H1 Toegang tot Nederland
Vreemdelingen zijn personen die niet de Nederlandse nationaliteit bezitten (art. 1
Vreemdelingenwet 2000).
- Vreemdelingen kunnen komen als toerist, of voor zaken of voor familie = max.
negentig dagen in Nederland
- Vreemdelingen die voor een langere termijn dan negentig dagen komen, komen voor
hun Nederlandse partner, willen studeren, werken of andere redenen. Het gaat om
een regulier verblijf.
- Sommige vreemdelingen komen, omdat ze in hun land gevaar lopen of bang zijn. Dit
zijn asielzoekers.
1.1 Wat men vooraf moet weten
Het vreemdelingenrecht valt onder het bestuursrecht. De Algemene wet bestuursrecht (Awb)
is ook van belang voor het vreemdelingenrecht.
Het vreemdelingenrecht bestaat uit het reguliere vreemdelingenrecht en het asielrecht. Er is
een reguliere procedure en een asielprocedure.
1.2 Categorieën vreemdelingen
Er zijn vier categorieën vreemdelingen:
1. Vreemdelingen voor maximaal negentig dagen, voor kort verblijf (toerisme,
zakenreis, familiebezoek, overig).
2. Vreemdelingen voor een termijn van langer dan negentig dagen (verblijf bij partner,
verblijf voor studie, verblijf voor arbeid, overig).
3. Vreemdelingen die hun land ontvluchten om in Nederland asiel aan te vragen
(asielzoekers/vluchtelingen).
4. EU-onderdanen (Unieburgers). Hier gelden bijzondere regels.
De meeste vreemdelingen hebben toestemming van de Nederlandse autoriteiten nodig om
Nederland te mogen betreden. De toestemming kan worden gegeven door middel van een
visum voor kort verblijf of een verblijfsvergunning.
De reden van het verblijf bepaalt welke procedure de vreemdeling dient te volgen.
1.3 Toegang en verblijf
- Kort verblijf van max negentig dagen
Heeft afhankelijk van de nationaliteit die hij bezit, onder andere een visum voor kort verblijf
nodig. Hij dient aan de overige vereisten te voldoen.
- Regulier verblijf van langer dan negentig dagen
Heeft een ‘machtiging tot voorlopig verblijf’ (MVV) (om toegang tot Nederland te krijgen) en
een verblijfsvergunning nodig (om langer dan negentig dagen te mogen verblijven).
- Verblijf van langer dan negentig dagen om asielgerelateerde redenen
Van vluchtelingen kan niet worden verwacht dat zij een visum of een MVV bezitten.
- Verblijf als EU-onderdaan
Zij hebben geen visum, MVV of verblijfsvergunning nodig om in Nederland te verblijven. Wel
moet de Unieburger in Nederland werken of voldoende bestaansmiddelen hebben,
verzekerd zijn tegen ziektekosten en ingeschreven staan in de Basisregistratie Personen
(BRP) indien hij langer dan vier maanden in Nederland wil verblijven.
1
, 1.4 Wanneer verblijft een vreemdeling rechtmatig in Nederland?
In art. 8 Vw staan gronden genoemd waarop een vreemdeling rechtmatig in Nederland
verblijft:
- Verblijfsvergunning bepaalde tijd regulier
- Verblijfsvergunning onbepaalde tijd regulier
- Verblijfsvergunning bepaalde tijd asiel
- Verblijfsvergunning onbepaalde tijd asiel
- Als EU-onderdaan
- Wanneer hij wacht op de beslissing op zijn aanvraag voor een verblijfsvergunning
bepaalde tijd
- Wanneer hij wacht op de beslissing op zijn aanvraag voor een verblijfsvergunning
onbepaalde tijd
- Wanneer hij wacht op de beslissing op zijn bezwaarschrift of beroepschrift indien
bezwaar en/of beroep schorsende werking hebben of indien de rechter heeft beslist
dat de vreemdeling niet uitgezet mag worden totdat er een beslissing is genomen in
bezwaar en/of beroep
- Gedurende de vrije termijn (kort verblijf van max. 90 dagen)
- Wanneer de vreemdeling niet uitgezet kan worden omdat zijn gezondheid dat niet
toelaat
- In de periode dat hij in de gelegenheid wordt gesteld aangifte te doen van
mensenhandel
- Indien het Associatiebesluit 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije de vreemdeling
het recht geeft in Nederland te verblijven
Door de Koppelingswet kon de niet rechtmatig in Nederland verblijvende vreemdeling niet
langer een beroep doen op allerlei voorzieningen subsidies, vergunningen en uitkeringen.
