Samenvatting Week 1
Het vermogensrecht is dat gedeelte van het objectieve recht, dat een
regeling geeft van de subjectieve rechten en plichten die onderdeel van
een vermogen kunnen vormen.
BW Boeken 3 t/m 9.
In subjectieve zin ziet het vermogensrecht op een aan een bepaald
persoon toekomend recht, dat deel uitmaakt van zijn vermogen.
BW Boek 1 en 2 bevatten voornamelijk naast vermogensrecht
personenrecht.
Actieve vermogensbestanddelen = goederen
Een rechtshandeling is een handeling die gekenmerkt wordt door het
ermee beoogde rechtsgevolg.
Soorten rechtshandeling:
1. Eenzijdig: tot stand gebracht door 1 persoon
a. Eenzijdige-niet gerichte rechtshandelingen: maken van een
testament, aanvaarden/verwerpen van een nalatenschap.
i. Slechts 1 partij betrokken
b. Eenzijdig gerichte rechtshandelingen: door 1 persoon tot stand
gebracht, maar moet tot 1 of meerdere personen worden
gericht. BV opzegging huurovereenkomst, ontslag,
buitengerechtelijke vernietiging van een rechtshandeling.
i. 1 partij betrokken, maar ook een geadresseerde.
2. Meerzijdig: tot stand gebracht door 2 of meer personen.
Belangrijkste hierbij zijn de overeenkomsten.
a. 2 of meer partijen: Partij en een wederpartij
Een partij bij een rechtshandeling zijn degenen die haar tot stand brengen.
Een rechtshandeling vereist (1) een op rechtsgevolg gerichte wil die (2)
zich door een verklaring heeft geopenbaard. Daarnaast wordt er waarde
toegekend aan het bij de wederpartij (of de geadresseerde) opgewekte
vertrouwen. (3:33, 3:35) De rechtshandeling komt tot stand op het
moment waarop de wilsverklaring haar werking krijgt.
Een rechtshandeling is een handeling die op een rechtsgevolg is gericht of
– sterker naar de wil van de handelende verwijzend – als een handeling
waarmee rechtsgevolg wordt beoogd. Daarbij is onder rechtsgevolg te
verstaan het ontstaan, gewijzigd raken of tenietgaat van een bepaalde
juridische relatie.
Rechtshandelingen zijn uitsluitend de handelingen die, naar hun aard,
gericht zijn op een of meer bepaalde rechtsgevolgen.
, Genus-speciesrelatie overeenkomst en rechtshandeling: iedere
overeenkomst is een rechtshandeling, maar omgekeerd is niet iedere
rechtshandeling een overeenkomst.
Een overeenkomst is een meerzijdige rechtshandeling, waarbij door op
elkaar aansluitende wilsverklaringen van partijen tussen hen
rechtsgevolgen ontstaan.
Een meerpartijenovereenkomst is een overeenkomst tussen meer dan
twee partijen.
Beginselen van het contractenrecht:
1. Contractsvrijheid: Partijen zijn in beginsel vrij, met wie zij wensen,
iedere overeenkomst te sluiten die zij wensen, ongeacht of deze tot
een van de nader in de wet geregelde soorten behoord.
a. Het staat partijen vrij om een ovk te sluiten met wie zij
wensen, met de inhoud die zij wensen en op het moment dat
zij wensen.
2. Verbindende kracht van de overeenkomst: pacta sunt servanda:
partijen zijn volgens hun afspraken gebonden
3. Consensualisme (vormvrijheid)
a. Het sluiten van een overeenkomst is in beginsel niet aan
vormen gebonden.
Een overeenkomst is wederkerig, indien elk van de partijen een
verbintenis op zich neemt ter verkrijging van de prestatie waartoe de
wederpartij zich daartegenover jegens haar verbindt.
(Obligatoire) overeenkomsten die niet aan deze omschrijving voldoen,
heten eenzijdig.
Een liberatoire overeenkomst is een overeenkomst waarbij partijen een of
meer tussen hen bestaande verbintenissen tenietdoen. Bijvoorbeeld de
afstand van een vorderingsrecht op de voet van 6:160. Een liberatoire
overeenkomst is een 'voortbouwende overeenkomst': zij wijzigt en heft
verbintenissen op. In tegenstelling tot een obligatoire overeenkomst roept
zij geen verbintenissen in het leven.
Een contractspartij gaat een overeenkomst aan onder bezwarende titel,
indien de door haar toegezegde prestatie in verband staat met een
bepaalde prestatie van de wederpartij. Niet onder deze omschrijving
vallende overeenkomsten noemt men overeenkomsten om niet. In de wet
wordt de overeenkomst onder bezwarende titel eenvoudig ‘anders dan om
niet’ genoemd.
Consensuele overeenkomsten vormvrij
Formele overeenkomsten gelden vormvereisten
Reële overeenkomsten zodra de zaak waarop zij betrekking hebben
door de ene partij aan de andere wordt overhandigd. (bv bruikleen)
Het vermogensrecht is dat gedeelte van het objectieve recht, dat een
regeling geeft van de subjectieve rechten en plichten die onderdeel van
een vermogen kunnen vormen.
