Partus-assistentie kraam, kinderen en jeugdigen:
Eerste contact met de barende:
De vrouw gaat bevallen op het moment dat de baarmoeder zich ontsluit. Zij heet dan
barende, ook wel een vrouw in partu genoemd. Bij de eerste baring is zij primipara en bij een
volgende baring een multipara. Onder een baring verstaat men het ter wereld brengen van
een foetus na ten minste zestien weken draagtijd. De baring zelf wordt ingedeeld in vier
tijdperken of stadia:
1. Het ontsluitingstijdperk, van het begin van de baring tot volkomen ontsluiting van de
baarmoederhals of cervix;
2. Het uitdrijvingstijdperk, vanaf volkomen ontsluiting tot de baby geboren is;
3. Het nageboortetijdperk, waarin de placenta geboren wordt;
4. Het post-placentaire tijdperk, ongeveer twee uur na de bevalling, waarin de uterus
samentrekt of contraheert.
Voor een bevalling kan de opname van een zorgvrager gepland of acuut zijn. De opname
van vrouwen die via een sectio of keizersnede bevallen is meestal gepland. De datum van
deze bevalling wordt meestal al enige weken van tevoren vastgelegd. Vrouwen die klinisch
of poliklinisch bevallen weten al lange tijd dat de baring in het ziekenhuis zal plaatsvinden. Bij
deze vrouwen is alleen de precieze datum nog niet bekend. Acute opnames komen voor bij
zorgvragers die graag thuis willen bevallen. Als blijkt dat de bevalling niet goed doorzet of dat
zich complicaties voordoen, wordt de zorgvrager alsnog in het ziekenhuis opgenomen.
Beoordelen zorgvraag:
Een vrouw die gepland in het ziekenhuis bevalt, neemt zelf telefonisch contact op met de
verpleegkundige zodra ze denkt dat de bevalling is begonnen. Bij thuisbevallingen die niet
goed verlopen, regelt de verloskundige meestal een acute opname.
Als kraamverpleegkundige is het belangrijk dat je tijdens dit telefoongesprek alvast een korte
anamnese afneemt. Je kunt daarmee nagaan of de bevalling daadwerkelijk is begonnen.
Hierbij moet je de volgende punten aan bod laten komen:
Vaststellen van het probleem: bij acute opnames is het belangrijk te weten waarom
de vrouw opgenomen moet worden.
Zwangerschapsduur: het is belangrijk om te weten of de baby voldragen is. Bij een te
vroeggeboren kindje moeten namelijk extra maatregelen genomen worden;
Weeën: je vraagt wanneer de weeën zijn begonnen, hoe deze verlopen en om de
hoeveel minuten ze komen. Zo kun je beoordelen of de bevalling is begonnen en hoe ver
deze is gevorderd;
Gebroken vliezen: je vraagt of de vliezen gebroken zijn, hoe laat en welke kleur het
vruchtwater heeft. Als het vruchtwater niet helder van kleur is, moet de vrouw met spoed
naar het ziekenhuis komen (bloed- of slijmverlies). Het verliezen van de slijmprop is een
indicatie dat de bevalling niet meer lang op zich laat wachten;
Indaling hoofdje: is het hoofdje nog niet is ingedaald, worden vrouwen vaak per
ambulance naar het ziekenhuis vervoerd om uitzakken van de navelstreng te voorkomen.
Dat is namelijk levensbedreigend. De navelstreng kan dan klem komen te zitten waardoor
de zuurstof- en bloedtoevoer van de moeder naar de baby geblokkeerd wordt;
Hoeveelste zwangerschap en bevalling: Zo kun je het verloop van de bevalling
inschatten.
Opname:
» Bij geplande opnames kun je enige tijd voor de verwachte bevallingsdatum informatie
over het ziekenhuis opsturen naar de zorgvrager. De vrouw kan zich dan zelf
voorbereiden. De volgende informatie is belangrijk: Waar de afdeling is en wat de
zorgvrager mee kan/moet nemen.