Illegalen zouden ten onrechte de indruk kunnen krijgen dat zij een verblijfsvergunning
kunnen bemachtigen, doordat zij aanspraak kunnen maken op wettelijke regelingen. Het
doel is dus dat de Koppelingswet er is om het beroep op wettelijke regelingen te koppelen
aan het rechtmatige verblijf.
Het voorkomen van het optreden in levensbedreigende situaties, het voorkomen van
infectiegevaar, aandacht geven aan preventieve jeugdgezondheidszorg en
zwangerschapszorg, mogen vluchtelingen wel krijgen.
2
,H2 Bronnen van het vreemdelingenrecht
Het Vreemdelingenrecht wordt voor een groot deel door het internationale recht beheerst.
Het Europese recht speelt hierbij een grote rol.
2.1 Internationaal en Europees recht
Met name de internationale mensenrechtenverdragen van groot belang zijn voor het
Nederlandse vreemdelingenrecht.
Deze mensenrechtenverdragen bevatten regels die rechten toekennen aan personen die
zich op het grondgebied van de bij deze verdragen aangesloten landen bevinden.
In het Vluchtelingenverdrag wordt een definitie gegeven van het begrip ‘vluchteling’.
Het EVRM heeft meerdere artikelen:
- art. 3 EVRM (verbod op onmenselijke behandelingen en foltering). Een vreemdeling
niet mag worden teruggestuurd naar zijn herkomstland als hij daar ernstig gevaar
loopt om te worden onderworpen aan foltering, mishandeling of andere onmenselijke
behandelingen.
- art. 8 EVRM (recht op eerbiediging van privé-, familie- en gezinsleven).
2.2 Schengenakkoord (Schengenverdrag)
Mensen die wonen in het Schengengebied kunnen zonder visum naar de bijbehorende
landen reizen. Een derdelander die naar Nederland reist op basis van een visum, die hij in
één van de schengenlanden verkregen heeft, dan is dit visum in beginsel op het gehele
grondgebied van Schengen geldig.
Het Europese recht bestaat uit, te weten primair recht en secundair recht. Het primair recht
wordt gevormd door verdragen. Het secundaire recht door Europese richtlijnen,
verordeningen, besluiten, aanbevelingen en adviezen.
De Europese richtlijnen bevatten regels die door alle EU-lidstaten omgezet moeten worden
in nationale wetten binnen de in de richtlijn vastgestelde termijn. Ook bij het
vreemdelingenrecht zijn er richtlijnen.
2.3 Natoinaal
De toelating en uitzetting van vreemdelingen moet op grond van art. 2 lid 2 Gw in een wet in
formele zin worden geregeld. Die wet is de Vreemdelingenwet 2000. In de Vw 2000 wordt
ook wel is verwezen naar een algemene maatregel van bestuur (AMVB), betreft het
Vreemdelingenbesluit 2000.
De Vreemdelingenwet 2000 en het Vreemdelingenbesluit 2000 geven onze Ministers de
bevoegdheid om nadere regels en voorschriften te maken in het kader van het
vreemdelingenrecht. Deze regels en voorschriften zijn opgenomen in de VV 2000.
De Vc 2000 bevat algemene en bijzondere aanwijzingen aan de ambtenaren die zijn belast
met de grensbewaking. Ook bevat het de uitwerking van de voorwaarden waaronder een
vreemdeling toegang tot Nederland krijgt.
