Zorginnovatie en ondernemerschap
Samenvatting kwartiel 1 t/m 3
Kwartiel 1
Les 1
Innovaties maken ons leven en werken gemakkelijker, ze verhogen onze welvaart en ons
welzijn. Soms zijn innovaties kleine verbeteringen, soms een grote stap voorwaarts.
Innovaties zijn toepassingen van uitvindingen. Innoveren is het proces van het tot stand
brengen van nieuwe toepassingen.
Innoveren is nodig om te groeien, of in elk geval om te overleven. Globalisering biedt hierbij
nieuwe kansen en uitdagingen.
Innoveren is het introduceren van vernieuwingen die nuttig zijn.
Het woord innovatie stamt af van de Latijnse woorden in en novus, die ‘naar’ en ‘nieuw’
betekenen. Naar iets nieuws gaan, vernieuwen is dan ook de kern van innoveren. Niet elke
vernieuwing is echter een innovatie, innovaties hebben als doel nut toe te voegen. Nut
toevoegen betekent dat de gebruikers van de innovatie beter worden van de vernieuwing.
Innovaties maken mensen wijzer, vrolijker, gelukkiger, gezonder of rijker, of besparen ons
tijd, geld of moeite. In het economisch verkeer betekent ‘nuttig zijn’ waarde creëren. De
innovatie creëert waarde zowel voor de klant die daarom bereid is de innovatie te kopen, als
voor de aanbieder die daarom bereid is de innovatie te verkopen.
Innoveren is een werkwoord, iets wat je doet. De achterliggende gedachte is dat het voor
elke organisatie goed is om regelmatig te innoveren. Onderzoek suggereert een sterke
samenhang tussen succes op markten en nieuwe producten. Daarom leggen we in dit boek
de nadruk niet alleen op het ontwikkelen van innovaties. Het gaat ook om het vergroten van
het vermogen van organisaties om steeds weer te innoveren. Op langere termijn is het
vermogen tot innoveren nog belangrijker dan de vraag of de eerstvolgende innovatie wel
succesvol is.
Innovatiemanagement is het leidinggeven aan innovatieprocessen binnen organisaties. De
twee belangrijkste taken die hieronder vallen zijn het waarborgen van een goede voortgang
van innovatieprocessen en het waarborgen van een continue stroom van innovaties. Het
doel van de eerste taak is te zorgen dat de juiste innovaties zo goed, snel en goedkoop
mogelijk worden ontwikkeld. De tweede taak heeft als doel te zorgen dat er steeds weer
nieuwe innovaties worden ontwikkeld.
Innovativiteit verwijst naar het vermogen van een organisatie om regelmatig betere
producten en betere werkwijzen te bedenken, te ontwikkelen en op de markt te brengen of in
te voeren.
Figuur 1.1 De relatie tussen innoveren en vernieuwen, uitvinden en creativiteit
Pas als een vernieuwing nuttig blijkt, wordt het een innovatie genoemd. innoveren is dus
geen vrijblijvende activiteit; afhankelijk van de doelstellingen van de organisatie is het een
gerichte activiteit, namelijk het voortbrengen van nuttige vernieuwingen.
Uitvinden is het ontdekken van een nieuwe methode, middel of apparaat. Innoveren is het
proces van het omzetten van een uitvinding of een creatief idee in iets wat commercieel
gezien bruikbaar en waardevol is. innoveren is dus het toepassen van uitvindingen.
De verbrandingsmotor is een uitvinding, deze toepassen in een auto is innoveren.
,Overigens is het bij innoveren vaak niet nodig om iets nieuws uit te vinden. Veel innovaties
betreffen het op een creatieve manier toepassen van iets wat in een andere situatie al
succesvol blijkt.
Een andere term die vaak in relatie met innoveren wordt gebruikt, is creativiteit. Creativiteit is
het vermogen om originele ideeën te bedenken. Dat is onontbeerlijk voor innoveren, anders
vind je gene originele oplossingen. Creativiteit zorgt niet alleen voor het startpunt van
innovatieprocessen, namelijk het bedenken van een innovatief idee. Ook gedurende het
innovatieproces is veel creativiteit nodig om zo goed mogelijk om te gaan met alle problemen
en kansen die aan het licht komen.
