Samenvatting NL Karel en Elegast
De Karel en Elegast is de enige overgeleverde voorhoofse ridderroman. Voorhoofd, omdat – in
tegenstelling met de iets jongere hoofse ridderroman – elementen als bruut geweld, krijgshaftigheid
en trouw aan de leenheer in dit type ridderroman de boventoon voeren. Omdat in deze voorhoofse
vertellingen de Frankische ridderwereld centraal staat, en dan vooral Karel de Grote met de zijnen,
worden ze ook wel Frankische ridderromans of Karelromans genoemd. Het verhaal speelt zich +- 800
n. Chr. af, maar het verhaal is pas in 1200 geschreven. Er is dus niet historisch betrouwbaar. In de
Karel en Elegast speelt het christelijke geloof een wel zeer duidelijke rol:
- Karel de Grote, die vol begrip is over het bevel uit stelen te gaan, gehoorzaamt toch als God
hem voor de derde keer maant.
- God leidt Karel onopgemerkt uit het kasteel.
- Als Karel, eenmaal buiten, God om bescherming vraagt, verschijnt Elegast als onmisbare gids.
- Voor het godsgericht- een oud Germaans gebruik – bidt Elegast uitvoerig en de slechte
Eggeric juist niet.
- Als het gevecht tussen Elegast en Eggeric te lang duurt, verzoekt Karel God de strijd te
beslissen.
- In het gehele verhaal wordt God voortdurend aangeroepen.
- God laat het hele gebeuren afspelen om Karel de Grote het verraad tijdig te laten ontdekken.
Het centrale motief in dit verhaal is de trouw aan de leenheer als belangrijkste ridderdeugd. We zien
dat Elegast, ondanks het feit dat hij door Karel vogelvrij is verklaard – terecht of ten onrechte,
daarover bevat de tekst een opmerkelijke tegenstrijdigheid – het vanaf het eerste moment voor de
koning opneemt. Als Karel, die zich dan Adelbrecht noemt, voorstelt bij de koning te gaan stelen,
weigert Elegast verontwaardigd. Als Karel het verraad van Eggeric wil wegwuiven met ‘als de koning
sterft, dan is hij dood’ reageert Ellegast woedend. Aan het einde van het verhaal zet Elegast zijn leven
op het spel om de eer van zijn vorst te verdedigen.
Elegast is, ondanks zijn vermakelijke toverkunst en zijn gedwongen struikroverij, de rechtschapen
ridder. De beloning volgt: volledig eerherstel en een familieband met de koning. Het zonder meer
weggeven van de weduwe van Eggeric geeft hierbij de onbelangrijke positie van de vrouw in de
voorhoofse epiek goed weer. Eggeric is daarentegen het toonbeeld van de ontrouwe ridder. Hij, als
bevoorrecht leenman, zou immers meer dan iemand anders trouw aan de koning moeten zijn. Maar
juist hij organiseert een samenzwering om Karel op verraderlijke wijze te vermoorden, en dieper kan
een ridder toch eigenlijk niet zinken. Zijn straf is dan ook niet gering: hij wordt in de tweekamp
gedood en daarna eerloos gehangen.
Samenvatting van mijzelf
Karel woont in Ingelheim aan de Rijn. Hij woont in een kasteel. Karel word wakker van een engel die
hem aanspreekt, de engel draagt hem op te gaan stelen omdat hij anders zou gaan sterven. Pas na de
derde keer dat de engel hem aansprak stapte Karel uit bed, deed zijn wapenuitrusting aan en ging
door het kasteel heen naar zijn paard. Heel het kasteel was slapend en niemand had hem door,
doordat God hun allemaal had laten slapen. De koning liep over de slotbrug naar de paardenstal.