3
, 4
Vreemdelingen zijn personen die niet de Nederlandse nationaliteit bezitten (art. 1
Vreemdelingenwet 2000).
- Vreemdelingen kunnen komen als toerist, of voor zaken of voor familie = max.
negentig dagen in Nederland
- Vreemdelingen die voor een langere termijn dan negentig dagen komen, komen voor
hun Nederlandse partner, willen studeren, werken of andere redenen. Het gaat om
een regulier verblijf.
- Sommige vreemdelingen komen, omdat ze in hun land gevaar lopen of bang zijn. Dit
zijn asielzoekers.
1.1 Wat men vooraf moet weten
Het vreemdelingenrecht valt onder het bestuursrecht. De Algemene wet bestuursrecht (Awb)
is ook van belang voor het vreemdelingenrecht.
Het vreemdelingenrecht bestaat uit het reguliere vreemdelingenrecht en het asielrecht. Er is
een reguliere procedure en een asielprocedure.
1.2 Categorieën vreemdelingen
Er zijn vier categorieën vreemdelingen:
1. Vreemdelingen voor maximaal negentig dagen, voor kort verblijf (toerisme,
zakenreis, familiebezoek, overig).
2. Vreemdelingen voor een termijn van langer dan negentig dagen (verblijf bij partner,
verblijf voor studie, verblijf voor arbeid, overig).
3. Vreemdelingen die hun land ontvluchten om in Nederland asiel aan te vragen
(asielzoekers/vluchtelingen).
4. EU-onderdanen (Unieburgers). Hier gelden bijzondere regels.
De meeste vreemdelingen hebben toestemming van de Nederlandse autoriteiten nodig om
Nederland te mogen betreden. De toestemming kan worden gegeven door middel van een
visum voor kort verblijf of een verblijfsvergunning.
De reden van het verblijf bepaalt welke procedure de vreemdeling dient te volgen.
1.3 Toegang en verblijf
- Kort verblijf van max negentig dagen
Heeft afhankelijk van de nationaliteit die hij bezit, onder andere een visum voor kort verblijf
nodig. Hij dient aan de overige vereisten te voldoen.
- Regulier verblijf van langer dan negentig dagen
Heeft een ‘machtiging tot voorlopig verblijf’ (MVV) (om toegang tot Nederland te krijgen) en
een verblijfsvergunning nodig (om langer dan negentig dagen te mogen verblijven).
- Verblijf van langer dan negentig dagen om asielgerelateerde redenen
Van vluchtelingen kan niet worden verwacht dat zij een visum of een MVV bezitten.
- Verblijf als EU-onderdaan
Zij hebben geen visum, MVV of verblijfsvergunning nodig om in Nederland te verblijven. Wel
moet de Unieburger in Nederland werken of voldoende bestaansmiddelen hebben,
verzekerd zijn tegen ziektekosten en ingeschreven staan in de Basisregistratie Personen
(BRP) indien hij langer dan vier maanden in Nederland wil verblijven.
1
, 1.4 Wanneer verblijft een vreemdeling rechtmatig in Nederland?
In art. 8 Vw staan gronden genoemd waarop een vreemdeling rechtmatig in Nederland
verblijft:
- Verblijfsvergunning bepaalde tijd regulier
- Verblijfsvergunning onbepaalde tijd regulier
- Verblijfsvergunning bepaalde tijd asiel
- Verblijfsvergunning onbepaalde tijd asiel
- Als EU-onderdaan
- Wanneer hij wacht op de beslissing op zijn aanvraag voor een verblijfsvergunning
bepaalde tijd
- Wanneer hij wacht op de beslissing op zijn aanvraag voor een verblijfsvergunning
onbepaalde tijd
- Wanneer hij wacht op de beslissing op zijn bezwaarschrift of beroepschrift indien
bezwaar en/of beroep schorsende werking hebben of indien de rechter heeft beslist
dat de vreemdeling niet uitgezet mag worden totdat er een beslissing is genomen in
bezwaar en/of beroep
- Gedurende de vrije termijn (kort verblijf van max. 90 dagen)
- Wanneer de vreemdeling niet uitgezet kan worden omdat zijn gezondheid dat niet
toelaat
- In de periode dat hij in de gelegenheid wordt gesteld aangifte te doen van
mensenhandel
- Indien het Associatiebesluit 1/80 van de Associatieraad EEG/Turkije de vreemdeling
het recht geeft in Nederland te verblijven
Door de Koppelingswet kon de niet rechtmatig in Nederland verblijvende vreemdeling niet
langer een beroep doen op allerlei voorzieningen subsidies, vergunningen en uitkeringen.
