Reflectie
Reflectie 1
Situatie beschrijven
Op dit moment loop ik stage bij het Willem Arntz huis van Altrecht, afdeling HC4. Dit is een
gesloten afdeling voor acute opnames. Het Willem Arntz huis van Altrecht heeft diverse
afdelingen, zo zijn er dus 4 acute opname afdelingen (waaronder 1 IC) en verder zijn er
afdelingen voor bijvoorbeeld psychiatrie en verslaving en langdurige zorg. Veel verschillende
psychiatrische ziektebeelden komen hier voorbij, zoals suïcidaliteit, psychoses en angst.
Op de helft van mijn stage kreeg ik te maken met een heftig agressie incident. De patiënt
waar het in deze reflectie om gaat, noem ik meneer B. Meneer B was al een week bij ons
opgenomen. De rede voor opname is een manisch ontregeling bij het ziektebeeld bipolair-I-
stoornis. Meneer B was hierbij psychotisch en achterdochtig. Uit een eerdere opname van 4
jaar geleden is meneer bekend met een poging tot verwurging en forse agressie. Hierbij zijn
ook meerdere separaties ingezet.
In het weekend voor mijn dienst had meneer B al 2 maal nood medicatie gekregen in
verband met oplopende spanning, dit kwam vermoedelijk doordat meneer een artikel 40 voor
zijn telefoon heeft gehad. In verband met de voorgeschiedenis van meneer is het beleid
opgesteld dat er laagdrempelig (bij een BVC van 3) al noodmedicatie gegeven mag worden.
Nu had meneer B in de nacht voordat mijn dienst startte de televisie kapot gemaakt. Toen is
er geen noodmedicatie gegeven, omdat meneer erna snel vriendelijk in contact was.
Tijdens mijn dienst had meneer steeds een BVC van 2, dit betekent dat meneer verward en
geïrriteerd was. Bij een BVC van 2 kunnen wij nog geen nood medicatie toedienen. Verder
weigerde meneer in eerste instantie zijn reguliere medicatie, maar na veel gesprekken had
meneer deze met moeite ingenomen. Aan het begin van de middag maakte meneer een
dreiging naar een collega. Hierdoor ontstond een BVC van 3 bij meneer en wilde wij
noodmedicatie toedienen. Na overleg met collega’s is besloten om dit eerst oraal te
proberen, omdat dit in de ochtend ook gelukt was. Meneer B was nog vriendelijk in contact,
maar wilde geen medicatie. Voor de noodmedicatie (injectie) zijn collega’s erbij geroepen,
uiteindelijk waren zij met 10 tot 12 man in het kantoor. Meneer werd gevraagd om het
kantoor te verlaten en vanaf dat moment bouwde de spanning steeds meer op. Meneer
stuurde patiënten weg en begon zich ‘klaar’ te maken. Meneer nam vechthoudingen aan en
het begon met de koffie en thee om te gooien. Dit ging van kwaad tot erger. Meneer B
gooide de koffiekannen kapot tegen het raam (kogelwerend glas). Op dit moment is 112
gebeld voor politieondersteuning. Steeds meer spullen werden kapot gemaakt en uiteindelijk
brak er een ijzeren stang van een sportapparaat af. Hiermee is meneer gaan slaan tegen het
raam van het kantoor. Het raam barstte, maar ging niet kapot. Wij als personeel zijn de
keuken in gegaan, en hebben 2 brandblussers meegenomen voor het geval dat meneer het
kantoor binnen zou komen. Meneer bleef slaan op het raam en het glas begon langzaam te
breken. Wij konden niets doen vanuit het kantoor, in verband met onze eigen veiligheid. Wel
probeerde wij de agressie van meneer bij het kantoor te houden, om zo de medepatiënten zo
min mogelijk last ervan te laten ervaren.
Wij als personeel hebben op het 1e moment van agressie de afdelingen gebeld dat er
niemand naar onze afdeling mag komen, ook zijn de artsen op de hoogte gesteld. De
teammanager is gebeld om het stuk met de politie op te pakken.
