Apothekers klem in huidig beleid
Geneesmiddelentekorten in de zorg
Naam
Studentnummer
Vak Quality and safety
Tutor Marcello Aspria
Deadline 30-11-2023
Woordenaantal 2174
, Inleiding
Apothekers in protest! Een toename in geneesmiddelentekorten in de zorg is een landelijk probleem
wat frustratie oproept bij zowel patiënten als apothekers. Patiënten zijn boos dat ze niet dezelfde
medicijnen meekrijgen als voorheen, wat een gevolg is van leveringsproblemen. Als je zelfs al, zoals
ik, moet wachten op de levering van een anticonceptiepil gaat dit de verkeerde kant op. Apothekers
zijn boos dat ze niet zelf mogen bepalen welk merk medicijn een patiënt voorgeschreven krijgt. Het
geneesmiddelentekort is een complex probleem dat onder andere is ontstaan door het beleid van de
overheid. Er is een contract opgesteld waarin staat dat apothekers alleen de gekozen middelen
vanuit Zorg en Zekerheid, de regionale zorgverzekeraar, kunnen voorschrijven (RadioGuys.nl., 2018;
NOS, 2019).
De wet op de geneesmiddelenprijzen (Wgp) speelt een rol in het geneesmiddelentekort. Deze
bepaalt namelijk een prijsplafond voor geneesmiddelen (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport, 2023). Hiernaast is het preferentiebeleid ook een groot struikelblok. Met dit beleid wijst de
zorgverzekeraar een generiek merk van geneesmiddelen aan als voorkeur. De apotheker moet zich
aan dit beleid houden, anders volgt er een boete of ontvangen ze een lagere vergoeding. Doordat er
één merk preferent wordt gesteld door de zorgverzekeraar, ontstaat er een hogere vraag op deze
middelen wat leidt tot tekorten. De kwaliteit van zorg wordt onderdrukt door het nieuwe beleid
gepaard met deze geneesmiddelentekorten, voor zowel patiënt als apotheker is dit nadelig
(Breeuwsma, 2019).
Apothekers worden als onmisbare groep gezien in het zorglandschap waardoor hun professionele
autonomie geborgd moet worden. Echter heeft deze groep weinig zeggenschap en voelt zich
onvoldoende gewaardeerd. “Het stelselmatig negeren van deze beroepsgroep geeft blijk van
wanbestuur en gebrek aan visie”, aldus de Vakbond van BENU apothekers (Farma Actueel, z.d.). De
apotheker heeft geneesmiddelenexpertise, maar toch is er een onvoldoende duidelijk beeld wat er
van de apotheker wordt verwacht. Ze moeten gekend, herkend en erkend worden als
zorgprofessional (Göttgens, 2018).
In de praktijk is er veel onvrede over de huidige tekorten in geneesmiddelen en de onvoldoende
erkenning en autonomie van apothekers op dit gebied. Bovendien wordt de kwaliteit van zorg
onderdrukt door de huidige manier van werken. Dit probleem leidt tot de centrale vraag; “Hoe kan
het versterken van de positie van apothekers bijdragen aan het verminderen van de tekorten van
geneesmiddelen?”
2
Geneesmiddelentekorten in de zorg
Naam
Studentnummer
Vak Quality and safety
Tutor Marcello Aspria
Deadline 30-11-2023
Woordenaantal 2174
, Inleiding
Apothekers in protest! Een toename in geneesmiddelentekorten in de zorg is een landelijk probleem
wat frustratie oproept bij zowel patiënten als apothekers. Patiënten zijn boos dat ze niet dezelfde
medicijnen meekrijgen als voorheen, wat een gevolg is van leveringsproblemen. Als je zelfs al, zoals
ik, moet wachten op de levering van een anticonceptiepil gaat dit de verkeerde kant op. Apothekers
zijn boos dat ze niet zelf mogen bepalen welk merk medicijn een patiënt voorgeschreven krijgt. Het
geneesmiddelentekort is een complex probleem dat onder andere is ontstaan door het beleid van de
overheid. Er is een contract opgesteld waarin staat dat apothekers alleen de gekozen middelen
vanuit Zorg en Zekerheid, de regionale zorgverzekeraar, kunnen voorschrijven (RadioGuys.nl., 2018;
NOS, 2019).
De wet op de geneesmiddelenprijzen (Wgp) speelt een rol in het geneesmiddelentekort. Deze
bepaalt namelijk een prijsplafond voor geneesmiddelen (Ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en
Sport, 2023). Hiernaast is het preferentiebeleid ook een groot struikelblok. Met dit beleid wijst de
zorgverzekeraar een generiek merk van geneesmiddelen aan als voorkeur. De apotheker moet zich
aan dit beleid houden, anders volgt er een boete of ontvangen ze een lagere vergoeding. Doordat er
één merk preferent wordt gesteld door de zorgverzekeraar, ontstaat er een hogere vraag op deze
middelen wat leidt tot tekorten. De kwaliteit van zorg wordt onderdrukt door het nieuwe beleid
gepaard met deze geneesmiddelentekorten, voor zowel patiënt als apotheker is dit nadelig
(Breeuwsma, 2019).
Apothekers worden als onmisbare groep gezien in het zorglandschap waardoor hun professionele
autonomie geborgd moet worden. Echter heeft deze groep weinig zeggenschap en voelt zich
onvoldoende gewaardeerd. “Het stelselmatig negeren van deze beroepsgroep geeft blijk van
wanbestuur en gebrek aan visie”, aldus de Vakbond van BENU apothekers (Farma Actueel, z.d.). De
apotheker heeft geneesmiddelenexpertise, maar toch is er een onvoldoende duidelijk beeld wat er
van de apotheker wordt verwacht. Ze moeten gekend, herkend en erkend worden als
zorgprofessional (Göttgens, 2018).
In de praktijk is er veel onvrede over de huidige tekorten in geneesmiddelen en de onvoldoende
erkenning en autonomie van apothekers op dit gebied. Bovendien wordt de kwaliteit van zorg
onderdrukt door de huidige manier van werken. Dit probleem leidt tot de centrale vraag; “Hoe kan
het versterken van de positie van apothekers bijdragen aan het verminderen van de tekorten van
geneesmiddelen?”
2
