Annotatie Aansprakiijkkeijdsricet
HR 6 april 2018, ECLI:NL:HR:2018:536
1
, I. Iniijdjnge
In 1972 is betrokkene door de gemeente Rheden aangesteld als badmeester. Bij hem werd op 28
februari 2006 long- en buikvlieskanker, ook wel mesothelioom, geconstateerd. Hij heef daarna op 7
april 2006 de gemeente aansprakelijk gesteld voor alle schade als gevolg van het mesothelioom. Uit een
door de verzekeraar van betrokkene gedaan onderzoek is gebleken dat betrokkene gedurende zijn
dienstverband bij de gemeente meer dan zes maanden is blootgesteld aan asbest. Zo zou hij onder meer
aanwezig zijn geweest toen er in bankjes is geboord waar asbest in zat verwerkt en zat hij ook dagelijks
op die bankjes. Bovendien blijkt uit het onderzoek dat betrokkene zo’n anderhalf jaar, vóór zijn
dienstverband bij de gemeente, bij het las- en slijpwerk voor de producte van ketels werkzaam was en
dat in het tweede deel van de 20 e eeuw dermate veel asbest producten zijn gebruikt in Nederland dat er
veel asbest in de omgevingslucht te vinden was. Betrokkene is op 3 mei 2007 overleden waarna zijn
weduwe de gemeente heef aangesproken tot het vergoeden van de geleden schade.
II. Ricetsvraag
In dit arrest gaat het om de vraag of de arbeidsrechtelijke omkeringsregel ook geldt bij een schade die
monocausaal wordt veroorzaakt. Bij beantwoording van deze vraag maakt de Hoge Raad stelselmatg
gebruik van de rechtsoverwegingen van het hof, waardoor wij deze hier ook zullen behandelen. Het hof
stelt dat betrokkene tjdens zijn werkzaamheden inderdaad aan asbest is blootgesteld, maar dat juist de
mate van blootstelling relevant is om vast te stellen of de blootstelling heef geleid tot het ontstaan van
het mesothelioom. Het hof heef met betrekking tot de blootstelling aan asbest bij de werkzaamheden
bij de gemeente overwogen dat in deze zaak een te lage blootstelling is geweest om vast te stellen dat
dit de daadwerkelijke oorzaak van het mesothelioom is geweest. 1 Bovendien overweegt het hof: “Er
bestaat geen inzicht in de totale cumulateee blootstelling ean [betrokkene 1] aan asbest noch in het
aandeel per werkgeeer ean [betrokkene 1] daarin.”2 Hiermee geef het hof aan dat niet vast te stellen is
wat de daadwerkelijke oorzaak van het mesothelioom is, maar dat wel kan worden vastgesteld dat het
mesothelioom door asbest is veroorzaakt. Het hof overweegt immers dat de ziekte ook elders kan zijn
veroorzaakt, bijvoorbeeld bij eerdere werkgever(s). Bovendien overweegt het hof doordat er geen
goede blootstellingsgegevens zijn en de latentetjd van de ontwikkeling van mesothelioom lang is, niet
met redelijke zekerheid in te schaten is hoe groot de proportonele bijdrage van de werkzaamheden bij
de gemeente aan de totale blootstelling van asbest is geweest. 3
1
ECLI:NL:HR:2018:536 r.o. 3.4.2
2
ECLI:NL:HR:2018:536 r.o. 5.11
3
ECLI:NL:HR:2018:536 r.o. 5.11
2
HR 6 april 2018, ECLI:NL:HR:2018:536
1
, I. Iniijdjnge
In 1972 is betrokkene door de gemeente Rheden aangesteld als badmeester. Bij hem werd op 28
februari 2006 long- en buikvlieskanker, ook wel mesothelioom, geconstateerd. Hij heef daarna op 7
april 2006 de gemeente aansprakelijk gesteld voor alle schade als gevolg van het mesothelioom. Uit een
door de verzekeraar van betrokkene gedaan onderzoek is gebleken dat betrokkene gedurende zijn
dienstverband bij de gemeente meer dan zes maanden is blootgesteld aan asbest. Zo zou hij onder meer
aanwezig zijn geweest toen er in bankjes is geboord waar asbest in zat verwerkt en zat hij ook dagelijks
op die bankjes. Bovendien blijkt uit het onderzoek dat betrokkene zo’n anderhalf jaar, vóór zijn
dienstverband bij de gemeente, bij het las- en slijpwerk voor de producte van ketels werkzaam was en
dat in het tweede deel van de 20 e eeuw dermate veel asbest producten zijn gebruikt in Nederland dat er
veel asbest in de omgevingslucht te vinden was. Betrokkene is op 3 mei 2007 overleden waarna zijn
weduwe de gemeente heef aangesproken tot het vergoeden van de geleden schade.
II. Ricetsvraag
In dit arrest gaat het om de vraag of de arbeidsrechtelijke omkeringsregel ook geldt bij een schade die
monocausaal wordt veroorzaakt. Bij beantwoording van deze vraag maakt de Hoge Raad stelselmatg
gebruik van de rechtsoverwegingen van het hof, waardoor wij deze hier ook zullen behandelen. Het hof
stelt dat betrokkene tjdens zijn werkzaamheden inderdaad aan asbest is blootgesteld, maar dat juist de
mate van blootstelling relevant is om vast te stellen of de blootstelling heef geleid tot het ontstaan van
het mesothelioom. Het hof heef met betrekking tot de blootstelling aan asbest bij de werkzaamheden
bij de gemeente overwogen dat in deze zaak een te lage blootstelling is geweest om vast te stellen dat
dit de daadwerkelijke oorzaak van het mesothelioom is geweest. 1 Bovendien overweegt het hof: “Er
bestaat geen inzicht in de totale cumulateee blootstelling ean [betrokkene 1] aan asbest noch in het
aandeel per werkgeeer ean [betrokkene 1] daarin.”2 Hiermee geef het hof aan dat niet vast te stellen is
wat de daadwerkelijke oorzaak van het mesothelioom is, maar dat wel kan worden vastgesteld dat het
mesothelioom door asbest is veroorzaakt. Het hof overweegt immers dat de ziekte ook elders kan zijn
veroorzaakt, bijvoorbeeld bij eerdere werkgever(s). Bovendien overweegt het hof doordat er geen
goede blootstellingsgegevens zijn en de latentetjd van de ontwikkeling van mesothelioom lang is, niet
met redelijke zekerheid in te schaten is hoe groot de proportonele bijdrage van de werkzaamheden bij
de gemeente aan de totale blootstelling van asbest is geweest. 3
1
ECLI:NL:HR:2018:536 r.o. 3.4.2
2
ECLI:NL:HR:2018:536 r.o. 5.11
3
ECLI:NL:HR:2018:536 r.o. 5.11
2