Reflectie 1
Situatie beschrijven
Op dit moment loop ik stage bij het Willem Arntz huis van Altrecht, afdeling HC4. Dit is een
gesloten afdeling voor acute opnames. Het Willem Arntz huis van Altrecht heeft diverse
afdelingen, zo zijn er dus 4 acute opname afdelingen (waaronder 1 IC) en verder zijn er
afdelingen voor bijvoorbeeld psychiatrie en verslaving en langdurige zorg. Veel verschillende
psychiatrische ziektebeelden komen hier voorbij, zoals suïcidaliteit, psychoses en angst.
Op de helft van mijn stage kreeg ik te maken met een heftig agressie incident. De patiënt
waar het in deze reflectie om gaat, noem ik meneer B. Meneer B was al een week bij ons
opgenomen. De rede voor opname is een manisch ontregeling bij het ziektebeeld bipolair-I-
stoornis. Meneer B was hierbij psychotisch en achterdochtig. Uit een eerdere opname van 4
jaar geleden is meneer bekend met een poging tot verwurging en forse agressie. Hierbij zijn
ook meerdere separaties ingezet.
In het weekend voor mijn dienst had meneer B al 2 maal nood medicatie gekregen in
verband met oplopende spanning, dit kwam vermoedelijk doordat meneer een artikel 40 voor
zijn telefoon heeft gehad. In verband met de voorgeschiedenis van meneer is het beleid
opgesteld dat er laagdrempelig (bij een BVC van 3) al noodmedicatie gegeven mag worden.
Nu had meneer B in de nacht voordat mijn dienst startte de televisie kapot gemaakt. Toen is
er geen noodmedicatie gegeven, omdat meneer erna snel vriendelijk in contact was.
Tijdens mijn dienst had meneer steeds een BVC van 2, dit betekent dat meneer verward en
geïrriteerd was. Bij een BVC van 2 kunnen wij nog geen nood medicatie toedienen. Verder
weigerde meneer in eerste instantie zijn reguliere medicatie, maar na veel gesprekken had
meneer deze met moeite ingenomen. Aan het begin van de middag maakte meneer een
dreiging naar een collega. Hierdoor ontstond een BVC van 3 bij meneer en wilde wij
noodmedicatie toedienen. Na overleg met collega’s is besloten om dit eerst oraal te
proberen, omdat dit in de ochtend ook gelukt was. Meneer B was nog vriendelijk in contact,
maar wilde geen medicatie. Voor de noodmedicatie (injectie) zijn collega’s erbij geroepen,
uiteindelijk waren zij met 10 tot 12 man in het kantoor. Meneer werd gevraagd om het
kantoor te verlaten en vanaf dat moment bouwde de spanning steeds meer op. Meneer
stuurde patiënten weg en begon zich ‘klaar’ te maken. Meneer nam vechthoudingen aan en
het begon met de koffie en thee om te gooien. Dit ging van kwaad tot erger. Meneer B
gooide de koffiekannen kapot tegen het raam (kogelwerend glas). Op dit moment is 112
gebeld voor politieondersteuning. Steeds meer spullen werden kapot gemaakt en uiteindelijk
brak er een ijzeren stang van een sportapparaat af. Hiermee is meneer gaan slaan tegen het
raam van het kantoor. Het raam barstte, maar ging niet kapot. Wij als personeel zijn de
keuken in gegaan, en hebben 2 brandblussers meegenomen voor het geval dat meneer het
kantoor binnen zou komen. Meneer bleef slaan op het raam en het glas begon langzaam te
breken. Wij konden niets doen vanuit het kantoor, in verband met onze eigen veiligheid. Wel
probeerde wij de agressie van meneer bij het kantoor te houden, om zo de medepatiënten zo
min mogelijk last ervan te laten ervaren.
Wij als personeel hebben op het 1e moment van agressie de afdelingen gebeld dat er
niemand naar onze afdeling mag komen, ook zijn de artsen op de hoogte gesteld. De
teammanager is gebeld om het stuk met de politie op te pakken.