Illegalen zouden ten onrechte de indruk kunnen krijgen dat zij een verblijfsvergunning
kunnen bemachtigen, doordat zij aanspraak kunnen maken op wettelijke regelingen. Het
doel is dus dat de Koppelingswet er is om het beroep op wettelijke regelingen te koppelen
aan het rechtmatige verblijf.
Het voorkomen van het optreden in levensbedreigende situaties, het voorkomen van
infectiegevaar, aandacht geven aan preventieve jeugdgezondheidszorg en
zwangerschapszorg, mogen vluchtelingen wel krijgen.
2
,H2 Bronnen van het vreemdelingenrecht
Het Vreemdelingenrecht wordt voor een groot deel door het internationale recht beheerst.
Het Europese recht speelt hierbij een grote rol.
2.1 Internationaal en Europees recht
Met name de internationale mensenrechtenverdragen van groot belang zijn voor het
Nederlandse vreemdelingenrecht.
Deze mensenrechtenverdragen bevatten regels die rechten toekennen aan personen die
zich op het grondgebied van de bij deze verdragen aangesloten landen bevinden.
In het Vluchtelingenverdrag wordt een definitie gegeven van het begrip ‘vluchteling’.
Het EVRM heeft meerdere artikelen:
- art. 3 EVRM (verbod op onmenselijke behandelingen en foltering). Een vreemdeling
niet mag worden teruggestuurd naar zijn herkomstland als hij daar ernstig gevaar
loopt om te worden onderworpen aan foltering, mishandeling of andere onmenselijke
behandelingen.
- art. 8 EVRM (recht op eerbiediging van privé-, familie- en gezinsleven).
2.2 Schengenakkoord (Schengenverdrag)
Mensen die wonen in het Schengengebied kunnen zonder visum naar de bijbehorende
landen reizen. Een derdelander die naar Nederland reist op basis van een visum, die hij in
één van de schengenlanden verkregen heeft, dan is dit visum in beginsel op het gehele
grondgebied van Schengen geldig.
Het Europese recht bestaat uit, te weten primair recht en secundair recht. Het primair recht
wordt gevormd door verdragen. Het secundaire recht door Europese richtlijnen,
verordeningen, besluiten, aanbevelingen en adviezen.
De Europese richtlijnen bevatten regels die door alle EU-lidstaten omgezet moeten worden
in nationale wetten binnen de in de richtlijn vastgestelde termijn. Ook bij het
vreemdelingenrecht zijn er richtlijnen.
2.3 Natoinaal
De toelating en uitzetting van vreemdelingen moet op grond van art. 2 lid 2 Gw in een wet in
formele zin worden geregeld. Die wet is de Vreemdelingenwet 2000. In de Vw 2000 wordt
ook wel is verwezen naar een algemene maatregel van bestuur (AMVB), betreft het
Vreemdelingenbesluit 2000.
De Vreemdelingenwet 2000 en het Vreemdelingenbesluit 2000 geven onze Ministers de
bevoegdheid om nadere regels en voorschriften te maken in het kader van het
vreemdelingenrecht. Deze regels en voorschriften zijn opgenomen in de VV 2000.
De Vc 2000 bevat algemene en bijzondere aanwijzingen aan de ambtenaren die zijn belast
met de grensbewaking. Ook bevat het de uitwerking van de voorwaarden waaronder een
vreemdeling toegang tot Nederland krijgt.
3
, 4
