Samenvatting; Dysartrie.
HoorCollege 2.
Dysartrie.
DYS = verstoord / ARTRIE = spreken
Definitie:
Een spraakstoornis die het gevolg is van een aandoening in het zenuwstelsel.
De aandoening verstoort de werking van één of meer spieren die bij het spreken betrokken zijn.
Differentiaaldiagnose.
Dysartrie Spraakstoornis.
Wel productie woorden en zinnen, maar niet goed en duidelijk uitgesproken.
Afasie Taalstoornis
Woordvindingsproblemen en problemen met het formuleren van zinnen.
Spraakapraxie.
Problemen met programmeren en plannen van de spraakmusculatuur.
Zoekend mondgedrag.
Zenuwstelsel.
Aandoening in het motorische systeem van het zenuwstelsel.
Dit motorische systeem zorgt voor het programmeren, coördineren, integreren en uitvoeren van
bewegingen.
Centrale motorische systeem hersenen-ruggenmerg/hersenstam
Perifere motorische systeem zenuwen vanuit hersenstam en ruggenmerg naar de spieren
Neuromusculaire verandering.
Veranderingen in:
- Kracht en bereik
- Start en snelheid
- Coördinatie van de spraakbewegingen
- Tonus van de spraakmusculatuur, slap of spanning, spasme.
Hersenzenuwen.
Er zijn vijf hersenzenuwen betrokken bij de innervatie van de spraakmusculatuur:
N. V (trigeminus) innervatie spieren kaak
N. VII (facialis) motoriek gelaat (oog, mond, wang)
N. IX (glossopharyngeus) motoriek farynx
N. X (vagus) motoriek velum, farynx, larynx
N. XII (hypoglossus) motoriek tong
, Basisprocessen spreekgedrag.
Functionele componenten spreekgedrag:
- Ademhaling
- Fonatie
- Resonantie
- Articulatie
- Prosodie
Dysartrie ontstaat, als op grond van een neuromusculaire aandoening, een of meer van deze
componenten verstoord zijn.
Oorzaken dysartrie.
CVA
Biochemisch (verstoorde prikkeloverdracht, bijv; Myastenia Gravis, tekort aan acetylcholine,
spieren sneller vermoeid)
Trauma
Tumor
Vergiftiging (gif, alcohol, medicijnen)
Ontsteking (in de hersenen, zenuw of spier)
Virusinfectie
Progressieve degeneratie (erfelijke oorzaak; bijv. ziekte van Huntington)
Congenitale afwijking
Vormen van dysartrie.
HoorCollege 2.
Dysartrie.
DYS = verstoord / ARTRIE = spreken
Definitie:
Een spraakstoornis die het gevolg is van een aandoening in het zenuwstelsel.
De aandoening verstoort de werking van één of meer spieren die bij het spreken betrokken zijn.
Differentiaaldiagnose.
Dysartrie Spraakstoornis.
Wel productie woorden en zinnen, maar niet goed en duidelijk uitgesproken.
Afasie Taalstoornis
Woordvindingsproblemen en problemen met het formuleren van zinnen.
Spraakapraxie.
Problemen met programmeren en plannen van de spraakmusculatuur.
Zoekend mondgedrag.
Zenuwstelsel.
Aandoening in het motorische systeem van het zenuwstelsel.
Dit motorische systeem zorgt voor het programmeren, coördineren, integreren en uitvoeren van
bewegingen.
Centrale motorische systeem hersenen-ruggenmerg/hersenstam
Perifere motorische systeem zenuwen vanuit hersenstam en ruggenmerg naar de spieren
Neuromusculaire verandering.
Veranderingen in:
- Kracht en bereik
- Start en snelheid
- Coördinatie van de spraakbewegingen
- Tonus van de spraakmusculatuur, slap of spanning, spasme.
Hersenzenuwen.
Er zijn vijf hersenzenuwen betrokken bij de innervatie van de spraakmusculatuur:
N. V (trigeminus) innervatie spieren kaak
N. VII (facialis) motoriek gelaat (oog, mond, wang)
N. IX (glossopharyngeus) motoriek farynx
N. X (vagus) motoriek velum, farynx, larynx
N. XII (hypoglossus) motoriek tong
, Basisprocessen spreekgedrag.
Functionele componenten spreekgedrag:
- Ademhaling
- Fonatie
- Resonantie
- Articulatie
- Prosodie
Dysartrie ontstaat, als op grond van een neuromusculaire aandoening, een of meer van deze
componenten verstoord zijn.
Oorzaken dysartrie.
CVA
Biochemisch (verstoorde prikkeloverdracht, bijv; Myastenia Gravis, tekort aan acetylcholine,
spieren sneller vermoeid)
Trauma
Tumor
Vergiftiging (gif, alcohol, medicijnen)
Ontsteking (in de hersenen, zenuw of spier)
Virusinfectie
Progressieve degeneratie (erfelijke oorzaak; bijv. ziekte van Huntington)
Congenitale afwijking
Vormen van dysartrie.