Waarom innoveren? “De enige constante is verandering”
Door innoveren ontstaan compleet nieuwe industrieën.
Innoveren is cruciaal voor economische groei, maar er is ook een schaduwkant. Innoveren
zorgt soms ook voor banenverlies.
Het tempo van veranderen is in de afgelopen jaren toegenomen. Er zijn verschillende
redenen waarom het tempo van technologische veranderingen toeneemt. Wereldwijd worden
er elk jaar meer middelen besteed aan onderzoek en ontwikkeling (Research &
Development). Ook het aantal mensen en het aantal landen dat bij R&R betrokken is neemt
nog steeds toe. Tot slot stimuleert vooruitgang in een gebied vooruitgang in andere
gebieden. Het gevolg is dat de levensduur van de meeste producten fors is gedaald.
Het overlevingsvermogen van ondernemingen is afhankelijk van de mate waarin en de
snelheid waarmee zij in staat zijn zich aan te passen aan veranderingen in de markt.
Continu innoveren is noodzakelijk, stilstand is achteruitgang.
Figuur 1.2 De factoren die van invloed zijn op het toenemende tempo waarin technologische
veranderingen zich voordoen.
Een trend die recentelijk veel aandacht krijgt, is globalisering. Voor Europa creëert
globalisering zowel en kans als een noodzaak om te innoveren. Globalisering biedt ons
kansen, want in tal van landen in Azië en Zuid-Amerika waren mensen tot voor kort te arm
om onze producten te kopen. Met het stijgen van de welvaart in die landen ontstaat er extra
vraag naar onze producten. De opkomst van nieuwe economische grootmachten als China
doet ons in de westerse wereld echter ook realiseren dat onze welvaart geen gegeven is. als
we willen zorgen dat het ons ook morgen goed gaat, zullen we daar vandaag aan moeten
werken.
Concurreren met bedrijven uit opkomende economieën. Stel dat een Chinees de helft
verdient van iemand die hetzelfde werk doet in he Westen. Dan zijn er zes manieren om te
concurreren:
- Meer uren werken
- Harder werken
- Met minder salaris genoegen nemen
- Slimmer werken
- Betere producten ontwikkelen
- Producten beter vermarkten
Er zijn verschillende redenen waarom organisaties minder aan innoveren doen dan wenselijk
is. Vier daarvan zijn: de gedachte dat innoveren niet nodig is, de angst voor verandering,
,geen risico’s durven nemen en het feit dat veel organisaties worden geregeerd door de waan
van de dag en geen tijd hebben om te innoveren.
Figuur 1.3 Vier redenen waarom organisatie niet innoveren.
Succes is de grootste barrière voor verandering. Veranderen in goedlopende organisaties is
soms nog moeilijker dan in slecht lopende organisaties. Geen enkel product of technologie
heeft een oneindige levensduur. Onvermijdelijk neemt na verloop van tijd de concurrentie
toe, veranderen klantbehoeften of komt er een nieuwe technologie beschikbaar.
Indicatoren van strategische gezondheid zijn onder meer klanttevredenheid, structurele
veranderingen in de markt, nieuwe wetgeving, de motivatie van werknemers, het aantal
producten in de innovatiepijplijn of reacties van leveranciers en afnemers.
Figuur 1.4 De indicatoren van strategische gezondheid
Organisaties moeten durven investeren in innovaties die een eind kunnen maken aan hun
huidige, succesvolle werkzaamheden. Voor bedrijven is dit vaak een moeilijke keuze: wie
gaat er nou een graf voor zichzelf graven? Toch is er geen keus: het alternatief voor
kannibalisatie is dat een concurrent de innovatie ontwikkelt en dan ben je nog slechter af.
Creatieve destructie: het creatieve nieuwe vernietigt het oude bestaande. Creatieve
destructie verwijst ook naar het moeilijke en vaak pijnlijke proces van afstand doen van het
oude.
Toch kan een bedreiging uiteindelijk ook kansrijk zijn.
