Samenvatting Uitwerking college auto-immuunziekten

Orale geneeskunde: themacollege auto-immuunziekten - Rutgers

Ontwikkeling auto-immuunziekten
 Componenten van het immuunsysteem
o Aangeboren immuunsysteem:
 Snel
 Ligt altij klaar
 Begint met barrières: epitheel, sliimvliezen en huij.
 Hier liggen fagocyten, neutrofelen en
macrofagen klaar voor vernietging
 Complementen en NK-cellen jie klaarliggen
en in acte kunnen komen.
o Adaptef immuunsysteem:
 Duurt langer
 Heef tij nojig om te leren en te onthoujen
 Aanwezigheij van B- en T-cellen
 Deze kunnen effectorcellen en vervolgens plasmacellen en antlichamen maken jie kunnen
gaan reageren.
o B-cellen maken antstooen tegen microben jie binnen willen jringen.
o T-cellen kunnen cellen jie geïnfecteerj ziin aanvallen.
 Deze B- en T-cellen kunnen gaan binjen waarbii iets mis kan gaan waarjoor een auto-
immuunziekte ontstaat.

Micro-organismen op en in het lichaam
 Vooral bacteriën en virussen aan je buitenkant van je mens aanwezig.
 Voor een jeel in je monj, anus en jikke jarm.
 In ie longen, voorbii ie maag en in je rest van ie organen ziten geen bacteriën  jeze
worjen erbuiten gehaalj.
o Door barrièrefunctes.
 Aantal microben vs. humane cellen is 1:1, we bestaan voor je helf uit microben.
 Sliimvliezen van je ogen en monj bestaat voor een jeel uit enzymen jie zich hier
bevinjen.
o Sliimvlies vervangt zich steejs, net zoals in je jikke jarm waarjoor
pathogenen weggespoelj worjen (barrièrefunctee.
o De huij vernieuwj zich steejs.
o Via eten worjen er ook pathogenen weggespoelj.

Waarom een ajaptef immuunsysteem?
 Vanaf gnathostomen (kaakhoujenje, geen wormen bv. vissene erkennen een ajaptef immuunsysteem jie wii hebben.
o Kaak, tanjen en sliimvliesbarrière  bacteriën kunnen binnen komen  immuunsysteem nojig.
 Ajapteve immuniteit
o 1. Veranderen aan de microbiële omgeving  ook als micro-organismen muteren kan het immuunsysteem erop
aanpassen.
o 2. Erg specifeke responsen (joor CDRse
o 3. Hoge afniteit responsen (joor CDRse
o 4. Geheugen respons  bacterie jie weer tegen worjt gekomen kan worjen opgepakt. Gaat soms verkeerj 
auto-immuniteit.
 Voorloper cel in beenmerg  stamcel kan B- of T-cel liin volgen
o B –cellen liggen in beenmerg  riipen naar mature B-lymfocyten jie circuleren in bloej (lymfeklieren en milte
o T-cellen liggen in thymus (zwezerike  riipen naar mature T-lymfocyten jie circuleren in bloej (mucosale en
cutaneuze lymfoïje weefselse
o Belangriikste wat jeze cellen uniek maakt
 B-cel receptor  binjt specifek aan bacterie bv. Bacterie kan muteren waarjoor er een anjer epitoop
gebonjen moet worjen. Er liggen genpakketies klaar jie het lichaam ranjom kan combineren waarjoor
er een hoge jiversiteit ontstaat.
 Variate van VDJ combinates
o Kunnen mutates in komen  gaat niet goej  immuunjefciënte ontstaat  geen B-
of T-cel receptor ontstaan.
o Combinate van jeze genen leijt uiteinjeliik tot een immuunglobulien molecuul op het
membraan. Worjt jeze gestmuleerj  B-cel receptor ontstaat  plasmacellen maken
 gaan bloej in  antstooen maken.