Toen hij bij zijn paard was zadelde hij zijn paard geruisloos op. Hij liep met zijn paard naar de poort
en liep naar buiten. Toen Karel net buiten de poort was, bad hij naar God. Karel besloot om naar het
bos te gaan, in het bos vroeg hij aan God voor een goede beschermer. Even later kwam Elegast uit de
verte aan, hij was helemaal in het zwart, zelfs zijn paard was zwart. Karel had Elegast een tijd geleden
De Karel en Elegast is de enige overgeleverde voorhoofse ridderroman. Voorhoofd, omdat – in
tegenstelling met de iets jongere hoofse ridderroman – elementen als bruut geweld, krijgshaftigheid
en trouw aan de leenheer in dit type ridderroman de boventoon voeren. Omdat in deze voorhoofse
vertellingen de Frankische ridderwereld centraal staat, en dan vooral Karel de Grote met de zijnen,
worden ze ook wel Frankische ridderromans of Karelromans genoemd. Het verhaal speelt zich +- 800
n. Chr. af, maar het verhaal is pas in 1200 geschreven. Er is dus niet historisch betrouwbaar. In de
Karel en Elegast speelt het christelijke geloof een wel zeer duidelijke rol:
- Karel de Grote, die vol begrip is over het bevel uit stelen te gaan, gehoorzaamt toch als God
hem voor de derde keer maant.
- God leidt Karel onopgemerkt uit het kasteel.
- Als Karel, eenmaal buiten, God om bescherming vraagt, verschijnt Elegast als onmisbare gids.
- Voor het godsgericht- een oud Germaans gebruik – bidt Elegast uitvoerig en de slechte
Eggeric juist niet.
- Als het gevecht tussen Elegast en Eggeric te lang duurt, verzoekt Karel God de strijd te
beslissen.
- In het gehele verhaal wordt God voortdurend aangeroepen.
- God laat het hele gebeuren afspelen om Karel de Grote het verraad tijdig te laten ontdekken.
Het centrale motief in dit verhaal is de trouw aan de leenheer als belangrijkste ridderdeugd. We zien
dat Elegast, ondanks het feit dat hij door Karel vogelvrij is verklaard – terecht of ten onrechte,
daarover bevat de tekst een opmerkelijke tegenstrijdigheid – het vanaf het eerste moment voor de
koning opneemt. Als Karel, die zich dan Adelbrecht noemt, voorstelt bij de koning te gaan stelen,
weigert Elegast verontwaardigd. Als Karel het verraad van Eggeric wil wegwuiven met ‘als de koning
sterft, dan is hij dood’ reageert Ellegast woedend. Aan het einde van het verhaal zet Elegast zijn leven
op het spel om de eer van zijn vorst te verdedigen.
Elegast is, ondanks zijn vermakelijke toverkunst en zijn gedwongen struikroverij, de rechtschapen
ridder. De beloning volgt: volledig eerherstel en een familieband met de koning. Het zonder meer
weggeven van de weduwe van Eggeric geeft hierbij de onbelangrijke positie van de vrouw in de
voorhoofse epiek goed weer. Eggeric is daarentegen het toonbeeld van de ontrouwe ridder. Hij, als
bevoorrecht leenman, zou immers meer dan iemand anders trouw aan de koning moeten zijn. Maar
juist hij organiseert een samenzwering om Karel op verraderlijke wijze te vermoorden, en dieper kan
een ridder toch eigenlijk niet zinken. Zijn straf is dan ook niet gering: hij wordt in de tweekamp
gedood en daarna eerloos gehangen.
Samenvatting van mijzelf
Karel woont in Ingelheim aan de Rijn. Hij woont in een kasteel. Karel word wakker van een engel die
hem aanspreekt, de engel draagt hem op te gaan stelen omdat hij anders zou gaan sterven. Pas na de
derde keer dat de engel hem aansprak stapte Karel uit bed, deed zijn wapenuitrusting aan en ging
door het kasteel heen naar zijn paard. Heel het kasteel was slapend en niemand had hem door,
doordat God hun allemaal had laten slapen. De koning liep over de slotbrug naar de paardenstal.
Toen hij bij zijn paard was zadelde hij zijn paard geruisloos op. Hij liep met zijn paard naar de poort
en liep naar buiten. Toen Karel net buiten de poort was, bad hij naar God. Karel besloot om naar het
bos te gaan, in het bos vroeg hij aan God voor een goede beschermer. Even later kwam Elegast uit de
verte aan, hij was helemaal in het zwart, zelfs zijn paard was zwart. Karel had Elegast een tijd geleden