Succesverhalen horen bij innoveren, maar bij innoveren hoort ook onzekerheid, risico nemen
en mislukken. Sterker nog, de meeste pogingen om te innoveren falen.
Veel organisaties zijn zich wel bewust van de noodzaak tot innoveren, maar worden
geregeerd door de waan van de dag. Het probleem is dat iedereen het druk heeft, terwijl
innovaties alleen ontstaan als er ruimte is. Deze ruimte maakt organisaties minder efficiënt.
Met de tijd, het geld en de middelen die worden besteed aan innoveren, kan ook extra omzet
worden binnengehaald.
Stilstand is achteruitgang. Elke organisatie dient zich continu af te vragen hoe ze betere
producten en diensten kan leveren en hoe ze die sneller of goedkoper kan maken. Hiervoor
worden twee processen onderscheiden: exploreren en exploiteren.
Exploreren staat voor experimenteren, zoeken, variëren, risico nemen, spelen en ontdekken.
Exploreren leidt tot nieuwe producten, diensten en processen. Voor exploreren is nieuwe
kennis nodig. Met alleen maar bestaande kennis kun je niet iets heel nieuws maken.
Exploreren is grenzen verleggen, daarmee neem je risico en dus kan het ook heel goed fout
aflopen. Mislukkingen horen bij exploreren; wie geen fouten durft te maken, zal nooit grenzen
verleggen. Testen is dan ook een belangrijk aspect van exploreren.
Exploiteren heeft te maken met verfijnen, kiezen, produceren, selecteren, uitvoeren en
efficiency. Hoe vaker je iets doet, des te beter je weet hoe je het moet doen. Je maakt steeds
minder fouten, je doet het steeds sneller en je hebt steeds minder hulp nodig. Exploiteren is
verbeteren, een natuurlijk proces als de ervaring toeneemt. Je krijgt dan beter inzicht in wat
klanten echt nodig hebben, kunt verspilling in de productie verminderen, de bezettingsgraad
van machines verhogen, betere leveranciers uitkiezen en medewerkers trainen in de meeste
manier om iets te doen. Exploiteren is een continu proces gebaseerd op de idee dat de
wereld nooit perfect is.
, Organisaties moeten beide doen; exploreren en exploiteren. In het Engels wordt dit
aangeduid als ambidexterity. De noodzaak tot exploiteren is duidelijk, het is gewoon nuttig en
slim gebruikmaken van de opgedane ervaring. Bovendien verandert de omgeving steeds,
dus je zult wel moeten aanpassen. Bij exploreren ligt dat wat minder duidelijk.
Exploreren en exploiteren vullen elkaar aan, maar zijn ook elkaars concurrenten. Middelen,
zoals tijd geld en materiaal, kun je maar één keer gebruiken; of voor het verbeteren van het
bestaande aanbod of voor het ontwikkelen van iets geheel nieuws. Maar ze vullen elkaar ook
aan: elke keer als je met vallen en opstaan iets nieuws hebt ontwikkeld, kun je heel veel
stapjes zetten om het verder te perfectioneren.
Bedrijven die (relatief) meer besteden aan innovatie groeien niet sneller en maken niet meer
winst. De reden is dat bij deze bedrijven het gevaar bestaat dat R&D een doel op zich wordt:
het ontwikkelen van nieuwe technologieën waarmee mogelijk ooit nog eens nieuwe
producten kunnen worden gemaakt. Dit onderstreept dat het belangrijk is om innoveren te
zien als een proces met als doel succes in de markt. De effectiviteit van dit proces bepaalt
het eindresultaat, niet hoeveel geld een bedrijf in dit proces investeert.
Er is veel onderzoek gedaan naar de factoren die van invloed zijn op het succes van
innovatieprojecten. De belangrijkste factoren hebben te maken met eigenschappen van:
1. Het nieuwe product. Uit veel onderzoeken blijkt dat het relatieve voordeel van het
nieuwe product de belangrijkste succesfactor is. Het gaat hierbij om de inschatting
die klanten maken van het relatieve voordeel ten opzichte van bestaande
alternatieven.
