Werkgroepopdrachten week 7
Verzekeringsovereenkomst
Casus I: Bagage op de achterbank
Sanne en Zora sluiten met het oog op hun steeds frequentere vakantiereizen met hun caravan
naar buitenlandse bestemmingen een doorlopende reisverzekering bij verzekeraar Agrippa.
De polisvoorwaarden bevatten onder andere de standaardclausule:
"Agrippa vergoedt schade wegens diefstal van in het motorrijtuig of de caravan achtergelaten
bagage uitsluitend als (...) de bagage is opgeborgen in een afgesloten bagageruimte en er
verder geen bagage van buitenaf zichtbaar is.”
Op een van hun reizen wordt de afgesloten bagageruimte van hun auto al op de heenweg in
Maastricht leeggestolen. Op de achterbank lagen, zichtbaar van buitenaf, een spijkerjasje, een
blouson en enkele wegenkaarten. Deze drie voorwerpen zijn blijven liggen. De verzekeraar
weigert uitkering met een beroep op het zinsdeel van boven geciteerde standaardclausle dat
“er verder geen bagage van buitenaf zichtbaar is.”
1) Kunnen Sanne en Zora argumenten aanvoeren ten betoge dat zij onder deze
standaardclausule wel recht hebben op uitkering door Agrippa?
Een kernbeding, mits duidelijk en begrijpelijk geformuleerd, valt niet onder algemene
voorwaarden (6:231 sub a). Indien het daar niet onder valt, is afdeling 6.5.1 niet van
toepassing. In dat geval kan je enkel een beroep doen op 6:248 lid 2, en deze toetsing is
strenger.
Je kan vernietigen op grond van art. 6:233 wanneer het beding onredelijk bezwarend is.
Een beding blijft buiten toepassing op grond van art. 6:248 lid 2 wanneer het naar
redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn.
Bovendien geldt voor een beding dat onder afdeling 6.5.1 valt dat bij twijfel over de
betekenis van een beding, de voor de wederpartij gunstigste uitleg geldt (art. 6:238 lid 2).
Gaat hier om een algemene voorwaarde. In meerdere overeenkomsten opgenomen. Boek 6,
art. 231 e.v. BW. Misschien is het een kernbeding. Als dat zo is, zou het buiten de algemene
voorwaarde toetsing vallen. Art. 6:231 sub a: algemene voorwaarden, met uitzondering van
kernbedingen, voor zover duidelijk en begrijpelijk geformuleerd. Hoe bepalen we of deze
bedingen duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd? Van Hove arrest: om vast te stellen of
het om een kernbeding gaat moet je kijken naar of het beding de kernprestatie van het
contract betreft, en of het duidelijk is geformuleerd. Hier zijn meerdere interpretaties nodig,
dus kan je je afvragen of het duidelijk is. Dus als je binnen algemene voorwaarde toetsing wil
blijven misschien wel een beding dat ziet op de kernprestatie om uit te keren, maar dat
beding is niet duidelijk en begrijpelijk geformuleerd. Blijven we bij toetsing van 6:231 e.v.
Toetsing van algemene voorwaarde Richtlijn van toepassing. Asbeek Brusse alle
overeenkomsten tussen consumenten en professionele wederpartijen waar algemene
voorwaarden worden gebruikt. Dus ook verzekeringsovereenkomsten. In Nederland is die
richtlijn geïmplementeerd.
, Dus beding valt onder algemene voorwaarde afdeling. Waarschijnlijk onduidelijk
geformuleerd kernbeding, valt binnen toetsing.
Gaan we naar art. 6:238 lid 2. Twee mogelijkheden voor Sanne en Zora:
- 236 en 237 gaan over consumentenovereenkomsten. Niet duidelijk opgesteld
vernietigbaar op grond van art. 233.
- Bij twijfel prevaleert de voor de wederpartij gunstigste uitleg. Dus ze kunnen
aanvoeren dat meest gunstige uitleg voor hen is dat onder bagage niet valt het
spijkerjasje en wegenkaarten die je nodig hebt tijdens je reis. Niet de dingen die je
meeneemt voor je vakantie.
Casus II: Een plezierjacht
Op 3 juli 2016 heeft Jansen met verzekeringsmaatschappij Bartens NV een cascoverzekering
op zijn plezierjacht gesloten met een verzekerde som van € 300.000. Begin januari 2017 doet
Jansen aangifte van diefstal van het jacht. Bartens weigert echter uit te keren op de gronden
dat Jansen op het aanvraagformulier dat hem in juni 2016 ter invulling was toegezonden:
- op de vraag naar zijn beroep ‘autosloper’ had ingevuld, dit terwijl Jansen sinds begin
2016 niet meer het beroep van autosloper uitoefent maar dat van handelaar in textiel;
- de vraag naar zijn strafrechtelijk verleden onbeantwoord had gelaten, dit terwijl
Jansen in 2007 tot een geldboete is veroordeeld wegens bedreiging met geweld en in
2009 voor een door hem gepleegde diefstal met braak een schikking met het O.M.
heeft getroffen;
- de vraag naar de oppervlaktemaat van het jacht naar zijn beste weten had beantwoord
met 30 vierkante meter, dit terwijl deze oppervlakte in werkelijkheid 50 vierkante
meter meet.
