Samenvatting Psychopathologie artikelen

Psychopathologie
Artikelen




College 1

-



College 2



(Van der Wal, 2005)

Encopresis staat voor het regelmatig verliezen, voornamelijk overdag, van vocht in de broek
of onderbroek van het kind. Dit is vaak het gevolg van constipatie (verstopping in de
darmen).

In het ergste geval kan encopresis leiden tot psychosociale problemen door sociale stigma’s
over broekplassen en machteloosheidsgevoel van ouders.

Encopresis komt voor bij 1% tot 3% van alle basisschoolkinderen en komt vaker voor bij
jongens als bij meisjes. Migranten kinderen komen nauwelijks uit voor hun
broekplasprobleem.

 dit kan ook komen doordat de non-responsiviteit in onderzoek wat hoger ligt bij
immigranten.

De algemene prevalentie van encopresis is 3%. Het komt vaker voor bij 5 en 6 jarigen dan bij
11 en 12 jarigen. Het komt minder vaak voor bij Marokkaans en Turkse kinderen (is in de
Islamitische cultuur taboe) en kinderen uit omgeving met veel welvaart.

Maar 29% van de kinderen met encopresis gaan naar een dokter. Kinderen van 11 en 12
jaar worden vaker meegenomen naar een dokter dan 5 en 6 jarigen.

Surinaamse kinderen worden minder vaak meegenomen naar een dokter dan Nederlandse
kinderen.

De prevalentie van encopresis is toegenomen over de jaren heen. Het is maar liefst
verdubbeld.

,De meeste kinderen kunnen van hun encopresis worden verholpen, maar de behandeling is
actief en intensief. Veel kinderen met encopresis zijn ook niet goed gediagnosticeerd en of
behandeld.

Psychosociale problemen die kunnen ontstaan door encopresis zijn:

- gedragsproblemen

- emotionele problemen

- mishandeling

- leerproblemen

- opvoedproblemen



(Weaver & Dobsen, 2007)

Nocturna Enuresis is het verliezen van urine tijdens het slapen, met een regelmaat van op
z’n minst twee keer per week, in leeftijd van 5 jaar of ouder. De oorzaak ligt in het
disfunctioneren van het zenuwstelsel.

Primaire enuresis = de conditie waar een kind ’s nachts niet droog kan blijven wanneer hij
of zij slaapt.

Secondaire enuresis = een kleinere groep kinderen dat ’s nachts vocht verliest na het droog
blijven van 6 tot 12 maanden.



Enuresis komt vaker voor bij jongens als bij meisjes, vooral in jongere leeftijden.

Kinderen met enuresis voelen zich vaak ‘anders’ dan de rest en voelen zich buitengesloten
door activiteiten als slaapfeestjes en vakanties, omdat ze deze moeten missen. De kans op
gebrek aan zelfvertrouwen kan ook invloed hebben op latere leeftijd. Deze kinderen worden
ook vaker geplaagd/gepest.

Ouders voelen zich vaak angstig en onzeker over hoe ze hun kind moeten helpen. Een
derde bekend hun kind straf te geven.

31,9% van de ouders neemt hun kind mee naar een huisarts of specialist.

,Medicatie dat kan helpen is:

Desmopresin  te verkrijgen in de vorm van een tablet. Is bedoeld voor kinderen ouder dan
vijf jaar en heeft een succespercentage van 70%.

Oxybutynin  medicatie dat een overactieve blaas terugdringt en de blaas capaciteit
vergroot. Te gebruiken vanaf de leeftijd van vijf jaar.

Verder:

Blaastraining  een methode van behandeling die de blaasfunctie bevordert.




Blaascontrole is vaak overdag eerst nodig voordat de controle ’s nachts komt. Dit proces
varieert echter per kind en er is geen fout of goed.

Wanneer kinderen de leeftijd van vijf jaar hebben bereikt en nog niet droog zijn, ligt dit vaak
aan twee of meer van de volgende factoren:

 Lage nocturna vasporessin level  een hormoon dat de hoeveelheid urine productie
vermindert gedurende de slaap
 Blaas overactiviteit en lage voided volume  de spier in de blaas is overactief en
trekt zich samen al voordat de blaas vol is.
 Lack of arousal from sleep  wanneer het kind zich niet bewust is van het signaal
van de blaas dat hij of zij wakker moet worden om te plassen.

Factoren van de algemene ontwikkeling van het kind:

 Genetische factoren (aanleg)
 Constipatie (dit kan de blaas irriteren)
 Urine infecties (triggert de blaas overmatig)
 Toilet training (begint vaak later en drinkritme etc. is nog niet goed)
 Slaapapneu (tekort in zuurstof levels kan het reactievermogen van een kind op de
blaas verminderen)



Wat kun je doen?

- genoeg drinken

- ontwikkel een routine om naar het toilet te gaan

- ga naar het toilet voor het slapengaan

, - monitor het type drinken wat het kind binnenkrijgt

- verzeker dat het toilet goed toegankelijk is

- vermijd het ‘liften’



Kinderen die ouder zijn dan vijf jaar of last hebben van constipatie moeten naar een
specialist. Kinderen met milde symptomen groeien er vaak zelf uit.



Behandelingsmethode:

Plaswekker  een methode dat gedragen kan worden door het kind in bed en afgaat
wanneer het kind urine vrijlaat. Zo gaat het kind herkennen wanneer hij of zij de vocht vast
moet houden.

 is het meest passende bij kinderen ouder dan zeven jaar

 heeft een succespercentage van 65-70%




College 3



(Lord & Bishop, 2015)

Het aantal kinderen met een autismespectrumstoornis (ASS) is over de jaren heen flink
gestegen. De DSM-5 ASS criteria presenteren een poging tot het toevoegen van recente
ontwikkelingen uit de ASS onderzoeken in de DSM zelf.

Deze onderzoeken presenteren de bevindingen over de structuren van ASS symptomen en
de verschillende diagnoses die daaraan worden gesteld in de ontwikkeling van kinderen.

Er zijn verschillende overeenkomsten te vinden tussen ASS en soortgelijke genetische of
neurobiologische abnormale verschijnselen.

Onderzoekers hebben risicofactoren gevonden voor ASS: ouder moederschap en vaderlijke
leeftijd en zeldzame genetische varianten. Toch is duidelijk dat geen enkele factor specifiek
oorzaak is voor de ontwikkeling van deze stoornis. Er kunnen honderden ethologiën zijn die
deze stoornis ook kunnen laten ontwikkelen.