2. De organisatie. Innovaties moeten aansluiten bij de organisatiedoelstellingen. Hoe
duidelijker het management deze formuleert, des te beter kunnen innovatieprojecten
hierop worden afgestemd. Andere belangrijke organisatieaspecten hebben te maken
met randvoorwaarden.
3. Het innovatieproces. Het is belangrijk dat er een expliciet proces is (dus een
stappenplan) en dat dit proces wordt beheerd. Zo voorkom je dat belangrijke zaken
over het hoofd worden gezien, ontstaan er beslismomenten waarop besloten wordt
over de verdere ontwikkeling (go/no-go beslissingen), en is voortgangsbewaking
mogelijk. Hier staat tegenover dat elk innovatieproces tot op zekere hoogte een
ontdekkingsreis is. Het gebruikte stappenplan dient hierin te voorzien en flexibel te
zijn.
4. De markt. Uiteindelijk beslist de markt over het succes van het nieuwer product. Hoe
groter het marktpotentieel en hoe beter de organisatie dit vroegtijdig kan inschatten,
des te succesvoller is de innovatie. Opvallend is dat de mate van concurrentie minder
invloed heeft op innovatiesucces. Te veel aandacht voor concurrenten leidt tot het
ontwikkelen van ‘me-too’-producten, producten die in feite niet meer zijn dan een
kopie van een succesvol concurrerend product.
Figuur 2.1 De belangrijkste succesfactoren van innovatieprojecten
Innovativiteit wordt ook wel innovatievermogen genoemd. het gaat hierbij niet om de vraag of
de eerstvolgende innovatie een succes wordt, maar om het scheppen van zodanige
randvoorwaarden dat de organisatie een gestage stroom innovaties gaat voortbrengen.
Innovativitiet versterkt zowel de marktpositie, de financiële positie als de beurswaarde van
een bedrijf. Deze relatie werkt ook andersom: Bedrijven met een sterkere financiële of
marktpositie hebben gemiddeld genomen ook een sterker innovatievermogen. Zo ontstaat
een vicieuze cirkel die goedlopende, innovatieve bedrijven onderscheidt van de
achterblijvers.
Samenvatting kwartiel 1 t/m 3
Kwartiel 1
Les 1
Innovaties maken ons leven en werken gemakkelijker, ze verhogen onze welvaart en ons
welzijn. Soms zijn innovaties kleine verbeteringen, soms een grote stap voorwaarts.
Innovaties zijn toepassingen van uitvindingen. Innoveren is het proces van het tot stand
brengen van nieuwe toepassingen.
Innoveren is nodig om te groeien, of in elk geval om te overleven. Globalisering biedt hierbij
nieuwe kansen en uitdagingen.
Innoveren is het introduceren van vernieuwingen die nuttig zijn.
Het woord innovatie stamt af van de Latijnse woorden in en novus, die ‘naar’ en ‘nieuw’
betekenen. Naar iets nieuws gaan, vernieuwen is dan ook de kern van innoveren. Niet elke
vernieuwing is echter een innovatie, innovaties hebben als doel nut toe te voegen. Nut
toevoegen betekent dat de gebruikers van de innovatie beter worden van de vernieuwing.
Innovaties maken mensen wijzer, vrolijker, gelukkiger, gezonder of rijker, of besparen ons
tijd, geld of moeite. In het economisch verkeer betekent ‘nuttig zijn’ waarde creëren. De
innovatie creëert waarde zowel voor de klant die daarom bereid is de innovatie te kopen, als
voor de aanbieder die daarom bereid is de innovatie te verkopen.
Innoveren is een werkwoord, iets wat je doet. De achterliggende gedachte is dat het voor
elke organisatie goed is om regelmatig te innoveren. Onderzoek suggereert een sterke
samenhang tussen succes op markten en nieuwe producten. Daarom leggen we in dit boek
de nadruk niet alleen op het ontwikkelen van innovaties. Het gaat ook om het vergroten van
het vermogen van organisaties om steeds weer te innoveren. Op langere termijn is het
vermogen tot innoveren nog belangrijker dan de vraag of de eerstvolgende innovatie wel
succesvol is.
