PROBLEEM 4: Jetblast
Recht in context, Hoofdstuk 9, paragraaf 1, 3 en 4, Hoofdstuk 11 par.5.1-5.1.2 + Juridische
Methoden, Hoofdstuk 4 en 5
Op Sint Maarten is er weinig ruimte voor een vliegveld, de badgasten op Maho Beach
kunnen het vliegtuig van dichtbij zien. Er staat een hek geplaatst met een bord dat je niet
dichtbij moet staan, omdat je anders gewond kan raken. Een Zwitserse toerist , mevrouw
Hartmann, loopt een ernstig hoofdletsel op. Hartmann spreekt de luchthaven aan tot een
vergoeding van de opgelopen schade, omdat de veiligheid niet goed gewaarborgd is en
zij dus een onrechtmatige daad hebben gepleegd. Het Gemeenschappelijke Hof van
Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba wijst haar claim af. Mevrouw Hartmann is
het hier niet mee eens en vraagt zichzelf af of het zinvol zou zijn om een
cassatieprocedure in te stellen bij de Hoge Raad.
Leerdoelen
1. Wat is een civielrechtelijke procedure?
De civiele of burgerlijke rechter oordeelt in geschillen waarbij aan de vordering een
privaatrechtelijke norm ten grondslag wordt gelegd. In de meeste gevallen zijn dat
geschillen waarbij natuurlijke personen (burgers) en rechtspersonen (zoals stichtingen,
verenigingen en bv’s) partij zijn. De rechter in eerste instantie is de rechtbank.
In het burgerlijk procesrecht zijn twee procesvormen te onderscheiden, namelijk de
dagvaardingsprocedure en de verzoekschriftprocedure.
De dagvaardingsprocedure voor de rechtbank begint met het uitbrengen van een
dagvaarding waarin staat vermeld wat eiser van gedaagde vordert, en wat de gronden
hiervan zijn. Het uitreiken van de dagvaarding heet ‘betekenen’. De kern van de
procedure op tegenspraak is het wisselen van de conclusies. Aan het begin moet de
gedaagde gelijk zijn verweren invoeren en de gronden, om het proces te versnellen.
Terwijl de eiser in de dagvaarding moet vermelden over welke bewijsmiddelen hij kan
beschikken met eventueel inbegrip van getuigen, ook wel substantiëringsplicht. De
uitspraak van een kantonrechter of rechtbank in een dagvaardgingsprocedure wordt
vonnis genoemd, de uitspraak van een gerechtshof of de Hoge Raad is een arrest. Het
vonnis dat een eind maakt aan de procedure wordt een eindvonnis genoemd en de
tussentijdse uitspraken van de rechter tussenvonnissen. De rechter kan zichzelf
onbevoegd achten, dan gaat een andere rechter oordelen. Als de rechter zich bevoegd
acht , kan hij de vordering van de eisende partij in het vonnis geheel of gedeeltelijk
toewijzen, de vordering afwijzen of de eiser niet-ontvankelijk verklaren (als de
vordering niet kan slagen om een reden die buiten de eigenlijke strijdvraag is gelegen).
Recht in context, Hoofdstuk 9, paragraaf 1, 3 en 4, Hoofdstuk 11 par.5.1-5.1.2 + Juridische
Methoden, Hoofdstuk 4 en 5
Op Sint Maarten is er weinig ruimte voor een vliegveld, de badgasten op Maho Beach
kunnen het vliegtuig van dichtbij zien. Er staat een hek geplaatst met een bord dat je niet
dichtbij moet staan, omdat je anders gewond kan raken. Een Zwitserse toerist , mevrouw
Hartmann, loopt een ernstig hoofdletsel op. Hartmann spreekt de luchthaven aan tot een
vergoeding van de opgelopen schade, omdat de veiligheid niet goed gewaarborgd is en
zij dus een onrechtmatige daad hebben gepleegd. Het Gemeenschappelijke Hof van
Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba wijst haar claim af. Mevrouw Hartmann is
het hier niet mee eens en vraagt zichzelf af of het zinvol zou zijn om een
cassatieprocedure in te stellen bij de Hoge Raad.
Leerdoelen
1. Wat is een civielrechtelijke procedure?
De civiele of burgerlijke rechter oordeelt in geschillen waarbij aan de vordering een
privaatrechtelijke norm ten grondslag wordt gelegd. In de meeste gevallen zijn dat
geschillen waarbij natuurlijke personen (burgers) en rechtspersonen (zoals stichtingen,
verenigingen en bv’s) partij zijn. De rechter in eerste instantie is de rechtbank.
In het burgerlijk procesrecht zijn twee procesvormen te onderscheiden, namelijk de
dagvaardingsprocedure en de verzoekschriftprocedure.
De dagvaardingsprocedure voor de rechtbank begint met het uitbrengen van een
dagvaarding waarin staat vermeld wat eiser van gedaagde vordert, en wat de gronden
hiervan zijn. Het uitreiken van de dagvaarding heet ‘betekenen’. De kern van de
procedure op tegenspraak is het wisselen van de conclusies. Aan het begin moet de
gedaagde gelijk zijn verweren invoeren en de gronden, om het proces te versnellen.
Terwijl de eiser in de dagvaarding moet vermelden over welke bewijsmiddelen hij kan
beschikken met eventueel inbegrip van getuigen, ook wel substantiëringsplicht. De
uitspraak van een kantonrechter of rechtbank in een dagvaardgingsprocedure wordt
vonnis genoemd, de uitspraak van een gerechtshof of de Hoge Raad is een arrest. Het
vonnis dat een eind maakt aan de procedure wordt een eindvonnis genoemd en de
tussentijdse uitspraken van de rechter tussenvonnissen. De rechter kan zichzelf
onbevoegd achten, dan gaat een andere rechter oordelen. Als de rechter zich bevoegd
acht , kan hij de vordering van de eisende partij in het vonnis geheel of gedeeltelijk
toewijzen, de vordering afwijzen of de eiser niet-ontvankelijk verklaren (als de
vordering niet kan slagen om een reden die buiten de eigenlijke strijdvraag is gelegen).
