Week 1
Hofland - Hennis:
Een advertentie waarin een individueel bepaald goed voor een bepaalde prijs te koop wordt
aangeboden kan in beginsel slechts worden aangemerkt als een uitnodiging om in
onderhandeling te treden. Zo’n advertentie is dus geen (vrijblijvend) aanbod.
Petermann/Frans Maas:
Als de overeenkomst en algemene voorwaarden in een andere taal zijn en jij deze niet
begrijpt dan moet je om opheldering vragen. Doe je dit niet, dan is er geen gerechtvaardigd
vertrouwen en zijn de algemene voorwaarden gewoon van toepassing.
Week 2
Booy – Wisman:
(1) De eisen van redelijkheid en billijkheid brengen mee da partijen die met elkaar
onderhandelen ook rekening moeten houden met de belangen van de wederpartij.
Elke partij moet daarom binnen bepaalde grenzen voorkomen dat hij onder invloed
van onjuiste veronderstellingen te gemakkelijk toestemt. Iedere partij heeft dus een
bepaalde onderzoeksplicht. Maar deze gaat niet zo ver, dat men niet mag vertrouwen
op de juistheid van mededelingen van de wederpartij. De wederpartij zal over het
algemeen juist in strijd met de redelijkheid en billijkheid handelen als zij tot afweer
van een beroep op dwaling aanvoert dat ten onrechte op de juistheid van haar
mededelingen is vertrouwd.
(2) Dat het niet-voldoen aan de wettelijke eisen pas in de toekomst blijkt of gevolgen
heeft, maakt niet dat het hier om een toekomstige omstandigheid gaat
Concluderend Wie eigen onderzoek nalaat, omdat hij vertrouwt op de juistheid van
mededelingen van zijn wederpartij, kan zich toch beroepen op dwaling.
Assoud – SNS:
De wettelijke regeling vloeit voort uit Richtlijn 93/13/EEG. De wet is volgens de wetgever in
overeenstemming met die richtlijn en moet daarom ‘richtlijnconform’ worden uitgelegd. Die
richtlijn bepaalt dat bedingen die ‘de bepaling van het eigenlijke voorwerp van de
overeenkomst’ ten doel hebben, niet vallen onder de algemenevoorwaardenregeling. Dit
betekent dat het begrip ‘kernbeding’ zo beperkt mogelijk moet worden opgevat. Het gaat om
bedingen die zo essentieel zijn, dat er zonder die bedingen geen overeenkomst is omdat de
verbintenissen dan onvoldoende bepaalbaar zijn. De bedingen waarop SNS zich beroept,,
voldoen hier niet aan en zijn dus geen kernbedingen.
Concluderend Een beding in algemene voorwaarden is een kernbeding als er zonder dat
beding geen overeenkomst zou zijn.
Geurtzen – Kampstaal:
De wetgever heeft in art. 6:234 lid 1 BW limitatief willen regelen hoe de gebruiker aan de
wederpartij een redelijke kans kan bieden van de inhoud van algemene voorwaarden kennis
te nemen. Een redelijke uitleg van 6:234 lid 1 brengt echter mee, dat aan de strekking
daarvan ook is voldaan als de wederpartij ten tijde van het sluiten van de overeenkomst met
het beding bekend was of geacht kon worden dat te zijn. Bovendien kan een beroep op
6:233 lid 1 en 6:234 onder omstandigheden naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid
onaanvaardbaar zijn.
Concluderend De enige manieren waarop een contractant zijn wederpartij een redelijke
kans kan bieden om van de inhoud van de algemene voorwaarden kennis te nemen, zijn de