ zijn. Moraliteit gaat
echter over meer dan de plichten die we tegenover anderen hebben.
Supererogation acting = handelen buiten je plicht.
Kant zegt dat we ook morele plichten voor onszelf hebben. Moraliteit is
een puzzel en is geen vaststaande wetenschap. Filosofen hebben een
onderscheid gemaakt tussen drie
gebieden van morele filosofie: meta-ethiek, normatieve ethiek en
toegepaste ethiek.
- Meta-ethics (meta ethiek). Dit zijn vragen over de aard van waarde,
waar de wereld van ethiek vandaan komt, en hoe we erover kunnen
leren. Je krijgt hier al vroeg mee te maken: “wees aardig tegen je
zusje”, “wie zegt dat ik dat moet doen?”. Meta ethiek stelt vragen
over de aard en het bestaan van waarde en onze kennis ervan. “zijn
waarden objectief? Hoe weten we welke dingen of handelingen goed
zijn?”
- Normative ethics. Gaat over wat we moreel gezien zouden moeten
doen. De term norm is dubbelzinnig: als een ‘standaard’ of een
‘gemiddelde’ (ze valt binnen de norm). Maar we kunnen een norm
ook als ideaal zien. Normatieve ethiek is de tak die zich afvraagt:
welke morele regels, principes of doctrines moeten we accepteren?
Volgens welke maatstaven of normen moeten we leven? Of is er een
beslissingsprocedure, om goed en kwaad te kunnen onderscheiden?”
- Applied ethics (toegepaste ethiek). De meesten mensen gaan
nadenken over morele filosofie bij een bepaald moreel probleem
(oorlog, euthanasie, abortus, etc.). Deze kwesties hebben morele
analyse nodig en toegepaste ethiek is de naam voor de manier
waarop deze analyse wordt gedaan. Toegepaste ethiek begint
meestal met een specifiek probleem en zoekt dan naar waarden,
principes of andere normatieve normen die kunnen worden
toegepast om het probleem op te lossen. In de toegepaste ethiek
bekijk je een probleem vanuit verschillende gezichtspunten om te
zien welke argumenten het sterkst en het meest overtuigend zijn.
Normatieve theorieën worden vaak gebruikt om deze vragen te
beantwoorden.
Moral reasoning
Formal logic: validity, soundness, equivocation, circularity
(formele logica: geldigheid, degelijkheid, dubbelzinnigheid,
circulariteit)
In de filosofie is een argument een manier om een conclusie te
ondersteunen door te redeneren vanuit andere beweringen. Formele logica
(formal logic) is een argumentatiemethode die gebruik maakt van
deductie, waarbij conclusies worden getrokken uit beginstellingen
(premissen) volgens logische regels.
,Er is sprake van logische geldigheid (logical validity), ook wel geldige
deductie genoemd, als het onmogelijk is dat de conclusie onjuist is als de
premissen waar zijn. In een geldig
argument, moet de conclusie dus waar zijn als de premissen waar zijn. Het
is logische noodzakelijkheid: een argument is geldig als de conclusie
noodzakelijk volgt uit de premissen.
Voorbeeld syllogisme:
Geldig want de conclusie is waar omdat de premissen
waar zijn
Conclusie is ongeldig (not sound) want is Socrates een
mens?
Logisch geldige conclusie maar premisses zijn ongeldig
(not sound)
In het echte leven zitten veel aannames en dit worden impliciete
premissen genoemd.
Een logisch argument kan op twee verschillende manieren gebruikt
worden. De eerste manier is om te proberen de waarheid van de conclusie
te bewijzen. De tweede manier is om te proberen te bewijzen dat één van
de premissen onwaar is. Als een logisch geldig argument namelijk tot een
onjuiste conclusie leidt, dan moet een van de premissen wel onwaar zijn.
Logica kan je helpen om de consistentie van overtuigingen te begrijpen en
het helpt ons begrijpen hoe onze overtuigingen andere overtuigingen
informeren die daaruit voortvloeien. Overtuigingen vloeien dus voort uit
andere overtuigingen. Je kan dus niet zeggen dat de afgeleide overtuiging
waar is.
In het kort; logisch argument
, - Een argument is een logische gevolgtrekking/deductie die begint
met een of meer premissen en eindigt met een conclusie.
- Een argument is geldig als de conclusie correct kan worden afgeleid
uit de premissen. Het argument is ongeldig als de conclusie van het
argument niet kan worden afgeleid uit de premissen, zelfs als de
conclusie waar is. Als de premissen waar zijn en de conclusie geldig,
dan is het argument geldig steekhoudend en moet de conclusie ook
waar zijn.
- Een manier om de geldigheid te testen is door te kijken of het
mogelijk is dat de conclusie onwaar is, terwijl de premissen waar
zijn. Als het denkbaar is dat de conclusie onwaar is terwijl de
premissen waar zijn, dan is het argument ongeldig
- Soms heeft een argument een impliciete premisse (een bewering die
niet expliciet wordt gezegd). Dit moet worden toegevoegd bij het
beoordelen van de geldigheid van het argument
- Logica laat je zien wat er volgt uit bepaalde overtuigingen, of wat er
niet mee in overeenstemming is, maar kan je niet laten zien of een
overtuiging waar is of niet. Een argument geeft je alleen reden om
een conclusie te geloven als je al reden hebt om de premissen te
geloven. Een onjuiste conclusie die geldig is afgeleid uit een reeks
premissen, toont aan dat ten minste een van deze premissen onjuist
is.
Logical traps (logische valkuilen)
Er zijn een aantal valkuilen bij logische argumenten, waarbij iets kan lijken
op een goede logische gevolgtrekking, maar waarbij dat niet het geval is.
Een voorbeeld is equivocation (equivocatie), waarbij hetzelfde woord
verschillende betekenissen heeft in verschillende premissen.
Een andere denkfout is een cirkelredenering (circular argument). Een
cirkelredenering is een redenering waarbij, hoewel de conclusie geldig
volgt uit de premissen, de premissen al uitgaan van de waarheid van de
conclusie. Iemand zegt dat God bestaat, omdat dat in de Bijbel staat, en
de Bijbel klopt omdat het de woorden van God zijn. Dit is een
cirkelredenering en dus geen logische conclusie.
Informal logic: analogy, induction, inference to the best
explanation (informele logica, analogie, inductie, gevolgtrekking
naar de beste verklaring)
De kracht van een analogie argument is dat als we een overtuigende
vergelijking kunnen maken tussen twee onderzoeksgebieden, we de
kennis kunnen gebruiken die we op het ene gebied hebben opgedaan, om
het andere te verhelderen.
Inductie is een wetenschappelijke methode waarbij bewijsmateriaal wordt
verzameld om tot algemene principes te komen. Bijv. ik zie een witte
zwaan, dan nog een, en omdat alle zwanen die ik zie wit zijn, formuleer ik
de wet: ‘alle zwanen zijn wit’. Inductie is een handige manier om
bewijsmateriaal te verzamelen om een hypothese te ondersteunen. Er is
wel een probleem: zelfs als de premissen van een inductief argument waar
