Naam: Sona Mohammadi
Aantal woorden: 1007
Geachte mr. André Silva,
U heeft mij verzocht een memo te schrijven voor het aanstaand hoger beroep met
parketnummer 01-956250-22. De meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken
van de rechtbank Den Haag heeft, bij haar uitspraak d.d. 19 april 2023, het primair ten laste
gelegde aan verdachte bewezen verklaard, inhoudende dat hij een zware mishandeling zou
hebben gepleegd.1
Allereerst zal ik kort ingaan op de omstandigheden waaronder de tenlastelegging zou zijn
gepleegd, daarna zal ik uiteenzetten op welke basis ik appelmogelijkheden zie, en vervolgens
zal ik met een conclusie eindigen.
Omstandigheden waaronder het tenlastegelegde zou zijn begaan
Verdachte ontkent niet dat hij op 14 april 2022 omstreeks 02.30 uur een vechtpartij heeft
gehad met benadeelde, waarbij hij benadeelde heeft geslagen en een fiets naar hem heeft
gegooid. Echter, de omstandigheden waaronder deze handeling heeft plaatsgevonden zijn
van belang, gelet op het volgende. Op het moment dat verdachte tot zijn handeling
overging, werd hij door benadeelde aangevallen. Verdachte werd aangesproken door
benadeelde na een avond uit. Benadeelde vroeg verdachte om een sigaret. Verdachte heeft
hierop gereageerd met een onbeleefde opmerking. Benadeelde draaide zich om, maar door
de opmerking is benadeelde teruggekeerd en heeft benadeelde een klap gegeven aan
verdachte. Als reactie op de uitgedeelde klap heeft verdachte zich verdedigd en benadeelde
teruggeslagen. Verdachte omschrijft benadeelde als groot en sterk. Uit angst heeft
verdachte een fiets gepakt en deze naar benadeelde gegooid. Daarna lag benadeelde op de
grond. Vervolgens heeft verdachte met verschillende emoties, waaronder angst, benadeelde
enige trappen uitgedeeld. Benadeelde heeft een botscheur in de arm opgelopen. Daarnaast
zijn er inwendige bloedingen gesignaleerd. Verder heeft benadeelde aan zijn linker rib een
letsel opgelopen. Voor de complete uiteenzetting van de omstandigheden, waaronder het
tenlastegelegde zou zijn begaan alsmede het oordeel van de rechtbank daarover, verwijs ik u
naar de uitspraak waarvan een afschrift aan deze memo is gehecht.
In hoger beroep adviseer ik u de volgende grieven aan te voeren:
1) Het onterecht verwerpen van het beroep op noodweer(exces);
2) De afwijzing van de rechter-commissaris op het verzoek om [getuige 1] te horen als
getuige.
Ad 1) het onterecht verwerpen van het beroep op noodweer(exces)
De rechtbank meent dat er geen sprake is van noodweer. Voor het aannemen van
noodweer2 is één van de vereiste een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding. Om van
een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding te spreken dient sprake te zijn van een
onmiddellijk dreigend gevaar, afkomstig van een mens. Verdachte werd door benadeelde
aangevallen waardoor sprake is van een feitelijk begonnen aanranding door een mens. Naar
1
Artikel 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht.
2
Artikel 41 lid 1 Wetboek van Strafrecht.
Aantal woorden: 1007
Geachte mr. André Silva,
U heeft mij verzocht een memo te schrijven voor het aanstaand hoger beroep met
parketnummer 01-956250-22. De meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken
van de rechtbank Den Haag heeft, bij haar uitspraak d.d. 19 april 2023, het primair ten laste
gelegde aan verdachte bewezen verklaard, inhoudende dat hij een zware mishandeling zou
hebben gepleegd.1
Allereerst zal ik kort ingaan op de omstandigheden waaronder de tenlastelegging zou zijn
gepleegd, daarna zal ik uiteenzetten op welke basis ik appelmogelijkheden zie, en vervolgens
zal ik met een conclusie eindigen.
Omstandigheden waaronder het tenlastegelegde zou zijn begaan
Verdachte ontkent niet dat hij op 14 april 2022 omstreeks 02.30 uur een vechtpartij heeft
gehad met benadeelde, waarbij hij benadeelde heeft geslagen en een fiets naar hem heeft
gegooid. Echter, de omstandigheden waaronder deze handeling heeft plaatsgevonden zijn
van belang, gelet op het volgende. Op het moment dat verdachte tot zijn handeling
overging, werd hij door benadeelde aangevallen. Verdachte werd aangesproken door
benadeelde na een avond uit. Benadeelde vroeg verdachte om een sigaret. Verdachte heeft
hierop gereageerd met een onbeleefde opmerking. Benadeelde draaide zich om, maar door
de opmerking is benadeelde teruggekeerd en heeft benadeelde een klap gegeven aan
verdachte. Als reactie op de uitgedeelde klap heeft verdachte zich verdedigd en benadeelde
teruggeslagen. Verdachte omschrijft benadeelde als groot en sterk. Uit angst heeft
verdachte een fiets gepakt en deze naar benadeelde gegooid. Daarna lag benadeelde op de
grond. Vervolgens heeft verdachte met verschillende emoties, waaronder angst, benadeelde
enige trappen uitgedeeld. Benadeelde heeft een botscheur in de arm opgelopen. Daarnaast
zijn er inwendige bloedingen gesignaleerd. Verder heeft benadeelde aan zijn linker rib een
letsel opgelopen. Voor de complete uiteenzetting van de omstandigheden, waaronder het
tenlastegelegde zou zijn begaan alsmede het oordeel van de rechtbank daarover, verwijs ik u
naar de uitspraak waarvan een afschrift aan deze memo is gehecht.
In hoger beroep adviseer ik u de volgende grieven aan te voeren:
1) Het onterecht verwerpen van het beroep op noodweer(exces);
2) De afwijzing van de rechter-commissaris op het verzoek om [getuige 1] te horen als
getuige.
Ad 1) het onterecht verwerpen van het beroep op noodweer(exces)
De rechtbank meent dat er geen sprake is van noodweer. Voor het aannemen van
noodweer2 is één van de vereiste een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding. Om van
een ogenblikkelijke wederrechtelijke aanranding te spreken dient sprake te zijn van een
onmiddellijk dreigend gevaar, afkomstig van een mens. Verdachte werd door benadeelde
aangevallen waardoor sprake is van een feitelijk begonnen aanranding door een mens. Naar
1
Artikel 302 lid 1 Wetboek van Strafrecht.
2
Artikel 41 lid 1 Wetboek van Strafrecht.