1) Kan Bartens uitkering weigeren op de grond dat Jansen op de vraag naar zijn beroep ten
onrechte ‘autosloper’ had ingevuld?
Nee, want de relevantie ontbreekt. De mededelingsplicht betreft niet de feiten die niet tot een
voor de verzekeringnemer ongunstiger beslissing zouden hebben geleid (art. 7:928 lid 4). Een
redelijk handelend verzekeraar zou de verzekering ook hebben geaccepteerd als hij had
geweten dat Jansen in werkelijkheid textiel handelaar was (HR Acceptatiebeleid
verzekeraars). Als de verzekeringnemer weet wat de gevolgen kunnen zijn van het onjuist
invullen van het formulier kan het hem worden tegengeworpen. Weet de
verzekeringnemer het niet dan kijken naar redelijk handelend verzekeraar.
Dus niet voldaan aan relevantievereiste.
Hotel Wilhelmina aanknopingspunt voor het interpreteren van verzekeringen. In HR
Acceptatiebeleid verzekeraars wordt dat nog verder uitgewerkt voor de stof van deze week.
Gaat niet om specifieke verzekeraar, maar om een redelijk handelend verzekeraar. Zou die de
verzekering hebben gesloten als die van juiste omstandigheden op de hoogte was?
Verzekeringnemer moet op de hoogte zijn van het beleid. Kan zijn dat die een afwijkend
beleid heeft, maar moet verzekeringnemer wel weten. In dit arrest was het iemand die op
vragenformulier alleen had aangegeven dat hij aan knie was geopereerd. Later bleek hele
geschiedenis van letsel en operaties, arbeidsongeschikt. Als verzekeraar dat had geweten zou
hij nooit verzekering hebben afgesloten. En wist de verzekeringnemer het.
Verzekeringsovereenkomst
Casus I: Bagage op de achterbank
Sanne en Zora sluiten met het oog op hun steeds frequentere vakantiereizen met hun caravan
naar buitenlandse bestemmingen een doorlopende reisverzekering bij verzekeraar Agrippa.
De polisvoorwaarden bevatten onder andere de standaardclausule:
"Agrippa vergoedt schade wegens diefstal van in het motorrijtuig of de caravan achtergelaten
bagage uitsluitend als (...) de bagage is opgeborgen in een afgesloten bagageruimte en er
verder geen bagage van buitenaf zichtbaar is.”
Op een van hun reizen wordt de afgesloten bagageruimte van hun auto al op de heenweg in
Maastricht leeggestolen. Op de achterbank lagen, zichtbaar van buitenaf, een spijkerjasje, een
blouson en enkele wegenkaarten. Deze drie voorwerpen zijn blijven liggen. De verzekeraar
weigert uitkering met een beroep op het zinsdeel van boven geciteerde standaardclausle dat
“er verder geen bagage van buitenaf zichtbaar is.”
1) Kunnen Sanne en Zora argumenten aanvoeren ten betoge dat zij onder deze
standaardclausule wel recht hebben op uitkering door Agrippa?
Een kernbeding, mits duidelijk en begrijpelijk geformuleerd, valt niet onder algemene
voorwaarden (6:231 sub a). Indien het daar niet onder valt, is afdeling 6.5.1 niet van
toepassing. In dat geval kan je enkel een beroep doen op 6:248 lid 2, en deze toetsing is
strenger.
Je kan vernietigen op grond van art. 6:233 wanneer het beding onredelijk bezwarend is.
Een beding blijft buiten toepassing op grond van art. 6:248 lid 2 wanneer het naar
redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zou zijn.
Bovendien geldt voor een beding dat onder afdeling 6.5.1 valt dat bij twijfel over de
betekenis van een beding, de voor de wederpartij gunstigste uitleg geldt (art. 6:238 lid 2).