Innovatiemanagement is het leidinggeven aan innovatieprocessen binnen organisaties. De
twee belangrijkste taken die hieronder vallen zijn het waarborgen van een goede voortgang
van innovatieprocessen en het waarborgen van een continue stroom van innovaties. Het
doel van de eerste taak is te zorgen dat de juiste innovaties zo goed, snel en goedkoop
mogelijk worden ontwikkeld. De tweede taak heeft als doel te zorgen dat er steeds weer
nieuwe innovaties worden ontwikkeld.
Innovativiteit verwijst naar het vermogen van een organisatie om regelmatig betere
producten en betere werkwijzen te bedenken, te ontwikkelen en op de markt te brengen of in
te voeren.
Figuur 1.1 De relatie tussen innoveren en vernieuwen, uitvinden en creativiteit
Pas als een vernieuwing nuttig blijkt, wordt het een innovatie genoemd. innoveren is dus
geen vrijblijvende activiteit; afhankelijk van de doelstellingen van de organisatie is het een
gerichte activiteit, namelijk het voortbrengen van nuttige vernieuwingen.
Uitvinden is het ontdekken van een nieuwe methode, middel of apparaat. Innoveren is het
proces van het omzetten van een uitvinding of een creatief idee in iets wat commercieel
gezien bruikbaar en waardevol is. innoveren is dus het toepassen van uitvindingen.
De verbrandingsmotor is een uitvinding, deze toepassen in een auto is innoveren.
,Overigens is het bij innoveren vaak niet nodig om iets nieuws uit te vinden. Veel innovaties
betreffen het op een creatieve manier toepassen van iets wat in een andere situatie al
succesvol blijkt.
Een andere term die vaak in relatie met innoveren wordt gebruikt, is creativiteit. Creativiteit is
het vermogen om originele ideeën te bedenken. Dat is onontbeerlijk voor innoveren, anders
vind je gene originele oplossingen. Creativiteit zorgt niet alleen voor het startpunt van
innovatieprocessen, namelijk het bedenken van een innovatief idee. Ook gedurende het
innovatieproces is veel creativiteit nodig om zo goed mogelijk om te gaan met alle problemen
en kansen die aan het licht komen.
Waarom innoveren? “De enige constante is verandering”
Door innoveren ontstaan compleet nieuwe industrieën.
Innoveren is cruciaal voor economische groei, maar er is ook een schaduwkant. Innoveren
zorgt soms ook voor banenverlies.
Het tempo van veranderen is in de afgelopen jaren toegenomen. Er zijn verschillende
redenen waarom het tempo van technologische veranderingen toeneemt. Wereldwijd worden
er elk jaar meer middelen besteed aan onderzoek en ontwikkeling (Research &
Development). Ook het aantal mensen en het aantal landen dat bij R&R betrokken is neemt
nog steeds toe. Tot slot stimuleert vooruitgang in een gebied vooruitgang in andere
gebieden. Het gevolg is dat de levensduur van de meeste producten fors is gedaald.
Het overlevingsvermogen van ondernemingen is afhankelijk van de mate waarin en de
snelheid waarmee zij in staat zijn zich aan te passen aan veranderingen in de markt.
Continu innoveren is noodzakelijk, stilstand is achteruitgang.
Figuur 1.2 De factoren die van invloed zijn op het toenemende tempo waarin technologische
veranderingen zich voordoen.
Een trend die recentelijk veel aandacht krijgt, is globalisering. Voor Europa creëert
globalisering zowel en kans als een noodzaak om te innoveren. Globalisering biedt ons
kansen, want in tal van landen in Azië en Zuid-Amerika waren mensen tot voor kort te arm
om onze producten te kopen. Met het stijgen van de welvaart in die landen ontstaat er extra
vraag naar onze producten. De opkomst van nieuwe economische grootmachten als China
doet ons in de westerse wereld echter ook realiseren dat onze welvaart geen gegeven is. als
we willen zorgen dat het ons ook morgen goed gaat, zullen we daar vandaag aan moeten
werken.
