WC1 – longmechanica
Voorbereiding
- HC02 Fysiologie ademhaling
- Kennisclip (Bb)
- Zelfstudieopdrachten
- Opdrachten WC opdracht 1 a t/m k
- Cunningham’s Textbook of Veterinary Physiology – 45 Overview of Respiratory Function:
Ventilation of the Lungs. Let op, Cunningham gebruikt de afkorting Ppl voor Pip en PL voor Ptp.
Kennisclip (Bb)
De drijvende kracht voor de ademhaling is druk in de longen tov omgeving. Altijd van hoge naar lage
druk. Lagere druk dan atmosferische druk, dan stroomt lucht de longen in, maar als druk boven
atmsoferische druk is, dan stroomt lucht naar buiten.
Middenrif en externe intercostaalspieren trekken samen tijdens inspiratie, waardoor thoracale holte
wordt vergroot. Relaxatie van deze spieren -> thorax naar uitgnagspositie -> passieve expiratie normaal
gesproken.
Wel actieve expiratie, dan verkleinen de interne intercostaalspieren en de spieren in de buikwand de
thoracale holte.
,De grootte van de verschillende ademvolumes met spirometer, door flow te meten.
Elke stap voor stap langsgaan:
- Tidaal volume = teugvolume. Volume dat je normaal inademend na een normale uitademing.
- Expiratoire reserve volume = lucht dat je na normale utademing nog extra kan uitademen door
actief en geforceerd uit de ademen met interne intercostaalspieren en spieren van je buikwand.
- Inspiratoire reserve volume = lucht dat je extra in kunt ademen. Hiervoor moet je extra je best
doen met inademings spieren: je externe intercostaal spieren en diafragma.
- Vitale capaciteit = deze 3 volumes bij elkaar, het is het volume dat je na een maximale
uitademing met maximaal gebruik van de inademingsspieren kunt inademen
- Functionele residuele capaciteit = volume dat in je longen aanwezig is na een normale
uitademing
- Residueel volume = wat je in longen overhoudt na maximale uitademing, dus de longen zijn
nooit helemaal leeg
, !!
Krachten die een rol spelen bij de druk in de longen.
Longenkrachten: longen hebben de neiging samen te vallen door elasticiteit van het longweefsel en opp
spanning van het vloeistoflaagje in de alveoli
Thoraxkrachten: voorkomen dat longen samenvallen. Zijn tegengesteld gericht aan de longkrachten.
Doordat ze tegengesteld gericht zijn, ontstaat er een onderdruk (= negatieve druk vgm) in de thorax. Het
vloeistoflaagje tussen de pleurae ‘plakt’ de longen tegen de thoraxwand
3 verschillende drukken:
, - Alveolaire druk (Pa) = relatieve druk van de alveolen tov de omgeving die bepaalt of er lucht in
of uit de longen stroomt.
Zegt iets over luchtwegweerstand. Grotere luchtwegweerstand, dan groter drukverschil tussen buiten
en binnen, dus meer pos en negatief, extremer, zodat je dat drukverschil kan overbruggen. Beetje zoals
ademen door een rietje want dan moet je meer moeite doen
Dus alveolaire druk hangt vooral af van de weerstand
- Intrapleurale druk (Pip) = druk in pleurale holte. Onder normale omstandigheden is deze druk,
door de tegengestelde krachten van de long- en thoraxkrachten, negatief.
- Transpulmonale druk = drukverschil over het longweefsel
Hangt vooral af van compliantie, dus het samenvallen van de longen. Hoe stugger de longen, hoe harder
je eraan moet trekken.
Voorbereiding
- HC02 Fysiologie ademhaling
- Kennisclip (Bb)
- Zelfstudieopdrachten
- Opdrachten WC opdracht 1 a t/m k
- Cunningham’s Textbook of Veterinary Physiology – 45 Overview of Respiratory Function:
Ventilation of the Lungs. Let op, Cunningham gebruikt de afkorting Ppl voor Pip en PL voor Ptp.
Kennisclip (Bb)
De drijvende kracht voor de ademhaling is druk in de longen tov omgeving. Altijd van hoge naar lage
druk. Lagere druk dan atmosferische druk, dan stroomt lucht de longen in, maar als druk boven
atmsoferische druk is, dan stroomt lucht naar buiten.
Middenrif en externe intercostaalspieren trekken samen tijdens inspiratie, waardoor thoracale holte
wordt vergroot. Relaxatie van deze spieren -> thorax naar uitgnagspositie -> passieve expiratie normaal
gesproken.
Wel actieve expiratie, dan verkleinen de interne intercostaalspieren en de spieren in de buikwand de
thoracale holte.
,De grootte van de verschillende ademvolumes met spirometer, door flow te meten.
Elke stap voor stap langsgaan:
- Tidaal volume = teugvolume. Volume dat je normaal inademend na een normale uitademing.
- Expiratoire reserve volume = lucht dat je na normale utademing nog extra kan uitademen door
actief en geforceerd uit de ademen met interne intercostaalspieren en spieren van je buikwand.
- Inspiratoire reserve volume = lucht dat je extra in kunt ademen. Hiervoor moet je extra je best
doen met inademings spieren: je externe intercostaal spieren en diafragma.
- Vitale capaciteit = deze 3 volumes bij elkaar, het is het volume dat je na een maximale
uitademing met maximaal gebruik van de inademingsspieren kunt inademen
- Functionele residuele capaciteit = volume dat in je longen aanwezig is na een normale
uitademing
- Residueel volume = wat je in longen overhoudt na maximale uitademing, dus de longen zijn
nooit helemaal leeg
, !!
Krachten die een rol spelen bij de druk in de longen.
Longenkrachten: longen hebben de neiging samen te vallen door elasticiteit van het longweefsel en opp
spanning van het vloeistoflaagje in de alveoli
Thoraxkrachten: voorkomen dat longen samenvallen. Zijn tegengesteld gericht aan de longkrachten.
Doordat ze tegengesteld gericht zijn, ontstaat er een onderdruk (= negatieve druk vgm) in de thorax. Het
vloeistoflaagje tussen de pleurae ‘plakt’ de longen tegen de thoraxwand
3 verschillende drukken:
, - Alveolaire druk (Pa) = relatieve druk van de alveolen tov de omgeving die bepaalt of er lucht in
of uit de longen stroomt.
Zegt iets over luchtwegweerstand. Grotere luchtwegweerstand, dan groter drukverschil tussen buiten
en binnen, dus meer pos en negatief, extremer, zodat je dat drukverschil kan overbruggen. Beetje zoals
ademen door een rietje want dan moet je meer moeite doen
Dus alveolaire druk hangt vooral af van de weerstand
- Intrapleurale druk (Pip) = druk in pleurale holte. Onder normale omstandigheden is deze druk,
door de tegengestelde krachten van de long- en thoraxkrachten, negatief.
- Transpulmonale druk = drukverschil over het longweefsel
Hangt vooral af van compliantie, dus het samenvallen van de longen. Hoe stugger de longen, hoe harder
je eraan moet trekken.
