INLEIDING
MS is de meest voorkomende oorzaak van invaliditeit onder jongvolwassenen in de westerse wereld.
Kenmerkend voor MS is de variabiliteit van de verschijnselen, zowel inter- als intra-individueel.
Het beloop van MS wordt gekenmerkt door tijdelijke neurologische verslechteringen, die na kortere of langere
tijd geheel of gedeeltelijk herstellen en veelal aangeduid worden met de termen, relaps, schubs.Vervolgens is
er vaak een geleidelijke progressie van neurologische uitval (secundair progressieve fase).
DIAGNOSTIEK, VROEGE HERKENNING EN BEGELEIDENDE KLACHTEN
McDonald criteria 2010 - 3 categorieën worden onderscheiden:
1. MS
2. Mogelijk MS
3. Geen MS
Wanneer er slechts 1 episode aan verschijnselen suspect voor demyelinisatie (clinically isolated syndrome
(CIS)) is opgetreden, is het raadzaam om verdere diagnostiek te doen.
DIAGNOSTIEK EN BEHANDELING VAN DE GEVOLGEN VAN MS
Activiteiten en participatie
- MSIS-29; Multiple Sclerosis Impact Scale
- MSIP - Multiple Sclerosis Impact Profile
Cognitie
- Minimal Assessment of Cognitive Function in MS (MACFIMS)
- Brief Repeatable Battery of Neuropsychological Tests (BRBNT)
Vermoeidheid en conditieverlies
- Onderhoudende factoren analyseren
- Fatigue Severity Scale (FSS) - ernst en frequentie van vermoeidheid
Psychische en psychosociale problemen
- Depressieve klachten → Beck Depression Inventory (BDI)