,  T-cel receptor  verschillenje pakketies kunnen gecombineerj worjen en een T-cel receptor kan
gevormj worjen. Deze bestaat uit verschillenje componenten en kan heel specifek een
antgeenreceptor binjen.
 VDJ 1, 2 en 3 jit ziin CDRs (Complement Determing Regionse  Het constante gejeelte is voor iejer immuunglobuline
molecuul hetzelfje, maar het bovenste gejeelte is voor elk immuunglobuline verschillenj. VDJ genen zorgen uiteinjeliik
voor je je CDRs (je stanj van je hanj op je appele
o Hierjoor ontstaat een hoge jiversiteit en ziin erg specifek. Je kunt ze fnetunen. Wanneer je B-cel receptor niet
helemaal goej past, kun ie ze nog een beetie aanpassen joor het veranjeren van VDJ genen waarjoor hii beter
past  lukt jit  B-cel kan signaal kriigen.

Self versus non-self
 Bii auto-immuniteit ziin bepaalje begrippen erg belangriik
o Tolerante
 Iets herkennen wat van iezelf is (honj herkent staarte
 Toestaan jat iets naast iou kan leven (kat mag met honj levene
o Auto-immuniteit
 Ziekte jie veroorzaakt worjt joor joorbreken van zelf-tolerante zojat het ajapteve immuunsysteem
reageert op eigen antgenen en cel- en weefselschaje mejieert.
 Acteve auto-immuniteit  leijt tot weefselschaje!

Karakteristeken van auto-immuun ziekten
 Geen juijeliike infecteuze oorzaak
 Aanwezigheij van auto-antstooen
 Aanwezigheij van autoreacteve CD4+ T-cellen en B-cellen
 HLA (Human Leukocyte Antgene restricte
o T-celreceptor is meer met een groeve en heef geknipte stukies eiwit nojig. Deze herkent iets wat joor HLA
gepresenteerj is.
 Antwoorj op immuun onjerjrukkenje therapie
o Auto-immuunziekten reageren niet op antbiotca maar op afweer onjerjrukkenje mejiciinen (bewiis auto-
immuunziektee

Hoe ontstaan auto-immuunziekten
 Genen: bepaalje genen maken ie gevoeliger
 Regulate van immuunsysteem: systemen werken zo jat ie auto-immuniteit kriigt
 Omgevingsfactoren: jie zorgen ervoor jat auto-immuniteit tot expressie komt

Tolerante
 1. Niet reageren op ajaptef systeem tegen zelf of lichaamsvreemje antgenen.
o VB. ie wil tolerante van nier hebben maar niet van bacteriën.
o In geval van orgaantransplantate wil ie tolerante. Teveel tolerante zorgt voor infectes.
 2. Tolerante voorkomt auto-immuunziekten.

Ontstaan van tolerante
 B-cellen zorgen ranjom voor recombinate van verschillenje genpakketies
o Er komen ook B-cel receptoren uit jie lichaamseigen eiwiten herkennen. Deze mogen niet joor naar je volgenje
ronje  moeten uitgeschakelj worjen!
 Hangt af van
 1. Fase waarin immuunsysteem is ontwikkeld. (immunologische maturatee
o Bii foetus meer herkennen als lichaamseigen en jan niet reageren.
 Wanneer ie groter worjt als kinj ga ie steejs meer reageren.
 2. De structuur van het antlichaam
 3. De dosering van het antlichaam
o Grotere josering  lichaam jenkt jat het wel goej zal ziin en reageert niet.

Centrale tolerante
Beenmerg
 Bii toeval B-cel receptor gekregen jie iets van lichaam herkennen kan joorgaan en auto-immuunziekte veroorzaken 
meestal niet  want B-cel kriigt signaal jat hii iets van zichzelf herkent  jus gaat jooj in beenmerg.
 Signaal ‘ie bent eigenliik niet goej, ga maar iets beters maken’  B-cel receptor lichte keten veranjeren  niet meer iets
van zelf herkennen maar van je buurman  naar periferie  reageren als hii iets tegenkomt  hoge jiversiteit bliif
 Wel uitriipen  vervelenje B-cel jie auto-antstooen maakt  kriigt te hulp van anjere cellen  vervolgens geen of
negateve hulp kriigen (regulatoire T-cellene
o B-cellen jie in principe iets willen joen kriigen zo een signaal om iets niet te joen. Wanneer iets mis gaat met je
regulatoire T-cellen kunnen je B-cellen wakker worjen en toch iets gaan joen.