Gaat hier om een algemene voorwaarde. In meerdere overeenkomsten opgenomen. Boek 6,
art. 231 e.v. BW. Misschien is het een kernbeding. Als dat zo is, zou het buiten de algemene
voorwaarde toetsing vallen. Art. 6:231 sub a: algemene voorwaarden, met uitzondering van
kernbedingen, voor zover duidelijk en begrijpelijk geformuleerd. Hoe bepalen we of deze
bedingen duidelijk en begrijpelijk zijn geformuleerd? Van Hove arrest: om vast te stellen of
het om een kernbeding gaat moet je kijken naar of het beding de kernprestatie van het
contract betreft, en of het duidelijk is geformuleerd. Hier zijn meerdere interpretaties nodig,
dus kan je je afvragen of het duidelijk is. Dus als je binnen algemene voorwaarde toetsing wil
blijven misschien wel een beding dat ziet op de kernprestatie om uit te keren, maar dat
beding is niet duidelijk en begrijpelijk geformuleerd. Blijven we bij toetsing van 6:231 e.v.
Toetsing van algemene voorwaarde Richtlijn van toepassing. Asbeek Brusse alle
overeenkomsten tussen consumenten en professionele wederpartijen waar algemene
voorwaarden worden gebruikt. Dus ook verzekeringsovereenkomsten. In Nederland is die
richtlijn geïmplementeerd.
, Dus beding valt onder algemene voorwaarde afdeling. Waarschijnlijk onduidelijk
geformuleerd kernbeding, valt binnen toetsing.
Gaan we naar art. 6:238 lid 2. Twee mogelijkheden voor Sanne en Zora:
- 236 en 237 gaan over consumentenovereenkomsten. Niet duidelijk opgesteld
vernietigbaar op grond van art. 233.
- Bij twijfel prevaleert de voor de wederpartij gunstigste uitleg. Dus ze kunnen
aanvoeren dat meest gunstige uitleg voor hen is dat onder bagage niet valt het
spijkerjasje en wegenkaarten die je nodig hebt tijdens je reis. Niet de dingen die je
meeneemt voor je vakantie.
Casus II: Een plezierjacht
Op 3 juli 2016 heeft Jansen met verzekeringsmaatschappij Bartens NV een cascoverzekering
op zijn plezierjacht gesloten met een verzekerde som van € 300.000. Begin januari 2017 doet
Jansen aangifte van diefstal van het jacht. Bartens weigert echter uit te keren op de gronden
dat Jansen op het aanvraagformulier dat hem in juni 2016 ter invulling was toegezonden:
- op de vraag naar zijn beroep ‘autosloper’ had ingevuld, dit terwijl Jansen sinds begin
2016 niet meer het beroep van autosloper uitoefent maar dat van handelaar in textiel;
- de vraag naar zijn strafrechtelijk verleden onbeantwoord had gelaten, dit terwijl
Jansen in 2007 tot een geldboete is veroordeeld wegens bedreiging met geweld en in
2009 voor een door hem gepleegde diefstal met braak een schikking met het O.M.
heeft getroffen;
- de vraag naar de oppervlaktemaat van het jacht naar zijn beste weten had beantwoord
met 30 vierkante meter, dit terwijl deze oppervlakte in werkelijkheid 50 vierkante
meter meet.
1) Kan Bartens uitkering weigeren op de grond dat Jansen op de vraag naar zijn beroep ten
onrechte ‘autosloper’ had ingevuld?
Nee, want de relevantie ontbreekt. De mededelingsplicht betreft niet de feiten die niet tot een
voor de verzekeringnemer ongunstiger beslissing zouden hebben geleid (art. 7:928 lid 4). Een
redelijk handelend verzekeraar zou de verzekering ook hebben geaccepteerd als hij had
geweten dat Jansen in werkelijkheid textiel handelaar was (HR Acceptatiebeleid
verzekeraars). Als de verzekeringnemer weet wat de gevolgen kunnen zijn van het onjuist
invullen van het formulier kan het hem worden tegengeworpen. Weet de
verzekeringnemer het niet dan kijken naar redelijk handelend verzekeraar.
Dus niet voldaan aan relevantievereiste.
Hotel Wilhelmina aanknopingspunt voor het interpreteren van verzekeringen. In HR
Acceptatiebeleid verzekeraars wordt dat nog verder uitgewerkt voor de stof van deze week.
Gaat niet om specifieke verzekeraar, maar om een redelijk handelend verzekeraar. Zou die de
verzekering hebben gesloten als die van juiste omstandigheden op de hoogte was?
Verzekeringnemer moet op de hoogte zijn van het beleid. Kan zijn dat die een afwijkend
beleid heeft, maar moet verzekeringnemer wel weten. In dit arrest was het iemand die op
vragenformulier alleen had aangegeven dat hij aan knie was geopereerd. Later bleek hele
geschiedenis van letsel en operaties, arbeidsongeschikt. Als verzekeraar dat had geweten zou
hij nooit verzekering hebben afgesloten. En wist de verzekeringnemer het.