Concurreren met bedrijven uit opkomende economieën. Stel dat een Chinees de helft
verdient van iemand die hetzelfde werk doet in he Westen. Dan zijn er zes manieren om te
concurreren:
- Meer uren werken
- Harder werken
- Met minder salaris genoegen nemen
- Slimmer werken
- Betere producten ontwikkelen
- Producten beter vermarkten
Er zijn verschillende redenen waarom organisaties minder aan innoveren doen dan wenselijk
is. Vier daarvan zijn: de gedachte dat innoveren niet nodig is, de angst voor verandering,
,geen risico’s durven nemen en het feit dat veel organisaties worden geregeerd door de waan
van de dag en geen tijd hebben om te innoveren.
Figuur 1.3 Vier redenen waarom organisatie niet innoveren.
Succes is de grootste barrière voor verandering. Veranderen in goedlopende organisaties is
soms nog moeilijker dan in slecht lopende organisaties. Geen enkel product of technologie
heeft een oneindige levensduur. Onvermijdelijk neemt na verloop van tijd de concurrentie
toe, veranderen klantbehoeften of komt er een nieuwe technologie beschikbaar.
Indicatoren van strategische gezondheid zijn onder meer klanttevredenheid, structurele
veranderingen in de markt, nieuwe wetgeving, de motivatie van werknemers, het aantal
producten in de innovatiepijplijn of reacties van leveranciers en afnemers.
Figuur 1.4 De indicatoren van strategische gezondheid
Organisaties moeten durven investeren in innovaties die een eind kunnen maken aan hun
huidige, succesvolle werkzaamheden. Voor bedrijven is dit vaak een moeilijke keuze: wie
gaat er nou een graf voor zichzelf graven? Toch is er geen keus: het alternatief voor
kannibalisatie is dat een concurrent de innovatie ontwikkelt en dan ben je nog slechter af.
Creatieve destructie: het creatieve nieuwe vernietigt het oude bestaande. Creatieve
destructie verwijst ook naar het moeilijke en vaak pijnlijke proces van afstand doen van het
oude.
Toch kan een bedreiging uiteindelijk ook kansrijk zijn.
Succesverhalen horen bij innoveren, maar bij innoveren hoort ook onzekerheid, risico nemen
en mislukken. Sterker nog, de meeste pogingen om te innoveren falen.
Veel organisaties zijn zich wel bewust van de noodzaak tot innoveren, maar worden
geregeerd door de waan van de dag. Het probleem is dat iedereen het druk heeft, terwijl
innovaties alleen ontstaan als er ruimte is. Deze ruimte maakt organisaties minder efficiënt.
Met de tijd, het geld en de middelen die worden besteed aan innoveren, kan ook extra omzet
worden binnengehaald.
Stilstand is achteruitgang. Elke organisatie dient zich continu af te vragen hoe ze betere
producten en diensten kan leveren en hoe ze die sneller of goedkoper kan maken. Hiervoor
worden twee processen onderscheiden: exploreren en exploiteren.
Exploreren staat voor experimenteren, zoeken, variëren, risico nemen, spelen en ontdekken.
Exploreren leidt tot nieuwe producten, diensten en processen. Voor exploreren is nieuwe
kennis nodig. Met alleen maar bestaande kennis kun je niet iets heel nieuws maken.
Exploreren is grenzen verleggen, daarmee neem je risico en dus kan het ook heel goed fout
aflopen. Mislukkingen horen bij exploreren; wie geen fouten durft te maken, zal nooit grenzen
verleggen. Testen is dan ook een belangrijk aspect van exploreren.
Exploiteren heeft te maken met verfijnen, kiezen, produceren, selecteren, uitvoeren en
efficiency. Hoe vaker je iets doet, des te beter je weet hoe je het moet doen. Je maakt steeds
minder fouten, je doet het steeds sneller en je hebt steeds minder hulp nodig. Exploiteren is
verbeteren, een natuurlijk proces als de ervaring toeneemt. Je krijgt dan beter inzicht in wat
klanten echt nodig hebben, kunt verspilling in de productie verminderen, de bezettingsgraad
van machines verhogen, betere leveranciers uitkiezen en medewerkers trainen in de meeste
manier om iets te doen. Exploiteren is een continu proces gebaseerd op de idee dat de
wereld nooit perfect is.