» Bij acute opnames kun je deze informatie niet aan de vrouw geven. In deze situaties
neemt de verloskundige of de huisarts contact op met het ziekenhuis. Meestal
Eerste contact met de barende:
De vrouw gaat bevallen op het moment dat de baarmoeder zich ontsluit. Zij heet dan
barende, ook wel een vrouw in partu genoemd. Bij de eerste baring is zij primipara en bij een
volgende baring een multipara. Onder een baring verstaat men het ter wereld brengen van
een foetus na ten minste zestien weken draagtijd. De baring zelf wordt ingedeeld in vier
tijdperken of stadia:
1. Het ontsluitingstijdperk, van het begin van de baring tot volkomen ontsluiting van de
baarmoederhals of cervix;
2. Het uitdrijvingstijdperk, vanaf volkomen ontsluiting tot de baby geboren is;
3. Het nageboortetijdperk, waarin de placenta geboren wordt;
4. Het post-placentaire tijdperk, ongeveer twee uur na de bevalling, waarin de uterus
samentrekt of contraheert.
Voor een bevalling kan de opname van een zorgvrager gepland of acuut zijn. De opname
van vrouwen die via een sectio of keizersnede bevallen is meestal gepland. De datum van
deze bevalling wordt meestal al enige weken van tevoren vastgelegd. Vrouwen die klinisch
of poliklinisch bevallen weten al lange tijd dat de baring in het ziekenhuis zal plaatsvinden. Bij
deze vrouwen is alleen de precieze datum nog niet bekend. Acute opnames komen voor bij
zorgvragers die graag thuis willen bevallen. Als blijkt dat de bevalling niet goed doorzet of dat
zich complicaties voordoen, wordt de zorgvrager alsnog in het ziekenhuis opgenomen.
Beoordelen zorgvraag:
Een vrouw die gepland in het ziekenhuis bevalt, neemt zelf telefonisch contact op met de
verpleegkundige zodra ze denkt dat de bevalling is begonnen. Bij thuisbevallingen die niet
goed verlopen, regelt de verloskundige meestal een acute opname.
Als kraamverpleegkundige is het belangrijk dat je tijdens dit telefoongesprek alvast een korte
anamnese afneemt. Je kunt daarmee nagaan of de bevalling daadwerkelijk is begonnen.
Hierbij moet je de volgende punten aan bod laten komen:
Vaststellen van het probleem: bij acute opnames is het belangrijk te weten waarom
de vrouw opgenomen moet worden.
Zwangerschapsduur: het is belangrijk om te weten of de baby voldragen is. Bij een te
vroeggeboren kindje moeten namelijk extra maatregelen genomen worden;
Weeën: je vraagt wanneer de weeën zijn begonnen, hoe deze verlopen en om de
hoeveel minuten ze komen. Zo kun je beoordelen of de bevalling is begonnen en hoe ver
deze is gevorderd;
Gebroken vliezen: je vraagt of de vliezen gebroken zijn, hoe laat en welke kleur het
vruchtwater heeft. Als het vruchtwater niet helder van kleur is, moet de vrouw met spoed
naar het ziekenhuis komen (bloed- of slijmverlies). Het verliezen van de slijmprop is een
indicatie dat de bevalling niet meer lang op zich laat wachten;
Indaling hoofdje: is het hoofdje nog niet is ingedaald, worden vrouwen vaak per
ambulance naar het ziekenhuis vervoerd om uitzakken van de navelstreng te voorkomen.
Dat is namelijk levensbedreigend. De navelstreng kan dan klem komen te zitten waardoor
de zuurstof- en bloedtoevoer van de moeder naar de baby geblokkeerd wordt;
Hoeveelste zwangerschap en bevalling: Zo kun je het verloop van de bevalling
inschatten.
Opname:
» Bij geplande opnames kun je enige tijd voor de verwachte bevallingsdatum informatie
over het ziekenhuis opsturen naar de zorgvrager. De vrouw kan zich dan zelf
voorbereiden. De volgende informatie is belangrijk: Waar de afdeling is en wat de
zorgvrager mee kan/moet nemen.
» Bij acute opnames kun je deze informatie niet aan de vrouw geven. In deze situaties
neemt de verloskundige of de huisarts contact op met het ziekenhuis. Meestal