BW Boeken 3 t/m 9.
In subjectieve zin ziet het vermogensrecht op een aan een bepaald
persoon toekomend recht, dat deel uitmaakt van zijn vermogen.
BW Boek 1 en 2 bevatten voornamelijk naast vermogensrecht
personenrecht.
Actieve vermogensbestanddelen = goederen
Een rechtshandeling is een handeling die gekenmerkt wordt door het
ermee beoogde rechtsgevolg.
Soorten rechtshandeling:
1. Eenzijdig: tot stand gebracht door 1 persoon
a. Eenzijdige-niet gerichte rechtshandelingen: maken van een
testament, aanvaarden/verwerpen van een nalatenschap.
i. Slechts 1 partij betrokken
b. Eenzijdig gerichte rechtshandelingen: door 1 persoon tot stand
gebracht, maar moet tot 1 of meerdere personen worden
gericht. BV opzegging huurovereenkomst, ontslag,
buitengerechtelijke vernietiging van een rechtshandeling.
i. 1 partij betrokken, maar ook een geadresseerde.
2. Meerzijdig: tot stand gebracht door 2 of meer personen.
Belangrijkste hierbij zijn de overeenkomsten.
a. 2 of meer partijen: Partij en een wederpartij
Een partij bij een rechtshandeling zijn degenen die haar tot stand brengen.
Een rechtshandeling vereist (1) een op rechtsgevolg gerichte wil die (2)
zich door een verklaring heeft geopenbaard. Daarnaast wordt er waarde
toegekend aan het bij de wederpartij (of de geadresseerde) opgewekte
vertrouwen. (3:33, 3:35) De rechtshandeling komt tot stand op het
moment waarop de wilsverklaring haar werking krijgt.
Een rechtshandeling is een handeling die op een rechtsgevolg is gericht of
– sterker naar de wil van de handelende verwijzend – als een handeling
waarmee rechtsgevolg wordt beoogd. Daarbij is onder rechtsgevolg te
verstaan het ontstaan, gewijzigd raken of tenietgaat van een bepaalde
juridische relatie.
Rechtshandelingen zijn uitsluitend de handelingen die, naar hun aard,
gericht zijn op een of meer bepaalde rechtsgevolgen.
, Genus-speciesrelatie overeenkomst en rechtshandeling: iedere
overeenkomst is een rechtshandeling, maar omgekeerd is niet iedere
rechtshandeling een overeenkomst.
Een overeenkomst is een meerzijdige rechtshandeling, waarbij door op
elkaar aansluitende wilsverklaringen van partijen tussen hen
rechtsgevolgen ontstaan.
Een meerpartijenovereenkomst is een overeenkomst tussen meer dan
twee partijen.
Beginselen van het contractenrecht:
1. Contractsvrijheid: Partijen zijn in beginsel vrij, met wie zij wensen,
iedere overeenkomst te sluiten die zij wensen, ongeacht of deze tot
een van de nader in de wet geregelde soorten behoord.
a. Het staat partijen vrij om een ovk te sluiten met wie zij
wensen, met de inhoud die zij wensen en op het moment dat
zij wensen.
2. Verbindende kracht van de overeenkomst: pacta sunt servanda:
partijen zijn volgens hun afspraken gebonden
3. Consensualisme (vormvrijheid)
a. Het sluiten van een overeenkomst is in beginsel niet aan
vormen gebonden.
Een overeenkomst is wederkerig, indien elk van de partijen een
verbintenis op zich neemt ter verkrijging van de prestatie waartoe de
wederpartij zich daartegenover jegens haar verbindt.
(Obligatoire) overeenkomsten die niet aan deze omschrijving voldoen,
heten eenzijdig.
Een liberatoire overeenkomst is een overeenkomst waarbij partijen een of
meer tussen hen bestaande verbintenissen tenietdoen. Bijvoorbeeld de
afstand van een vorderingsrecht op de voet van 6:160. Een liberatoire
overeenkomst is een 'voortbouwende overeenkomst': zij wijzigt en heft
verbintenissen op. In tegenstelling tot een obligatoire overeenkomst roept
zij geen verbintenissen in het leven.
Een contractspartij gaat een overeenkomst aan onder bezwarende titel,
indien de door haar toegezegde prestatie in verband staat met een
bepaalde prestatie van de wederpartij. Niet onder deze omschrijving
vallende overeenkomsten noemt men overeenkomsten om niet. In de wet
wordt de overeenkomst onder bezwarende titel eenvoudig ‘anders dan om
niet’ genoemd.
Consensuele overeenkomsten vormvrij
Formele overeenkomsten gelden vormvereisten
Reële overeenkomsten zodra de zaak waarop zij betrekking hebben
door de ene partij aan de andere wordt overhandigd. (bv bruikleen)