, Organisaties moeten beide doen; exploreren en exploiteren. In het Engels wordt dit
aangeduid als ambidexterity. De noodzaak tot exploiteren is duidelijk, het is gewoon nuttig en
slim gebruikmaken van de opgedane ervaring. Bovendien verandert de omgeving steeds,
dus je zult wel moeten aanpassen. Bij exploreren ligt dat wat minder duidelijk.
Exploreren en exploiteren vullen elkaar aan, maar zijn ook elkaars concurrenten. Middelen,
zoals tijd geld en materiaal, kun je maar één keer gebruiken; of voor het verbeteren van het
bestaande aanbod of voor het ontwikkelen van iets geheel nieuws. Maar ze vullen elkaar ook
aan: elke keer als je met vallen en opstaan iets nieuws hebt ontwikkeld, kun je heel veel
stapjes zetten om het verder te perfectioneren.
Bedrijven die (relatief) meer besteden aan innovatie groeien niet sneller en maken niet meer
winst. De reden is dat bij deze bedrijven het gevaar bestaat dat R&D een doel op zich wordt:
het ontwikkelen van nieuwe technologieën waarmee mogelijk ooit nog eens nieuwe
producten kunnen worden gemaakt. Dit onderstreept dat het belangrijk is om innoveren te
zien als een proces met als doel succes in de markt. De effectiviteit van dit proces bepaalt
het eindresultaat, niet hoeveel geld een bedrijf in dit proces investeert.
Er is veel onderzoek gedaan naar de factoren die van invloed zijn op het succes van
innovatieprojecten. De belangrijkste factoren hebben te maken met eigenschappen van:
1. Het nieuwe product. Uit veel onderzoeken blijkt dat het relatieve voordeel van het
nieuwe product de belangrijkste succesfactor is. Het gaat hierbij om de inschatting
die klanten maken van het relatieve voordeel ten opzichte van bestaande
alternatieven.
2. De organisatie. Innovaties moeten aansluiten bij de organisatiedoelstellingen. Hoe
duidelijker het management deze formuleert, des te beter kunnen innovatieprojecten
hierop worden afgestemd. Andere belangrijke organisatieaspecten hebben te maken
met randvoorwaarden.
3. Het innovatieproces. Het is belangrijk dat er een expliciet proces is (dus een
stappenplan) en dat dit proces wordt beheerd. Zo voorkom je dat belangrijke zaken
over het hoofd worden gezien, ontstaan er beslismomenten waarop besloten wordt
over de verdere ontwikkeling (go/no-go beslissingen), en is voortgangsbewaking
mogelijk. Hier staat tegenover dat elk innovatieproces tot op zekere hoogte een
ontdekkingsreis is. Het gebruikte stappenplan dient hierin te voorzien en flexibel te
zijn.
4. De markt. Uiteindelijk beslist de markt over het succes van het nieuwer product. Hoe
groter het marktpotentieel en hoe beter de organisatie dit vroegtijdig kan inschatten,
des te succesvoller is de innovatie. Opvallend is dat de mate van concurrentie minder
invloed heeft op innovatiesucces. Te veel aandacht voor concurrenten leidt tot het
ontwikkelen van ‘me-too’-producten, producten die in feite niet meer zijn dan een
kopie van een succesvol concurrerend product.
Figuur 2.1 De belangrijkste succesfactoren van innovatieprojecten
Innovativiteit wordt ook wel innovatievermogen genoemd. het gaat hierbij niet om de vraag of
de eerstvolgende innovatie een succes wordt, maar om het scheppen van zodanige
randvoorwaarden dat de organisatie een gestage stroom innovaties gaat voortbrengen.
Innovativitiet versterkt zowel de marktpositie, de financiële positie als de beurswaarde van
een bedrijf. Deze relatie werkt ook andersom: Bedrijven met een sterkere financiële of
marktpositie hebben gemiddeld genomen ook een sterker innovatievermogen. Zo ontstaat
een vicieuze cirkel die goedlopende, innovatieve bedrijven onderscheidt van de
achterblijvers.
